Even time out

Alles oké hoor, maar dat wil ik zo houden…. daarom even time out op dit blog. Misschien ook een idee voor jou/jullie? Tot later…..

17626328_1456273377745890_9040490174337077418_n

Het gedicht is afkomstig van Feetje die hele rake teksten schrijft en hier publiceert. Ze zijn ook gebundeld als boek hier verkrijgbaar.

Naaiproject van de maand maart: – deel 2 werkbeschrijving – bijzondere kussens (hoodiepillow/sweaterkussen, kussen met rand en verborgen rits)

P1200761_1

Met de wisseling van de maand publiceerde ik al even de foto’s van mijn naaiproject van de maand maart. Hoog tijd om de belofte in te lossen en een werkbeschrijving oftewel tutorial te maken. Ik gebruik vrij frequent woorden al dan niet in het Engels zodat mijn naaiblogs zoveel mogelijk mensen bereiken. Ik hoop op deze manier bij te dragen aan een wereld waarin meer gemaakt en hergebruikt wordt en om mensen aan te moedigen zelf aan de slag te gaan.  Lees verder

Wat doe je na de marathon?

marathonfoto's

Nou gewoon doorgaan met ademen in ieder geval maar dat herstellen hoe gaat dat dan? Het verschilt nogal per marathon en per persoon.  Zo doe ik het deze keer na #MR17: Lees verder

Marathon Rotterdam op gevoel

20170409_081927_1

 

Zeventienduizend inschrijvingen waren er op de marathonafstand dit jaar. Dat zijn zeventienduizend verhalen over hardlopen maar ook over niet starten, niet finishen. Hier het mijne…

20170409_232934_1

Voorzorg, kapotte bril en eetschema

Ontbijtje om 07:00 zoals gebruikelijk en 1,5 uur later op pad (met een oude zonnebril want de nieuwe brak toen ik hem opzette) naar de tram, maar die reed niet. De RET-app deed het niet en om verdere vertraging te voorkomen bracht manlief me naar metrostation Slinge. Bij de halte Stadhuis kwam ik in de feestelijke bedrijvigheid van de wedstrijd terecht. Ik ging een café direct na het stadhuis binnen om nog even te zitten en een fatsoenlijke wc te bezoeken. Daar raak ik aan de praat met een Ierse loper die hier vandaag een PR van 2:40 als doel had. Toch heb je als lopers direct contact en pas je op elkaars spullen en wissel je parcourstips en andere wetenswaardigheden uit.

Toen Lee Towers – prima bij stem die ochtend – losbarstte, wandelde ik naar het startvak voor ‘Wave 4’ maar wachten in het zonnetje was geen straf. Bovendien ging het allemaal vrij vlot en werden we 10 minuten eerder weggeschoten door het kanon. Ik had geen idee op welk tempo ik moest gaan lopen. De meeste duurlopen had ik erg traag gedaan en mijn laatste generale ging matig, maar ik had ook een snelle wedstrijd gelopen waaruit bleek dat ik toch wel in vorm was. En dan wist ik ook nog niet zo goed wat ik met de weersvoorspelling aan moest. Nog nooit had ik zo lang in de warmte hoeven lopen. Ik besloot op gecontroleerd gevoel te gaan. Gewoon gezond verstand gebruiken met kalm beginnen en me aan mijn eet/drinkplan houden en vooral gemakkelijk te lopen. Hoe dat is gegaan kun je mooi terug zien in de NN Marathon app,  die dit jaar uitstekend functioneerde.

IMG-20170409-WA0021_1

De eerste 5 km gingen te hard maar dat loste zich op omdat ik een dixie bezocht en dat deed ik bij km 13 nog een keer. Vlak voor de drankposten – overigens al ver leeg qua watervoorraad – nam ik mijn gel en spoelde dit weg met 2 slokken water. Dit jaar gebruikte ik Maxim gels die ze bij AH verkopen. Om en om deed ik iedere vijf km een kleine scheurbare met colasmaak waar gelijk genoeg vocht in zat en de volgende vijf km een grote gel met schroefdopje in citroen of sinaasappelsmaak. Een slok water of de eigen sportdrank nam ik erachteraan tegen de plakkerigheid.

12814228-D58CB262636749A8D6A1_1

Door Evert Buitendijk werd ik gefotografeerd op de Spinozaweg op 9 km en daar voelde ik het zonnetje al behoorlijk. Ik was zo blij met mijn (stomme) zonnebril want ik kon erg slecht zien tegen het felle licht in. Verder heb ik steeds 2 sponsjes in mijn handen gehad onderweg die ik bij iedere sponspost vernieuwde. Een beetje water deppen op mijn hoofd, nek en borst bracht wel wat verkoeling. In mijn geopereerde gezicht kan dat niet omdat ik echt goed ingesmeerd moet blijven tegen zonnebrand.

Op 20 km had ik afgesproken met manlief voor een wissel van de bidon en een nieuwe voorraad gels. Hij had zich uit de naad gefietst want hij had in Spijkenisse voor een open brug gestaan. Hij is zelf in training voor een bergfietsweekje en trapte tussendoor gisteren 85 kms weg. Normaal neem ik nog een banaan maar die stond me tegen maar de in stukken gesneden sinaasappel was heerlijk. Omdat ik toch behoorlijk zweette gooide ik een zakje ORS in mijn nieuwe bidon en daar ging ik weer richting de Erasmusbrug. Op het halve marathonpunt had ik trouwens 2:05 op de klok. Daarmee finishte ik half maart op de CPC in Den Haag, dus ik lag wat voor op mijn gevoel van kalm lopen.

Het begon warmer te worden en die Brielse en Putselaan vond ik een beetje lang duren maar dat gevoel was gelijk over toen ik de Laan op Zuid indraaide en zicht kreeg op de Erasmusbrug. De sfeer is daar ook veel beter qua muziek en publiek. Dat publiek verdient alleen maar complimenten. Mijn hemel wat ben ik veel aangemoedigd. Echt lachen wat mensen je allemaal toeroepen “je kunt het wijffie, nog een stukkie (als op 20 km bent)…. “etc. Ik heb zelf nauwelijks bekenden gezien omdat ik slecht zag maar ook omdat je toch erg moest opletten ivm de drukte en wat er allemaal op de weg ligt. Lopers zijn over het algemeen aardige mensen maar als er vermoeidheid of stress optreedt dan reageren ze impulsiever. Ze steken lomp voor je langs, hengsten met hun ellebogen in je of strekken hun arm voor je gezicht om een beker te pakken. En dan zijn er nog de notoire wandelaars die links blijven lopen terwijl dat toch echt de passeerplek is. Hoe verder je komt hoe erger het wordt.

Terug op de Noordoever voelde ik me weer gesterkt door de steelband in de tunnel en het deerde me niet dat de snelle lopers me tegemoet kwamen op de Boezemweg. Bij de 30 km ging er weer een supergrote gel in maar nam ik extra water omdat mijn eigen sportdrank me tegen ging staan. Het was de eerste keer dat ik wandelde bij een post want een hele beker water krijg ik anders niet weg zonder te verslikken. Verder keek ik uit naar manlief die ik bij 33 km weer zou zien. Groot was mijn schrik toen ik wel zijn clubgenoten zag maar hem niet. Gelukkig zag hij mij wel maar gaf me toch een tikje. Meer dan een kus en een sinaasappel nam ik niet mee. Op de foto die hij maakte ziet het er nog allemaal behoorlijk fit uit. (Behalve mijn natte platte haren dan).

IMG-20170409-WA0022 uitsnede_1

Maar een tweede tikje kreeg ik doordat de pacers van de 4:15 ineens voor me liepen terwijl ik dacht dat ik die tijd misschien wel zou kunnen redden vandaag. En er volgde ook nog een derde tikje omdat ik op een hobbel stapte die een bijna kramp veroorzaakte. Ik besloot geen risico te nemen en de volgende post (35 km) uitgebreid en rustig te drinken want op kramp zit je echt niet te wachten. Wat ook meespeelde was dat de mensen om mij heen allemaal begonnen te wandelen. Onderweg had ik al diverse ambulances en EHBO-ers in actie gezien met mensen die gevallen waren en/of aan de kant lagen waarschijnlijk door oververhitting/uitputting. Ik heb zeker 8 serieuze gevallen geteld en dat maakte me voorzichtiger. Verder was de verzorging bij de drankposten niet optimaal meer. De sponzenposten functioneerden goed. Er stond te weinig water klaar en er werden halfvolle bekers gegeven. Je moest ook af en toe gewoon naar een kraantje toe voor water en dat kost oponthoud/tijd.

In Kralingen was de sfeer wel prima zoals altijd maar de sinaasappels waren bijna allemaal op. Ik kreeg nog net twee flintertjes. Daarom besluit ik mijn laatste kleine gel wat eerder te nemen en dat helpt na tien minuten op de Boezemkade maar ook omdat ik nu aan de goede kant loop (d.w.z. de langzamere lopers moeten nog de ronde die ik er al op heb zitten). Ik kan de finish a.h.w. ruiken en dat zorgt ervoor dat ik mijn tempo weer wat kan optrekken. Een stukje vlak voor de kubuswoningen is nog lastig omdat het zo schuin loopt dat mijn heupen protesteren (kramprisico) maar het leed is snel geleden. Ik visualiseer dat over een kwartiertje alles erop zit. Onder de kubuswoningen glijdt de spanning van me af.  Ik schuif mijn bril omhoog en ga rechter lopen – voor de foto natuurlijk – en geniet ervan dat het weer gelukt is. De Coolsingel is een heerlijke kokende herrie. Manlief wacht ergens in de buurt van het NS station dus ik verwacht hem daar niet en ren stevig door. Ik hoor hem helaas niet roepen vanaf de ‘koopgoot’ als ik hem voorbij kom. Ik verlang naar de finish want het is erg warm daar en ja er ligt weer iemand onder de folie aan de kant.  Arjen heeft het mooi vastgelegd op deze foto’s :

IMG-20170409-WA0001_1

IMG-20170409-WA0017_1

IMG-20170409-WA0019_1

Ik klok af op 4:20 en 42,71 km maar 500 meter meer maakt ook niet uit. De officiële tijd is 4:20:49 oftewel 9,7 km/u oftewel 6:10 min/km (dat is 31e in mijn categorie V55 van de 120 dames).

En als je dit resultaat met mijn totale marathonlijstje vergelijkt dan mag ik heel tevreden zijn. Slechts 7 minuten van mijn PR (van voor alle operaties) verwijderd. Van de warmte heb ik niet veel last gehad omdat ik behoudend gelopen heb, maar dat kost wel tijd.

hardloopwedstrijden marathon april 2017

Nou en dan als afsluiter de nog een fotootje van de plak natuurlijk. Heerlijk gezeten bij NN aan een kopje koffie schoten er toch wel wat emoties door me heen, vooral dankbare dat ik weer echt kan hardlopen. Want heerlijk gaat boven hard, maar hard(er) is ook heerlijk.

20170409_150925_1

Bedankt voor alle support en belangstelling. Het is echt reuzeleuk dat er zo met je meegeleefd wordt.

Luieritis

8643935557_3f4c345418_n

Foto met dank aan Fokke en Sukke natuurlijk

Ja ja morgen is het zover dan ga ik dat ‘pleuriseind’ (zoals sommigen zeggen) doen in Rotterdam. Voor de 4e keer daar al weer en in totaal de 7e keer.  Ik weet nog goed …..

Lees verder