Een van de geneugten van een laptop is dat je overal kunt computeren als  je genoeg stroom heb. Dit blog wordt dus geschreven op de tribune van de Nijmeegse IJsbaan Trivianum waar de kinderen lekker rondcirkelen op hun ijshockeyschaatsen.  Ik ben benieuwd hoe ver ik kom want ik zie al iemand huilend op het ijs liggen. Gelukkig het valt mee…  bloggen dus maar voor zolang als het kan.

In de vakanties is het altijd wat lastiger om je eigen dingen te doen als de kinderen thuis zijn. Toch is het me gelukt om gewoon mijn  fitness en looptrainingen te volbrengen, maar soms wel op een andere tijd. Ik moet ook wel weer echt wat gaan doen want ik heb plotseling een trainingsdoel erbij gekregen. Komende Zevenheuvelenloop op 20 november zijn manlief en ik van de partij. Bij de aankoop van mijn nieuwe schoenen -waar ik al eerder over blogde- heb ik  meegedaan aan een actie van Ascics en 2 gratis inschrijvingen gewonnen.  De Zevenheuvelloop is 15 km lang en heeft een heuvelachtig parcours zoals de naam als zegt. Drie jaar geleden liepen we hem ook. Ik in een tijd van 1.29 en Arjen in 1.20. Ik  heb goede hoop dat ik  toch wat sneller ben geworden. Mijn streeftijd is  nu 1.20 maar dat is heel ambitieus want dat betekent dat ik 11,3 km/u of 5.20 min/km zou halen.  Ik heb dit tempo nog nooit op een afstand boven de 10 km gelopen, maar als je waagt dan groeit je moed en als je twijfelt groeit je vrees nietwaar. Volgens de berekeningen moet het erin zitten zie http://www.runinfo.nl/verwachtingen.htm  en voor wie nog zin heeft je kunt je inschrijven op http://www.zevenheuvelenloop.nl/

Omdat het nogal een specifiek parcours is dat toch wel wat extra training vraagt én omdat het ook al over 4 weken is, heb ik gisteravond met buurvrouw en trainingsmaatje een parcours van 8,5 km gelopen met daarin de Heinenoordtunnel. Dat is voor mij de dichtstbijzijnde echte heuvel die er te vinden is. Het is een saai parcours want het is een tunnel, dus echt iets waar je een trainingsmaatje bij nodig hebt. Ter motivatie begonnen we in een zacht regenbuitje al springend over grote plassen die waren achtergebleven van eerdere stortbuien op die dag. Het liep best lekker en het was ook veel warmer dan ik dacht. Ik had zowaar spijt van mijn regenjackje en lange broek. Dat jackje kon uit en omgeknoopt, maar die broek niet. Toch was het een heel pittige training, want het hellingspercentage is op het eind (volgens manlief die het af en toe fietst) > 6 procent.  Omdat je ook hele stukken naar beneden loopt kom je op een vrij hoge snelheid uit, voor ons dus 47 minuten over 8,5 km is 10,9 km/u of 5.31 min/km. We voelden allebei behoorlijke verzuring in onze benen, maar omdat we in een rustiger tempo terug renden trok dat langzaam weer bij.  Volgens de algemene adviezen mag je slechts één heuveltraining per 14 dagen doen i.v.m. een goed herstel, maar  als ik vrijdag niets meer voel in mijn benen en zondag ook een lekker half ‘maratonnetje’ als duurloop extensief kan lopen  dan ga ik het de komende 3 weken  in mijn weekschema opnemen. De laatste week voor een wedstrijd doe ik altijd wat rustiger aan om krachten te sparen. Helaas eindigde ons loopje in een lokale stortbui, maar die was ik in en lekker warm bad en bij een heerlijk kopje cappuccino gauw vergeten.

Voor wie geïnteresseerd is in wat ik tot nu toe gelopen heb staat hier een tabelletje. Dezelfde afstanden heb ik dezelfde kleuren gegeven,  zodat de resultaten beter vergelijkbaar zijn:

Advertenties

»

  1. KnutzEls schreef:

    Ik bewonder je om je doorzettingsvermogen. Je blogjes zijn leuk geschreven en zo’n tabel in kleurtjes doet het goed. Succes!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s