Nou afgelopen zondag deden manlief en ik dus mee aan de Zevenheuvelenloop in Nijmegen.  Dit was geen geplande wedstrijd voor mij, maar een extraatje: gewonnen door met de aankoop van mijn nieuwe Ascics schoenen – reclame moet je dan wel maken- mee te loten voor gratis deelname. Ik had er wel nog specifiek voor getraind, want anders was ik daaar met mijn Randstadbeentjes -die vlakke parcours gewend zijn- hopeloos afgegaan.

Het begon allemaal erg mistig zondagochtend met de autorit na een wittebroodontbijtje ivm de betere vertering en een lekker eitje, maar toen we in Nijmegen kwamen brak plotseling de zon door. Het was wel behoorlijk fris en we stonden lekker te kleumen in startvak rood. We hadden wel een vuilniszak aangetrokken voor een beetje isolatie, maar een half uur wachten is wel gezellig met wildvreemde loopgekken kletsen maar niet de ideale opwarming voor een wedstrijd.  We gingen om 13.30 uur van start en al gauw kwamen we op op de Groesbeekseweg terecht bij de lopers uit andere startvakken. Het was vreselijk druk en ik gelijk in de stress want ik moest in een pittig tempo  lopen om het doel van 1 uur en 20 minuten te kunnen halen. Na een paar vriendelijke en onvriendelijke verzoeken  om plaats te maken voor snellere lopers, kwam ik moeizaam op gang. Manlief en ik  hadden tevoren besloten onze eigen race te lopen en gingen uiteen. Af en toe zag ik een gaatje waar ik dan in sprong en al  zigzaggend kwam ik bij de 5 km in 27 minuten.  Het gevoel dat de wedstrijd voor mij  al voorbij was overviel me, want ik voelde me kansloos nu ik zo ik zo vroeg al boven mijn schema zat. Zo’n moment  is balen, maar omdat mijn benen vanzelf doorliepen, besloot ik dat als ik niet kon wat ik wilde, dat ik dan maar moest willen wat ik wel kon en dat was gaan voor de best mogelijke tijd onder die omstandigheden.

We waren ondertussen aan het echte klimwerk van de Zevenheuvelenweg  begonnen. Ik liep gelukkig makkelijk naar boven in een korte snelle pas, maar het omschakelen naar grotere passen en een hoger tempo op de vlakke stukken vond ik  lastig. Bergaf durfde ik nog niet voluit te gaan ivm blessurerisico omdat je toch met ongelooflijk harde klappen neerkomt. De eerste drankpost had ik overgeslagen om nog wat tijd terug te winnen, maar ik had wel mijn eigen flesje leeggedronken. Bij de tweede drankpost heb ik met moeite het halve bekertje sportdrank naar binnen gekregen, want er zat geen spons op en het waren plastic bekers die je niet dicht kon knijpen om morsen te voorkomen. Bovendien lag de drankpost achter een stuk ongelijk wegdek waar je goed moest uitkijken om niet je nek te breken. Omdat we zo laat daar langs kwamen lagen er ook al heel veel bekers van andere lopers.

Toen ik de mat passeerde op 9 km in 50 minuten, dacht  ik dat ik dat ik al op 10 km zat en ik omdat ik me niet moe voelde -met nog slechts één heuvel te gaan op de Kwakkenbergweg- ging ik harder lopen. De weg was daar ook breder en er kwam meer ruimte om in tempo andere lopers in te halen. Bij de begraafplaats Rustoord wierp ik mijn ouders (helaas reeds overleden) nog een kushand toe en stoomde als maar afdalend door. Op de Gelderse Laan hoorde ik het finish-smsje van manlief binnenkomen en dit zette me aan om tot de finish tempo te houden. Ik kwam binnen in 1:20:20, nipt over mijn geplande tijd. Manlief finishte in 1:17:09. De winnaar was de 39-jarige Ethiopiër Haile Gebrselassie in een tijd van 0:42 !!!

Hierbij wat aktiefoto’s

analyse   Zevenheuvelenloop
5 0:26:53 5:22 11,2
5 0:27:08 5:25 11,1
5 0:26:19 5:15 11,4
5 0:26:53 5:22 11,2
10 0:54:01 5:24 11,1
15 1:20:20 5:21 11,2

analyse Zevenheuvelenloop 20-11-2011
5 0:25:29 5:05 11,8
5 0:26:11 5:14 11,5
5 0:25:29 5:05 11,8
5 0:25:29 5:05 11,8
10 0:51:40 5:10 11,6
15 1:17:09 5:08 11,7

 Uit de uitslagen blijkt dat ik 142 in mijn categorie V50 ben geworden van de 765 en daar ben ik best trots op. De M50 gaan veel harder en  zo werd manlief in zijn categorie 1106 van de 2477.  Gelijk na de wedstrijd werd het weer mistig en na een verkwikkende Glühwein en douche bij schoonouders vertrokken voor weer zo’n megamistige rit naar  huis. Ondertussen zijn we twee dagen, waarvan 1 met massage  en 1 met hersteltraining verder en ik moet zeggen dat ik nauwelijks ergens last van heb behalve een verkoudheid.   Op naar ‘de halve van Fortuna’ en de Bruggenloop.

Advertenties

»

  1. Ada schreef:

    Gefeliciteerd Dorothé

    Ik vind het een hele prestatie

    En jullie hebben geluk gehad want het is hier de hele zondag erg mistig geweest

    Dus de zon was daar waar hij nodig was

    Groetjes Ada

  2. Natalie schreef:

    Nou, een hele prestatie!!!! Petje af!

    Gr. Natalie

  3. djaktief schreef:

    Nou ik ga haast naast mijn schoenen lopen bij zoveel reacties. Dank jullie wel voor je support!

    groetjes,

    Dorothé

  4. Hylke schreef:

    Mooi geschreven mama, maar 15 kilometer is heel erg ver.

    Heel veel groetjes van je kleinste maar lieve zoon,

    Hylke. :^) 🙂 :^0 :-0

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s