Het is al meer dan twee weken geleden dat ik voor het laatst geblogd heb over hardlopen, maar dat betekent niet dat ik mijn kilometertjes niet maak hoor. Het is alleen heel erg druk momenteel omdat ik ook hard aan de slag ben voor mijn derde computerexamen ECDL. Het gaat over spreadsheets oftwel rekenbladen en als er iets is wat ik niet zo goed kan dan is het wel rekenen. Ik heb echt keihard gewerkt dus ik ga het donderdag gewoon proberen en we zien wel waar het schip strandt. Nu eerst verder over de marathonvoorbereidingen

Het was voor mij erg vroeg om op zondag om 8 uur zomertijd! op te staan om genoeg tijd te hebben tussen ontbijt en de start om 10.00 uur van de 6e en de langste duurloop voor de marathon. Om zo min mogelijk risico te lopen op verergering van mijn voetblessure (peesplaat linker voet geïrriteerd/onstoken?) en om op lage intentsiteit te trainen (sneller herstel) sloot ik me deze keer aan bij de langzaamste groep die 32 minuten loopt over 5 km. Het was een grote groep en ik kende er diverse mensen van via blogs of andere loopjes, maar er waren ook diverse nieuwelingen voor wie Rotterdam de eerste marathon is. Dat betekende in ieder geval een rommelige loop. Gelukkig lukte het wel om voorin te starten om in een zo gelijk mogelijk tempo te lopen, maar de discipline van de tempomakers en lopers was zeer matig. Het bekende plekje inpikken als je even een sanitaire stop maakt, voorkruipen bij drankposten en dan pontificaal voor de tafel blijven staan en beginnen te drinken ipv afpakken en doorlopen zodat iedereen erbij kan en natuurlijk het gevaarlijke breed uitwaaieren ipv twee aan twee lopen voor de veiligheid van jezelf en medeweggebruikers. Ik kan slecht tegen niet sociaal gedrag en ben wat dat betreft blij dat ik niet meer hoef mee te doen aan het lopen in een peleton.

Dan de leuke dingen kijk maar op de foto’s: prachtig weer, een gezellige buurman naast me en voorop een collega blogster zie http://curlyisrunning.wordpress.com/ met een inspirerend shirt aan.

Hieronder het inspirerende voorbeeld van een oudere loopster (lichtgroen met fles) die de honderd marathons wil volmaken. Ze is in 1992 begonnen en de teller staat nu op 95 of 96 marathons. Ongelooflijk knap op die leeftijd, want ze loopt nog steeds binnen de 5 uur. Ik kom haar op allerlei loopjes tegen.

Dan het goede bericht dat mijn eet-en-drink-aanpak veel is verbeterd. Ik eet nu behalve gelletjes ook enkele repen Isostar noten (met een plaklaagje) voor duuractiviteiten en op deze ‘fuel’ presteer ik een stuk beter.

En verder de verassing dat manlief ook deze loop – na zijn eigen 98 km fietsen- toch nog even de moeite nam om mij te supporten. Achter me in het zwart loopt een dame met wie ik twee jaar geleden de eerste schreden zette op weg naar de marathon. Zij probeert het nu ook voor de tweede keer en heeft haar schoonzus aangestoken.

Natuurlijk was het niet allemaal rozengeur en maneschijn, want 35 km is een verdomd eind lopen. Na de 3e rommelige drankpost op 29 km moesten we ineens in een dribbeltempo van de tempomaker in een poging om ons onder de duim te krijgen. Die overschakeling naar een andere houding en het gebrek aan rust bij de andere drankposten leverde mij de welbekende kramp in mijn bilspieren op. Een sanitaire stop, wat rekken en strekken en toen kon ik er weer tegenaan. Ik pakte zelfs een flink tempo op – op mijn Garmin bleek uiteindelijk zelfs de laatste 4 km in een tempo van 10,4 kmu of 5.45 min/km – en liep uiteindelijk mijn groep voorbij een kilometer voor het eindpunt in een tijd van 3:44:13 oftewel gemiddeld 9,4 kmu of  6:23 min/km. Voor degenen die de 35 km gelopen hebben wordt de marathon haalbaar geacht maar het zijn toch nog altijd 7 km die je ook nog moet uitlopen, dus een garantie dat ik het haal is er dus nog niet. Mijn voet hield het redelijk en ook de twee inmiddels versreken dagen zijn naar omstandigheden goed verlopen. Ik had mezelf getracteerd op een massage the day after ivm de opruiming van alle spierknopen en afvalstoffen: wat een weldaad voor dat vemoeide lijf. Nu komt de periode van tapering oftewel vermindering van de trainingen om zo goed mogelijk uitgerust aan de start te verschijnen op 15 april.  Wat lopen betreft heb ik nu – op de marathon na – het zwaarste gehad.

Nu nog mijn computercursus. Het is nl. een hele kluif om iedere 4 weken een module van 4 hoofdstukken ca. 120-150 pagina’s in mijn hoofd en in mijn vingers te krijgen. Zeker in de komende periode met vaker kinderen in huis en een paar dagen op pad in een vakantie zal het erom spannen of het allemaal gaat lukken. Ik doe normaal een uur of 10 per week aan mijn cursus (uittreksel maken, oefeningen uitvoeren, controleren, parate kennisvragen maken per hoofdstuk). Maar afgelopen week heb ik er zelfs  3 avonden en anderhalve dag extra aan Excel besteed. Helaas zit het er lang niet zo goed in als Word omdat ik gewoon veel minder inzicht heb in cijfers en formules. Dus duim voor mij komende donderdag want dat kan ik goed gebruiken.

Advertenties

»

  1. Andrea schreef:

    Liebe Dorothé,

    für Deine Computerprüfung drücke ich Dir fest die Daumen!

    Viel Glück wünscht Dir

    Andrea

  2. Ada schreef:

    Hoi,

    Je hebt weer een prima loop gehad zo te lezen en je kunt trots op jezelf zijn

    Ook je computercursus gaat echt wel goedkomen vertrouw gewoon op jezelf want je kunt het echt wel
    Succes,
    Ada

    • djaktief schreef:

      Hoi Ada,

      Het is nu bijna 00:00 en ik zou nooit zo lang gewerkt hebben als ik zeker was van mijn zaak. Ik kan wel werken met Excel, maar of ik precies alles weet wat ze morgen gaan vragen ‘that’s the question”.

      Bedankt voor de aanmoediging en groetjes,

      Dorothé

  3. feikje schreef:

    Wat mooi dat je de laatste lange duurloop zo goed hebt afgerond. ’s Avonds je voeten in een wisselbadje (bak warm en een bak koud water neerzetten) dompelen kan nog wat helpen voor je probleemvoet. Lekker uitrusten en genieten van het excelresultaat. Rotterdam is een geweldige ervaring en ik ben best jaloers op je. Ik ga voor je duimen.

    • djaktief schreef:

      Bedankt voor het duimen alvast Feikje. Ik ben van plan te gaan genieten van mijn laatse marathon. Ik dompel niet om schimmels te voorkomen. Ik ‘ijs’ door mijn zere voet 5 minuten op een icepack te zetten en dan weer 5 minuten opwarmen door hem eraf te halen, meestal een keer of 5/6 op de icepack. Wat ik ook doe is mijn voetzool masseren door met een fles te rollen, maar dat doe ik pas als ik geen pijn meer voel bij wandelen.
      Ik hoop dat jouw achillespees ook de goede kant uit gaat.

      groetjes,

      Dorothé

  4. Dane schreef:

    Ik was lekker aan het surfen en ik kwam op jou blog. Erg leuk te lezen waar jij allemaal rent. Het is mij nog niet gelukt 35 km. Ik ben pas (weer) begonnen en het gaat lekker. Ik word steeds enthousiaster. Eindelijk de goede schoenen! Ik krijg nu steeds meer de smaak te pakken en wil tzt ook een marathon oid lopen. Maar daar ben ik nog lang niet.
    Het helpt wel om dit soort blogs te lezen. Ik word er nog enthousiaster van.
    Ik zou zeggen schrijf lekker door en succes met je examen!

    mvrgr
    Dane

    • djaktief schreef:

      Hi Dane,

      Naast de stoel waarin ik na de training uitrust liggen hardloopboeken en tijdscrhiften en ik volg ook een aantal blogs. Lezen over lopen inspireert. Veel succes met lopen en veel plezier met je schoenen gewenst.

      groetjes,

      Dorohé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s