Twee jaar geleden liep ik dus mijn eerste marathon. Je leert van je ervaringen en fouten het meest, dus ik heb mijn verslag van toen er weer eens bijgepakt. De pluspunten heb ik groen gemarkeerd en de minpunten rood.Je ziet dat mijn eet en drinkschema niet klopte. Ik moet veel vroeger sportdrank en gel gaan innemen en ook veel meer. Verder moet ik ook zorgen dat er nog iemand is waar ik wat extra eten kan achterlaten of die bij de 30 of 35 km staat met noodrantsoenen, want je kunt niet alles meeslepen.  Ik schijn tegenover iedereen verkondigt te hebben dat het eens maar nooit weer was 😉 maar zondag 15 april ga ik het weer proberen. Vlak daarvoor zal ik nog wel bloggen over de laatste stand van zaken en mijn startnummer

  naar de start

De marathon van Rotterdam in 4.40 uur. Nu na 1,5 week eindelijk de energie en de tijd om verslag te doen.

Het was een droom om de marathon echt te gaan lopen. ’s Ochtends om 07.15 opgestaan omdat Jelle al om 7.30 met de tram meemoest om op tijd op de verzorgingspost bij de 25 km te staan samen met de andere scouts. Goed ontbeten en om 09.15 uur op pad met de tram en de metro naar Rotterdam. Om 10.00 gingen de startvakken open en ik was de eerste die erin liep; een rare gewaarwording. Gelukkig volgden er snel anderen oa verschillende mensen die ik kende van Energie. In het startvak nog fruit to go op en water gedronken. Na de start om 11.00 uur waren was ik binnen de 5 minuten over de startlijn. Tot over de Erasmus heb ik mijn regenponcho tegen de kou aan gehouden. Gezwaaid naar Jelle die al op zijn post stond. Het lopen ging wel goed maar er stond veel wind. Ik had daar geen last van, maar wel van mijn linkerkuit die hard aanvoelde en waardoor ik voorzichtig moest lopen. Water gedronken bij 5 km. Plaspauze bij 7km Olympiaweg en bij 10 km weer water gedronken. Bij de Slinge gezwaaid naar de eerste persoonlijke supporters Diane en Thomas. Vlak daarna stonden Arjen, Bouke en Hylke en daar ging het heel goed.

Vanaf 15 km moest ik gaan eten en daar ging dus de eerste gel, met water erna bij de drinkpost. Het had niet het gewenste effect. Ergens na de Slinge staat Lianne met het hele gezin te zwaaien en dat doet me wel goed. Bij 20 km weer gel, water en plaspauze. Ik voel nauwelijks effect en besef dat het niet goed gaat. Ik verman me met de gedachte dat ik maar 1x de marathon hoef uit te lopen en daarna nooit meer, maar dat ik dat vandaag dus wel waar moet maken. Ik sleep mezelf naar de 25 km post waar Jelle Extran uitdeelt. In tranen kom ik aan maar na een omhelzing ga ik door. Ik neem opnieuw gel en gelijk daarbij 2 bekers Extran. De Erasmusbrug gaat goed, maar het tunneltje daarna is erg zwaar. Gelukkig is er harde muziek die me erdoorheen sleept, net als op zoveel andere plaatsen aan de weg. Het publiek is helaas meestal alleen enthousiast voor de eigen bekenden onder de lopers en er zijn al veel mensen weg omdat het koud is en ze de belangrijkste lopers hebben gezien.. Onderweg in de tegenovergestelde richting zie ik ook veel lopers al binnenkomen en de moed zinkt me in de schoenen dat ik nog zo ver moet. De 35 km post deelt Extran ook vast uit aan ons die vlakbij langskomen en ik neem het graag aan.

 

op de Bosdreef aankomst/vertrek 32 km

Ook bij de 30 km post drink ik weer een dubbele dosis Extran. Ik klamp me vast aan de gedachte Arjen weer te zien op de Bosdreef. Daar kom ik zeer uitgeput aan. Ik vraag om eten, maar er is niks dat ik zou kunnen nemen zonder dat het problemen zou opleveren. Ik drink water en neem een zoutpil. De toegesnelde EHBO-er die informeert of ik stop snauw  ik toe dat ik natuurlijk doorga. Ik weet dat het parcours alleen nog maar bergaf gaat en ik tel de kilometers af. Het gaat iets beter voor mijn gevoel, maar ik ben wel moe en ga niet zo hard. Het is heel frustrerend om de pacers van 4.15 en 4.30 langs te zien komen. Ik dwing mezelf niet te stoppen voor ik bij een drinkpost ben. Daar drink al wandelend mijn 2 bekers Extran leeg en begin dan direct weer te rennen. Aan de Kralingseplas staan ze met kwarten sinaasappels en die zuig ik dankbaar uit. Ik kom langs iemand die gereanimeerd wordt en moet uitwijken voor ambulances en brandweer. Dit confronteert me met mezelf en ik drink opnieuw bij de 40 km post. Vanaf dat moment zweef ik, wetend dat ik het ga halen.

Ik verhoog mijn snelheid bij 41 km en de laatste 500 meter heb ik nog een eindspurt maar geen sprint. Ik hef mijn handen op voor de finishfoto waarvan ik weet dat die wordt gemaakt en op de finish druk ik gelijk mijn stopwatch in. Ik bel Arjen dat ik veilig binnen ben en dat ik later zal bellen over hoe het verder moet. Bij de medailles is het druk en ik moet vragen of ik er ook een krijg. Ik loop door naar de bananen, waarvan ik er gelijk 2 naar binnen werk en naar de Extranflesjes, die ik niet open krijg. Dan zie ik nog veel Energie-atleten waarmee ik trainingslopen heb gedaan, waarmee ik even napraat. Ik bel Arjen opnieuw en spreek afaf met de metro naar Slinge te reizen. Aan voorbijgangers vraag ik mijn Extran te openen omdat ik dat niet meer kan omdat ik geen kracht meer in mijn vingers heb. Thuisgekomen ga ik op de bank liggen onder een deken om weer een beetje warm te worden. Er komen en bellen allerlei mensen om te feliciteren en mijn verhaal te horen. Ik ben heel negatief over de marathon en mijn resultaat. Later trekt het iets bij. Om te kunnen liggen en slapen neem ik paracetamol.

 

De volgende dag ga ik naar naailes, maar het gaat eigenlijk niet. Ik ga een half uurtje fietsen bij de fitness, maar het gaat heel langzaam en ik krijg mijn hartslag nauwelijks omhoog.  Ik ’s avonds neem weer paracetamol om te kunnen liggen en slapen. Op dinsdag ga ik zwemmen en ook dat gaat moeizaam, maar 30 baantjes in een uur. Op woensdag ga ik heel rustig fitnessen en dat voelt wel goed. Ik krijg eindelijk gewone spierpijn en het compleet uitgeputte gevoel verdwijnt langzaam. Op donderdag krijg ik bezoek en is er geen tijd voor een hersteltraining. Op vrijdag ga ik naar de sauna en daar voel ik dat het lichamelijk beter begint te gaan. Op zaterdag loop ik met Arjen mijn eerste rondje van 9,5 km. Mijn hartslag is hoog >150 en allerlei dingen doen pijn. Op zondag hebben we een feest in Bloemendaal en train ik niet. Op maandag evenmin, maar het gaat nu veel beter met me dan de week daarvoor. Vandaag dinsdag loop ik weer een rondje van 9,5 km in 56 minuten met een hartslag van 135 en voel dat het weer allemaal goed gaat komen en dat het hoog tijd werd om dit verslag te schrijven.

Advertenties

»

  1. natalie schreef:

    Heel veel succes!

  2. miezzz schreef:

    Wow, maar je hebt het wel mooi gedaan toen! Ik zal aan je denken de 15e en wens je alvast heel veel succes!

  3. djaktief schreef:

    Bedankt Natalie en Miezz! Momenteel ben ik toch ineens erg zenuwachtig voor zondag.

    groetjes,

    Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s