Het was wel spannend of het zou lukken allemaal met de eerste Leontien’s ladiesrun. Niet de afstand van 7 km was het probleem, maar de starttijd van 19.00 bij de Zevenhuizerplas in Rotterdam-Nesselande. De kids moesten van allerlei dingen terugkomen en eten, terwijl manlief nog op de terugreis was van zijn fietsvakantie aan het Lago Maggiore. Ik had een belstop ingesteld zodat ik tussen 17-20 uur me kon concentreren op de wedstrijd. Die middag had ik al  om 15.00 uur had ik gedineerd met boontjes, biefstuk en brood zodat ik niet met een volle maag zou hoeven te rennen. Verder had ik afgelopen twee weken zowaar een beetje op snelheid getraind: interval en een halve piramide op de lopende band van de sportschooen en buiten enkele fartleks. Snelheid is niet echt mijn ding, maar …………. je moet af en toe je grenzen verleggen;-)

Het begon allemaal reuze gezellig bij de start met zo’n tweeduizend vrouwen zoals je ziet op de foto’s * (ik sta helemaal links in het hoekje). Bijna iedereen in het wedstrijdvak was jonger dan ik op een dame van 61 na. Er waren zo 2000 lopers en wandelaars die deze aan deze prestatietocht meededen. De oud-wielrenster Leontien Zijlaard- van Moortsel knalde ons weg en ging toen ook zelf rennen. Na 10 minuten kwam ze me voorbij en het is echt heel leuk en motiverend om te horen als ze zegt dat je goed loopt, maar frustrerend om te voelen dat je haast stil staat ten opzichte van haar tempo.

 

Toch ging ik zo hard als ik nog nooit eerder heb gelopen. Ik zag in het begin een tempo op mijn Garmin van 4.30 min/km en dacht bij mezelf kalm aan, laat je niet gek maken. En ook toen de eerste 2,5 km toch makkelijk onder de 13 minuten gingen dacht ik kalm blijven, je bent er nog niet.  Maar toen de tweede ronde ook onder de 13 minuten bleef wist ik dat er een vette tijd in zat.  Ik voelde niks aan mijn benen en mijn ademhaling ging wel sneller dan tijdens een duurloop, maar ik had lucht genoeg. Ik had water bij me en dronk al lopende snel een paar slokken. Ondertussen haalde ik een paar jongere vrouwen in die harder van start waren gegaan en dat gaf wel een kick. De finish kon ik al uit de verte zien. Leontien kwam me weer tegemoet, want die was een paar honderd meter voor de finish omgekeerd om ons te bemoedigen. Op het laatste eindje kreeg ik vleugels, helemaal toen onbekend publiek duimen opstak en klapte. Het lukte me nog een sprintje eruit te persen en ik finishte net onder de 34 minuten. Er waren nog zo’n 15 dames voor me en ook die mevrouw van 61 was al binnen, dus het kan nog veel harder.

Na de finish belde ik gauw met manlief, dronk een sportdrankje, haalde mijn goody bag op, rekte mijn spieren en reed snel  naar de schat toe die ik al een week niet gezien had. Thuis was alles ook goed gegaan en middelste had zelfs ijs gemaakt voor de gezelligheid.

Daarna ben ik nog even aan de slag geweest met mijn vette tijd volgens de berekeningen van runinfo  want het parcours zou 7 km zijn en mijn Garmin gaf 6,61 km aan, terwijl ik geen stukken had afgesneden. De linkse is de officiële tijd (12,4 km/u) en de rechtse is de daadwerkelijke tijd/afstand (11,7 km/u)

  

Nou dat opent mogelijkheden voor een PR op de 10 km maar mijn eerstvolgende wedstrijd is pas in september over 10 Engelse mijlen (16,1 km) de Dam tot Dam.

Ondertussen hoop ik op vakantie een beetje te kunnen experimenteren met rennen over onverharde wegen om te kijken of trailrunning iets voor mij is. Marathonplannen heb ik niet – zeker niet voor komend jaar- maar als de nieuwe film daarover uitkomt ga ik er eens lekker lui over dromen in de bios.

* de foto’s ga ik nog bestellen, maar ze zijn niet zo snel beschikbaar, dus vandaar deze screenshots.

Advertenties

»

  1. Zuster Klivia schreef:

    Wow! Buitengewoon knap zeg! Ik doe het je niet na 😉

  2. Lianne schreef:

    Ik maak een diepe buiging!

  3. Monique Ophorst schreef:

    Goed gedaan Dorothé! Ik heb zelf gisteren met Leontines Ladies Ride meegedaan, de korte route van 40 km, plus daarvoor en daarna nog wat km, kwam ik tegen de 60 km aan. Het weer maakte het er niet echt fijn fietsen op en het was echt afzien, maar ‘we dit it!’. Leuk te lezen je berichtjes, ga zo door! Groetjes, Monique

  4. djaktief schreef:

    Bedankt dames!

    En Monique wat had je een pech met het weer!!! Een schouderklopje voor doorzettingsvermogen voor jou hoor. Wij hadden alleen maar veel wind.

    groetjes,

    Dorothé

  5. isis45 schreef:

    Knap gedaan hoor!

  6. djaktief schreef:

    Van Ada via de mail,

    Hoi,

    Je hebt weer een geweldige prestatie geleverd ,maar het natuurlijk heel fijn dat je er zo positief over bent en alweer uitkijkt naar het volgende

    Groetjes Ada Z.

    http://mauppie.blogspot.com/

  7. Ren mama, ren schreef:

    Goed gedaan zeg! Fijn dat het zo lekker ging. Soms heb je van die dagen, dat het lopen moeiteloos gaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s