Er zijn mensen die niet willen rennen omdat je zo afhankelijk bent van het weer. Voor mij is dat juist een uitdaging – alhoewel ik ook mijn persoonlijke voorkeuren heb. Vorige week zondag ging ik met buurvrouw een rondje lopen. Er werd slecht weer verwacht maar we gingen bijtijds en hadden onze route onderweg nog aangepast omdat de lucht raar deed en het in de verte begon te onweren. Toch werden we overvallen door een flinke hoosbui. Omdat je alleen maar nat wordt van regen renden we dapper door, zelfs toen het zo hard regende dat we niet meer over het fietspad konden omdat het blank stond, renden we door. Het begon te hagelen en het zicht werd heel slecht. Automobilisten reden stapvoets of hielden stil…. wij renden door totdat de hagelstenen te groot werden en het echt pijn deed. We doken een bushokje in en zagen manlief zoekend naar ons voorbij rijden. Toen het iets opklaarde renden we snel naar huis en doken we onder de warme douche. Voor het eerst heb ik mijn loopschoenen gecentrifugeerd in de wasmachine voordat ik ze verder liet drogen.

Dit weekend was het heel anders. Je kunt nog niet zeggen het andere uiterste maar het KNMI kondigde toch temperaturen boven de 25 graden aan en die werden in Zeeland ook wel gehaald. Er stond een kusttrainingsloop in Zeeland op het programma.

Jaqueline had via haar blog meer dan 25 lopers verzameld om het tweede deel van de kustmarahon te lopen vanaf Breezand/Vrouwepolder naar Zoutelande – ca. 23 km over strand en duinen 😉

Het was voor mij de eerste keer dat ik aan zoiets mee deed qua opzet en qua parcours. We waren bijtijds vertrokken omdat er in verband met het mooie weer wel wat drukte op de Zeeuwse wegen werd verwacht. Toen ik bij aankomst in Zoutelande op het infobord stond te zoeken naar het verzamelpunt  zag ik al direct wat rode shirts – de dresscode was rood – en na een voorstelrondje kuste ik manlief en zoonlief  – die gingen naar vrienden in Middelburg – gedag en wandelde mee naar Café De Fiets. Toen iedereen er was gingen we naar de gehuurde bus die ons vanaf de parkeerplaats naar Vrouwepolder zou brengen. De chauffeuze had nogal wat problemen om de overvolle parkeerplaats af te komen, maar uiteindelijk startten we rond het reeds warme middaguur – na het maken van de groepsfoto – met het oversteken van het warme mulle zand in Vrouwepolder. Ivm hoogwater was een deel van de groep een andere route gevolgd. Ik was meegegaan over het strand. Je kon maar op een smal richeltje hard zand lopen omdat het hoogwater was en je moest de hele tijd uitkijken dat je geen natte voeten kreeg én zandkastelen, kinderen of honden omver liep. Ik liep lekker, maar voelde wel dat het erg warm was.

De eerste rustpost op de parkeerplaats nabij Oostkapelle had ik al de helft van mijn drankvoorraad op, terwijl we nog niet op een kwart van de tocht zaten. Ook had ik al twee toiletten bezocht ivm buikklachten. Gelukkig ging het daarna een tijdje rustig door de schaduw van een duinbos richting Domburg. Onderweg klets je met wie er naast je komt lopen over waar je vandaan komt en wat je loopt. Natuurlijk werd er ook veel over de komende kustmarathon gesproken want daaraan zouden diverse van deze lopers deelnemen. Voor mij is dat ‘een te grote jas’, want zelfs een jaarlijkse marathon is voor mij niet haalbaar qua trainingsomvang en blessureriscio.

Ik was blij toen we bij de tweede rustplaats (Domburg geloof ik) kwamen en waar ik mijn water- en energievoorraad kon aanvullen. Normaal is voor ca. een halve marathon voor mij 4x 250 ml water + een of twee gelletjes voldoende, maar vandaag niet. Ik maakte dus dankbaar gebruik van de spullen die Jacqueline had geregeld en bezocht ook nogmaals het toilet. Iedere keer na de post was ik vol energie en goede moed opgeladen om verder te gaan over dit voor mij ongewone parcours. Ik had wel in Engeland off the road en on the beach getraind, maar dat waren afstanden tot zo’n 10 km en dit was echt meer. (Ik had ook nog een ‘vlakke asfalt halve’ gelopen thuis.) Het parcours ging ook steeds meer op en neer door de duinen. Qua hoogteverschil is dat maar zo’n 15-20 m maar als je het voortdurend moet doen in de brandende zon is het best pittig. Ik besloot bewust rustiger te lopen om niet het risico te lopen uit te vallen. De buikkrampen hielden op maar daarvoor kwam pijn in mijn tenen terug. Het stijgende en dalende parcours én het uitzetten van mijn voeten door de warmte zorgde ervoor dat ik met mijn tenen steeds tegen de voorkant van mijn schoenen aan kwam aan beide kanten. Ik vreesde een herhaling van mijn marathonproblemen en mijn teennagel was nog niet helemaal terug aangegroeid. Uiteraard kwam ik toen achter het loperslint terecht. Heel sympathiek kwamen er zo af en toe een paar teruglopen en informeren hoe het ging en vertellen waar we waren etc.  Ik ben gewend aan alleen lopen, dus ik red het ook wel in mijn eentje, maar het is wel heel leuk dat het teamgevoel in zo’n groep zo snel groeit.

Er was nog een rustpost ergens bij een lang autostrand (Westkapelle?) maar die heb ik gelaten voor wat het was omdat ik voldoende voorraden had en net lekker in tempo op een vlak stuk liep, bovendien zorgde de wind voor lekkere verkoeling. Door alle rustposten en vertragingen was ik het zicht op de kilometers en het tempo helemaal kwijt geraakt, maar mijn Garmin vertelde me wel dat het erg laag lag boven de 6:30 min/km. Omdat ik steeds meer last kreeg van mijn voeten moest ik ook bij steeds meer klimmetjes gaan wandelen en dat vertraagde nog verder. Toch heb ik geen moment getwijfeld of ik niet zou kunnen finishen. Ik raakte alleen de weg kwijt op het eind en heb dus een stukje buiten het parcours gelopen. Op het einde kwam ik Jacqueline tegen en kon ik samen met haar de laatste km volgens het officiële parcours afronden met een tijd van 2:55:35 over 23,29 km volgens mijn Garmin (netto rond de 2:35:00). We werden toegejuichd door onze medelopers én door manlief, zoonlief en vrienden die inmiddels vanuit Middelburg waren komen kijken waar ik bleef.

 

 Ik hoop dat er binnenkort nog meer verhalen en foto’s verschijnen op de blogs van Jacqueline en Tiny en anderen en ik zal mijn lijstje dan tzt wel aanvullen. Bedankt voor de organisatie en de gezelligheid allemaal. Wat dat betreft is het voor herhaling vatbaar, maar eigenlijk is het qua parcours net wat te pittig voor me … Voor de bikkels die de hele kustmarathon gaan lopen in oktober heb ik in ieder geval nog meer bewondering gekregen.

Meer verhalen en foto’s klik op de volgende bloglinks:

John de Boer – Fabiola  – Ronald (ook filmpje) – Ruth – Tiny – Hans – Lianne – Jacqueline

En op verzoek alle foto’s van manlief:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

»

  1. John schreef:

    Leuk kennisgemaakt te hebben. Je liep goed en vooral op de laatste verzorgingspost heb je voor wat verbaasde blikken gezorgd 😉 door stug in je eigen tempo door te gaan. Heel goed! Een pittig parcours, maar je hebt het toch maar mooi gedaan.
    En volgend jaar….dan is het een eitje voor je.

    • djaktief schreef:

      Hi John,

      Ja ik hoorde wel gelach en klappen, maar ik zat gewoon net in de flow en had nog genoeg eten en drinken. Een eitje zal dit parcours niet gauw worden denk ik. Het algemene loopniveau wat ik gisteren zag lag toch een stuk hoger dan het mijne …. maar het was leuk samen.

      groetjes,

      Dorothé

  2. Lianne schreef:

    Heel knap hoor! Richard heeft vorig jaar oktober bij 28 graden deze Zeelandmarathon gewandeld. Ondanks de vele trainingsuren was het zwaar lopen. De sfeer was heel goed en de marathon wandelen is ooit nog voor herhaling vatbaar.

    • djaktief schreef:

      Hoi Lianne,

      28 graden in oktober lijkt me zeer bijzonder of was het toen eerder? Wandelen heb ik het laatste stuk ook veel gedaan. Herhalen in de wandelmodus is voor mij ook een optie. Binnenkort nodig bellen om bij te kletsen, maar ik dacht dat je nog op vakantie was.

      groetjes,

      Dorothé

  3. Ronald Meijer schreef:

    Het was leuk je te ontmoeten! Deze 4e editie was wel een zware door het warme weer maar je hebt het supergoed gedaan! Volgend jaar weer? 🙂

  4. onehappyjogger schreef:

    leuk verslagje van een superleuke dag hé. Leuk je ontmoet te hebben en wie weet tot een volgende keer!!

  5. RunningHans schreef:

    mooi verslag. Leuk je ontmoet te hebben en best goed gelopen op zo’n zwaar parcours en de warmte.

  6. djaktief schreef:

    Hi Ronald, Ruth, Hans,

    Insgelijks voor de kennismaking. Voor mij was het pittig, dus ik twijfel over volgend jaar, maar dat ligt niet aan de mensen of de omgeving. Tot ziens ergens.

    Keep running,

    Dorothé

  7. Nicole schreef:

    Er is geen regenbui die mij kan weerhouden van mijn looprondje, maar wel zon… Het enige weertype dat bij mij roet in het eten kan gooien is enorme warmte. Daar word ik echt niet goed van. Verder loop ik altijd door: regen, hagel, sneeuw, gladheid, maakt niet uit.

    • djaktief schreef:

      Hoi Nicole,

      Vanochtend om 09.00 was ik onderweg voor 12 km maar ik heb de route aangepast tot 8 km want weer werd ik niet lekker van de warmte …. koude rillingen, hoofdpijn, buikpijn. Ik snap nu niet dat ik afgelopen zondag bijna de dubbele afstand op het heetst van de dag op dat lastige parcours heb afgelegd. Toch wil ik mezelf er wel een beetje in trainen, maar de zon heeft absoluut niet mijn voorkeur.

      groetjes,

      Dorothé

  8. Jannie schreef:

    Hallo Dorothe,

    Ik heb even je blog gelezen, heel erg goed van je dat je zo door de duinen kunt hardlopen. Zou ik niet kunnen.

    Groet Jannie

    PS Hier alles ok, we genieten van het mooie weer

  9. Jacqueline schreef:

    Leuk dat je er bij was en dit is idd heel wat anders als de marathon van Rotterdam ;-). Maar je hebt het prima gedaan… petje af.

    • djaktief schreef:

      Hoi Jacqueline,

      Geweldig dat je dit organiseert. Ook heel leuk om het laatste stukje met je te lopen. Het weer speelde me parten. Vandaag ook weer problemen met de temperatuur tijdens het rennen: buikklachten, rillingen, hoofdpijn. Mijn tenen zijn weer oké en de rest ook. Het is ook fijn dat iedereen elkaar laat lopen zoals hij/zij wil. Ik liep veel alleen (eigen keuze ivm tempo en niet genoeg energie om anders boven te komen, slechthorendheid), maar ik liep niet alleen als je begrijpt wat ik bedoel.

      Als ik niet kan lopen, dan kom ik volgend jaar wel fietsen 😉

      groetjes,

      Dorothé

  10. inge schreef:

    Lieve Dorothe,

    Ik ben supertrots op je . Wat heb je dat weer leuk beschreven ( alsof ik er zelf bij was ).
    Wat een doorzettingsvermogen! Je laat je ook door niets klein krijgen, je bent een supersterke vrouw.

    Een knuffel van je koffievriendin

    Inge

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s