Eindelijk met uitzicht op de top

Deel twee in  het drieluik over de vakantiewandeltochten in Great Britain. Het was een nogal actieve vakantie dit jaar met in de laatste week dus drie wandeltochten, waarvan twee met meer dan 900 m hoogteverschil. Ik hoop dat jullie het verhaal niet te lang vinden – gelukkig zijn er plaatjes bij -, maar zo komt ‘mijn eerst single bergavontuur’ het beste tot zijn recht. 😉

Vrijdag 27 juli 2012 – de weersvoorspellingen voor deze dag zijn redelijk tot goed en daarom ga ik vandaag voor de Snowdon in de herhaling en wel via het Watkinpath, want ik wil nu wel eens wat zien als ik boven ben. Dit pad staat in de boekjes aangemerkt als de steilste en moeilijkste beklimming, maar dat moet geen belemmering zijn omdat ik geen rekening hoef te houden met de kinderen. De start is in Nant Gwynant vlak voorbij Bethania. Ik vertrek niet zo vroeg omdat de top dan toch nog in de mist zit. De weg is erheen is vrij bochtig en heel mooi. Om 9.45 vertrek ik  bij de auto zonder wandelkaart (vergeten) maar met routeboekje. Deze vergissing maakte me wel onzeker maar dat ging over toen ik zag dat er voldoende wandelaars het pad namen die ik om hulp zou kunnen vragen.

De prachtige glasheldere waterval dus

In het begin gaat het vrij vlak door een bos, langs een prachtige waterval totdat je bij Gladstone Rock komt. Die (oud-Engelse) politicus heeft daar op 82- of 84-jarige leeftijd een toespraak gehouden om het pad te openen en/of om strijdkrachten toe te spreken (de boekjes en sites verschillen daarover van mening).

Gladstone Rock

Daarna wordt het pad snel steiler maar niet vervelend omdat je steeds op een soort traptreden/stepstones kunt lopen.

makkelijk klimmen over stepstones

Er zijn ook hele stukken met leisteen op de zijkant, maar dat voelt heel vervelend onder je voeten.

akelig scherpe leistenen waar je moeilijk houvast op vindt, maar hier nog op een plat stuk

Verlaten leisteen groeve

Het weer werd er helaas niet beter op want het begon te regenen en het was aardig mistig. Ik maakte al lopend praatjes met medewandelaars, maar genoot toch het meeste van het alleen lopen in de overweldigende natuur en stilte.

medewandelaars uit Australië bij leisteengroeve
– de mist doemt op –

losse leisteen, maar daar hoefde ik niet overheen

het laatste platte stuk pad totdat ik in de mist verdween

op medewandelaars wachten in het gras met prachtige dauwparels

Op een gegeven moment werd het pad fors steiler en ontbraken ook de stepstones en ging ik veel langzamer omhoog. Ik zag echt heel weinig door de mist en plotseling klauterde ik een verkeerd paadje in dat me tot boven op de kam leidde. Ik had moeite om het pad terug te vinden want het leek overal te lopen. Omdat je op handen en voeten omhoog moest omdat het zo steil was geworden vergiste je je snel in de keuze van je weg. Doordat alles nat was kon je ook niet goed zien hoe het pad liep.

Ik sms-te om 11.30 uur naar Arjen voor de weersvooruitzichten en kreeg antwoord dat  er ‘blauw’ aan zou komen. Dat was hoopvol, maar het zicht was op de steile helling zo slecht dat ik besloot te wachten op medewandelaars om geen risico’s te lopen op verdwalen en/of ongelukken op dat steile stuk, want ik ben geen ervaren bergwandelaar. Ik ben uiteindelijk gezamenlijk met een Italiaanse jongen en meisje naar de kruising met het Rhyd Ddu pad geklommen. Ondertussen waren we afdalers tegengekomen die ons berichten dat we nog 20 minuten van de top waren.

bijna bij de top: kruising met Rhyd ddu pad
– de Italianen lopen door

Railway station en restaurant nog in de dikke mist

Ik was uiteindelijk om 12.15 boven, hetgeen betekent dat ik ca. een uur over dat moeilijke stuk heb gedaan. Eerst at ik mijn brood en dronk een fles water buiten. Daarna scoorde ik in het restaurant een hete cappuccino, want ik had het behoorlijk koud en was helemaal bezweet van het klimmen. Handschoenen waren eigenlijk nodig geweest deze dag. Na mijn sms over het bereiken van de top kreeg ik van Arjen berichten over de zichtkansen, waarover ik met mensen in het restaurant kletste. Met het oog op de komende zon en de afdaling daarin smeerde ik me uitgebreid in met zonnecrème, wat een raar gezicht moet zijn geweest omdat alles nog in de dikke mist lag. Na een sanitaire stop -waarbij mensen op mijn rugzak pasten-  leek het of er met een toverstafje was gezwaaid om de wolken weg te jagen. Het gaf ook leuke reacties gaf van mijn medewandelaars waaraan ik dit voorspeld had ivm de sms’jes van ‘my hubby’. Het uitzicht was prachtig dus ik ging gauw foto’s maken en liet mezelf ook vereeuwingen.

Uitzicht richting Watkinpath: eerst recht naar beneden, dan over de kam, dan weer wat steiler naar beneden

Genieten!!!

Dringen op de top

zicht op het Rhyd Ddu pad en de kam

Tegen twee uur begon ik aan de afdaling in de volle zon, maar met regenjas aan tegen de kou en als bescherming tegen de scherpe stenen.

splitsing Watkinpad links (recht naar beneden dus) en Rhyd ddu pad rechts

‘loose scree’ stond er in het boekje dat betekende op handen en voeten naar beneden

klimmen was minder eng dan dalen zoals je kunt zien vanuit het standpunt van de fotograaf – ik dus

Het was echt lastig en voelde alsof je een gitzwarte piste af moest, maar je kon geen plek vinden om je voeten te zetten zonder weg te glijden. Ik rustte uit op de kam en maakte nog wat foto’s.

Op de terugweg is het station nog net zichtbaar op de top

ik rust uit op de terugweg; zij moeten omhoog in de brandende zon

uitzicht over het randje van de kam naar Llyn Lydaw

Het tweede deel was nog wel lastig maar daar lagen de stenen tenminste niet meer los. Ik stopte van tijd tot tijd om foto’s te maken en rond te kijken en ook om me opnieuw te concentreren, want je kon geen stap zetten zonder naar het pad te kijken. Het valrisico was te groot. Na de leisteengroeve was het verder vrij vlak. Er waren veel mensen bij de watervallen en ook nog veel mensen die nu pas in de zon de tocht omhoog aandurfden. Om ca. 17.00 uur was ik bij de auto terug, maar het lukte niet om Arjen een sms te sturen. Daarom ben ik eerst naar Beddgelert gereden om de sms’en en om een welverdiend ijsje te eten.

een laatste blik omhoog voor ik de hoek om ga

Bij thuiskomst had ik toch erg pijn aan mijn tenen van het afdalen, verder alleen wat vermoeid. (Later zou mijn grote teennagel blauw te worden). Arjen was met de jongens naar het strand geweest en kookte het eten.  Na het eten en pakten we in. Daarna keken we naar de opening van de olympische spelen in Londen op de BBC. Een prachtig, humoristisch maar ook erg lang programma, dat pas om 12.30 uur was afgelopen. Toen moesten we de laatste restjes ook nog inpakken en sliepen we erg laat. Voor info over de Snowdon en de bergpaden klik hier. Wordt vervolgd ………

Advertenties

»

  1. Knutzels schreef:

    Wat stoer om zo in je eentje te klimmen! Maar ook lekker, helemaal met jezelf alleen en die prachtige natuur om je heen (als de mist om je hoofd is verdwenen). Mooi verhaal!

  2. Lianne schreef:

    Wat een indrukwekkende tocht. Geweldig om dit alleen te doen en het zelf te beleven. Maakte je ook contact met andere wandelaars als je met je gezin zo’n wandeling zou maken?

  3. djaktief schreef:

    @Els Leuke opmerking over die mist

    @Lianne
    Op het Rangerpad met de kids spraken we ook andere wandelaars. We hadden de hele vakantie nog geen Nederlanders gezien, maar daar troffen we 2 families die dezelfde tocht omhoog maakten. Op het Llanberris pad lopen zoveel wandelaars dat je elkaar niet meer groet. Dat was op de top ook wel een beetje. Het leek wel een winkelstraat zo druk, door alle mensen die ook met de trein omhoog komen.

    groetjes,

    Dorothé

  4. Floor schreef:

    Ik reageer een beetje laat, maar wat geweldig om dit te lezen! Zes jaar geleden liep ik daar ook! Ik studeerde toen een paar maanden in Zuid Wales en een van de vakken die ik volgde was ‘Outdoor Education’. We gingen op een gegeven moment een week lang klimmen en wandelen in Snowdonia en beklommen onder andere de Snowdon en Tryfan. Geweldig om te lezen en de foto’s te zien. Kan ik even herinneringen ophalen! Dank je wel!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s