bloed

Natuurlijk moet iedereen voor zichzelf uitmaken of hij of zijn wel of niet donor wil zijn maar we verwachten allemaal dat er bloed beschikbaar is als ons iets overkomt. Toch is maar 2,5% van de Nederlanders bloeddonor. 

Gisteren ben ik naar de keuring geweest om weer bloeddonor te worden. Voordat ik kinderen kreeg had ik al 22 donaties gedaan. Mijn oudste is van 1997 en je mocht toen tweemaal per jaar dus dat betekent dat ik minimaal vanaf mijn 26e bloed geef. Toen ik zwanger was en borstvoeding gaf mocht ik een tijdlang geen donor meer zijn. Mijn ijzergehalte was tijdens de zwangerschappen ook dramatisch laag, dus ik zou toch afgekeurd zijn. Met kleine kinderen had ik het sowieso te druk om ergens aan te denken dus in ieder geval ook niet aan de bloedbank. Later waren er tal van zaken waardoor ik steeds niet de stap zette om me weer aan te melden. Mijn donorpas zat nog wel altijd in mijn portemonnee want ik wilde het -zoals zoveel dingen – altijd nog wel weer eens gaan doen ondanks alle negatieve publicaties over salarissen/bonussen van de Sanquin-orgaisatie. Maar soms komen dingen op je pad en dat zet je eindelijk de stap:

  • collegablogster Janneke is hard aan het sporten om zo gezond mogelijk te zijn ten behoeve van een nierdonatie
  • buurvrouw is bloeddonor
  • allerlei mensen krijgen kanker en ik ben zo gezond
  • TV-shows en reclames voor donorwerving
  • allerlei goede doelen waar runners tijdens wedstrijden voor lopen                    
  • de stand van Sanquin op de Margriet Winterfair

pendeltreintje 531Je wordt dan gebeld voor een keuringsafspraak. Ik moest me melden bij het gloednieuwe Maasstadziekenhuis in Rotterdam. Het had wel wat voeten in de aarde om er te raken want de borden voor de ingang van de parkeergarage waren nogal onduidelijk. Daarna was het ook duister waar de ingang van het ziekenhuis was, maar omstanders meldden me vrolijk: ‘busje komt zo’. Dit was dus een leuk gratis pendeltreintje dat beschikbaar is als je niet goed ter been bent of te lui  bent om te lopen, maar wel handig voor als je geen idee hebt waar je moet zijn. Ik werd al snel afgezet met de mededeling dat het links om de hoek was, maar nog een paar hoeken linksom was ik weer terug op het startpunt. Gelukkig waren er weer behulpzame voorbijgangers die me wezen dat de bloedbank verstopt zat op de 1e etage van ingang vijf. Na de aanmelding bij de balie mocht ik een waslijst vragen invullen over mijn gezondheid en mijn sex en andere wilde leven want ze willen natuurlijk geen enkel risico nemen op besmettingen. Hier kun je nazoeken of je wel of geen bloed mag geven. De waslijst werd doorgenomen met een aardige keuringsarts die het naadje van de kous wilde weten ten behoeve van de gezondheid van zijn toekomstige klanten én die van mij. Van meet af aan was het duidelijk dat ze ook echt aan jouw welbevinden denken. De dokter wilde de mijn vragen over bloed doneren en sporten pas beantwoorden als ik door de keuring kwam maar mijn bloeddruk (70-110) en hb 8.4 waren ruim voldoende. Hij vertelde dat hardlopen en bloed geven elkaar behoorlijk in de weg kunnen zitten en een aanslag kunnen zijn op dat hb .

hb

Hij gaf als globale richtlijn dat ik vier weken voor een wedstrijd en twee weken erna beter geen bloed kan geven omdat het mijn prestatie en mijn herstel negatief zou kunnen beïnvloeden. Voor de marathon was het zelfs beter om een periode van twee maanden vooraf in acht te nemen. Nu ben ik eigenlijk niet van plan een marathon te lopen in 2013, maar je kunt nooit weten wanneer het echt begint te kriebelen natuurlijk en wat er nog meer op je weg komt. Ergo ik mocht nu dus nog geen bloed geven omdat ik komende zondag aan de start sta van de Bruggenloop maar in januari krijg ik een nieuwe oproep. Dat is trouwens heel wat beter geregeld als vroeger, want je kunt gewoon op een willekeurig tijdstip binnen twee weken na ontvangst je melden voor de donatie en anders is een telefoontje voldoende om de oproep even uit te stellen.

Logo_Bloedserieus

Nou ik heb een stap gezet en ik ga verder niemand overhalen maar ik kan het niet laten om de ‘smoezentopvijf’  te publiceren:

1. Ik ben bang voor de naald

Dat zijn veel patiënten ook. Zij hebben geen keus, jij wel. Probeer het gewoon eens, je zult zien dat het meevalt. En de Sanquin-medewerkers nemen de tijd om je op je gemak te stellen.

2. Geen idee waar een bloedbank in de buurt zit

Sanquin heeft meer dan 165 afnamelocaties verspreid over heel Nederland. Wedden dat er ook eentje in de buurt van jouw huis of werk zit? Typ je woonplaats in de locatiezoeker in en lees op hoeveel kilometer afstand je terecht kunt om bloed te geven.

3. Daar heb ik met mijn drukke baan echt geen tijd voor

Bloed geven duurt inclusief de keuring en het kopje koffie na afloop vaak maar een uurtje. Het kan op veel donorcentra bovendien ook ’s avonds. En menig werkgever geeft je graag een uurtje vrij om onder werktijd bloed te gaan geven. “Voor jou maar even, voor de patiënt een heel leven”, zeggen ze bij Sanquin.

4. Ik ben vast te dik, te dun, te kort, te lang, te jong, te oud…

In principe kan iedere persoon tussen de 18 en 65 jaar en met een gewicht van minimaal 50 kg bloed geven, mits zijn of haar gezondheid dat toelaat.

5. Ik heb geen zin om gratis bloed te geven, waarmee Sanquin dan veel geld verdient.

Sanquin is een stichting zonder winstoogmerk en gebruikt alle inkomsten voor het testen en bewerken van het bloed, voor de ontwikkeling en verbetering van de bloedtransfusie en voor de ontwikkeling en productie van geneesmiddelen.

Advertenties

»

  1. KnutzEls schreef:

    Ik gaf bloed vanaf mijn 18e tot 2008, met tussenpozen voor zwangerschappen en zo nu en dan verre reizen. Gezond zijn is een zegen en dan is bloed geven geen enkel punt. Nu mag ik geen bloed meer geven, maar dat lijkt me duidelijk omdat ik borstkanker heb gehad en je natuurlijk nooit weet wat er nog in je bloed zit.
    In mijn portemonnee zit nog altijd mijn donorregistratie, al weet ik niet of mijn organen nog te gebruiken zijn. Als er al wat te vergeven is, want je moet wel onder speciale omstandigheden dood gaan.
    Ik ben een voorstander van gratis bloed geven, al heb ik wel wat bedenkingen bij al die enorme salarissen van de top.

    • djaktief schreef:

      Hi Els,

      Dat is lang! Ik weet niet meer wanneer ik begonnen ben maar ik heb gerekend 2x per jaar en dan tot mijn zwangerschappen. Ik heb een donorregistratie maar ik heb wel aangegeven dat manlief en kinderen het laatste woord hebben. Ik hoop trouwens nog lang niet dood te gaan. Het leven is veel te leuk (meestal).

      Ik heb dat salarisverhaal nog even bekeken op http://financieel.infonu.nl/diversen/93508-winst-maken-op-donorbloed.html
      en dat zit me ook niet lekker, maar dat is voor mij geen doorslaggevende reden om niet te doneren.

      groetjes,

      Dorothé

  2. Ada schreef:

    Hoi,
    Ik heb het vroeger jaren gedaan maar na het stoppen met roken zo’n 25 jaar geleden is mijn hb naar beneden gegaan naar 6.5 tot 6.8 en wat ik ook probeer met medicijnen of voeding het komt niet meer hoger dus zowel arts als ikzelf hebben ons erbij neergelegd dat donor zijn voor mij niet meer is weggelegd
    Erg jammer want het is natuurlijk goed om te doen !

  3. Zuster Klivia schreef:

    Ik heb me wel eens opgegeven. Toen bleek ik 9 maanden daarvoor een gaatje in mijn oor te hebben geprikt en mocht ik minstens een jaar geen bloed geven. Vervolgens kreeg ik heftige menstruaties en een daarbij horend nogal laag hb en dat heb ik eigenlijk nu nog steeds. Ik zit op 7,2 nu. Ik vind dat persoonlijk te laag om te doneren. Niet onaardig bedoeld, maar ik heb geen zin me rot te voelen omdat ik bloed wil geven. Is dat egoïstisch?

    • djaktief schreef:

      Hi Kliefje,

      Je moet 7,8 als hb hebben en je goed voelen natuurlijk. Jouw gezondheid is ook belangrijk. Dat vond ik zo leuk dat die arts dat ook duidelijk maakte.
      Lucky me met mijn 8,4 zonder iets te slikken, maar ik combineer wel sinaasappel met de broodmaaltijd. Dat is het enige wat ik voor mijn hb doe. Als ik in training voor een marathon ben dan slik ik een multi voor sporters.

      groetjes,

      Dorothé

  4. Nanda schreef:

    Interessant onderwerp om over na te denken…
    Ga ik eens overwegen.
    Succes morgen met de Bruggenloop!

  5. Julie schreef:

    Dorothé, een van de meest aangrijpende blogpost-openers die ik in lange tijd heb gezien: we willen allemaal dat er bloed klaarstaat als ons iets overkomt, maar bijna niemand is donor. Zeker iets om bij stil te staan. Bedankt om ons even wakker te schudden. Wel speciaal dat jullie speciaal naar de keuring moeten. Ik denk dat wij gewoon bloed kunnen geven en ter plaatse zo’n onnozel kort vragenlijstje invullen….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s