2012-12-09 bruggenloop FcertA4.tmpl-1 Tja de Bruggenloop was geen feest voor me gisteren, alhoewel je van de finishfoto een andere indruk krijgt.

De trainingen ter voorbereiding op de Bruggenloop verliepen dit jaar uitstekend. Lees dit blog er maar op na. En dit jaar had ik niet de dag tevoren een halve marathon gelopen (voor de verslagen van vorig jaar zie hier en hier). Ik had dus echt goede hoop om mijn PR van 1:20:20 – dat ik op de Zevenheuvelenloop haalde vorig jaar – te evenaren. Maar daar zit hem waarschijnlijk de kneep. Ik wilde te graag mijn PR verbeteren want ik hoor of lees van allerlei mensen dat zij dat ook doen. Ik was niet tevreden met wat ik eerder had gepresteerd maar ik wilde meer. Dit heeft me waarschijnlijk doen besluiten dat ik een klein hellingspercentage – 2% wat is dat nou – in te stellen op de lopende band voor mijn intervaltraining van 5 km (500 m 10 kmu en 500 m 11,5 kmu).  Ik doe altijd een interval in de week voor de wedstrijd om nog een beetje tempo erin te brengen en dat verloopt altijd prima. Nu ging het ook moeiteloos. De dag daarna wilde ik 7 km lopen en ik koos voor de nieuwe geluidswal – gewoon een klein hellinkje kan geen kwaad toch? Maar toen ik op pad ging merkte ik dat mijn tempo lager lag als anders. Ik maakte me er niet druk om en keek om me heen, maar op de automatisch piloot liep ik twee lussen die ook licht stijgen en zo kwam ik op 9 km uit. Het voelde gelijk al niet goed. Ik liep langzaam en ik had vermoeide benen. Maar ja toen was het te laat om het tij te kunnen keren voor de wedstrijd van zondag. Met buurvrouw Pauline liep ik vrijdag 5 km – ik zonder versnellingen- maar het voelde slecht in mijn benen. Zaterdag en zondag luierde ik zoveel mogelijk en legde mijn benen hoog. Knipsel bruggenloop4 Zondag vertrokken Pauline en ik samen met achterbuurvrouw Evelyn met de auto naar de Olympiaweg. Het was koud…. ijskoud…. winderig. Toen we bij het Feijenoordstadion aankwamen zat de sfeer op het voor die gelegenheid omgetoverde winterplein er niet echt in. De meeste lopers probeerden wat te schuilen tegen het stadion aan. We zagen nog wel een paar bekenden maar het was geen opgelaten jolige stemming van ‘hoi’ hier en ‘zet hem op’ daar. De enorme rijen bij de porto cabins stemden ook niet tot vrolijkheid. In het startvak werd het nog erger toen ze de kraan boven onze hoofden opendraaiden. Gelukkig had ik een vuilniszak aangetrokken zodat ik niet kletsnat hoefde te starten. De warming up ging niet van harte in startvak C waar wij stonden. Eindelijk mochten we vertrekken. Stijfjes probeerden we ieder ons tempo te vinden.  Plotseling schoot Evelyn ervandoor. Ik durfde niet te volgen om me niet te forceren. Pauline ging erachteraan en toen liep ik alleen met meer dan 6.000 anderen. Knipsel bruggenloop5Het ging nog wel prima tot 2,5 km toen mijn Garmin trilde en aangaf dat ik nog rond de 13 minuten oftewel 11,5 kmu liep. Daar was de Erasmusbrug al en die ging ook nog wel aardig maar bij het afdalen voelde ik al dat mijn benen niet goed waren. Het was alsof ze uitgeperst waren en om kramp te voorkomen ben ik gelijk gaan drinken. Ik had twee flesjes Isostar  in mijn gordel meegenomen omdat ik niet wilde stoppen bij de drinkposten maar al lopende wilde drinken. Dat kost iets minder tijd, knoeit minder en ik verslik me minder gauw. Ik kon tempo blijven houden tot 7,5 km maar toen begon het afwisselend links en rechts te steken in mijn billen en hamstrings. Ik had op de halve wedstrijd gezien dat ik er 40 minuten over gedaan had en dat ik aan moest zetten om mijn PR van 1:20 te kunnen verbeteren. Ik durfde dat niet omdat het al verschrikkelijk pijn deed terwijl ik de Brienenoord nog voor de boeg had. Het risico op kramp en uitval was te groot. En dus vertraagde ik en het voelde gelijk iets beter. Ik zorgde ervoor dat ik ruim voor de Brienenoord mijn tweede flesje leeg had en begon rustig aan de klim naar boven. Het deed weer meer zeer toen ik omhoog liep – alsof er aan touwtjes in mijn billen en benen getrokken werd- maar conditioneel ging het makkelijk. Naar beneden heb ik me laten rollen, maar ook dat was pijnlijk bij iedere stap. Eindelijk werd de weg weer vlak en kon ik mijn voeten recht neerzetten. De pijn trok weg en het lukte om mijn tempo te verhogen. Je kunt dat niet zien in de tussentijden, maar ik kan dat wel zien op de afspeelmodus van mijn Garmin. Het was ondertussen donker geworden en ik kon eindelijk een beetje genieten van de mensen langs de kant. Er waren er veel minder dan vorig jaar maar degenen die er stonden klapten ijverig voor ons. Ook diverse vrijwilligers heb ik zien klappen en die stonden toch nog behoorlijk wat langer in de kou ten behoeve van ons. Petje af  daarvoor! Godzijdank ging het dus wat beter dat laatste stuk. Ik zag aan de omgeving dat we in de buurt van het stadion waren en toen voelde ik niks meer. Ik weet niet of ik er gewoon doorheen gelopen ben maar ik had nergens meer last van. Knipsel bruggenloop1

Ik stak mijn armen omhoog ruim voordat ik over de finish was, want ik was heel blij dat ik er was. In tegenstelling tot vorig jaar was het erg rommelig bij de medaille-uitreiking, de sportdrank etc. Het geweldigste was de warme thee die er op het einde was. En met de thee kwamen ook de tranen en de pijn. Ik strompelde naar de plek waar ik met de anderen had afgesproken. Die waren al op zoek naar mij en schrokken een beetje van mijn tranen. Ik heb ze maar gauw weggeveegd want we hebben alle drie een goede prestatie neergezet.

  • Pauline   1:17:03 en 31e van de 413
  • Evelyn    1:20:39 en 66e van de 413
  • Dorothé 1:22:23 en 34e van de 166

2012-12-09 17.09.59

Daarna strompelden we verkleumd naar de auto. Iedereen was al weg en van de geplande ontmoeting met Julie is helaas niets terecht gekomen. Thuis deden een bad en een maaltijd wonderen, maar vandaag heb ik nog steeds flink last van mijn benen en billen. Het is geen uitgeput gevoel zoals na de marathon maar pijn diep in de spieren. Ik zal morgen wat gaan fietsen en pas aan het eind van de week weer proberen te rennen. Tips en adviezen zijn van harte welkom.

Advertenties

»

  1. Zuster Klivia schreef:

    ONWIJS goed gedaan! *smak*

  2. Nicole schreef:

    Je foto’s vertellen een heel ander verhaal dan je post! Wonderlijk hoe beelden dan veel positiever lijken dan hoe het voelde! Ik vind het stoer van je! En hopelijk voel je je snel weer beter.

  3. Ada schreef:

    Ik vind het een geweldige prestatie …je kunt er natuurlijk supertrots op zijn
    Omdat ik niet loop heb ik geen “echte” tips ik kan alleen maar zeggen neem een grote mok thee en een lekker bonk chocola en een dik boek en laat je spieren even tot rust komen …je hebt het verdiend !

  4. ik hoop dat je lichaam weer snel hersteld. Ik begrijp niet waar je die moed vandaan haalt om zo hard te rennen. Ik doe het je niet na! Je kijkt wel stralend bij het zien van de finish.

  5. Ruth schreef:

    Ik vind dat je daar toch echt wel een héél knappe tijd hebt neergezet hoor. Zo’n stevig parcours en dan al een beetje brak eraan beginnen. Vermoedelijk heb je ook wat last van een virusje of zo, dat hakt er gelijk in hé. Dus niet teleurgesteld zijn, je hebt het echt super gedaan! En die twee minuten…ach, oogt misschien wel mooi op papier maar dat is het dan ook hé 😉 Effe lekker een paar dagen rusten nu en dan weer naar een volgend leuk doel toewerken!

  6. Julie schreef:

    Hoi Dorothe,
    Wat jammer dat het een beetje een wedstrijd in mineur is geworden, net toen je er zoveel naar uitkeek. De weeromstandigheden hielpen inderdaad niet. Maar ik vind het super van je dat je hebt volgehouden en uiteindelijk een mooie tijd hebt neergezet, PR of niet. Grappig hoe we allebei aan km 7,5 een rekensommetje gingen maken. Heel herkenbaar. Toch maar lekker nagenieten (proberen) en de beentjes verzorgen! Groetjes, Julie

  7. Nanda schreef:

    Ik vind je een kanjer en een bikkel. En al heb je je pr niet verbeterd je hebt de loop uitgelopen, ondanks de weersomstandigheden en de pijn. Je bent een topper!
    Sterkte met je herstel, meid!

  8. Jacqueline schreef:

    Toch mooi de wedstrijd uitgelopen in een tijd waar je trots op mag zijn… gefeliciteerd.

  9. djaktief schreef:

    Bedankt allemaal voor jullie blogsupport. Het is als tijgerbalsem voor mijn spieren zal ik maar zeggen.

    Ik had vanochtend er trouwens minder last van en heb een half uur op de hometrainer gefietst en dat ging lekker. Vanmiddag moest ik een sprintje trekken naar de parkeerautomaat maar dat ging helemaal verkeerd. Ik ben weer zo stijf als een plank. Ik doe nu de hele week kalm aan, welk actief herstel maar niet rennen.

    groetjes,

    Dorothé

  10. Feikje schreef:

    Ik heb de bruggenloop 1x gelopen in de sneeuw en weet dat het niet de makkelijkste loop is. Je hebt het toch maar weer gedaan! Goed herstel nog!

  11. RunningHans schreef:

    Jammer dat je niet soepel hebt kunnen lopen. Verstandig om het tempo te laten zakken en goed te drinken. Die ervaring heb je dus zeker. Volgende keer zal het beter gaan

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s