symbolisch loopje

Vandaag had ik een eerste afspraak in het EMC oftewel Dijkzigt in Rotterdam i.v.m. de geconstateerde huidkanker. Tijdens een weekendloopje had ik besloten dat ik in ieder geval terug wilde rennen na het consult om mijn hoofd weer leeg te maken.

2013-11-16 08.26.55_1

Manlief en ik togen om 08.00 uur naar de tram om op tijd te zijn. Hij in jas en ik dus in mijn loopkleding maar wel met een extra hemdje eronder, mijn moeders camee om en haar oorbellen in.  Stoer en onzeker dus voelde ik me.  Ik moest me om 09.15 uur bij de balie van dermatologie melden en uiteraard reed de geplande tram voor onze neus weg en was de volgende rit uitgevallen. Maar we waren ruim op tijd. Na de administratieve handelingen namen we plaats in de wachtkamer en moesten toen nog ruim een uur wachten tot we binnen mochten bij de dokter. Het is wel gebruikelijk dat je bij universiteitsziekenhuizen langer moet wachten, maar leuk is het niet.

2013-11-19 11.21.47_1

Na een onderzoek en het beantwoorden van wat vragen en het maken van enkele foto’s stonden we binnen een kwartier weer voor dezelfde balie beneden om een belafspraak te maken voor over drie weken. Dus voorlopig gebeurt er nog niets, maar de medici bespreken mijn geval in het team. Wel werd gezegd dat vrijwel zeker plastische chirurgie nodig is omdat het om een grote en diepe plek gaat.

Wachten dus, want uiteraard ben ik niet de enige die geopereerd moet worden. Het gaat om duizenden nieuwe gevallen van huidkanker per jaar en ik heb een goed behandelbare vorm die vrijwel nooit uitzaait (basaalcelcarcinoom) dus waarschijnlijk minder prioriteit. Maar het was wel even slikken voor me, want je leeft naar een afspraak toe in de hoop op informatie over wat en wanneer ‘het’ gaat gebeuren.  Ik wil het zo snel mogelijk achter me laten en doorgaan met mijn leven maar die weg kan ik alleen maar mentaal inslaan.

Met manlief heb ik dus gauw een latte macchiato met een lemon meringue punt gescoord bij het Westerpaviljoen terwijl mijn Garmin naar satellieten zocht. Ik wilde in minder dan een uur die 9 km door de Maastunnel, via metrostation Slinge door de pas geopende tunnel onder de A15 (Waterkering) rennen omdat te checken of dit nu een kortere route is naar de school van oudste waar ik tegenwoordig als vrijwilligster in de mediatheek werk.

geplande route marnix

Maar ‘ik liep verloren’ zoals dat zo mooi heet. Ik denk dat dat symbolisch was voor het traject dat ik nu met de huidkanker zal afleggen, maar ik heb onderweg veel moois gezien en meegemaakt.

Eerst liep ik dus door het park onder de Euromast. Daar zijn manlief en ik getrouwd nu al 18 jaar geleden en dat maakte me bewust van de steun die hij is en die hij geeft. Daarna de Maastunnel in over de (rol)trappen naar de voetgangerstunnel …. een onbekend traject zonder ontvangst van satellieten, hetgeen misschien symbolisch is voor het me tijdelijk losmaken van contacten. Ja zeggen tegen jezelf is vaak nee zeggen tegen een ander immers? Toen omhoog maar een van de roltrappen functioneerde niet. Ik wilde niet wachten achter de fietser en beklom de stilstaande roltrap in een behoorlijk tempo waardoor ik buiten adem en heel langzaam boven kwam. Dit was eigenlijk verspilde energie omdat ik te ongeduldig was. Ik zal in de toekomst ook wel wat voorzichtiger met mijn krachten moeten omgaan.

2013-11-15 17.49.12_1

Uitspraak Arthur Japin in ‘Margriet’ van deze week

Vervolgens sloeg ik ongemerkt de verkeerde weg in en ik rende over een heel lang onbekend fietspad langs de Waalhaven. Dit deed me terugdenken aan mijn maritieme wortels. Ik weet nog dat mijn moeder klaagde over het kapot gaan van serviesgoed als er een losse boot langs kwam in de Waalhaven waar we dan losten of laadden. Verder vielen me al die havenbedrijven op. Namen die ik niet kende, maar die me herinnerden aan de rederijen en de daarmee verbonden bedrijven en organisaties waarvoor ik heb gewerkt. Zo’n 100 meter voor me reed een scootmobiel over het fietspad. Mijn moeder had zo’n ding toen ze ouder werd. Ik wist niet dat ze zo hard gingen. Ik moest echt tegen de 12 km per uur rennen om de scootmobiel in te halen. Het is uiteraard een veel lager tempo dan een auto of een fiets maar de bestuurder komt toch maar mooi waar hij wezen moet. Waarschijnlijk zal ik wel een tijd niet zo veel en hard kunnen rennen en sporten als ik wil, maar alles wat ik doe is dan maar mooi meegenomen en ik kom er toch wel net als deze man.

2013-11-19 12.13.32_1

Ondertussen had ik wel gemerkt dat ik niet op de goede weg zat en aan wat voorbijgangers om hulp gevraagd. Dat heb ik gelukkig nog nooit moeilijk gevonden; dus hulp vragen als ik het nodig heb zal ik zeker doen nu en te zijner tijd. Toch kwam bleef ik de verkeerde richting opgaan en moest ik omkeren om niet helemaal in Rhoon uit te komen …. beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald??? Er waren geen mensen meer en ik had als enige houvast dat ik onder de metro in Slinge door moest. Ik ging daarom door een park en een woonwijk zo dicht mogelijk langs de metrobaan totdat ik een herkenbaar punt zag. Station Slinge heb ik niet gevonden maar wel de Zuiderparkweg waar de ballonnen hingen van de opening van het viaduct (klik hier en ga naar blz. 3). Het regende ondertussen ook behoorlijk. Focussen en vertrouwen dus op wat er wel is en er het beste van maken. Er wordt immers gezegd dat je zelf de slingers op moet hangen als je er een feest van wilt maken. En doorzetten natuurlijk want je kunt meestal meer dan je denkt.

2013-11-19 12.12.22_1 2013-11-19 12.15.57_1

Eindelijk bereikte ik het bedrijvenpark met de helikopter en de nieuwe tunnel onder de A15, maar ik moest nog uitwijken voor de wegwerkers die nog druk bezig waren. Is er eigenlijk wel ooit iets af in het leven…. en als het af is moeten we het dan niet onderhouden?

Mijn Garmin had al lang gemeld dat er 10 km voorbij waren en ik was dan ook meer dan een uur onderweg (12,21 km + Maastunnel in 1:14:14 uur). Ik kwam weer langs het kunstwerk  in Rhoon Portland. Ik weet ondertussen dat het ‘Port du Nord’ heet en van de Tilburgse kunstenaar Niko de Wit is die graag met de zwaartekracht speelt. Ik voelde me er verbonden mee en ik ben het opgegaan net zoals ik dit loopje en deze medische weg ben ingeslagen….

2013-11-19 12.22.43_1

2013-11-19 12.23.37_1

 2013-11-19 12.24.04_1

2013-11-19 12.24.23_1

Advertenties

»

  1. veronique schreef:

    Je bent een bikkel; goed zo.
    En ja, een afspraak in een ziekenhuis betekent de hele dag bezet. En Nee, afspraken gaan nooit op de geplande tijd. Eigenlijk is het hele leven wachten.
    Leuk dat je over je moeder schrijft….een prachtmens.

  2. Jacqueline schreef:

    Mooi, tijdens een hardlooptocht je medische weg te relativeren.

  3. Saskia schreef:

    Prachtig geschreven, het leven als een hardlooptochtje: soms zit het mee en soms loop je verloren en maak je weer iets nieuws mee. Veel sterkte met alles en bedankt dat je ons met je mee laat lopen….!

    Succes zondag in Geldrop….

  4. ingewertwijn schreef:

    Leuk verhaal! Je kunt goed vertellen …

  5. Ada schreef:

    Wat heb je weer een mooi verhaal neergezet….ondanks dat het toch ook over iets medisch gaat wat best wel zwaar is om te verwerken maar je bent er echt een kanjer in.

    ik heb ook genoten van je mooie foto’s

  6. ruud schreef:

    er gaan hele gedachtengangen rond tijdens een duurloop(je)…..
    je kan er goed en mooi over verhalen!
    keep-it-going en tot zondag!
    greetz

  7. KnutzEls schreef:

    Prachtig verteld en heel herkenbaar. Ziekte is niet alleen narigheid, het levert ook heel veel op, dat kostbaar en heel waardevol is. Sommige dingen worden zo in de loop van de tijd “gewoon en vanzelfsprekend” maar ineens zie je hoe iemand je tot steun is en hoeveel dingen nog met allerlei draden aan elkaar geknoopt zijn.
    Hoe dan ook, alles komt toch weer op zijn pootjes terecht. Misschien niet in de vorm die je bedacht had, maar waar je je ook goed bij kunt voelen.
    Hardstikke goed dat je bent gaan lopen. Keep calm and carry on!

  8. Repel schreef:

    En zo is het.
    Ik ben sterk onder de indruk van je log.
    Headfirst erin meis.
    De weg is lang en onbekend.
    Ik zal proberen zo dicht mogelijk naast je te lopen als ik kan.

  9. isis45 schreef:

    Wat mooi beschreven, je kunt heel goed relativeren. Bedankt dat we deze reis met je mee mochten lopen.

  10. baasbraal schreef:

    Prachtig die symboliek…. Verder: ik kan op het kaartje totaal niet opmaken waar precies die nieuwe tunnel is. (ik had nog helemaal niet gehoord dat hij er was)…. Metrostation Slinge weet ik zo te vinden vanaf de Maastunnel, maar daarna zou ik niet weten hoe je gegaan bent…….

    • djaktief schreef:

      Op de Zuiderparkweg alsmaar rechtdoor gaan Jannie en dan kom je bij de snelweg en daar kun je dus onderdoor en dan kom je in de nieuwbouwwijk Portland uit.

      groetjes,

      Dorothé

      • baasbraal schreef:

        OK, volgende keer ga ik hem zoeken, die tunnel. Hij is toch ook voor auto’s? Gaat hij dan ook over de Charloise Lagedijk? De doorloop zit zeker tussen Pendrecht en Zuidwijk in?

  11. RunningHans schreef:

    Netjes hoor… Lopend daar naar toe. Sterkte verder… Waalhaven zuid zuid is een hele lange weg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s