P1120938_1

Dit is mijn view uit het ziekenhuisraam van het EMC. De zon schijnt. Niet alleen buiten. Eergisteren (maandag) was het hier takkeweer. Niet alleen buiten. Van gisteren weet ik niet meer zoveel, want toen was ik onder narcose.

De operatie onder lokale verdoving voor de verwijdering van de kanker afgelopen maandag is heel erg tegen gevallen. De tumor was veel groter en zat ook veel dieper dan verwacht. Ze hebben die dag alle kankercellen weg kunnen halen, behalve die van het neusbot, want  de tumor was in het botvlies gegroeid. Volgens manlief zijn ze 3x 1,5 uur met me bezig geweest. Het was heel zwaar omdat je exact de hele operatie meemaakt. Je kunt beter een marathon lopen. Ik ga het niet in detail vertellen want dat kan nog niet en dat wil ik  ook niet doen op internet. Ik  ging de avond in met de verwachting van operatievariant 3 (huidlap en stukje uit het oor). Verder was me ook verteld dat er enkele zenuwen doorgesneden, waardoor een deel van mijn lip gevoelloos zal zijn blijven en wellicht de mondhoek zal  blijven hangen.

Gisteren om 12.00 uur werd ik weggereden naar de OK en om 18.00 uur was ik weer op zaal….kotsmisselijk maar zielsgelukkig…. geen voorhoofdslap. Ik was nog te ver heen om te beseffen wat ze wel allemaal gedaan hadden. Dat hoorde ik vandaag dus na een redelijke ‘nachtrust’. Het neusbot is afgeslepen en de kankercellen zijn daar waarschijnlijk weg. Hierop kunnen ze geen garantie geven zoals bij de tumoren die ze in plakjes controleren. Het gat in mijn neus is gerepareerd met een stuk kraakbeen uit de achterkant van mijn rechteroor.  Mijn rechter gezichtshelft is losgemaakt vanaf achter mijn rechteroor en tot aan mijn neus opgeschoven. Om dit op de juiste manier vast te maken hebben ze een gat geboord in mijn neusbot onder mijn oog en een zgn. ‘ankertje’ geplaatst. Er was  toen nog een gat aan de voorkant van het oor waar ze nog een stukje huid ingezet hebben. Naaicafé DJ kan er nog wat van leren!

Ik mocht vandaag nog niet naar huis omdat er een drain in mijn oor zit, maar dat is voor manlief en kids moeilijker dan voor mij. Dat verblijf maak  ik dus wel vol met tv-kijken (hij doet het af toe) en dit blog schrijven. Morgen dus dan maar en maandag terug om de hechtingen eruit te laten halen. Daar zullen zullen ze nog wel even zoet mee zijn want  ik weet niet hoeveel het er wel niet zijn.

Verder is het afwachten hoe alles herstelt. Ik zal kalm aan moeten doen. Stiekem had ik toch nog de hoop gehad de marathon van Rotterdam volgens de methode run-walk-run te doen, maar nu besef ik dat ik beter geen wedstrijddoelen voor 2014 kan stellen. Ook mentaal  moet ik het nog allemaal verwerken wat er deze twee maanden en zeker de laatste paar dagen is gebeurd. Voor mensen aan zijlijn lijkt het toch anders dan als je het aan den lijve ondervindt. Ik kan er tot op zekere hoogte ook wel over schrijven, maar dat betekent niet dat ik er al innerlijk mee klaar ben. In het dagelijkse leven zal ik pas ondervinden hoe het is met zo’n ‘versteld’ gezicht te leven. Gelukkig kreeg ik een kaart van een vriendin  met de tekst ‘je bent en blijft een heel mooi mens een heel waardevolle vriendin’.

Ik sluit af met een dank je wel voor alle meeleven en hulp. Ik hou mijn wereldje een beetje klein voorlopig, maar ik hoop dat jullie blij zijn met dit blogbericht. Er liggen twee bruggetjes aan mijn horizon,  die steek ik over een tijdje wel weer over.

P1120939_1

Advertenties

»

  1. baasbraal schreef:

    Nou, ik vind dat je er al heel wat en uitgebreid over kan schrijven petje af! Pffff, nou, dat zal wel even doorbijten worden. Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, behalve heeel veeel sterkte. Het helpt geweldig dat er mensen om je heen staan die van je houden, maar je moet het in essentie zelf doen. Ik zal heeel erg aan je denken. Iik had bij mijn bezoek aan Nederland vorige week, de verkleedkleren bij me die ik aan het naaien ben. Ik heb geprobeerd een gaatje te vinden om nog even bij je langs te komen voor wat advies en voor de gezelligheid natuurlijk, maar ik kon geen gaatje vinden. Weet dat ik aan je denk en toi toi toi!

  2. Veronique schreef:

    Jeetje Dorothé, Wat ben je sterk.
    Vat het niet te licht op als je uit het ziekenhuis bent. Laat je je maar lekker verwennen door die kerels van je.De was kan ook makkelijk uitgesteld worden, dus m.a.w. doe het rustig aan. En je snoetetoetje komt heus wel weer goed. Je zult zien hoe snel dat weer geneest. En vraag maar aan de dermatoloog een goed zalfje voor je wonden.
    Veronique

  3. Lianne schreef:

    Fijn om in ieder geval iets van je te horen. Veel beterschap en sterkte voor jullie allemaal!

  4. Ada schreef:

    Lieve Dorohté,

    Het is een heel zware ingreep geworden als ik het allemaal zo lees, en wat ben je er positief onder. Je bent echt een kanjer …..en schrijf het maar lekker van je af.
    Ze hebben een aardige lapjesdeken van je gezicht gemaakt als ik het zo lees, maar als alle kwade cellen maar verdwenen zijn dat is het belanrijkst toch !
    Heel veel sterkte !
    Lieve groet,
    Ada

  5. Feikje schreef:

    Het is heel ingrijpend allemaal, letterlijk en figuurlijk. Schrijven helpt om afstand te nemen en onder woorden te brengen wat er met je gebeurt. Dat doe je knap, diep verdriet hoort hier bij en verdient het ook. Het is volstrekt normaal dat je nu niet aan trainingsdoelen denkt. Laat maar even, dankzij al je training zal je beter herstellen dan de gemiddelde dame op jouw leeftijd. Alle goeds voor de komende tijd.

  6. Karien schreef:

    Petje af dat je er zo over kan schrijven. Heel veel sterkte en herstel gewenst!

  7. baasbraal schreef:

    Het duurde even voor ik herkende waarvandaan je die foto’s had genomen, maar ik had er natuurlijk niet op gerekend dat ze de Kunstacademie hebben afgebroken en dat jegewoon OVER detunneltraverse heen kan kijken naar die brug aaan het einde van de Heemraadssingel (weet niet hoe hij heet) ik fietste altijd van het Zevenbergsedijkje naar de Diergaarde en dan ging ik er over………

  8. Madelon schreef:

    Heel veel sterkte in deze onwerkelijke, moeilijke rotperiode! Met al jouw positiviteit lukt t je!

  9. Saskia schreef:

    Heel veel sterkte meid! Rustig aan herstellen en voor je het weet kunnen de loopschoenen weer uit de kast. Zet m op!

  10. Repel schreef:

    Je log grijpt me naar de keel. Dit is aan zo veel kanten zo herkenbaar dat het me pijn doet. Ik kan even niet reageren, ga ik wel doen. Per mail. Maar ik kon ook niet niks achterlaten hier. Weet dat je wordt begrepen….
    Dikke kus van afstand…

  11. Lou-ter-Lou schreef:

    Jeetje… ik lees dit en het grijpt me enorm aan… ik denk alleen maar “jeetje…jemig… jeeee…” en zoals jij er al over schrijft… alle respect, echt waar. Enorm heftig… Ik wist de exacte operatiedatum niet en had je op maandag nog even een berichtje geschreven (FB) met de vraag hoe het ging en wanneer het precies zou zijn, niet wetende dat je al in het ziekenhuis lag en gisteren dé dag was… het is achter de rug maar mijn hemel, wat een verslag… Ik leef met je mee en denk aan je. Heel, heel veel sterkte met en kracht voor dit alles (en dat is zo ongelooflijk veel…). Ik duim me helemaal suf dat ze alles weg hebben kunnen halen en dat je herstel meer dan voorspoedig zal zijn… Hele dikke megaknuffel!!!

  12. Ruud schreef:

    Beste Dorothé.
    Wat een ongelooflijke ingreep is het toch geworden; vind het knap dat je er zo toch best wel uitgebreid over kan bloggen, en ook nog even de vergelijking met het naaicafe bijhaalt. Uiteraard blijven de emoties nog even een tijdje bestaan, maar zoals die vriendin heel toepasselijk vermeldde: je was, bent en blijft een mooi mens!
    Ik wens je een voorspoedig herstel toe en heel veel sterkte.
    Die marathon in R’dam, die is er in 2015 ook weer!
    Greetz, Ruud

  13. Tiny Raijmakers schreef:

    Oei…da’s niet zo maar iets. Ik wens je heel veel beterschap toe en het allerliefst heel snel.

  14. KnutzEls schreef:

    Dat was niet mis zeg! Heel veel sterkte.

  15. Yvonne schreef:

    Hoi Dorothé,
    We kennen elkaar helemaal niet, maar door jouw “patatzak”foto bij Stuur een foto en je reactie op mijn reactie, kwam ik op jouw blog. En las meteen je ziekenhuisverhaal.
    Wat een impact zeg, zo’n bericht, zo’n operatie, en dat niet alleen, maar ook met datgene waarmee je als eerste bij iemand binnenkomt, dat is je snoet.
    Maar weet je, ook al ken ik je niet, met een kromme lip, een schuin oor, een raar oog, een scheve neus, whatever, jij bent jij, en dat verandert hierdoor vast niet. Behalve dat je er misschien zelfs wel een sterker en nog mooier mens van wordt dan je al was. En die schoonheid, die zit bij iedereen van binnen hoor!
    Hoop dat je inmiddels weer lekker thuis bent en wens je heel veel sterkte in deze moeilijke en emotionele tijd waarin je dus op ontdekking gaat wat vanaf nu je mogelijkheden zijn, Die worden met de dag vast meer. Ik wens je een heel goed en voorspoedig herstel toe!
    Hartelijke groetjes van Yvon

  16. Jannet schreef:

    Poeh, wat een verhaal. En wat goed van je dat je het zo op kunt schrijven. Je zult nu inmiddels wel weer thuis zijn en ik hoop dat het goed met je gaat. Doe het rustig aan. Liever een week extra rust nemen dan 1 minuut te vroeg weer met van alles en nog wat beginnen (en dan heb ik het niet alleen over het lopen). Hou je taai hoor, we denken allemaal aan je.

  17. isis45 schreef:

    Het is al weer een tijd geleden, maar ik hoop dat je herstel voorspoedig gaat. Zowel fysiek als mentaal.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s