2014-05-20 19.38.20_1

Ja… het was warm zondag, maar ik had er geen last van. Ik had zin er zin in – ook al was dat vrijdag nog heel anders.  Het was een wedstrijd vol experimenten voor mij, daarom een uitgebreid verslag.

Experimenten:

  1. alleen zonnebrandmiddel
  2. maaltijd avond tevoren: patat met hamburger en salade
  3. op pad met het  OV
  4. eerste  halve marathon wedstrijd sinds operatie
  5. eerste wedstrijd waarbij warm weer was voorspeld: 22 graden

2014-05-18 13.28.53_1 2014-05-18 13.29.07_1 avene stick

Vorige wedstrijd in Barendrecht had ik het veel te heet met mijn zonneklep omdat ik de warmte niet goed kwijt kon raken. Dit keer dus alleen zonnebrandmiddel want de littekens en het gedeelte van mijn gezicht dat verschoven is mogen absoluut niet verbranden. Omdat ik geen hele tube mee kon nemen had ik twee plastic zakjes met factor 50 spul bij me van een merk dat ik al eens had uitgetest. Die knoopte ik aan mijn drinkbelt. Als ik dan onderweg een klein gaatje erin maakte dan kon ik die portie opsmeren en het zakje weggooien. Verder had ik een nieuwe stick bij me van het merk Avène.

Normaal let ik altijd erg goed op wat ik eet voor een wedstrijd, maar omdat jongste zoon zijn slaapfeestje had stond er patat met hamburger, salade en een ijsje op het menu. Manlief zou de nachtelijke honneurs waarnemen want behalve dat slaapfeestje zou oudste ook nog laat thuiskomen i.v.m. een ander feestje. Ik ging kon dus lekker op tijd naar bed, maar ik sliep slecht/onrustig en was lang voor de wekker wakker. Gewoon opstaan en ontbijten was de beste optie, dus dat deed ik dan maar (vier bruine boterhammen een wit kadetje, een sinaasappel, twee thee en een koffie). Toch haalde ik maar net de eerste tram halen (zondagsdienstregeling 07:36 uur) omdat die wat te vroeg vertrok. Omdat ik zelden met het OV reis ben ik echt een Muppet met kaartautomaten, vertrekborden, perronaanduidingen etc. maar ik geraakte keurig op tijd in Leiden waar ik alleen maar de stroom lopers hoefde te volgen naar de Pieterskerk om mijn startnummer op te halen.

2014-05-18 09.33.37_1

 

Al gauw had ik Running Repel oftewel Wendy gevonden. Vorig jaar ontmoette ik haar in Leiden toen ze bij haar eerste wedstrijd sinds -superkort samengevat- heel veel gezondheidsellende aanwezig was op krukken. Nu loopt ze dus -ongewoon dus! – weer zelf een halve marathon. Zij in haar shirt met #nevernotrunning met mouw en ik met mijn dik ingesmeerde scheve glimlach. We zouden niet samen lopen maar ieder ons eigen tempo aanhouden. Er waren ook nog heel veel andere mij bekende en onbekende lopers en natuurlijk werd er even een tweetup-foto gemaakt. Bedankt Running Ronald.

tweetup Leiden

Het was heel gezellig kletsen over wedstrijdverwachtingen, loopperikelen etc. etc. Ondertussen had ik wel serieus honger. Ik had twee repen en een fles sportdrank voor onderweg plus een banaan en een fles water voor de start. De banaan had ik al lang op en ik heb toen ook maar vast een reep opgegeten…. patat voedt dus niet echt.

2014-05-18 10.16.53_1

 

Het was een drukte van belang in de startvakken en het kostte me moeite om Wendy en Wendelien terug te vinden na het gebruikelijke pre-wedstrijd-plassen maar het lukte. De HM-lopers stonden achter de marthonlopers en wij stonden keurig bij de ballonnen voor 2:05-lopers. We hadden echter geen tijd voor ogen, zeker gezien de warmte niet. Na het spelen van een stemmig Wilhelmus – niet echt een kickstartnummer – mochten we weg.

parcours hm leiden 2014

Uiteraard vertrok ik de eerste kilometers sneller dan ik wilde maar je zit dan nog zo vol adrenaline dat ik mijn benen nauwelijks in de juiste versnelling – vertragen dus – kan krijgen. Na vijf kilometer had ik het juiste ritme gevonden: rond de 10 km/u oftewel 6 min/km. Daar was ook al de eerste drinkpost. Het kostte moeite om sportdrank te vinden. De twee bekers die ik uiteindelijk bemachtigde bleken sterk verdund te zijn. Mijn eigen sportdrank besloot ik daarom nog even te bewaren voor het geval dat. Al wandelend dronk ik de bekers leeg en bezocht ook nog een Dixi om het water van voor de start weer kwijt te raken. Deze was bezet, dus ik verloor daar vijf minuten, maar ik zag wel Wendy en Wendelien nog even en het ging goed.

Het was  dus warm onderweg en we liepen tegen de zon in. Mijn oog traande voortdurend van het felle licht en het zweet, maar ik kon mezelf weerhouden om erin te wrijven of me af te sponzen. Ik had nl. bij 4 km weer zo’n leuk sponsmannetje gekregen, maar die had ik in mijn nek onder mijn loopshirt gepropt voor de verkoeling. Gelukkig waren er ook een paar bomenweggetjes waar je in de schaduw kon lopen. Verder voelde ik me goed en genoot ik van het enthousiaste publiek.

HM Leiden tempo

De tweede drankpost bij 11 km wilde ik hetzelfde recept toepassen, maar de Dixi was afgesloten met een hangslot en er was geen sportdrank. Er was wel water maar dat stond niet klaar omdat de bekers blijkbaar op waren geweest. Met moeite kreeg ik een volle beker water maar ik had gelukkig ook mijn eigen voorraad sportdrank nog. Al wandelend dronk ik en smeerde ik ook voorzichtig mijn gezicht opnieuw in met de stick en mijn armen en benen met een zakje zonnebrand. Het ging gemakkelijk. We maakten daarna de oversteek via de pontonbrug over de Rijn en daar dook ik voor een illegale plasstop in de bosjes. (Achteraf zou blijken dat mijn Garmin bij de plasstof of in het gedrang om water uitgeschakeld is geweest).

parcours lm14

Bij de pontonbrug is de splitsing tussen de hele en de halve marathon. Wij gingen dus terug op Leiden aan met de zon in de rug, terwijl  de marathonners nog  een ‘ommetje’ van 20 km voor de boeg hadden met nog minimaal 10 km zon in het gezicht. Ik vond het niet zo erg dat ik dat vandaag niet hoefde en ik betwijfelde zelfs mijn ambities voor volgend jaar, terwijl ik nu goed liep in de warmte. In Zoeterwoude-Rijndijk bood het publiek op verschillende plaatsen bekers water aan en daar heb ik dus ook nog maar eentje van genomen. Ik had ondertussen ook mijn tweede reep genomen want later in de wedstrijd zou dat geen nut meer hebben. Ik had geen hongergevoel meer gelukkig. Al met al was ik nog eens vijf + twee minuten wandelend kwijt geraakt, maar in vergelijking tot mijn medelopers kon ik mijn looptempo rond de 6:00 houden. Ik zag dat veel mensen last hadden van de warmte en daardoor ook rare capriolen uithaalden…. hele bekers over zich uitgieten, onder sproeiers gaan staan, in de schaduw van de bomen gaan zitten …. niet echt bevorderlijk om uit te lopen. Ik verbaasde me onderweg ook over diverse lopers die veel te warm gekleed waren in lange tights of verkleeduitrusting. Dat is gewoon vragen om problemen met zo’n weer.

weer en tussentijden HM Leiden

Ondertussen had ik het zelf iets lastiger gekregen: niet door de warmte maar door de klinkers. Normaal ben ik er al geen fan van omdat het zwaar loopt, maar omdat ik nu letterlijk bang ben om op mijn gezicht te gaan bij een val, ben ik extra voorzichtig. Het aanwezige publiek maakte echter alles goed met hun enthousiaste aanmoedigingen en hulp van sproeiers etc. Ik liep wel om die dingen heen omdat ik mijn zonnebescherming niet wilde laten afspoelen, maar maakte wel mijn sponsmannetjes nat om mijn nek en polsen te verkoelen. Op de verzorgingspost bij 15 km was er voldoende water en dit keer duurde mijn wandelpauze dus maar twee minuten. Zonder sportdrank zou ik het wel halen en mijn eigen bidon was nog niet leeg.

Rond de 18 km kwamen er ineens veel motoren voorbij met daarachter de koploper van de marathon: later bleek deze Keniaan David Rutoh zelfs het parcoursrecord van Leiden te verbeteren tot 2.13.22. Hij liep de winnaar van vorig jaar Simon Kipgnetich eruit. Die kwam me ook nog voorbij zetten, maar hij werd alleen bijgestaan door een hard fluitende fietsbegeleider die moeite had om ruim baan voor haar loper te vinden. Het is overigens enorm kicken als die toppers je passeren.

racetimer still 1 lm14

De laatste drankpost heb ik overgeslagen en omdat ik nog goede benen had lukte het me om nog een klein beetje te versnellen. De binnenstad van Leiden was bomvol publiek, maar de klinkers en bruggetjes zijn scheef en steil, dus ik moest wel echt mijn best doen. Ik klokte af op 2:09:33, maar dat bleek later niet te kloppen. De nettotijd van Racetimer was 2:12:43 oftewel 9,5 km/u of 6:19 min/km. Het finishfilmpje staat hier.

2014-05-18 13.01.18_1

Na afloop rustte ik tevreden uit, scoorde nog wat te eten en te drinken en ging huiswaarts want ik kon de andere bekenden niet meer vinden. Het was nog wel lastig om uit de stad Leiden weg te komen omdat de 10- en de 5-km lopers bezig waren, zouden gaan starten en omdat de stroom lopers van de ochtend die me de weg wezen ontbrak. Rotterdam stond duidelijk aangegeven op de vertrekborden, dus geen ‘gemuppet’ meer maar een sprintje om de betreffende klaarstaande trein te halen.

Thuis had manlief alles draaiend gehouden en ging ik na een kort bad een uurtje slapen om de slechte nacht in te halen. Daarna kon ik aanschuiven voor het eten. Het is heerlijk dat manlief en ik elkaar zo goed aanvoelen in de sport. Binnenkort is er weer een evenement voor hem.

Maandag had ik geen stijve benen en een overschot aan energie omdat ik trots was dat ik dit tussen mijn operaties toch maar even geflikt had. Ik leefde me uit op het huishouden, hetgeen overigens ook heel erg nodig was na het slaapfeestje en de luiere week die ik voorafgaand aan de wedstrijd had gehouden. Vandaag dinsdag deed ik een herstelrondje van 7,5 km zonder problemen. Aan mijn benen mankeert dus niks en aan mijn gezicht wordt binnenkort verder gewerkt. Na een tijdje #runningwaitsforme ga ik gewoon door met mijn loopleven. Je merkt ik raak er niet over uitgeschreven.

Advertenties

»

  1. Lang verhaal, dat weer wel, maar wel boeiend om te lezen hoe jij je hier ook weer doorheen wandelt. Geweldig Dorothé. Je ziet er ook goed uit, het litteken valt reuze mee en je zult zien als de operatie achter de rug is, ben je weer een jonge godin.

  2. Tiny Raijmakers schreef:

    Gefeliciteerd Topper!!

  3. baasbraal schreef:

    Geweldig Dorothé, wat een prachtig verhaal! Wat heb jij je vorm mooi weten te behouden zeg, met al die perikelen! Het lijkt me heerlijk om dat zo te kunnen…..

  4. isis45 schreef:

    Wat goed van je, daar kun je toch heel tevreden op terug kijken. En je hebt er weer plezier in, dat is mooi om te lezen.

  5. Ruud schreef:

    Ja, warm was het inderdaad. Daar moet je verstandig mee omgaan.
    Je hebt het prima gedaan, en daar mag je best trots op zijn.
    Nu binnenkort de vervolg-ingreep, en running waits for you. Ben benieuwd wat je daarna weer gaat doen, en waar; maar dat gaat zondermeer goedkomen.
    Succes en sterkte!

  6. Knap, en dat met die hitte! Controlfreak schreef je in een later blog? Met zoveel experimenten aan een start verschijnen? Knap gedaan. Je hebt het kunstje toch maar weer even geflikt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s