scars quote van curiano

Het is aftellen nu naar 2 juni.

the way Iam van mediawebapps

Het stelt al met al niet zo veel voor natuurlijk in vergelijking met wat ik achter de rug heb. Maar het gekke is dat nu voor de 2e operatie veel slechter in mijn vel zit. Ik ben momenteel een enorme controlfreak, inflexibel, zeer emotioneel en kort door de bocht. Ik hoop dat ze dat er ook even uit kunnen snijden als ze toch bezig zijn maar dat zal wel niet ­čśë . Het is zinloos om het allemaal te analyseren want dat maakt dat ik me alleen maar schuldiger erover voel. Waarom er dan toch over schrijven? Is dat niet jezelf te kijk zetten dan en is dat nu wel zo slim? Ik weet het niet, maar het voelt als een opluchting om eerlijk te kunnen zijn. Eerlijk over de fysieke en mentale gezondheid. Het is heel wisselvallig allemaal. Bij een training beland ik huilend op een bankje en een week later finish ik lachend een halve marathon bij warm weer. Uit de reacties op blog en Facebook maak ik op dat mensen meeleven. Vroeger beantwoorde of plaatste ik een like bij veel reacties maar ik heb nu geleerd dat ik beter bij mezelf kan blijven. Alles is goed bedoeld geschreven maar dat wil niet zeggen dat het voor mij helpt, werkt of klopt. Als reacties uitblijven is het trouwens niet leuk en het maakt me zelfs onzeker. De qoute die hierboven staat benader ik dus nog lang niet.

geniet nu het is later dan je denkt

Een logische stap zou zijn om te stoppen met mijn blog en Facebook maar schrijven vind ik leuk. Soms lukt het goed, soms minder. Soms geeft het stress en druk, soms is het een bevrijding of bekroning. Ik blijf het dus wel doen maar ik heb besloten om af en toe een schrijfpauze te nemen en sowieso om er minder tijd aan te besteden. Ik kom nl. af en toe gewoon niet meer aan dingen toe omdat ik aan de computer gekluisterd ┬áben. Facebook weet hoe ze ervoor kan zorgen dat we blijven kijken en klikken. Van mijn mobieltje heb ik de app in ieder geval al afgegooid dus dat scheelt. Het is een mooi medium maar je moet ermee oppassen. Ik wil me meer gaan richten op het bloggen over mijn activiteiten zoals ik vroeger deed en deze bloglinks niet meer delen op Facebook. Mijn tijdlijn wordt daar dan een stuk leger in ieder geval. In de zomerperiode wil ik eens uitproberen of ik helemaal zonder social media kan, want dan heeft Naaicaf├ę DJ ook vakantie en dan hoef ik er dus helemaal niet te zijn.

viva la donna

Waar ik in ieder geval nog wel over wil schrijven is de geweldige Viva la Donnadag die ik gisteren mocht meemaken samen met 49 andere vrouwen in Ridderkerk. Die stichting zorgt voor een verwendag voor vrouwen die door kanker zijn geraakt. Eigenlijk jammer dat er ook niet zoiets is voor mannen en/of voor zieke mensen in het algemeen. Ik zit nu natuurlijk wel een tijdje met sores maar er zijn nog vele ergere dingen helaas. Afijn ik heb genoten!!!

Vijf workshops: kaarten maken, twee soorten yoga, zeepketting maken en een kleurenworkshop

2014-05-23 11.23.22_1 2014-05-23 11.17.38_1  2014-05-23 14.52.31_1

2014-05-23 14.24.23_1 2014-05-23 14.24.57_1

Diverse behandelingen: manicure, pedicure, schoonheidsspecialiste, visagiste/kapper:

2014-05-23 17.40.25_1 2014-05-23 11.53.56_1 2014-05-23 16.59.33_1

Een fotoshoot (foto’s krijgen we later), een heerlijke lunch ├ęn na afloop kreeg ik zoveel spullen mee:

2014-05-23 12.47.42_1 2014-05-23 17.30.47_1

Echt geweldig allemaal en niet te bevatten. Daarom barstte ik ook om de haverklap in tranen uit die dag, soms door herinneringen aan de oncologische operaties, soms door ontroering en dankbaarheid, soms doordat ik nog steeds verdrietig ben over mijn geschonden gelaat. ┬áGeweldig dat er een dergelijk initiatief bestaat en dat er zoveel vrijwilligsters en bedrijven aan meewerken. Ik hoop dat dit kan worden uitgebreid naar mannen en ook ander pati├źnten wiens/wier gezondheid flink in de knel zit/heeft gezeten. ┬áDank jullie wel!!!

Het deed me goed maar het was ook teveel, zoals alles me nu teveel is. Zowel positieve als negatieve zaken moeten verwerkt worden en mijn schaal is gewoon te vol momenteel. Ik hou me dus kalm tot de operatie maar ook de tijd erna. De vorige keer pakte ik dingen heel snel weer op omdat ik bang was dat ik een watje zou zijn/worden als ik niet gelijk stappen zette. Daardoor heb ik me wel geforceerd en o.a. daardoor stroomt de boel nu (bijna) over. Stilzitten en afwachten hoort ook niet bij me maar ergens moet ik toch wel een beetje een balans kunnen vinden. Mijn sterrenbeeld is weegschaal, dus ik zou het toch wel in me moeten hebben ­čśë

Advertenties

»

  1. Leny schreef:

    Dag Doroth├ę, ik lees je blogs altijd met veel plezier. Ze zijn bijna altijd met humor geschreven en je geeft jezelf behoorlijk bloot. Ik weet niet of ik dat zou kunnen.
    Je geeft geregeld aan niet zo veel te hebben aan goedbedoelde raad. Dat respecteer ik en ik geef je groot gelijk dat je dat aangeeft.
    Ik schrijf ik nu toch maar een berichtje om je wat extra sterkte te wensen de komende weken. Je bent een sterke vrouw (al voelt dat momenteel waarschijnlijk niet zo) en dat komt over een tijdje vast weer boven drijven.

    Hartelijke groeten en ga door met blogs schrijven ­čÖé
    Leny van Merri├źnboer

  2. baasbraal schreef:

    Pffff nou, dan zal ik maar reageren. Ik lees ALTIJD zodra je een logje hebt geschreven, ik leef ALTIJD mee, maar ik reageer niet zo vaak. Ik denk altijd dat een ander het beter kan zeggen dan ik. Maar dan nog maar een keertje: meid, wat heb jij een hoop op je bordje! Geen wonder dat je af en toe overstroomt. En wat heb ik er bewondering voor dat je je ALTIJD zo eerlijk en kwetsbaar opstelt, ook als er niets positiefs te melden valt……. Ik zal je ook geen goede raad geven, maar ik heb wel geleerd dat iemand de zaken moet verwerken zoals haar karakter is. Sommige mensen voelen zich beter als ze gaan zitten en erover nadenken, als ze veel slapen, sommige mensen moeten met iedereen praten en sommige mensen willen gewoon weer zo snel mogelijk een halve marathon lopen, ook al is het snikheet……… Meid, je doet het uitstekend, niets om je schuldig over te voelen. het IS gewoon HEEL VEEL!!!!!
    Toen ik in verwachting was van mijn eerste kind, werkte ik in een revalidatiecentrum, de hele dag met kinderen waar iets mis was gegaan bij de geboorte. Toch was ik beslist niet bang dat er iets met mijn kind zou zijn….. Toen ik in verwachting was van de tweede, was ik doodsbang voor de bevalling. Ik had gezien hoe belangrijk de motorische ontwikkeling is voor het welbevinden van een baby. Zo is dat nu met jou ook: Bij de eerste operatie wist je niet wat je te wachten stond. Nu weet je hoe je je kan voelen en hoe je weer helemaal je conditie op peil moet krijgen. Zo logisch! Weet dat eraan je gedacht wordt en dat je het NIET fout kan doen, want zoals jij het moet doen, hoort bij jou.Jammer dat ik niet in Leiden was, maar het gaat een keer gebeuren. We gaan een keer elkaar ontmoeten!

  3. Jannet schreef:

    Ik ben ook iemand die lang niet overal op reageert. Ik lees ook niet alles, maar jou volg ik nu al enige tijd. En dat terwijl wij allebei zo verschillend zijn. Ik houd niet van naaien en jij niet van ultralopen. En toch volg ik je. Dat komt omdat je eerlijk bent over hoe je je voelt en de zaken niet anders voordoet dan ze zijn. Er zijn maar heel weinig mensen die dat doen op de social (?) media dus dat mag je als een heel groot compliment opvatten.
    Dat je facebook vaarwel zou willen zeggen kan ik begrijpen. Ik facebook zelf helemaal niet maar lees het soms wel en het komt zo onnatuurlijk op me over dat ik me er verder niet mee bezig wil houden. Dat gevoel heb ik overigens ook met een weblog maar die heb ik nog wel. Om dezelfde reden als jij, schrijven vind ik leuk.
    Het is logisch dat je het soms even niet ziet zitten. Je hebt zoveel te verwerken gekregen, dat kun je niet zomaar even opzij schuiven. En dat hoeft ook helemaal niet. Maar ooit, echt waar, ooit komt het weer goed.
    Elke lange weg heeft een einde. Dat was de titel van mijn Spartathlonverslag. Mijn weg kwam ten einde in 2010 en jouw weg komt ook ten einde. Geloof me, ik weet waar ik het over heb.
    En tot die tijd duim ik voor je. Voor de operatie en voor alles waarvoor het nodig is.
    En niet vergeten: we like you the way you are! Echt wel!

  4. isis45 schreef:

    Blijf jezelf, doe waar je zin in hebt en zoals jij het wil. Er zijn nu eenmaal geen regeltjes over hoe te reageren. Jij doet het op jouw manier en het kan niet anders dan dat het een emotionele rollercoaster is, het zou raar zijn als dat niet zo was. Ik leef met je mee en meer kan ik niet doen voor je, maar als je schrijft lees ik daar het verdriet of de blijdschap in. Dikke knuffel, je verdient het!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s