B_4kmjxUYAAD3GI

Daar zat ik (met manlief uiteraard) vanochtend weer in de wachtkamer van de plastisch chirurg van het EMC naast manlief en dit kunstwerk. Ik was zenuwachtig – al enkele weken trouwens – maar dat hadden jullie vast al lang in de gaten.

20150117_154124 uitsnede

onverwachte foto waar alle ‘problemen’ zichtbaar zijn

20150219_172826 profiel_1

geposeerde foto om me van mijn ‘beste’ kant te laten zien

Plotsklaps hoor je je naam en dan ben je aan de beurt. Ik struikel altijd naar binnen met tassen en kranten en koffie, want je zit meestal wel ‘even’ in zo’n academisch ziekenhuis en dan kan je maar beter wat afleiding bij je hebben. De dokter kijkt me indringend aan want hij moet heel kritisch kijken hoe mijn gezicht zich hersteld heeft en wat er nog mee mis is. Hij legt uit wat er gebeurd is aan alweer een nieuwe arts in opleiding. Ik vertel dat ik heel blij ben met de vooruitgang – functioneel en visueel – van de laatste operatie (22 oktober), maar dat ik nog altijd problemen heb met mijn tranende oog en mijn afgesloten neusgat rechts. Alles wordt uitgebreid in mijn e-dossier getypt en ik probeer geduldig te wachten. Dan begint hij te duwen, trekken en te knijpen want zo voelt dat toch altijd maar hij controleert eigenlijk gewoon manueel de elasticiteit en conditie. Dan volgt er een rondje ‘gekke bekken’ trekken, waarbij ik allerlei dingen moet doen om te controleren wat ik kan en hoe de spieren functioneren. Ik vertel nog over de bevindingen van oogarts en dat ik nog steeds fysiotherapie heb en gezichtsmassage toepas. Hij maakt nog even een vergelijking tussen mij en de functionele gezichtsfoto’s uit september (dus voor de oktoberoperatie). Ik ben heel gespannen maar gelijk vol vertrouwen in zijn kundigheid en dan vertelt hij me dat hij nog mogelijkheden ziet om tot een vermindering van het functieverlies te komen en het misschien ook nog wat mooier te maken.

Er gaat dus een vierde operatie komen – ergens tussen nu en een half jaar – waarbij:

  • een spiertje uit mijn pols – dat ik toch niet nodig heb volgens de arts- wordt bevestigd aan de binnenooghoek om als een soort kringoogspier te functioneren
  • een stukje kraakbeen uit mijn linkeroor zal in het rechterneusgat worden ingebracht om het verder open te laten staan
  • vet uit mijn buik zal worden gebruikt om de deuk verder op te vullen (lipofilling)

De dokter begint opnieuw te typen om alles vast te leggen en machtiging aan te vragen (verzekering) en in te dienen (operatieplanning) en dan vloeien er ineens tranen bij mij als ontlading van de spanning. De dokter ziet dus nog mogelijkheden en ik heb weer meer kansen om normaal te kunnen lezen – nu meestal met rechts een tissue tussen bril en oog – en normaal door mijn neus te kunnen ademen. Garanties kan hij niet geven zegt hij, maar hij wil het wel proberen. Ik stamel dat het lopen zo belangrijk voor me is. Veel dingen kan ik niet maar lopen wel en het is zo fijn als ik dan beter kan ademen en niet bij de minste inspanning met een adembeperking te worden geconfronteerd die mijn loopmotivatie en -mogelijkheden frustreert. De dokter stuurt me weg om nieuwe functionele foto’s te maken en wenst me succes met de marathon.

20150312_181925_1

 Later die middag (na koffiedrinken met manlief en dwalen door dat te gekke Rotterdam) koop ik nieuwe loopmaatjes – Ascics Nimbus 17 – en draag ze in een tasje over de Coolsingel. Straks in april dragen ze mij…

Advertenties

»

  1. KnutzEls schreef:

    Oh, altijd spannend zo’n controle. Loop die schoenen goed in, je houdt zeker de Rotterdamse kleuren (groen/wit) in ere!! Toi, toi, toi met de marathon!

  2. Lianne schreef:

    Fijn dat ik nu even op de hoogte ben, heb aan je gedacht vandaag. Neem je tijd om alle informatie en emoties van vandaag te verwerken. Een digitale dikke knuffel!

  3. Monique Konings schreef:

    Je voelt de spanning tijdens het lezen van je blog en jouw ontlading is o zo begrijpelijk. Ik zag je gisteren nog ‘uitlopen’ in de straat. Druk met de voorbereidingen voor de marathon begrijp ik. Succes daarmee de komende weken!

  4. Jan Schürmann schreef:

    Bekend kunstenaars werk bij de plastische chirurgie. Van de kunstenaar Peter Nieuwendijk. Op een of andere manier heeft deze kunstenaar zijn kunst verbonden aan de Esser Stichting, wetenschappelijk onderzoek plastische en reconstructieve Chirurgie. We zijn dus in goede handen. Het boek van deze kunstenaar ligt bij de balie van de plastische Chirurgie. Groetjes,
    Jan

    Alle onderdelen van je lichaam worden gebruikt om je neus te repareren. Een hele openbaring voor je en ook voor mij. Volgende week vrijdag, 20 maart ga ik naar mijn plastische chirurg aldaar. Misschien wil dokter Posch mij uitleggen hoe met allerlei onderdelen uit het lichaam een neus kan worden gerepareerd. Dan leg ik haar weer de werking van een medisch natuurkundig apparaat uit….

    Vervolgens denk ik dat een ervaren marathonloopster als jij bent precies weet wat je lichaam aankan en daarbij ongewenste blessures goed kan vermijden. Eerst goed warm lopen, voldoende drinken en eten…Welke voedingsstoffen via drinken kunnen en welke via eten. Waarschijnlijk wordt naarmater iemand ouder wordt de directe voedselopname in het bloed langzamer. En door drinken gaat dit iets sneller…

  5. ruud schreef:

    pfft, hopelijk wordt het een succes.
    1e: Die 4e operatie (wat een kunst eigenlijk, overal in je lichaam iets weghalen en ergens anders, neus, weer inzetten……)
    2e: De marathon! (nog precies 30 daagjes)

  6. Tiny Raijmakers schreef:

    Weer een stap in de goede richting. Succes gewenst.

  7. kliefje schreef:

    Wow, wat een operatie staat je te wachten zeg. Dat ze het kúnnen ook! Petje af.

    En ik ben heel erg blij voor jou. Fijne berichten!

    x

  8. Jannet schreef:

    Wat een fijn bericht, maar ook wel een klein beetje eng? Het klinkt weer allemaal heel makkelijk maar wat ik niet helemaal uit je verhaal kan halen is of het een grote operatie gaat worden met een lang hersteltraject? In elk geval zal ik maar alvast weer beginnen met duimen.

    • djaktief schreef:

      Hi Jannet,

      Het blijft dubbel. Geweldig dat het kan maar er zijn altijd risico’s/ongemakken en nadelen aan een operatie. De operatie is in dagbehandeling maar wel onder narcose. Over de duur van de operatie en het herstel is niet gesproken, maar ik verwacht zoals de vorige keren 2 weken niks, dan weer rennen, 2 maanden geen belasting op het gezicht.

      Fijn dat jij en anderen meeleven.

      Groetjes,

      Dorothé

  9. Lou-ter-Lou schreef:

    Zo… wat een verhaal weer… en wat veel staat je nu toch weer voor de boeg…
    Inderdaad, het zijn kunstenaars. Overal uit je lichaam halen ze delen om een ander deel te herstellen. Ik vind het heel knap. Maar het is ook heftig… Weer zo’n zware operatie. Ik hoop met heel mijn hart dat de ongemakken achterwege blijven en je heel snel gaat herstellen. Knuffel en sterkte, lieve Dorothé!!!

  10. Ada schreef:

    Er staat je weer behoorlijk wat te wachten als ik het zo lees. En inderdaad al die operatie’s geven ook weer ongemakken en tijden van verdrietig zijn en niet uit de voeten kunnen, maar probeer alles daar overheen te tillen en uit te kijken naar de goede resultaten. Maar je moet het wel allemaal weer een plekje geven.

    Ga nu eerst lekker voor de marathon en geniet van de voorpret en het lopen .
    Lieve groet,
    Ada

  11. kungslilja schreef:

    Indrukwekkend om te lezen wat er allemaal mogelijk is – stukje hier vandaan, stukje daar vandaan… Succes alvast, met operatie én marathon!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s