P1160218_1De mannen waren er op het Havenspoorpad en daar stond een heerlijk verfrissend windje want het was warmer dan voorspeld gisteren bij de jubileumeditie van de Rotterdam Marathon #RM15. Dat was de bonus op mijn vierde marathon.

uitslag MR15

Het ging niet hard – behalve de eerste 5 km met wind in de rug en vol adrenaline – en binnen het half uur was ik bij de drankpost van 5 km waar oudste vrijwilliger was. (Die held moest – net als vele andere vrijwilligers – al om 07:15 uur aanwezig zijn om de drankpost in te richten). Na het hartverwarmende ‘You never walk alone’ duurde het nog een frisse 20 minuten voor de 3e golf startgolf weg mocht.

P1160198_1Het was lastig om langzaam te lopen ook al was ik direct naar de rechterkant van het parcours gegaan om me niet op te laten jagen. Kort na die drinkpost ben ik maar eens de bosjes ingedoken en daarna lukte het beter om te lopen zoals ik getraind had. Ik kwam op het Havenspoorpad terecht achter de ballonnen van de 4:15 pacers maar dat liep niet lekker. Er voorbij kon ook niet omdat het er te smal was. Nog een keer de bosjes in maar omdat ik ook misselijk was en niet makkelijk kon eten/drinken, terwijl ik daar nooit last van heb. Afijn op dat Havenspoorpad kwam ik dus jongste en middelste tegen die daar met Arjen stonden te turen naar die lopers. Ofschoon ik al veel bekenden had gezien gaat er van support van man en kids toch special power uit.

P1160205_1Vlakbij de 20 km zou manlief me voorzien van een nieuwe fles en een banaan. Ja ik weet wel dat er iedere 5 km drankposten zijn, maar ik neem zelf ook altijd drinken mee omdat ik een paar keer bij wedstrijden heb meegemaakt dat er voor de lopers in de achterhoede tekorten waren. Bovendien had ik aan mijn cocktail in verband met de verwachte warmte nog een zakje ORS toegevoegd.P1160204_1 De verzorging verliep prima – ik kon me ook afsponzen en mijn (kwetsbare) gezicht opnieuw insmeren met anti-zonnebrand – en ik rende verder naar de Groene Kruisweg. Met de wind in de rug nu was het echt warm en ik merkte dat ik pijn aan mijn teen kreeg. Ik ben nl. ‘gezegend’ met middelste tenen die langer zijn mijn grote teen. Verder voelde ik me overigens prima. De ballonnen van de 4:30 groep kwamen langszij en ik overwoog daaraan te blijven hangen. Maar toen realiseerde ik me dat ik pas bij 25 km was en dat ik me dan voor 17 km afhankelijk maakte van dat looptempo, dat hoger lag dan het mijne tot dan toe. Bovendien nemen de pacers geen gas terug bij de drankposten maar kachelen toujours door. Op dat moment heb ik hardop ‘loslaten’ tegen mezelf gezegd en toen kon ik ze laten gaan. Ik ben even naar de kant gegaan en heb mijn schoen uitgetrokken om te controleren of er iets dubbel zat maar het was het oude probleem klik. Op trainingen heb ik er geen last mee gehad, maar blijkbaar treedt het op bij meer warmte. (Note to myself: op de marathon voortaan altijd gelbeschermers gebruiken.)

Ondertussen was ik op Laan op Zuid waar ik Martine tegen kwam die een collega ‘haasde’. Die collega had het moeilijk en ik voelde me verder prima op die teen na dus na het opkikkerende praatje ging ik alleen verder. De volgende verassing kwam op de Erasmusbrug waar Arjen me stond op te wachten, terwijl ik die pas weer in het Kralingse Bos na de 30 km zou zien. Helaas is alleen de foto van de brug gelukt, dus ik kan niet aantonen dat ik er nog fris uitzag. P1160208_1Ik verheugde me ook op de steelband in de onderdoorgang op Beurs/Churchillplein en zwaaide vol enthousiasme naar de hoge camera’s. Tot mijn verbazing wuifden massa’s mensen terug en joelden, maar het deed me wel goed. De sfeer zat er geweldig in bij het publiek. Dat bleef zo de hele verdere marathon. Het mooie weer droeg zeker bij aan het aantal toeschouwers en hun enthousiasme. Er waren veel ludieke aanmoedigingen zoals een wit bord met een rode stip en de tekst; ‘druk hier voor extra energie’ en in het bos het filosofische ‘loop dit stuk van de marathon met je hart’ of zoiets. Verder waren #heldsupport Sanne of vervangster en Anne #kanjersupport ook present om de man met de hamer op afstand te houden.

Maar de man met de hamer bleef weg voor mij. Ik ontmoette Arjen zoals afgesproken bij de benzinepomp (ca. 32 km) voor een sinaasappel en een banaan en later nog meer sinaasappel van een vriendin. Ik wandel wel als ik dat soort dingen eet in verband met verslikking, maar ook omdat ik misselijk was en bleef. De gels kreeg ik met moeite naar binnen maar gewoon eten ging beter. Ik voelde me stijver worden en wist dat ik meer gels moest hebben om goed te blijven lopen. Afijn toch maar eens gezocht naar een toilet om iets kwijt te raken en er was zowaar een vrije dixi waar ik even kon zitten. Dat pakte niet goed uit helaas, want daarna overviel me de kramp in mijn bekken. Dat heb ik wel vaker na lange lopen en dat is een kwestie van spieren die krampen door lange eenzijdige belasting. Op een gegeven moment trekt het gewoon weer weg. garmin #rm15Ik ben dus gewoon gaan wandelen tot het voorbij was – van 36-37,5 km – en kon toen na een kwartier weer lekker verder rennen.Mijn marathondoel was alleen uitlopen, dus ik voelde geen tijdsdruk.

Het gekke was wel dat ik op dat moment veel harder liep dan de mensen om mij heen omdat ik me weer goed voelde. Omdat je dan rechtop loopt en om je heen kijkt maak je contact met het publiek en van alle kanten werd ik weer aangemoedigd. Ik heb dit nog nooit zo enthousiast ervaren als deze keer.

IMG-20150412-00063

De laatste kilometers vlogen voorbij en voor ik er erg in had ging ik al onder de kubuswoningen door. Daar kreeg ik kippenvel van emotie want toen besefte ik dat ik het gered had om toch weer een marathon te lopen ondanks alle operatiegedoe van 2013. Arjen zou rechts op de Coolsingel staan bij C&A en daarom keek ik alleen nog maar die kant uit. P1160212_1De foto mislukte door de zoen maar de marathon was goed gelukt. Een paar tellen later was ik over de finish maar ik vergat mijn Garmin in te drukken. P1160213 uitsnedeMijn eindtijd bleek later 4:40:32 te zijn geweest, maar eigenlijk deed het er niet toe. Toen ik mijn uitslag op social media deelde schreef iemand ‘heerlijk gaat boven hard’ en dat is de perfecte samenvatting van deze marathon voor mij.

Tot slot nog even op de foto met de joekelmedaille en een lekkere latte gedronken met manlief op het station (onderin het grote NN-gebouw met die lopers erop natuurlijk) en toen met de tram naar huis. Na de halte vlogen onbekende kinderen op me toe met ‘mevrouw mevrouw… gefeliciteerd’ en verderop begonnen eveneens onbekende mensen op het terras spontaan te applaudisseren. Geweldig zoals iedereen meeleeft.

20150412_153023_1

Advertenties

»

  1. Diana schreef:

    Geweldig gedaan. Gefeliciteerd! Ik heb je binnen zien komen op TVRijnmond…….

  2. Jan Schürmann schreef:

    Indrukwekkend en van harte gefeliciteerd, schiterend

  3. kliefje schreef:

    Wow, wat een prestatie! Gefeliciteerd *smak*

  4. Tiny Raijmakers schreef:

    Van harte gefeliciteerd met je prima prestatie!!

  5. KnutzEls schreef:

    Mooi relaas! Je straalt helemaal. Ik vind het een topprestatie! Geniet nog maar even lekker na!

  6. Jannet schreef:

    Als ik jou was zou ik die (mooie!) medaille een ereplaatsje geven in huis en er elke dag even naar kijken en terug denken aan deze heerlijke marathon.
    Goed gedaan, vooral dat genieten. En nogmaals gefeliciteerd.

  7. Ada schreef:

    Gefeliciteerd….. echt super gedaan !

  8. Meisje_Sanne schreef:

    HELD! Na zo’n jaar gewoon die marathon weer uitlopen. Ik vind je een topper!

  9. Heb nu tijd gehad om je hele verslag te lezen…. Wat ben je toch een doorzetter. Geweldig dat je de marathon hebt gehaald. Op naar New York, misschien???!!!!

  10. Ruth schreef:

    een hele dikke proficiat Dorothé, knap dat je doorgezet hebt en die spreuk “heerlijk boven hard” vind ik inderdaad heel toepasselijk, geld voor mij evengoed zo. Geniet maar lekker na van deze overwinning! 🙂

  11. kungslilja schreef:

    Gefeliciteerd!!! Gaaf zeg! Ik vind het knap!

  12. tamama74 schreef:

    Wat heb jij het zwaar gehad. En toch uitgelopen dus doel gehaald. Super knap! Op karakter en dat zijn de zwaarsten.
    Groetjes Tamara.

  13. Jeetje Dorothé… ik lees nu pas je verslag! Ik was een paar dagen weg en off line toen je liep en heb dit blogje helemaal gemist. Wat heerlijk dat het zo goed gegaan is. Op naar Leiden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s