20150517_204658_1

Die blaar kreeg ik gisteren tijdens de marathon van Leiden er gratis bij net zoals de wind en het zonnetje. De hele marathon heb ik gekregen omdat ik mee lootte met een actie van de nationle hardloperspas

Ooit heb ik wel eens voorzichtig de mogelijkheid overwogen om Rotterdam te lopen als training voor Leiden. Maar ik vond het – na alle operatiegedoe in 2014 – al heel wat dat ik de marathon vorige maand weer kon finishen. Toen deze mogelijkheid mij in de schoot werd geworpen voelde ik er een opdracht in om het gewoon te proberen. De wijze woorden van Ghandi ‘als je waagt dan groeit je moed, als je aarzelt groeit je vrees’ waren ooit mijn mantra tot mijn eerste marathon en ook nu hebben ze talloze onzekerheden bezworen.

Manlief stond na zijn zaterdagse fietstocht (van Barendrecht naar Nijmegen 135 km) weer bijtijds op om me in Leiden – eveneens op de fiets – bij te staan. Om half tien werd ik gedropt en wandelde ik rustig naar de Garenmarkt om mijn nummer op halen. Daar startte op dat moment de 21,1 km en die kon ik nog even aanmoedigen (oa Wendy). Het is heel relaxt daar in Leiden. Geen gestress en lange rijen maar goed georganiseerd. Ik kwam ook de nog de dame tegen met wie ik bij CAV de trainingslopen voor Rotterdam heb gedaan. We bleken daar met een minuut tijdverschil gefinished te zijn. Het stelde me gerust dat zij nu ook hier in Leiden weer liep, maar ze heeft 100! marathons meer ervaring dan ik. Ik kletste nog wat met RunningHans die 4:15 zou pacen ondanks een lastige blessure. Hij is ook al hard op weg naar dat aantal marathons. In 2013 liep ik 4:13 in Leiden dus ik overwoog nog om me bij zijn groep aan te sluiten, maar het gebrek aan lucht in mijn neus laat een dergelijke snelheid niet meer toe en verder hou ik ook niet zo van het lopen in een groep, dus ik schuifelde nog een stukje naar voren in het startvak.

leiden parcours

Tja en toen mochten we op weg richting Zoeterwoude. Het lukte me beter om kalm aan te doen omdat het warm was en omdat ik wist dat reserves moest bewaren voor de terugweg omdat we dan ca. 10 km lang windkracht 5 tegen zouden hebben. Twee jaar geleden had ik me daar danig in vergist zoals je hier kunt lezen. De organisatie had zich ook goed voorbereid op mogelijke warmte want op 3 km was er al een sponzenpost ;-). Die liet ik voor wat het was maar bij de 5 km ging ik wel wat drinken om prompt daarna een dixi te bezoeken die strategisch zo’n halve km verder stond. Supergoed ingedeeld dus. Toen ik er weer uit kwam zag ik met een spijtig gevoel de ballonnen van de 4:15 groep zo’n 50 meter voor me uitzweven. Loslaten dus die tijd. Ik keek op mijn Garmin en constateerde dat die ook de tijd had losgelaten. Blijkbaar had ik een knopje aangeraakt op 1,26 km. Ik besloot het als een veelzeggend te beschouwen en mijn Garmin niet meer in te schakelen en alleen te kijken op het actuele looptempo.

Bij de volgende post een herhaling van zetten: drinken toiletpauze en ook begonnen met eten want ik had geen zin in hongerklop onderweg. Na 11 km kruisten we de Oude Rijn over de pontons en dat vind ik toch iedere keer weer bijzonder. Een prachtige maar warme weg met een beetje schaduw leidde ons naar Hazerswoude. Ergens hier – of was het later – liep iemand me achterop die mij herkende van mijn blog en die zich voorstelde als Madelon. Leuk zoiets maar jammer dat ik niet zo goed ben met namen en dat ik te weinig lucht had om verder te kletsen. Haar tempo was hoger, dus daar ging ze weer.

Op veel plaatsen langs de weg toeschouwers die hun steun betuigden. Zo schattig die mix aarzelende bejaarden, enthousiaste kids en bassende mannen, maar ook andersom bassende bejaarden, aarzelende kids en enthousiaste mannen. Het lopen leeft echt daar bij het publiek. Ook de vrijwilligers bij de posten zijn toegewijd. Ze verwijzen je verder naar sportdrank, banaan, dixi etc. met een aardig woordje erbij en ruimen alle rondwaaiende bekers en sponzen keurig achter onze rennende billen op. Hartstikke tof en reuze bedankt bij deze.

Ondertussen was de 4:30 groep me achterop gekomen en daar baalde ik een beetje van. Ik wilde eigenlijk toch wel wat sneller zijn dan vorige maand in Rotterdam en daarom versnelde ik iets om de best wel grote ploeg voor te blijven. Maar het was warm en ik voelde dat ik verkeerd bezig was om energie te verspillen aan de waarde van cijfers ten koste van loopplezier en mogelijkheden. Ik liet me inhalen en troostte me met het prachtige Hollandse landschap van koeien, bloeiende slootjes en bijzondere wolken.  Bovendien zou Arjen op de 20 km post staan met sinaasappels en daar verheugde ik me op.

IMG-20150517-00071

Nou daar stond hij dan in Hoogmade zoals afgesproken, maar ik had geen zin in de reep en jatte een stuk van zijn broodje en een banaan. Ik wilde nl. absoluut niet misselijk worden zoals bij de vorige marathon het geval was. Verder gauw mijn gezicht afsponzen en opnieuw insmeren want ik mag daar absoluut niet verbranden. Uiteraard was ik voor vertrek al helemaal ingesmeerd met factor 50. Het volgende stuk langs de A4 richting Roelofsarendsveen vond ik lastig. Het was gewoon heet, saai, geen publiek of afleiding maar gelukkig was er een sponzenpost waar ik ‘mijn  mannetjes’ kon omruilen voor verkoelende exemplaren. Na de verzorgingspost van 26 km kon ik aftellen tot ik Arjen weer zou zien, maar vanaf 28 km kregen we de wind tegen. Maar ik was erop ingesteld en had mijn krachten gespaard en dus kon ik gewoon doorrennen waar vele anderen gingen wandelen. Ik ging minder hard maar wel constant. Je komt langs een paar prachtige poelen en loopt zo dicht onder de molen dat je bijna de wieken in je nek krijgt. Daar richtte ik me op en ook op het publiek langs de weg dat zijn best deed om de lopers op te monteren: sommige brullend met bier en borrelnoten, andere aarzelend, maar ook vrijwilligers die gericht vragen ‘hoe gaat ie’ etc. En ik voelde iets stoers naar boven komen: ‘when the going gets tough the tough get going’ zong het in mijn hoofd.

IMG-20150517-00072

Arjen zat in Oude Aade lekker in het zonnetje om me te wachten en moest snel in de benen om het gewenste voedsel voor die grillige loopster tevoorschijn te halen: sinaasappel en toch maar die reep. Ik wandelde ondertussen door met de bananen en de sportdrank van de verzorgingspost en was al weer aan het rennen tot hij me met de fiets achterop kwam. Op zijn fietsschoenen kon hij me nl. niet inhalen 😉 Nadat alles op was heb ik nog even preventief gerekt om kramp te voorkomen en dat heeft goed gewerkt. Een stukje verderop maakte hij deze foto (allemaal met mobieltje trouwens) en verdween hij verder richting finish.

IMG-20150517-00074

Het 35-km-punt was verlaten, maar ik heb er ook geen man met een hamer gezien gelukkig. Ik begon af te tellen naar de finish. Bij de verzorgingspost van 37 km nam ik mijn allersmerigste gel -die alleen met veel drinken is weg te krijgen maar die super werkt – en weer banaan als power voor het staartstuk van de marathon. Zo in de bebouwing had ik ook eindelijk geen wind meer tegen. Op een gegeven moment kwamen de inmiddels gestarte 10-km-lopers me voorbij zetten. Toch vond ik het wel gezellig om weer met meer lopers op het parcours te zijn. Er was ook ineens weer volop publiek met bands en die krijgen van mij altijd een dikke duim voor hun muziek. Maar die laatste kilometers gingen niet vanzelf omdat scheve klinkerstraten niet zo vriendelijk zijn voor vermoeide benen en voeten waar ik trouwens al geruime tijd een blaar op voelde. Mijn beruchte lange teen gedroeg zich voorbeeldig nu ik hem preventief had ingepakt met teenbeschermer. Maar de sfeer langs de kant zat er goed in. Je werd zelfs opgemerkt als hele marathonloopster en extra toegeroepen. Dat geeft toch wel een boost aan je prestatie.

Na 4:44 en nog wat kwam ik over de de streep en dat was ruim vier minuten trager dan in Rotterdam vorige maand. Stiekem had ik op meer gehoopt, maar de tevredenheid dat een tweede marathon gelukt was overheerste. Later toen ik met Arjen  – met 90 fietskilometers in de benen tussen de bedrijven door- op het terras zat, kwam het besef dat ik nou toch wel echt een marathonloper ben na 5x, waarvan 2x in 5 weken. Ik weet niet of ik het ooit herhaal zo snel achter elkaar, maar ik zeg wel eens vaker wat 😉

IMG-20150517-00078

Advertenties

»

  1. Jannet schreef:

    IK zei toch dat je het kon 😉

  2. Jan Schürmann schreef:

    Prima gedaan, de tijd is niet het belangrijkste

  3. Madelon schreef:

    Hoi!
    Knap en gefeliciteerd met je prestatie!
    Ik heb sowieso respect voor hoe je loopt, schrijft en de dingen des levens bekijkt. Vaak herkenbaar maar vaak ook een stimulans, zoveel positiviteit en doorzettingsvermogen!!

    Voor mij was t mijn eerste. Ik raakte geblesseerd vorig jaar in aanloop naar Rotterdam waar ik het liefst had gedebuteerd. Daarna ging ik door een mentaal en lichamelijk dalletje toen die missie ‘mislukte’.
    Dit jaar ging ik niet voor Rotterdam omdat mijn ‘mislukking’ te vers was voor mijn gevoel en ik niet weer wilde falen. Maar ik ging superlekker in mn trainingen en dacht klaar te zijn voor een marathon half mei… dat was Leiden. Ik dacht ‘wie weet hoe ik er volgend jaar april voor sta… Ik wil nú’.

    Ik heb echt genoten van iedere stap zondag! Wat een superlekkerweer en wat een prachtig mooie hollandse route! Idd heel enthousiast publiek en t horen noemen van je naam geeft vleugels!

    Ik hoopte binnen 4:15 binnen te zijn maar uitlopen was ook ok 🙂
    Ik eindigde in 4:12:31 wat me zeer tevreden blij en trots laat voelen.
    Op mn gemak gelopen en t geen moment moeilijk gehad. Was ook niet echt moe vreemd genoeg bij binnenkomst… het viel me echt alles mee! Ik ga zeker voor een tweede!

    Ik zei onderweg dat ik je blog een beetje halfhalf volg en dat is ook zo. Ik lees dan weer wel en dan weer niet.

    Voor nu herstel ze, loop ze, schrijf ze en een fijne dag!!

    • djaktief schreef:

      Proficiat jij ook Madelon. Fijn dat je eerste marathon zo voorspoedig verliep. Dat beloofd veel goeds, na mijn eerste heb ik een jaartje de marathon overgeslagen, maar uiteindelijk begon het toch weer te kriebelen.

      Groetjes,

      Dorothé

  4. Tiny Raijmakers schreef:

    Gefeliciteerd met andermaal een marathon op zo’n korte tijd!

  5. ruud schreef:

    Je hebt het toch maar mooi gedaan, 2 marathons in 5 weken.
    Dat doen er niet velen, dus een topper ben je.
    Congratz!
    Ben benieuwd naar wat nu volgt……

  6. Natasja schreef:

    Och… en nu weet ik het zeker! Ik wil Leiden een keer lopen. De dorpen in de omgeving… ik kom er al heel mijn leven (mijn ouders komen uit Oud Ade en Rijpwetering). De molenwieken die jij bijna tegen je hoofd aan kreeg… ik ben er maar wat vaak langsgefietst om bij mijn lievelingstante op de boerderij op bezoek te gaan of om daar te gaan surfen op de Poel. De foto met de kerktoren van Ouda… Als er lief of leed is in de familie, dan is de kerktoren in beeld…
    Het zal een tripje langs mijn jeugd worden…

    Knap gedaan Dorothé! Zo snel na Rotterdam.

    • djaktief schreef:

      Doen Natasja, maar ‘first things first’ je heb veel dingen op je bordje. Eigenlijk loopt Leiden makkelijker dan Rotterdam omdat de prachtige omgeving je draagt en er zijn genoeg mensen voor aanmoediging. In Rotterdam loop je meer op het publiek alleen. In Leiden is ook begeleiding op de fiets mogelijk omdat het parcours toegankelijker is.

      Groetjes,

      Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s