Deze blog plaatste ik eerder deze week op www.kanker.nl

20140523-20140523-DSC_4054_1 20150219_172826 profiel_1 1.2_1 1_1

“Het is altijd al belangrijk geweest hoe je eruit ziet maar tegenwoordig is de buitenkant nog belangrijker dan de inhoud.

Het losbarsten van de crisis op de arbeidsmarkt en elders viel toevallig samen met mijn wens om weer als herintreder te beginnen na ongeveer 15 jaar zorgtaken en vrijwilligerswerk. Natuurlijk had ik niet stil gezeten. Ik volgde een opleiding aan de modevakschool ter professionalisering van mijn naaihobby en ik zorgde dat ik up to date was bijgeschoold op de computer. Een stilzitter ben ik nooit geweest en sporten deed ik mijn leven lang. Alleen de vorm veranderde. Wandelen en fietsen werden zwemmen en fitness en toen kwam hardlopen op mijn pad. Of moet ik zeggen ik vervolgde hardlopend mijn sportpad want dat is toch wel mijn sportpassie.

Dit terzijde want het gaat om wat anders: werk. Toen het niet lukte met solliciteren begon ik mijn eigen kleine bedrijfje aan huis: Naaicafé DJ terwijl ik ondertussen verder ging met zoeken naar werk. Totdat ik in oktober 2013 de diagnose BCC kreeg en het behandelingstraject in ging waarover ik steeds verslag deed in dit blog (en later op de site van kanker.nl). Mijn werkzaamheden voor mijn eigen bedrijfje zette ik zo goed en zo kwaad als het ging voort maar solliciteren met een gehavend gezicht vol korsten en blauwe plekken was teveel voor me. Bovendien had de narcose geen positieve uitwerking op mijn concentratie zal ik maar zeggen. Ik bleef wel ingeschreven staan bij uitzendbureau’s en het UWV maar was niet bezig met ‘werken aan werk’.

Begin 2015 heb ik de sollicitatiepen weer opgezocht en ben ik hard aan de slag gegaan met een heroriëntering op de arbeidsmarkt. Als ‘nugger’ (niet uitkeringsgerechtigde want mijn man heeft een baan) moet ik het allemaal zelf doen en/of zelf betalen. Toch vond ik hulp en wel online op de diverse websites van arbeidsbemiddelaars maar ook in real life door de workshops bij het Werkcafé dat maandelijks georganiseerd wordt in diverse grote steden en hun CV-spreekuur. Bij vrijwel alle workshops komt naar voren dat social media met een profielfoto heel belangrijk is voor het solliciteren.

Tja en dan sta je voor het blok en dan probeer je maar wat. Mijn eerste profielfoto na de operatie van de Viva la Donna-dag klopte niet meer want ondertussen hadden operatie twee en drie plaatsgevonden. Ik werd ook brildragend maar gek genoeg leidde deze de aandacht af van mijn littekens en mijn asymmetrische gezicht. Ik oefende met selfies net zo lang tot ik een redelijke up to date foto kon plaatsen op al mijn profielen.

Vandaag (maandag) keek ik opnieuw in de camera want ik had op diverse plaatsen commentaar gekregen dat mijn voorgaande foto niet genoeg uitstraling had. Je moet nl. recht in de camera kijken om contact te maken met je potentiële werkgever of diens recruiter. Ik koos een kleurige outfit en dito oorbellen en zie hier het resultaat. Durf ik dit te plaatsen op mijn profielen. Mijn gezicht blijft scheef ook als ik later opnieuw geopereerd ben. To smile or not to smile that is my question. Het gaat er niet om dat ik mezelf moet zijn maar hoe ik mezelf moet verkopen. Ik ben vast niet de enige ex-kankerpatiënt die met dit soort vragen zit.1_1

Wat roept een foto op bij mensen die mij niet kennen en me moeten beoordelen in één oogopslag? Beter toch een andere soort profielfoto? Ja er bestaat een website waar ik mijn foto kan laten testen/beoordelen door wildvreemden klik hier, maar dat is voor mij nu nog een brug te ver. Ik vraag daarom liever jullie om me te helpen. Hoe kijken jullie ertegen aan en hoe hebben jullie het opgelost als je ook met dit probleem kampt?

(Meer informatie over het maken van profielfoto’s kun je hier vinden)”

 

Advertenties

»

  1. ingewertwijn schreef:

    Gewoon gek doen. Ik geef het toe, je hebt het extra moeilijk maar we worden ook gewoon oud, en dat helpt niet.
    Jaren terug deze site ontdekt: http://advancedstyle.blogspot.nl/
    Deze meneer is verliefde op oude dames (en heren) en fotografeert ze overal. Sommigen zijn prachtig mooi qua huid en haar, anderen zijn vooral mooi qua stijl en persoonlijkheid. Loop eens door de oude posts heen. Ze zijn echt wild, grand ladies. Heb jij ook recht op 🙂 op de VIP behandeling. Dus wordt een diva .. niet meer zo wijfelachtig kijken!
    Er is tegenwoordig zelfs een kleurboek van, zag ik. Leuk om doorheen te bladeren voor ideeen. Voor zo’n creabea als jij vast inspirerend. http://www.amazon.com/dp/1576876632/ref=rdr_ext_tmb

  2. Jacinta van Mil schreef:

    Dorothe, missie geslaagd! Wat een goede sterke foto! Kleuren helpt inderdaad heel goed maar de vastberaden blik uit je ogen nog meer.
    Ja, je gezicht is nog wat scheef maar opvallen doet het zeker niet. En schoonheid komt vanuit imperfectie he!

  3. Karien schreef:

    Als ik heel eerlijk ben, denk ik dat de lezers van dit blog gekleurd naar je foto kijken. Ik tenminste wil. Ik ken je een klein beetje, je kracht, doorzettingsvermogen en ben daarvan gaan houden. Dat speelt heel erg mee als ik de foto bekijk. Ik kan niet doen alsof ik je niet ken en dan kijken of ik deze mevrouw zou uitnodigen voor een sollicitatiegesprek. Weet ik veel waar zulke mensen de foto op beoordelen. Dus ik zou zeker een krachtige foto (scheef is juist aantrekkelijk weet je dat?) op zo’n site zetten waar wildvreemde mensen je kunnen beoordelen. Het is een grote stap in je eigen proces en wie weet haalt het weer van alles boven, maar dat moet – op z’n tijd – toch ook gebeuren. Heel veel sterkte met dit alles!

    • djaktief schreef:

      Bedankt voor je reactie Karien. Ik heb dus mijn foto ingestuurd en wacht op de resultaten. Nadat 40 mensen een oordeel hebben gegeven over mijn foto in de categorie business krijg ik een mail. Te zijner tijd laat ik het wel weten.

      Groetjes,

      Dorothé

  4. kliefje schreef:

    Eens met de bovenbuurvrouw. Ik zie je ook anders omdat ik je al jaren “ken”, ik respecteer en waardeer je, weet wat je overkomen is en in de loop van de tijd ben ik gaan wennen aan de nieuwe jij. (Die er absoluut wezen mag!! Je ziet er goed ui!)
    Ik kan ook niet objectief oordelen eerlijk gezegd…

    • djaktief schreef:

      Nav jouw reactie en die van je bovenbuurvrouw toch maar de stap gezet. Na 40 votes op de betreffende site krijg ik een mail. Ik ben benieuwd maar ik wil het gewoon weten.

      Groetjes,

      Dorothé

  5. Heleen schreef:

    Ziet er mooi uit! Veel minder streng 😉 keep going strong!

  6. KnutzEls schreef:

    Dorothé, je bent wie je bent! En je wilt werken en je capaciteiten die je daarvoor hebt, gebruiken. Ik heb het eigenlijk altijd zo gek gevonden dat je een foto moet meesturen als je gaat solliciteren. Alsof je daaruit kunt opmaken wat die persoon wel of niet kan. Je bent een sterke vrouw, die van doorbijten weet. Dat moet een aansprekende eigenschap zijn. Dat je na al die narigheid toch wil werken is naar mijn mening ook een goede aanbeveling. Ik hoop dan ook dat personeelschefs (oh nee, H&R-managers) dat zullen opmerken en niet gaan voor die leuke mevrouw. Je staat prima op die foto, sterk, moedig en met een duidelijke “kom maar op” in je ogen. Ik wens je heel veel succes en hoop vooral dat er een baan is waar je gewaardeerd zult worden.

  7. KnutzEls schreef:

    PS. Niet dat je geen leuke mevrouw bent, hoor. Dat ben je juist wel!!

    • djaktief schreef:

      Hi Els,

      Solliciteren is heel erg veranderd. Wees blij dat je niet meer hoeft. Je moet maar denken ‘een eerste indruk kun je maar een keer maken’. Profielen en CV’s worden maar heel kort bekeken. Dank voor je reacties verder.

      Groetjes,

      Dorothé

  8. Ik ‘kende’ je alleen van reacties bij andere bloggers. Vandaag voor het eerst op je blog komen lezen. We hebben overeenkomsten: leeftijd, moeder van 3 zonen. Toen las ik van de bcc. En bekeek ik je foto opnieuw: mooie foto, echt waar! Ik ga je volgen 🙂

  9. Affodil schreef:

    Eerlijk? Ik zie op deze foto een zelfzekere dame (misschien voel je je nog niet helemaal zo, maar je “verkoopt” het in elk geval) die heel wat in haar mars heeft en die staat te trappelen om aan de slag te gaan. Die niet voor de eerste de beste hindernis blijft haperen en die een team mee op sleeptouw kan nemen.
    Succes met je speurtocht!

  10. Lou-ter-Lou schreef:

    Het is een mooie foto hoor! Mijn voorkeur gaat echter toch uit naar de eerste foto bovenaan: daar lach je meer en kijk je iets ‘ondeugender’, minder weifelend. Ook zou ik voor een sollicitatiefoto geen sjaaltje omdoen maar eerder een vlotte blouse (evt. met een colbertje) dragen (zakelijker, enthousiaster). Dit even vanuit mijn visie als werkgeefster; ik krijg vaak sollicitaties binnen. Op de één of andere manier werken sjaaltjes nogal ‘onderdanig’ en terughoudend op mij, maar dat is heel erg persoonlijk, denk ik. Ik ben benieuwd welke suggestie er van die site terug komt. En verder kan ik alleen maar onderschrijven wat hierboven gezegd werd: ik ‘ken’ je inmiddels ook al een tijdje en weet wat voor doorzetter en empathisch persoon jij bent. Daardoor wordt een objectief oordeel moeilijk. In ieder geval heel erg veel succes!!

  11. Rob Alberts schreef:

    Een goede foto laten maken blijft moeilijk.

    Succes met het solliciteren.

    Bemoedigende groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s