20150918_131452_1

Als ik gisteren deze bladzijde van mijn Flowkalender had omgedraaid, dan had ik hem wellicht in de hoek gegooid – zo gespannen was ik voor het bezoek aan de plastisch chirurg – maar vanmiddag kon ik me er wel weer in vinden.

20150918_153436_1

Wat vooraf ging kun je hier lezen klik. Gisteren ging ik dus naar de vervolgafspraak bij mijn eigen plastisch chirurg in het EMC. Deze man heeft de laatste operatie gedaan en weet het beste hoe de boel bij mij zit. De vorige arts van operatie I en II is vertrokken naar het buitenland om van me af te zijn (grapje). Ik moest er om half vier zijn en het regende dat het goot dus ik was maar ruim op tijd vertrokken want parkeren is dan een drama in het EMC én we moesten nog iets belangrijks doen die middag. Twee van onze jongens hadden een Angliacertificaat behaald en de uitreiking daarvan was om half vijf. De eerstvolgende afspraak bij de poli was pas in oktober mogelijk.

Afijn het spreekuur was me gunstig gezind want kort na half vier werd ik binnengeroepen.

  • De chirurg vertelde dat hij mailcontact had gehad met de KNO-arts en dat ze me samen wilden opereren.
  • Maar….. ik moet nog wel eerst naar een oogarts om te kijken of er nog iets van een traanbuis zit en in welke mate dat ding nog functioneert.
  • Het bovenste gedeelte van mijn neus is een ‘no go area’ omdat het daar te smal en te zwak is. Een versteviging met kraakbeen daar is niet mogelijk
  • Het onderste gedeelte van neus is wel operabel maar hoe dat kunnen ze pas zeggen na de uitkomst van de bevindingen van de oogarts. De operatiemogelijkheden voor mijn oog zijn ook pas te beoordelen na dat consult.
  • Naar aanleiding van mijn vragen moest ik nog eens omhoog kijken en er werd gefrot, geduwd en gecheckt en gelijk zat hij de volgende aanvraag voor een collegiair consult uit te schrijven met de opmerking ‘het duurt zo wel iets langer maar het is niet voor niets’.
  • Na de oogarts moet ik eerst nog bij de plastisch chirurg terugkomen voor er geopereerd gaat worden.

Ruim voor vieren stond ik weer op de gang en gingen manlief – de lieverd had het weer gered om mee te komen – en ik naar de poli Oogheelkunde. De aardige dame legde me uit dat ik binnen twee weken wel bericht zou krijgen over een afspraak en dat een en ander eerst door het team moest worden besproken om te kijken welke arts erover zou gaan. En toen prikten de tranen al weer in mijn ogen. Manlief legde mijn emoties uit en ik had nog net de tegenwoordigheid van geest om een kopie van de consultaanvraag te vragen en te zeggen dat ik ging proberen of ik in een ander ziekenhuis sneller terecht zou kunnen.

Met een flink tempo chauffeerde manlief naar huis waar ik als de hazen de poli Oogheelkunde in het Maasstadziekenhuis belde omdat ik daar in januari reeds was geweest (klik en klik). De baliemedewerkster daar hoorde me aan en zei dat ze eerst met de betreffende arts moest overleggen en wilde me terugbellen maar ik moest natuurlijk naar die diploma-uitreiking. Precies in het schot kwamen we daar aan. De directeur begon net aan zijn introductie en de jongens vonden het heel fijn dat wij er toch waren. Ik ben echt ook supertrots op ze dat ze het zo goed gehaald hebben.

20150918_095831_1

mijn medische papierwinkel thuis ‘in bedrijf’

Vanochtend was dus het telefoongesprek met de poli Oogheelkunde van het Maasstad. De betreffende arts had gezegd dat het niet onder zijn specialisme viel en me verwezen naar een ander maar die moest dan wel eerst het traumaverslag hebben zoals dat schijnt te heten. De doortastende baliemedewerkster plande wel gelijk een afspraak voor me in a.s. dinsdag terwijl ik ondertussen ging overleggen met het secretariaat van Plastische Chirurgie EMC over mijn dossier. Eerst moest er nagekeken worden of ik wel de vereiste handtekening had gezet voor het gebruiken/doorgeven van mijn medische gegevens. Nou ben ik een voorstander van het EPD dus dat had ik gelukkig gedaan en ze hoefde het alleen maar de hele handel te faxen naar het Maasstad en ik moest het telefoonnummer doorgeven. Ze herinnerde me er ook aan om de nog niet gemaakte afspraak bij Oogheelkunde EMC af te zeggen. Dolgelukkig belde ik naar de Maasstadpoli Oogheelkunde dat het ging lukken. Daarna nog een telefoontje naar de poli Plastische Chirurgie – dat is een heel ander loket – en daar sleepte ik een afspraak weg op 1 oktober om weer terug te komen bij de chirurg.

EMC Oogheelkunde zeg ik pas af als ik een brief krijg met datum want stel je voor dat er daar intern toch nog iets moet. Je moet de huid niet opeten voordat ….. je weet wel…

20150918_153425_1

Gelukkig was ik vroeger secretaresse zullen we maar zeggen….. daarna nog geregeld dat er een vriendin meegaat a.s. dinsdag want meestal mag/kun je niet meer autorijden na oogonderzoek omdat ze druppelen. Verder manlief geïnformeerd over de datum hij weer vrij moet regelen voor het consult bij de chirurg …. pffft …… de koffie had ik wel verdiend.

Dit gaf me echter zoveel energie dat ik andere medische kwestie (menstruatieklachten) gelijk heb opgepakt en vanmiddag zat ik weer bij de huisarts. Woensdag heb ik daar weer een vervolgonderzoek om een vleesboom uit te sluiten. Als je eenmaal de klos bent geweest dan laat je dingen niet meer sloffen maar dan wil je duidelijkheid. Wat ben ik toch blij dat we in dit land leven. Ik ga er maar vanuit dat er niks aan de hand is en dat het gewone overgangsklachten zijn maar een omgekeerde cyclus is geen pretje kan ik je wel vertellen (meer dan 3 weken wel en 3x per maand ipv 1 week per maand).

Ondertussen heb ik wel andere dingen gedaan zoals profielen en cv’s bijwerken voor #werkenaanwerk, naailes geven, hardlopen, het huishouden, maar niet zo aktief als anders. Ik liep door de Maastunnel met de Rotterdam Running Crew en zondag ga ik meedoen aan een halve marathon in Den Haag maar de energie om te bloggen ontbreekt. Ik verzet de zinnen nu met een beetje rondlummelen in winkels (daar heb ik ook al de teksten bij dit blog gefotografeerd) en het lezen van de krant en wat makkelijke boeken. Eerst voelde ik me schuldig over mijn getrut maar nu ben ik wat liever voor mezelf en heb ik de lat wat minder hoog gelegd. Ik weet zeker dat jullie dat snappen. Wie weet spat er van de week ineens weer een blog uit over een verse activiteit of over iets wat ik al eerder deed. We zullen zien.

20150918_153606_1  20150918_154833_1

Advertenties

»

  1. Heleen schreef:

    Port doet wonderen 😀!
    Keep going; het boek is straks uit en dan is het tijd voor een nieuw boek 👍

  2. betsy schreef:

    My prayers are with you I know what you go through for i am in the same situations, it is good to have support from your husband,
    I get mine from my daughters and grand children.
    Hope all will have a good uit komst .

  3. Affodil schreef:

    Ik raak een beetje buiten adem van je relaas. 🙂

    Ik weet niet zo goed wat ik me bij een Angliacertificaat moet voorstellen, maar te oordelen naar je stevige trots lijkt het me wel heel wat. Proficiat aan de jongens!

  4. Sabine schreef:

    Thuh, de activiteit spat nu al uit je verhaal 🙂
    Ja, die medische mallemolen is een circus op zich. Ik vind het ontzettend knap dat je er zo je weg in weet te vinden. Gefeliciteerd met de diploma’s van je jongens!
    En tuttel maar lekker verder.

  5. Jannet schreef:

    Je bent dus weer flink bezig met al die doktoren. Laat ze hun best maar voor je doen want daar worden ze dik voor betaald 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s