20151001_191516_1

De laatste tijd heb ik zoveel afspraken bij artsen en ziekenhuizen dat ik bijna kan kwartetten met de afsprakenkaarten en verwijsbrieven. Tijd voor een update.

emc imagesCAVMAQH6

Nog maar twee weken geleden was ik bij ‘mijn chirurg’ oftewel de plastisch chirurg die samen met de KNO-arts de volgende operatie – numero quatro – gaat uitvoeren. Zij hadden nog wat aanvullende informatie nodig van een oogarts over de aanwezigheid en het functioneren van mijn traanbuis. Een afspraak bij collega’s in het EMC lukte niet op korte termijn maar ik kon wel snel terecht in het Maasstadziekenhuis. Voor de voorgeschiedenis klik.

483_maasstad1

Daar was ik dus vorige week dinsdag en een lieve vriendin ging met mij mee want het lukt manlief ook niet altijd om zijn werkschema aan te passen aan mogelijke medische afspraken. Het was druk en rumoerig in de wachtruimte van oogheelkunde die gedeeld werd met de poli KNO. Eerst even langs een arts in opleiding die wat testjes deed en toen naar de specialist. Hij had wel de verwijzing ontvangen maar geen medisch dossier terwijl ik daar bij het secretariaat van het EMC nog over gebeld had met faxnummer etc. Met behulp van foto’s op mijn mobieltje kon ik toch uitleggen wat precies het operatiegebied was. De oogarts bekeek alles en liet gelijk een behandelkamer in orde maken om de traanbuis te sonderen zoals dat met een mooi woord heet. Een heel logische en begrijpelijke stap maar mijn ervaring met een ingrijpende ‘live’-operatie van de Moh’s microchirurgie zorgde ervoor dat ik pas op het laatste moment in de behandelstoel ging zitten en er trillend weer uit kwam. Nee de grote holle naald in mijn traanbuis deed niet echt pijn maar voelde wel vervelend. Er werd ook een soort zoutoplossing door gespoten en dat smaakt natuurlijk niet zoals een kopje thee. Maar de conclusie hieruit is veelbelovend: er zit dus een functionerende traanbuis.

Ik kreeg een brief mee (digitaal of anders was niet mogelijk) voor ‘mijn’ plastisch chirurg met de volgende conclusie:

  • klachten lijken erop te berusten dat de tranen het afvoersysteem niet kunnen bereiken door verminderde effectiviteit van knipperfunctie, afstaand traanpunt en ectropion oftewel naar buiten gedraaid onderooglid
  • verbetering mogelijk door traanpuntinversie oftewel ruimte maken onder het ooglid, het onderooglid anders vastzetten of punctum oftewel traangaatje vergroten

EPD578

Natuurlijk volgde daarna een rondje bellen, mailen met secretariaat, ontvangstbevestigingen afwachten, nabellen of beide EMC-artsen de brief ook daadwerkelijk gekregen hebben etc. Uiteraard vroeg ik ook na waarom mijn oogarts mijn medische gegevens niet had gekregen. Ik leerde daarvan dat alleen de artsen toegang hebben tot de medische gegevens en ook bevoegd zijn om deze via mail in het eigen ziekenhuis of per post of fax naar een andere arts te zenden. Wel heb ik als patiënt recht op inzage en een afschrift van mijn medisch dossier en kan ik dat aan iedereen die ik wil overhandigen.

emc imagesCAVMAQH6

Afijn het volgende bedrijf van dit verhaal speelde zich vandaag af in het EMC bij ‘mijn chirurg’. De poli was enorm uitgelopen (6 patiënten voor) dus manlief en ik zijn eerst nog maar even lekkere koffie gaan drinken in de Starbucks beneden. Het was een ontspannen consult vandaag waarin alles op zijn plaats viel en dat me vertrouwen gaf.

  • Ik vertelde dat ik met mijn tranende oog had uitgeprobeerd of het traanvocht werd afgevoerd door mijn ooglid te kantelen en door mijn oogwallen op te tillen en dat dat dus niet werkte; dat ik daarom dacht dat alleen het vergroten van het traanpunt zou kunnen helpen. De chirurg merkte op ‘dat ik best wel perfectionistisch was’ maar hij deelde de conclusie wel. Hij zei dat het de positionering van het traanpunt onbegonnen werk was omdat het heel nauw luistert en bij mij kan dat niet meer omdat het weefsel anders functioneert (het is stijver).
  • Hij zei ook dat vergroting van het punctum (gaatje) wel zichtbaar zal zijn maar ik heb zo’n schoonheidsfoutje graag over voor een goed functionerend oog.
  • Ik demonstreerde ook hoe mijn neus wel doorgang voor lucht heeft maar daarvoor moest ik hem helemaal scheef trekken. ‘Mijn chirurg’ gaat samen met de KNO-arts opereren en als er door het inzetten van het kraakbeen uit mijn linker oor (rechts is al gebruikt) niet genoeg doorgang kunnen creëren dan zullen ze misschien iets doen aan het nasal septum (neusschot). Daarom doen ze het ook met zijn tweeën – plasticus is voor de vorm en KNO voor de binnenkant/functie – en voor zowel neus als oor. Omdat ik gehoorapparaten draag moeten ze een ander deel van het kraakbeen gebruiken dan dat ze normaal nemen voor deze operatietechniek.
  • Aanvullend wordt er nog wat van mijn buikvet in de deuk naast mijn neus gespoten om de contouren en mimiek van mijn gezicht natuurlijker te maken. Liposuctie ….. net als bij de filmsterren maar niet heus dus.
  • Alles kan godzijdank wel weer in dagbehandeling plaatsvinden.

Na dit consult volgde nog een rondje EMC langs de medische fotografie want ze moeten wel zien hoe het zat als ze aan het snijden zijn en ook hoe een en ander zich herstelt t.z.t.. Manlief vertrok toen terug naar zijn werk en ik wandelde door naar oogheelkunde om de afspraak (die ik daar uiteindelijk toch had gekregen voor 1 november !) af te zeggen.

Vervolgens toog ik naar de anesthesie voor het gebruikelijke wegen en bloeddruk meten. Ik voelde me gelijk supersportief dat het zuurstofgehalte van mijn bloed weer 100% was. Maar omdat de laatste operatie al weer lang geleden is moest ik nog wel even bloed van ze laten prikken.  Ze complimenteerden me wel dat ik bloeddonor was maar ze wilden het toch nog even checken. Uiteraard moest dat weer op een andere plek. Ik meldde me weer bij de poli plastische waar het nog steeds heel erg druk was. Ik werd geprikt door ‘mijn lievelingszuster’. Een kleine oudere verpleegkundige die heel goed, geduldig en empathisch hechtingen kan verwijderen. Op mijn ‘tot ziens’ reageerde ze me de mededeling dat ze over twee weken met pensioen ging. ‘Hoe moet dat nou met mijn hechtingen?’ zei ik en bedankte haar dat ze altijd zo lief voor me is geweest.

EPD578

Uiteindelijk ben ik ook nog naar de administratie gegaan om een uitdraai te laten maken van mijn medisch dossier bij het EMC. Ik moest me legitimeren en betalen voor de afdrukken maar dat gedoe tussen ziekenhuizen is daarmee voorgoed van de baan. Ik genoot van mijn fietstochtje naar huis na die dikke drie uur EMC maar bij thuiskomst belde ik wel direct naar de OK-planning om te melden dat ik er helemaal klaar voor ben. Omdat er twee artsen aan te pas komen is de planning wat gecompliceerder, dus het zal nog wel enige tijd duren voor ik aan de beurt ben, maar het einde – van deze onverwachte reis die in oktober 2013 begon – is in zicht.

20151001_191654_1

nb de spreuken fotografeerde ik uit de Flow en de rest vond ik op internet

Advertenties

»

  1. kliefje schreef:

    Wat een gedoe weer. Je bent er wel zoet mee zeg. Poeh. Je bent zó een dagdeel kwijt lees ik. Maar fijn dat eea weer geregeld is!

  2. Affodil schreef:

    Inderdaad wel tijdvullende bezigheid. Succes!

  3. Ada schreef:

    Gelukkig gaat het weer de goede kant uit, het is nog even doorbijten maar hopelijk ben je daarna een poosje verlost van alle ziekenhuisafspraken.
    Succes en sterkte !

  4. Veronique Hermans schreef:

    Wat fijn dat je er zoveel vanaf weet. Je positiviteit sleept jou overal doorheen. Kanjer.

  5. Lou-ter-Lou schreef:

    Poeh… weer zoveel in één keer, maar gelukkig, wat jij zegt: Het einde komt in zicht. Nogmaals sterkte en veel kracht!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s