IMG_3083_1 

Overkomt dat jullie ook: zoveel mooie foto’s gemaakt op vakantie en zoveel dingen gezien en beleefd en dat je dan zo suf bent om alles te verstoppen op de computer. Ik loop inmiddels vier jaar achter met het bijhouden van fotoboeken. Vroeger plakte ik foto’s in maar nu na 75 albums maak ik digitale boeken van de vakanties. Maar de laatste dateert dus van 2011. Eigenlijk wil ik ook nog jaarboeken maken maar of dat me ooit gaat lukken.

Sinds september 2011 ben ik dit blog gestart en dat kost blijkbaar zoveel tijd en energie dat ik niet meer aan de foto’s toekom. Ik heb wel blogs geschreven over wandelingen tijdens onze Britse vakantie, over Franse en Spaanse hardloopavonturen, ons Italiaanse vakantiekasteel en over onze belevenissen in Tsjechië en Slowakijke van dit jaar. Ook over mijn wandelavontuur in Oostenrijk blogde ik.

Dit verhaal gaat over het ontbrekende stukje vakantie: onze wandelingen in de Hoge Tatra in Slowakije. Het kostte me nu al veel moeite om de gegevens en foto’s te combineren want ik heb deze keer geen logboek gemaakt tijdens de vakantie terwijl ik dat anders altijd wel doe. Nog meer verval dus hoog tijd voor een poging reconstructie van een fantastische wandelweek:

20150725_082903_1

Onze uitvalsbasis aan de oostkant van de Hoge Tatra was een hele basic trekkerscamping de Rijo Camping die dit jaar was geopend (eigenlijk opgeknapt en heropend) in Stara Lesna met een prachtig uitzicht op de hoogste berg aldaar de Lomnický štít (2634 m). De hele sfeer was erg leuk met allemaal minitentjes van wandelaars. Als ik er ‘s morgens om 06:00 uur uit moest voor wc-bezoek waren er altijd al mensen aan het ontbijten of aan het pakken voor een tocht. Wij wandelden daar vijf tochten waarvan twee met twee van onze pubers (16 en 14) op hun Vans. Oudste van 18 was dit jaar niet meer mee op vakantie. Op drie andere dagen bleven de jongens dus op de camping die weliswaar basic was maar goede Wifi had terwijl wij wat zwaardere tochten ondernamen. Dat de jongens daar de hele dag alleen waren – ze bleven vaak diep in hun slaapzak want het was koud vooral ‘s avonds en ‘s nachts – legde wel wat tijdsdruk op onze wandelingen en konden we wat minder uitrusten en rondkijken dan ons eigenlijk lief was.

Tocht 1
Tatranská Lomnica
zaterdag 25/7 met de jongens

hoge tatra tatranska lomnica kaart wandeling

hoge tatra tatranska lomnica hoogtemeters wandeling

Omdat we totaal niet wisten wat we konden verwachten hebben we de campingbaas om advies gevraagd voor een leuke haalbare wandelroute om samen met de jongens te doen. Je weet wel van die standaardpubers die geen wandelschoenen willen dragen en liever geen meter teveel lopen. Hij raadde ons een tochtje aan langs het riviertje Studený Potok.

De boys waren enthousiast over de rivier/beek en vonden het bijzonder dat het water zo helder was dat je het gewoon kon drinken. Wat uiteraard uitgeprobeerd werd. Ze plukten bosbessen en klommen op stenen en bomen maar dat mag je uiteraard niet fotograferen. Ze genoten ook van de stilte en de rust van de natuur. Alhoewel die bij de waterval in de buurt van de hut Rainova Chata verstoord werd door allerlei mensen die uitgebreid zaten te picknicken en zich uiteraard met mobieltjes en andere camera’s voor de stroomversnellingen lieten vastleggen. Wij sloegen een pad in dat terug naar Tatranská Lomnica zou voeren vlak onder de kabelbaan. Het was uiteindelijk een tocht van dik 12 km en we waren bijna 5 uur onderweg, waarvan ca, 3,5 uur in beweging volgens mijn Garmin. De weg klom wel wat maar dat merkten we eigenlijk pas bij de afdaling op de terugweg. Een overzichtje van alle hoogtemeters en afstanden zet ik aan het eind van het blog in tabel.

Klik op de diashow als je er beelden bij wilt zien:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tocht 2
tussendoortje in Starý Smokovec
zondag 26/7

hoge tatra stary smokovec kaart wandelinghoge tatra stary smokovec hoogtemeters wandeling

De volgende dag wilden de pubers uiteraard een dagje om bij te komen, maar voor manlief en mijzelf had de tocht vooral naar meer gesmaakt. Bovendien wilde ik trainen voor de bergtocht die ik later in augustus in Oostenrijk zou gaan maken (blog al gepubliceerd hier. We besloten er samen op uit te gaan en namen de auto naar Starý Smokovec en zetten deze in de buurt van kabeltrein op een parkeerterrein. In dat kleine dorp gold overal betaald parkeren maar gezien de overlast die het daar moet geven is dat zeer begrijpelijk.

Helaas maakten we de fout door de kaart in de auto te laten liggen en terwijl Arjen terug ging om die te halen amuseerde ik me door met mijn fototoestel om de bloemen en insecten vast te leggen. Je ziet op de vastgelegde route dat er een rare kronkel aan zit en dat is waar we dus verkeerd waren gelopen zonder kaart. Al met al liepen we die dag 2,5 uur over 10 km en waren we door onze vergissing bijna 4 uur onderweg. Op de terugweg kwamen we het kabeltreintje tegen.

De bijbehorende plaatjes staan weer in een overzichtje anders wordt deze blog zo lang.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tocht 3
regenachtig Štrbské Pleso
maandag 27/7 met de jongens

hoge tatra strbske pleso kaart wandeling

hoge tatra strbske pleso hoogtemeters wandeling

Onze fantastische geplastificeerde kaart lokte ons naar een stuk waar we nieuwsgierig naar waren. We zochten deze keer een route uit vanaf Strbské Pleso naar een meer Popradske Pleso. De heenweg was een pad en de terugweg was als een weg aan gegeven en dat leek ons gezien de niet in wandelschoenen geschoeide voeten van onze pubers wel een goed idee. Ze voelden nog de spierpijn van twee dagen daarvoor maar togen toch mee op pad. Het was duidelijk een populaire wandelroute want het was behoorlijk druk onderweg qua wandelaars. De Hoge Tatra is sowieso best een toeristische trekpleister maar doordat het landschap zo ruim is heb je meestal geen last van anderen. Mocht het je aanspreken als vakantieland weet dan dat het seizoen kort is. De wandelroutes zijn gesloten van 30 november tot 1 juni om de natuur een kans te geven zich te herstellen. Behalve schilderachtige stenen en doorkijkjes zagen we ook de skischans van Strbské Pleso. Het skiseizoen is van eind november tot april trouwens.

Bij het meer bleven de jongens wachten met filmpjes op de Ipod ter vermaak terwijl een rondje meer deden en een poging waagden om wat hoogtemeters te maken. Het bleef bij een korte uitstap want het ging loodrecht omhoog op een moeilijk klauterpad, terwijl het weer omsloeg, maar man wat een prachtig uitzicht. Dit smaakte duidelijk naar meer. Helaas zette de weeromslag door en liepen we later met de jongens urenlang in de regen terug naar de auto. Op de camping aangekomen werd er snel een warme douche opgezocht en daarna reden we naar het dorp om op een eveneens warme plaats uit eten te gaan. Mijn jas – uittesten voor Oostenrijk – had het prima gehouden maar alles daaronder was zeiknat. Best wel een kunst om alle spullen van 4 personen weer droog te krijgen in de tent maar gelukkig kun je ook in de auto een waslijntje spannen.

De cijfers bij deze dag: manlief en ik waren 14,2 km onderweg in 6,5 uur, waarvan een kleine vier uur in beweging en de rest rust, de jongens hebben denk ik 1,5 km minder gelopen. Ter illustratie nog wat foto’s van de belevenissen:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tocht 4
het echte werk Tatranska Lomnica
dinsdag 28/7


hoge tatra tatranska lomnica sateliet wandeling zonder garminDe volgende dag gaan manlief en ik vroeg op pad voor een echte bergtocht. Helaas zorgde de overbelaste Wifi op de camping voor herhaaldelijke onderbrekingen bij de overdracht van mijn Garminhorloge naar de computer zodat de boel helemaal vast liep en ik niets anders kon doen dan een harde reset geven waardoor ik geen eigen gegevens van de route heb. Iemand anders heeft echter ongeveer dezelfde route gelopen klik en daarvan heb ik een kaartjes erbij geplakt. Je kunt daar trouwens ook de GPX-routes downloaden mocht je dat willen. Wij hebben op het eind wat anders gelopen doordat we weer met de lift naar beneden zijn gegaan, maar qua afstand zal het niet veel uitmaken.

Om 9 uur ging de kassa van de liften open maar als wij om 9:15 aan de beurt zijn kunnen we alleen nog maar een ticket naar het tussenstation Skalnaté Pleso kopen en niet naar de Lomnický Sit van 2634 meter. De tickets waren blijkbaar al in de voorverkoop verkocht. Er waren die dag alleen nog plaatsen voor na 16:00 verkrijgbaar maar wij besloten dan gewoon de route die we daarna gepland hadden te gaan lopen. Mocht je info willen over de liften klik dan hier.

Wij keken eerst rond bij het meer (Skalnaté Pleso 1751 m) bij het tussenstation en het observatorium en begonnen aan onze warme tocht naar de Veľká Svišťovka van 2037. Na een korte flinke klim liep je dwars over de berg door een enorm puinveld dat een opperste concentratie vergde omdat je bij iedere stap onderuit kon gaan. Wij liepen zonder stokken omdat we ze niet hebben maar ze worden wel veel gebruikt door anderen.  Onze lunch op de top en was welverdiend en we genoten van de ongelooflijke uitzichten.

Toch bleven we niet te lang want er stond nog een flink vervolg op het programma met een lastige afdaling en een stukje met kettingen aangegeven. Op de kaart werd het aangeduid met 45 minuten dalen en 135 minuten stijgen maar wij deden er ruim twee uur over om dat stuk te dalen. Ik had slecht zicht door de zon en het losse gruis was nog moeilijker te belopen dan de grote stenen. Ik was bang om onderuit te gaan en daalde langzaam en behoedzaam. Gelukkig is Arjen heel geduldig aangelegd. Bij de kettingen aangekomen vond ik het helemaal spannend maar het was goed te doen alhoewel ik wel wat schaaf zo her en der door mijn onhandigheid.

Het stuk naar het meer wass verder vrij vlak en stond aangegeven als een mountainbike route maar we zagen er geen enkele. Bij de Chata oftewel hut bij het Zelenom Pleso namen we nog wat om daarna stevig door te stappen want de jongens zijn immers de hele dag alleen op de camping. Lange tijd volgden we het mountainbike pad dat echt totaal niet geschikt daarvoor was en daarom zagen we ze dus ook niet. Het lopen op de rollende stenen was al lastig en ik begon mijn voeten behoorlijk te voelen. Op een gegeven moment switchten we van de gele naar de groene naar de blauwe route en daar in het bos met de zachtere ondergrond kon ik weer beter uit de voeten. We legden die dag zo 15 km af maar ik heb er dus geen tijden, wel heel mooie foto’s. Als iemand me nog kan helpen met de namen van de bloemen dan hoor ik het graag.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Tocht 5
om het af te leren Horný Smokovec
donderdag 30/7

hoge tatra horny smokovec kaart wandeling hoge tatra horny smokovec hoogtemeters wandeling

Ofschoon ik wel moe was na de 4e toch wilde ik eigenlijk de volgende dag al weer lopen, maar om opnieuw de jongens een hele dag achter te laten leek ons geen goed plan en daarom gingen we een dagje naar Poprad. Dat was niet erg spectaculair maar dat hoeft ook niet. Wel heb ik me verbaasd over de ongelooflijke hoeveelheid winkels met goedkoop textiel (Zeeman/Wibra-kwaliteit).

Voor onze laatste wandeldag kozen we een tocht door het dal Veľká Studená Dolina een stuk verder naar de bovenloop van het riviertje Studený Potok waar we de eerste dag met de jongens waren. We kozen dit ook in verband met de weersvoorspellingen. Een tocht over een kam leek ons in slechter weer niet slim gezien onze beperkte bergwandelervaring. We vertrokken met de auto naar Stary Smokovec om daar de kabeltrein te nemen. We waren lekker bijtijds en konden prima maar niet gratis parkeren. Het was leuk dat Arjen precies een foto kon maken bij de passeerplaats van de treinen. In de mist gingen we met vest aan op pad over al weer een stenig pad maar met de hoop dat het boven mooier weer zou zijn.

En ja hoor gaandeweg werd het beter. Het was dit keer wel flink klimmen en niet over ronde maar over erg scherpe stenen. Maar eenmaal boven kom je een fantastisch landschap dat je stil en klein maakt. Grote ronde stenen afgesleten door sneeuw en ijs… heldere meren (Prostredné Spišské pleso en Veľké Spišské pleso) die soms spiegelglad zijn en dan weer ribbels krijgen van de wind …. omsloten door de bergen. Er staat een hut en daar is het druk maar wij verkiezen de stilte en dwalen wat af. We worden beloond met een gems of steenbok (wat is het verschil)  die ligt te herkauwen. We zeggen het tegen niemand en laten hem/haar lekker met rust. Daarna vertrekken we al ras voor de afdaling, want ja…. de jongens zijn alleen en de weg was nog lang. We hadden nu veel meer uitzicht over het dal dan op de heenweg. Opeens stonden er veel mensen met kijkers en camera’s en tot onze verbazing zagen we een hele groep vossen op een steen zo’n 75 meter van ons vandaan. Prachtig om te zien. Een stuk later werd ik bijna omver gelopen door een man met een mobieltje die een foto wilde maken van een vos vlakbij. Ik kon mijn ogen niet geloven maar die vos bleef gewoon staan tot er wat eten gegooid werd. Zo wild zijn ze dus niet meer en zo dom en lomp zijn de mensen helaas dat ze de natuur verpesten.

We sloten onze bergtocht af met een drankje in de hut Rainerova Chate en vonden dat best wel aan de prijs voor Slowaakse begrippen maar later bleek dat de bierfusten en alle verkochte waren diverse km’s de berg op moesten worden gedragen vanaf het bergstation. In de winter kan het misschien met een slee maar nu niet. Op onze laatste Tatratocht nr. 5 in minder dan een week legden we 16 km af in 5 wandeluren en waren we 9 uur onderweg. Het was een fantastisch wandelgebied. De laatste foto’s:

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Mocht je ooit overwegen om daar in Slowakije te gaan wandelen dan kan ik je van harte deze site aanbevelen met flink wat vertaalmogelijkheden klik. Een overzichtje van de cijfertjes – dat zegt veel minder dan de ervaring trouwens- maar ik wil het toch graag bij dit verhaal bewaren.

Na deze laatste wandeldag brachten we nog een dagje door met de jongens in het funpark om aan de touwen te hangen. De dag daarna volgde nog een rondje rennen en fietsen want dat konden we niet laten. En toen reisden we via Praag weer naar huis. Over die zaken deed ik in dit blog al eens verslag.

hoge tatra kms etc.

Zo nu ben ik bijna zover dat ik er een vakantieboek kan gaan maken. Wat doen jullie met je foto’s?

Advertenties

»

  1. Jannet schreef:

    Brrr, zie ik je daar nou over enge smalle richeltjes wandelen? Dat zou ik echt niet durven. Prachtige wandelingen heb je gemaakt.
    Wat ik met mijn foto’s doe? Ik bewaar ze op de computer en op FB (als een soort back-up). Maar niet openbaar want ik houd mijn privé graag echt privé.

  2. Lianne schreef:

    Wat een leuk verslag en mooie foto’s.

  3. Affodil schreef:

    Dit verslag lees ik later op de dag nog even aandachtiger door. Maar ja, bij mij zit ook alles “veilig” weggeborgen op de pc. Al sinds een jaar of 5 aan het filmen, losse stukjes komen al eens op mijn blog terecht, ruwe montages halen zelfs de dvd en de dvdspeler, maar eens iets afwerken … Later … Als ik groot ben?

  4. Rob Alberts schreef:

    Ik herinner mij een mooie vakantie in die omgeving.

    Natuurvriendelijke groet,

  5. ruud schreef:

    Mooi blog Dorothé met prachtige foto’s van een schitterende tocht door de bergen.
    De mountains keep calling.

  6. Dat noem ik nog eens gespierde wandelingen. Met open mond gelezen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s