keep calm and beat the bridges

Dit advies stond zondagochtend ergens in een tijdlijn op social media en dat heb ik maar ter harte genomen.

20151213_151016_1

Voor de 5e maal stond ik aan de start van de Bruggenloop, een druk maar sfeervol en goed georganiseerd evenement (Binnenkort mijn blogs nog eens teruglezen 2011, 2012, 2013, 2014). Ik was weer samen met Pauline maar we zouden ieder ons eigen tempo lopen want dat van haar ligt ‘een tikje’ hoger. Het weer was goed – geen wind of regen – en we hadden redelijke voldoende training in onze benen zitten. Toch kozen we voor een beschermende onflatteuze vuilniszak want dat biedt toch wat isolatie als je moet wachten op de start.

Het was een heel eind lopen naar ‘het groene vak’ oftewel de tweede startgolf. Best wel een goed initiatief om bij grote evenementen lopers optimale wedstrijdkansen te geven. Je krijgt wel een bruto en een netto uitslag maar de bruto uitslag is je echte loopprestatie die geldt voor de KNAU oftewel de Atletiekunie. Op die manier kunnen er dus meer lopers vooraan in het startvak staan en wordt het geduw en getrek om vooraan te komen beperkt.  Ons startschot was officieel om 15:40 uur maar pas om kwart voor vier kwamen wij onder de startboog. Bij de Bruggenloop is alles goed georganiseerd behalve de toiletten. Daar staan altijd megarijen en ik had er nu op gemikt dat ik niet meer hoefde voor de start. Toch voelde ik direct na de boog druk op mijn blaas en toen ik een flinke rij dixies zag ben ik daar maar gelijk in gevlogen. In minder dan een minuutje was ik weer op het parcours.

Het parcours was dit jaar een beetje strakker getrokken en ik moet zeggen dat ik het een hele verbetering vind. Het gaat dan wel over zes bruggen maar eigenlijk zijn er maar twee klimmetjes: de Erasmus en de Van Brienenoord. We liepen nu niet loodrecht naar de Erasmus maar via de Rosestraat. Het slingertje vertraagde iets maar eigenlijk vond ik het wel lekker om iets meer tijd te hebben voor je omhoog moet.

Het was druk onderweg en best wel warm. Ik droeg mijn nieuwe bruggenloopshirt en een ondertrui met lange mouwen en een verkeershesje. Bij de 5 km post heb ik even een halve minuut gewandeld en tien slokken gedronken want ik had een vreselijk droge keel. Er was veel publiek langs de kant maar er werd weinig aangemoedigd. Ik had geen idee van mijn tijd want ik kon de cijfers van mijn Garmin niet lezen omdat het begon te schemeren. Dat heb je als je ouder wordt maar ik hoef nog niet met een bril te rennen. Ik liep dus op mijn gevoel en daarmee liet ik ook gelijk alle snelheidsverwachtingen los. Bij de volgende post heb ik een bekertje thee met suiker gescoord en dat deed mijn droge tong goed en ook mijn hongergevoel. Ik was nl. als experiment nu eens gestart met met weinig eten in mijn maag. Bij de marathon en lange trainingen eet ik altijd vrij veel en tot vlak voor de wedstrijd en ook tijdens de wedstrijd. Het beviel me uitstekend dat lichtere gevoel in mijn lijf.

Tja en toen waren we al weer op de Van Brienenoord en daar kon ik goed omhoog komen want er was geen wind of regen. Wel lastig lopen omdat het vrij smal is om twaalfduizend lopers te laten passeren. Prachtig gezicht als je dan die afrit vol groene lampjes ziet. En toen begon het licht te druppelen maar dat was wel een lekkere lichte douche en het was niet koud. Nog maar een paar kilometers naar de finish en ze gingen prima. Ik kon weer iets versnellen omdat er wat meer ruimte kwam tussen de lopers. Wel blijven uitkijken want op het eind letten veel lopers niet meer zo op en steken ineens dwars over om te versnellen en andere gekkigheden. Helaas lag er ook een loopster langs de kant die gelukkig werd bijgestaan door andere loopsters. Ik hoop dat het goed is afgelopen. Het confronteert toch altijd dat gezondheidheid en gewoon uitlopen niet vanzelfsprekend is.

categorie 15 km wedstrijden

De finish was leuk verlicht en de speaker maakte het gezellig. Ik kwam binnen in 1:30:04 en dat was mijn langzaamste tijd ooit op een 15 km wedstrijd maar het doet me minder tegenwoordig. Toch is het wel gek dat ik nu weer ren op het niveau waarop ik na één jaar hardlopen stond. Het geeft wel aan dat je echt op snelheid moet trainen om ergens te komen. Mijn PR zo vlak voor de operaties twee jaar geleden heeft daarom wel een gouden randje. Verder vind ik het leuk dat ik echt vlak heb gelopen 5 km 30:02, 10 km 59:59 (29:57) en 15 km 1:30:04 (30:05), dus ik kan nog wel iets 😉

Na de finish vond ik vrij snel Pauline weer terug. Ze had ook last van de drukte gehad maar haar tijd van 1:18:55 is toch benijdenswaardig. Onze medailles mogen nog even schitteren en dan kunnen ze weer opgeborgen.

Nieuwe loopplannen zijn nog vaag en wisselen nogal door de onzekerheid en mijn stemming daarover. Ik ga proberen de marathontraining op te pakken in januari ook al zal ik Rotterdam dus niet lopen. Pauline gaat hem daar voor de eerste keer ‘de hele’lopen en ik vind het wel leuk om in de voorbereiding dan een stuk met haar mee te doen. Verder geven de marathontrainingen bij CAV Energie me ook weer wat houvast en in ieder geval veel gezelligheid.

20151213_180000_1

Advertenties

»

  1. Jannet schreef:

    Prachtig vlak gelopen en volgens mij ook heerlijk relaxed. Dat is het allerbelangrijkst. Die medaille is weer verdiend!

  2. ruud schreef:

    Ik heb de Bruggenloop een paar keer gedaan in een iets verder verleden. Ik vind het inderdaad een erg leuke loop en eigenlijk ook best een mooie afstand. Je hebt het weer netjes gedaan.
    Ik wens je een mooie jaarwisseling toe met al je mannen en hoop op een goedlopend 2016 voor je. Hopelijk kan je na de ingreep spoedig mooie (loop-)plannen maken.
    Greetz, Ruud

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s