20160116_114948

Eigenlijk is hardlopen nooit saai. Natuurlijk zitten er wel eens vervelende lange eentonige stukken in je looproute maar meestal maak ik op ieder loopje wel wat mee. Vorige week vond ik het allemaal bijzondere rondjes.

Zondag 10 januari CAV Energie

Die zondagochtend wist ik nog niet of ik wel of niet de marathon van Rotterdam zou kunnen lopen maar ik wilde in ieder geval buuf Pauline vergezellen naar haar eerste lange duurloop. Zij ging van start in de 30″ groep. Daar zouden ook nog wat andere loopvrienden starten: Monique (samen onze eerste marathon getraind in 2010) was present met manlief (marathonddebutant) en met vriendin die vorig jaar ook finishte in Rotterdam. Ik zag verder Jacqueline en Hans  (in voorbereiding voor marathon nr. 100) en nog vele bekenden waarvan ik even niet zou gauw op de namen kan komen. Ook de dame die al over de 100 marathons liep en die ik ieder jaar weer tegen kom was er weer en uiteraard bespraken we ons beider gezondheid.

IMG_2190

foto CAV Energie

Na de traditionele groepsfoto – hier de 32″ groep waar ik me aansloot – vertrokken we onder leiding van Gudy en een ander Hans. Het is de 17e keer dat CAV deze trainingslopen organiseert klik en vandaag was er een recordaantal deelnemers van over de 400.

IMG_2211

foto CAV Energie

Ik liep vooraan achter de pacers en ik kon lekker volgen. Het tempo was precies goed voor mij alhoewel het iets hoger ligt dan wat ik normaal loop. Na de eerste drankpost moest ik de bosjes in voor een sanitaire stop en het duurde tot over het hoogste punt van de Van Brienenoordbrug dat ik weer bij kon komen. Ik wilde ook geen energie en adem verspillen en heb pas in de afdaling aangezet. Het is leuk bij het keerpunt om alle andere groepen weer langs te zien komen.

Weer terug omhoog ging redelijk ondanks het luchttekort met die lastige neus van mij. Ik moest nog wel even opkomen voor mijn plekje omdat iemand bij mijn lichte terugval een gaatje zag. In plaats van even te informeren hoe het met me ging piepte zij erin. Ik heb wel even laten weten dat deelnemen aan dit soort trainingslopen een sociaal gebeuren is waar dergelijke acties niet worden gewaardeerd.

Weer terug bij de drankpost waren we ondertussen en op ruim 2/3 van de 23 af te leggen kilometers. Vanaf daar vond ik het een eitje maar dat komt omdat ik ook de afstand goed ken. Ik denk nooit in kilometers maar in tijd en zei tegen mijn medeloopster dat we over een half uur tot drie kwartier al lekker aan de koffie, soep of pannenkoeken zouden zitten. Op het eind moesten we een paar keer wachten voor stoplichten en dan merk je dat de nieuwelingen er doorheen zitten. Ze lopen niet meer twee aan twee zoals het hoort maar gaan steeds breder en verder naar voren. Complimenten voor de pacers en fietsers dat ze deze grote groep (ca. 65 lopers) toch veilig terug hebben gebracht (eindtijd 2:27:17 volgens mijn Garmin).

Maandag 11 januari Girls Love 2 Run

running rebels verjaardagsrun

Foto: Running Rebels

Af en toe is het tijd voor iets nieuws en daarom had ik een tijdje geleden eens op de Facebookpagina van deze Girls Love 2 Run geïnformeerd tot welke leeftijd je een girl was maar er waren geen restricties dus ik ging er eens kijken. Dat vroeg nog even wat doorzettingsvermogen want het was donker, het goot van de regen en er was bekend gemaakt dat het parcours over de Van Brienenoord zou gaan. Twee keer in twee dagen dus, maar allez dinsdag zou ik dan niet rennen.

#GL2R schrijft op haar website dat ze maandelijks in diverse grote steden een running event organiseren via Facebook en Instagram. In Rotterdam doen ze dat nu al een jaartje dus deze editie heette de #verjaardagsrun om het te vieren.

De GL2R-ers waren geen sissies – die waren thuis gebleven – want ze vertrokken gewoon op tijd in de regen vanaf de Schaatsbaan voor een springerige warming up. Mijn bekkenbodem kan dit na drie kinderen niet aan en daarom deed ik wat alternatieve bewegingen. Het tempo was ook pittig voor mij in het begin maar toen ik eenmaal op adem was kon ik het wel bijbenen. Ik kon ook wel weer wat geluid voortbrengen en raakte aan de praat met deze en gene. Erg gezellig met onze looplampjes en relaxt. Maar omhoog heb ik toch maar mijn snuit gehouden en dat voorkwam niet dat ik toch in de achterhoede raakte, maar gelukkig kon ik weer aanhaken omdat ze de trap omhoog namen voor de terugweg. Dat scheelt een flinke teug lucht en al gauw begonnen we aan de afdaling. Die ging heerlijk en toen denderde ik de meeste dames voorbij.

Onder de brug was het supergezellig want daar werden we opgewacht door de boys oftewel The Running Rebels maar er bleken ook vrouwelijke Running Rebels te zijn. Ze hadden in ieder geval voor ons een glaasje bubbels met iets alcoholisch staan en er was confetti en een lekkere swingende beat. Na een foto moment zoals je boven kunt zien vertrokken de meeste loopsters weer naar de Schaatsbaan waar we na de finish (8,3 km) werden getrakteerd op Red Bull – heb ik overgeslagen; flauw ik weet het – plus een glaasje Jip-en-Janneke-champagne en een roze-koek-taartje met het verjaardagskaarsje.

Bedankt dames en rebels voor de gezelligheid. Een aanrader jullie loopje, dus ladies probeer het ook eens (er zijn verschillende afstanden).

20160111_204959

Vrijdag 15 januari Molenpolderpad

De volgende drie dagen werd er wel gesport (en duizend en een andere dingen gedaan) maar niet gerend. Op vrijdag was het ook druk . In verband met een ongepland bezoek aan de tandarts van oudste die daarna weer in pak naar school moest i.v.m. MEP zag ik geen andere oplossing dan om kwart voor acht ’s ochtends de stromende regen in te stappen voor mijn looprondje. Het was nog vrij donker dus ik koos voor mijn standaardroute die ik Molenpolderpad noem.

molenpolderpad

Toen ik van de Koedood naar beneden liep dacht ik nog ‘zo meteen oppassen want daar liggen altijd plassen en anders heb je gelijk natte voeten’ maar het was veel erger die ochtend. Voor ik het in de gaten had stond ik tot mijn enkels in het water. Blijkbaar was de vloed wat hoger dan normaal en waren de Grienden volledig overstroomd. Omdat mijn voeten toen toch al nat waren en ik de volgende dag een trail zou doen ben ik voorzichtig doorgerend. Ik voelde me wel stoer zo in het donker ploegend door het water maar het was niet eng omdat het een asfalt ondergrond had.

Later vlakbij de Oude Maas kwam er een coaster voorbij met zo’n vaart en zuiging dat het bankje dat daar hoog aan de oever staat op een meter na door de golven werd bereikt. Ofschoon het koud was had ik er geen last van. Zo’n km na de overstroming had ik al weer warme voeten. Het hield ook op met regenen en tevreden kwam ik thuis om na kort rekken gelijk in de auto te springen om naar de tandarts te gaan. Wel een plastic vuilniszak onder mijn natte billen natuurlijk. Jammer dat ik geen mobiel -vergeten omdat het zo vroeg nog was – bij me had om foto’s te maken.

Zaterdag 16 januari crossen door de Gorzen

20160116_115053

Voor de tweede keer deed ik mee met deze run die door Team 315  werd georganiseerd ten behoeve van de Roparun. Ik wist enigszins wat me te wachten zou staan maar omdat het de laatste dagen behoorlijk wat geregend had zou het wel eens soppiger kunnen zijn dan de vorige keer . Nou dat klopte wel. Ik had nog net geen four wheel drive nodig om te parkeren. Mijn reguliere ‘partners in crime’ volgden hun eigen agenda’s en schema’s maar nu ik wist dat ik geopereerd zou gaan worden wilde ik alle leuke loopuitdagingen tot medio februari benutten en ging alleen op pad.  Ik kreeg een prachtig startnummer: 999 of 666 als je het omdraaide en er viel nog wat hagel als een soort zegen van boven of om ons af te harden of zo 😉 .

gorzen parcours

Het was een rondje van 5,1 km en je kon er ook twee doen. Ik wilde er eigenlijk drie lopen maar het parcours zou al na 70 minuten worden opgeruimd dus ik zou dat waarschijnlijk niet halen. Het eerste rondje startte ik voorzichtig en daardoor kwam ik gelijk achteraan het veld van de 10,2-lopers terecht maar dat vond ik niet erg want ik wilde vooral heel blijven met het oog op de a.s. operatie en mogelijke valpartijen bij inhalen vermijden. Er zit wel wat hoogteverschil in maar op een klimmetje na niet noemenswaardig, maar glad dat het was. En de zuigende werking van de modder trok bijna mijn trailschoenen van mijn voeten. Heel leuk was dat een van de vrijwilligers op ca. 3/4 deel van het parcours ons serieus waarschuwde dat de trap erg glad was ;-). Dat hadden we nog niet gemerkt. Er waren veel vrijwilligers en fotografen trouwens en ze moedigden je nog aan ook dus dat was wel stimulerend. Dank je wel dames en heren!

Het eerste rondje kwam ik door in 35 minuten en het tweede zou iets sneller gegaan zijn als ik niet eerst een slokje gedronken had bij de post en niet mijn schoenen opnieuw had moeten vastmaken, waardoor ik op 1:11 en nog wat als een na laatste binnen kwam. In de eerst ronden had ik diverse stukken gewandeld.  Maar ik leerde in de tweede ronde dat je met hele kleine vlugges stapjes in de modderbrij overeind blijft en zelfs kunt blijven rennen. Zo gezegd waren er vele fotografen en voor hen de credits voor deze slideshow.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De volgende loopweek is al weer begonnen met gewone rondjes maar medio volgende week is er weer een bijzondere van de Rotterdam Running Crew door de Van Nelle Fabriek en er zijn maar liefst 2.500 aanmeldingen. Lopen is niet saai.

 

Advertenties

»

  1. Leuk. Zoveel diversiteit in loopjes.
    Die Van Nelle Run lijkt me supergaaf!

  2. Jacqueline schreef:

    Wat een leuke kilometers heb jij gemaakt… top.

  3. Ada schreef:

    Lekker door de bagger lopen !!! Leuk om te zien dat je zo heerlijk kunt genieten van het lopen.
    Succes voor je volgende loop !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s