20160505_112302_1

De titel klinkt dramatischer dan het is hoor 😉

Vandaag (op de verjaardag van jongste) was ik op de poli KNO voor controle bij een van de twee chirurgen, nl. bij de man die het neusschot ‘verbouwd’ heeft. Ik kwam te laat op de afspraak omdat de lift van de Maastunnel in beslag werd genomen door een aantal pubermeiden die steeds heen en weer gingen maar de afspraak kon toch doorgaan gelukkig.

De titel van dit blog verwijst vooral naar het einde van de behandelingen/operaties die is ingezet na het laatste kunststukje op 16 februari jl. Vanaf die dag moest ik nl. spoelen met zoutoplossing. Iedere drie dagen (langer blijft het niet goed) kookte ik een nieuw elixer van 9 gram zout op een liter water. Ik deed het in een fles, die ik eerst overal mee naartoe nam maar later was dat niet meer nodig omdat ik toen nog alleen maar enkele keren per dag hoefde te spoelen. Dat is verleden tijd nu net als de neusdoppen die ik de eerste maand dag en nacht en tot vandaag alleen nog ’s nachts moest indoen om ervoor te zorgen dat het neusgat mooi rond maar niet te snel  zou krimpen. Ik heb heel wat pakjes gebruikt de afgelopen 3 maanden want ik verving ze dagelijks omdat ze niet echt goed te reinigen zijn. Gelukkig waren ze niet zo duur bij de Action. De laatste twee weken kwam het echter steeds vaker voor dat ik ’s nachts ineens mijn dop kwijt was maar dat heeft geen nadelige gevolgen gehad.

De KNO-arts was dik tevreden over het resultaat en ik ook. Hij zei dat er nu een heel andere mevrouw Jansen in zijn spreekkamer zat dat vorig jaar augustus en hij vroeg naar het harlopen. Ik zie de KNO-man nog één keer terug voor de eindcontrole een jaar na operatiedatum en dan wil ik toch minstens een hardloopmedaille aan hem kunnen tonen met een PR.

Ik ben niet zo goed in selfies maar ik publiceer deze toch als hoopvol bericht voor lotgenoten die een dergelijke operatie moeten ondergaan. Ik vind het ongelooflijk dat het gelukt is het kraakbeen van mijn neusschot dusdanig in de neusvleugel te plaatsen. Kijk hoe het was op de detailfoto (niet scherp helaas) tweeënhalve maand na de eerste operatie in 2014 toen er bovendien aan de zijkant van mijn neus ook nog een gat zat dat er niet hoorde. (Daarvan publiceer ik bewust geen plaatjes op mijn blog omdat je nooit weet hoe zoiets je kan achtervolgen, maar ik wil ze desgewenst wel mailen aan lotgenoten etc.)

2014-04-08 08.02.58 dag 73 uitsnede

Bij de plastisch chirurg (PC) was ik al ruim een maand geleden voor controle en die was ook al zo blij dat het gelukt was om me meer lucht te geven. Ik moet daar in juli nog terugkomen voor een tweede controle. De PC heeft me nl. doorgestuurd naar een mimetherapeut omdat ik vocht verlies via mijn rechter mondhoek (op de foto links dus). Bij de Mohs operatie is nl. mijn aangezichtszenuw beschadigd geraakt. Ik kan bijvoorbeeld niet knipogen of mijn oog helemaal sluiten  en mijn neus bijna niet optrekken – niet nuffig doen dus 😉 – Maar het overgrote deel van mijn gezichtsmottoriek werkt prima gelukkig. Om niet te vroeg een kwijlbabbel te worden bezocht ik dus de mimetherapeut en die leerde me dat ik vooral vaker moet slikken en rustiger spreken. Verder hoef ik geen oefeningen te doen want gekke bekken trekken werkt juist averechts. Het helpt een beetje maar als mijn gezicht ontspannen is (tv-kijken, slapen) niet. Om een beetje te snappen heb ik er een plaatje uit een ziekenhuisfolder van een ander ziekenhuis bijgedaan (met respect voor het copyright van medical visuals).

652x0.MK_zenuwen gezicht afbeelding MCH ziekenhuis

Omdat ik de vorige keren steeds veel baat gehad heb bij lymfedrainage om de zwelling in mijn gezicht te verminderen ben ik nu terug onder behandeling bij de oedeemtherapeute. Eigenlijk is mijn gehele gezicht in vlakjes verdeeld door alle operaties en daardoor kan het vocht niet goed weg. Wat er precies beschadigd en veranderd is kun je ook niet aan de buitenkant zien maar als ik mijn gezicht niet masseer dan hoopt het vocht zich op. Dat voelt sowieso niet fijn maar het zorgt er ook voor dat de gezichtsvorm verandert waardoor sommige dingen minder goed functioneren (kijken, eten, ademhalen). Warmte, kou, stress, menstruatie hebben allemaal effect op de vochthuishouding in mijn gezicht. De therapeute weet veel beter dan ik waar ze precies moet drukken en ze kan het bovendien beter zien dan ik omdat ze niet met een spiegel of op gevoel hoeft te masseren. Om een idee te krijgen van die lymfevaten in je gezicht nog dit plaatje van de University of Rochester (met respect voor het copyright Krames).

GetImage lymfevaten university Rochester

Twee massages heb ik al weer gehad en voorlopig tot de volgende controle bij de PC gaan we daar mee door. Ik ga dan ook gelijk naar die mimethereut toe zodat zij kan zien of er veranderingen zijn. Ze filmt dat ook allemaal. Ik ben er allemaal wel blij mee maar het is toch aan de andere kant ook belastend en confronterend. Ik heb het er wel voor over als het tot een beter eindresultaat leidt.

Het traanoog heb ik helaas nog ondanks het inknippen van het ooggaatje. Twee weken  na de laatste operatie begon het opnieuw. Waarschijnlijk is daar niets veel verbetering te bereiken, maar ik wil graag de oogarts daarover nog een keertje raadplegen. Het zou nl. kunnen dat door het opereren er toch nog iets in de traanbuis is gekomen dat de boel verstopt.

Nou dat was even een verslagje over het begin van het einde van mijn gezondheidsverhaal. Ik heb hierover steeds ook blogs geschreven om het voor mezelf te verwerken en voor lotgenoten op kanker.nl (klik hier voor meer) maar onder de tag gezondheid kun je ook alles teruglezen.

Advertenties

»

  1. kliefje schreef:

    Goeie berichten weer, fijn om te lezen (en zien)! 🙂

  2. Affodil schreef:

    Fijn dat je er bijna doorheen bent!

  3. Wat een traject was het zeg! Inderdaad een heel verschil de eerste en de tweede foto. Fijn dat het zo goed gaat!

  4. Jannet schreef:

    Eindelijk is het einde in zicht. Daar ben ik blij om. En nu een paar medailles binnenslepen die je aan de doktoren kunt laten zien. Alvast heel veel plezier gewenst in Leiden!

  5. Lou-ter-Lou schreef:

    …and the road goes on… maar fijn dat het zo goed gaat! Enorm verschil inderdaad. Dappere en (ik weet dat je daar zelf moeite mee hebt maar ik zie het zo: ) sterke vrouw, jij!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s