Afgelopen zaterdag stond een wedstrijdje van 10 km op de planning waar ik totaal helemaal geen zin in had en absoluut niet voor in vorm was, maar ‘het kan verkeren’ zei Bredero immers

20160611_101734_1De tegenvallende tijd op de halve marathon in Leiden had ik min of meer verwerkt, maar in de (weinige) trainingen die ik liep ging het heel wisselvallig. Ik kon de juiste informatie niet goed vinden (lees ik had niet goed gekeken) op de website van het evenement en daardoor kwam ik in een chat met de organisatie over parkeren en het parcours. Hij vroeg naar mijn mening als kritische loper en ik vertelde hem dat 2x een keerlus op een parcours over 4 ronden dodelijk is voor je loopsnelheid en nog zo’n paar dingen.

Afijn om de tegenzin om te lopen compleet te maken werd ik zaterdagochtend om 03:30 uur wakker en kon niet meer inslapen, dus om 05:30 ben ik van ellende maar opgestaan en heb uitgebreid de tijd genomen voor mijn ontbijt, de krant en het bestuderen van buienradar. Het zou nl. droog blijven, maar op een helder moment greep ik toch maar een plastic zak mee om me in te hullen. Tomtom bracht me naar Rozenburg maar had wat moeite met alle afgesloten en opgebroken straten in de omgeving. Bij het binnenrijden van Rozenburg stonk het vreselijk naar de chemie of olie dus mijn humeur was ⇓. Het zoeken naar de locatie voor het afhalen van de startbewijzen in een piepklein café waar ze verder geen informatie hadden over het evenement en alleen maar wilden verkopen  (lopers werden gemaand hun sportdrank te sluiten want die was daar niet gekocht) maakte mijn humeur er niet beter op. Verder was het merendeel van de loopsters erg jong dus ik vreesde als laatste over de finish te komen …. humeur ⇓⇓⇓

27614381386_95d9c81ebe_o_1

Afijn aan de foto van de start kun je zien hoe zonnig mijn blik was, maar dat verbeterde toen ik de eerste ronde doorkwam in 14 minuten en 14 seconden. Ik besloot door te lopen zolang het goed voelde, maar doordat het parcours hetzelfde was kon ik efficiënter lopen. Bij sommige klinkersstukken koos ik de stoep en ik sneed de bochtjes mooi aan. Verder zag ik een
paar lopers 27648737795_ff24794e44_o_1voor me ‘kapot’ gaan dus ik ging ook nog eens iemand voorbij. De tweede passage van de finishlijn stond op 0:28:51 dus ik was niet veel in tempo gezakt. Ik had het wel warm maar omdat het motregende besloot ik niks te drinken en door te zetten. En zowaar het ging goed. Ik haalde nog meer mensen in. Verder zorgde de informatie over de finish van de winnaar (0:33:38) en andere snelle lopers voor de nodige afleiding. Ik werd er een beetje opgezweept door het enthousiasme. 27548555992_3497534f41_o_1Veel publiek was er nl. niet om je aan te moedigen en na 3 rondes was iedereen verdwenen. Het lukte me verder een paar heren voorbij te komen die in tempo waren afgezakt. Bij de derde passage (in nagenoeg dezelfde snelheid als de tweede ronde) nam ik wel snel een slok water om te spoelen (drinken lukte niet) en rende verder. Die ronde deed een van de twee heren een poging om me weer in te halen maar blijkbaar was ik door de adrenaline in staat om te versnellen en dit te verijdelen. Maar vlak na de laatste bocht werd ik toch door hem geklopt. Ik had nl. geen eindschot meer over. Heel tevreden maar toch mopperend dat ik geklopt was op de meet finishte ik in 0:58:32 oftewel tempo 5:51 oftewel 10,3 km/u. De speaker haalde ons nog even bij elkaar en daar kun je zien dat ik er echt lol in heb gehad om voluit te gaan.

27038572803_4103b3f2e9_o_127548573512_5d01443a5a_o_127548575052_a789242dde_o_1

Verder kletste ik nog met wat andere loopsters (een dame van 56 werd derde in 0:49:00 en mijn PR op deze afstand was ooit 0:50:35, dus ik mag nog hopen op mijn 54e)  en anderen maakten mijn medaillefoto. 20160611_120258_1

Ook sprak ik nog met een man van de organisatie WPR die vertelde dat ze naar aanleiding van mijn opmerking dus die 2e keerlus eruit gehaald hebben. Ik vond het heel cool om te ervaren dat er naar je geluisterd wordt moet ik zeggen. De hardloopwedstrijd is een klein onderdeel van het hele sportieve dag in Rozenburg en werd voor de 2e keer georganiseerd. Er zijn nog meer van dit soort evenementen in en rond Rotterdam en als je op Facebook hier kijkt dan krijg je er de laatste informatie over.

Over 2 weken loop ik de Halve van Hoogvliet van dezelfde organisatie (samen met loopmaatje Pauline). De tijd van vorig jaar is denk ik nog niet haalbaar (2:02:48) maar ‘het kan verkeren’  heb ik in Rozenburg dus geleerd. A.s. zaterdag is de opening van het parcours van BaRUNdrecht (klik  hier) om 10:00 uur en dan ben ik ook van de partij. Ik moet bovendien die zaterdag manlief om 05:30 oef! afleveren in Rotterdam voor zijn fietsvakantie dus ik ben in ieder geval weer vroeg bij de pinken.

nb Met dank aan de foto’s van de organisatie (behalve die met de medaille en die in het plastic )

 

Advertenties

»

  1. Ruud schreef:

    Het kan verkeren; een onverwacht meevaller terwijl je er eigenlijk helemaal geen zin in en geen vertrouwen in had. Dit zal wel je wel mooi motiveren voor de 1/2 in hoogvliet en verder terugbrengen in de goede “flow”.
    Greetz!

  2. Jannet schreef:

    Mooie tijd hoor! En juist als je het niet verwacht. Prachtige foto ook, die waar je met je mede(tegen)strijder bij de speaker staat.

  3. Hedwig schreef:

    well done! Ik heb dat ook wel eens met bijvoorbeeld feestjes: als ik er totaal geen zin in heb, wordt het vaak erg leuk! 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s