False-start-for-the-SPRINT-results meducoma*

Oorspronkelijk was ik van plan om twee maanden niet te bloggen en niet actief te reacties of berichten te plaatsen op blogs van anderen en social media. Ik plaatste alleen dit blog en verder reageerde ik alleen via mail, Whatsapp of sms. Dat ging best goed totdat…

bicycle*

op de laatste dag van onze 2e (mini-)vakantie  de fiets van manlief op klaarlichte dag op een van de drukste punten van Nijmegen binnen 5 minuten werd gestolen. Natuurlijk stond hij op slot. Vorig jaar werden 2 van onze fietsen in Barendrecht tijdens de vakantie gestolen en afgelopen voorjaar nog een fiets in Rotterdam, maar we raken er nog steeds niet aan gewend. Nou zijn dit maar spullen maar je vakantiegevoel is in een klap verfrommeld. Het is er nog wel maar niet echt meer.

Op onze rit ’s avonds naar huis kregen we een nog grotere schrik omdat middelste een ongelukje had gehad op zijn sportieve vakantie. Bij het canyoning springen ze van een paar meter hoogte in het water. Diverse andere reisgenoten waren al voor hem gesprongen maar hij kwam op een ondiepe plaats met zijn voet en in de sprong kwam zijn andere voet daar weer bovenop.

De begeleiders hebben alles gecheckt en goed voor hem gezorgd. Het leek geen breuk, dus hij is zelf de kloof uit gestrompeld (ca. een uur). De volgende dag was de pijn erger en zijn ze naar een Franse arts gegaan die ook geen breuk constateerde. Met een spalk en veel pijnstillers kon hij gaan, maar niet meer meedoen aan rafting natuurlijk. Op zondag keerde hij met veel pijn terug maar heel tevreden over zijn vakantiereis,- begeleiders en groepsgenoten terug.

Maandag gingen we direct naar de eigen huisarts met de geweldig dikke en blauwe voet. Zij kon ook geen breuk vaststellen maar stuurde ons voor een kijkje aan de binnenkant naar de röntgen van het Maasstadziekenhuis. De foto liet geen breuk zien en we konden weer naar huis. Maar een uurtje later werden we door de huisarts gebeld dat de foto bij tweede beoordeling twijfel had opgeroepen. We moesten terugkomen en een ct-scan laten maken … het enkelgewricht was in stukjes gebroken.

Daarna volgde een lange zit bij de spoedeisende hulp van het Maasstad. Gelukkig hoefde er niet geopereerd te worden want ondanks 4 dagen erop strompelen zat alles nog goed op zijn plaats. Nu 6 weken gips onbelast. Het is geen ramp maar wel veel lastiger dan je denkt voor zoonlief en voor mij. Zo moet hij dagelijks anti-stolling prikken en overal heen vervoerd worden. Tot overmaat van dit alles werd zoonlief ook nog ziek en moesten we nog tweemaal die week de huisarts raadplegen, terwijl onze auto de garage in moest voor reparatie. Gelukkig hebben we goede buren en word je ook weer vindingrijk van dit soort dingen.

20160815_191544 uitsnede

Door al dat wachten in medische sferen ben ik ter afleiding maar on line gegaan. Dat is dan toch wel een uitkomst moet ik zeggen. Ik heb mijn 2 maanden mediastilte dus niet gehaald. Voelt een beetje als een valse start, mislukt (internet)dieet, niet afgemaakte challenge etc.  Hebben jullie dat ook wel eens? En hoe ga je er dan mee om?

*plaatjes van het www meducoma en free icons of zoiets

 

 

Advertenties

»

  1. Saskia schreef:

    Persoonlijk zou ik me er niet zo druk om maken dat je die twee maanden niet gehaald hebt.

    Als ik dit zo lees is er meer dan genoeg gebeurd en is een beetje afleiding zoeken op het www helemaal niet zo verkeerd.

  2. Affodil schreef:

    Een challenge is iets wat je probeert zo goed mogelijk te doen, het is geen halszaak als het niet helemaal lukt. Vooral als het tegemoet komt aan je behoefte om eens even stoom af te blazen. Noodweer, in de volste zin van het woord. Kan me je ongenoegen voorstellen bij het verlies van alweer een fiets, maar het ongeluk van zoonlief zal nu wel (terecht) de focus opeisen. Beterschap voor hem en ondaks de valse start welkom terug in de blogsfeer.

  3. Mrs. Brubeck schreef:

    Ik zou me hier ook niet druk over maken hoor, zo ongelooflijk belangrijk is het niet en ik ben blij dat ik je kan lezen :), al was het verhaal dan een beetje in mineur! Veel beterschap daar!

  4. KnutzEls schreef:

    Geen ramp hoor. Je bent tenslotte een vrij mens en mag dus best terugkomen op een eerder besluit. Hoop dat het goed gaat met Bouke’s voet. Dat is wel een bikkel om zo te blijven doorgaan.

  5. Conny schreef:

    Het zou mij al niet lukken om twee maanden niets te schrijven, dus erg vinden wij het niet. Heel veel sterkte met alles. Als er iets gebeurt, komt het zelden alleen…. Life sucks sometimes…

  6. baasbraal schreef:

    Ja, ik ken dat. We leggen onszelf soms dingen op die schier onhaalbaar zijn en als het dan niet helemaal lukt, zijn we onbarmhartig. Voor een ander zijn we een stuk zachter.. Ik heb dat met lijnen…… Mijn man is heel ziek en eet bijna niks en ales wat ik vooor hem klaarmaak om hem te verleiden in ieder geval IETS te eten, eet ik vervolgens zelf op. Heel gek dat ik dan niet afval hè?

    • djaktief schreef:

      Mijn “valse” stond tussen haakjes maar aanhalingstekens was beter geweest.

      Ik begrijp dat het heel hard gaat met je man. Je stopt veel energie in wat je maakt en doet voor je hem. Dat kost veel kracht maar die is niet uit eten te halen helaas. Eten uit troost en om sterk te blijven is een vorm van voor jezelf zorgen. We zijn milder voor anderen dan onszelf inderdaad. Ik stuur dus wat begrip en goede moed naar je toe.

      Warme (ook letterlijk trouwens) groeten,

      Dorothé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s