20161113_120342_1

Nou de blaadjes zijn bijna allemaal gevallen. Wat ritselt dat lekker als je er doorheen rent. 

20161113_132511_1In voorbereiding op de marathon van Spijkenisse loop ik over twee weken een 30 km trailtocht in Geldrop die ‘T is voor Niks heet omdat je daar geen inschrijfgeld hoeft te betalen. Nou heb je in de buurt van Barendrecht wel wat leuke stukjes onverharde wegen maar modderige trails met hoogtemeters ontbreken. Gelukkig is de tocht in Geldrop ook geen echt zware jongen in zijn categorie maar onvoorbereid op de omstandigheden aan de start staan is niks voor mij. Ik had mijn Salomon trailschoenen dus maar weer eens opgezocht want een beetje profiel aan de onderkant is wel meegenomen als je onverhard loopt. Ze pasten me nog steeds maar ik merkte wel dat ze toch heel anders zijn dan mijn Asics Nimbus ‘sloffen’.

20161113_105948_1De opbouw van mijn trainingslopen was nog niet zo constant geweest. Meestal ga ik met twee weken ertussen van 23-25-28-30-32-35-42,2 kilometer maar ik had besloten tot een iets meer gecomprimeerde opbouw en dan de T’isvoorniks als 35-er te tellen. Nou was het drie weken achtereen 21 km geworden, toen 25 en 28 met een val die eigenlijk al 30 km had moeten zijn, dus ik voelde behoorlijk wat druk voor de lange duurloop van dit weekend. Ik wilde minimaal 30 km onverhard doen, dat staat voor mij gelijk aan 32 km asfalt. Het was even puzzelen op de route. Ik nam het stuk dat ik ooit met Paula had gedaan en hoopte op laag water en droge voeten deze keer en telde daar nog een stukje nieuw ontdekte Zuidpolder bij op om tot een afstand van ca. 32 km te komen.

20161113_110013_1Afijn om half elf zondag toog ik op pad in redelijk gunstig weer met flink wat vocht in de lucht maar weinig wind en niet te koud (met twee repen en twee gels en een grote fles rooibosthee met twee tabletten Isostar in een normale tight, sporthemd en shirt met lange mouwen én twee buffs). Ik dook gelijk de weilanden in met her een der een stuk asfalt op de dijk. Mijn route is bijna volledig onverhard te lopen als je er steeds voor kiest om naast de paden te rennen. Ik deed dat regelmatig om ook echt onverhard te trainen maar sommige stukken zijn zo ongelijk omdat ze door de ruiters die er regelmatig lopen omgeploegd zijn, dat ik ervoor koos om een beetje ‘te ritselen’ om in ieder geval niet weer te vallen zoals vier weken geleden. Eerlijkheid duurt het langst zeggen ze toch en ik wil mezelf ook niet voor de gek houden.

zuidpolder-grienden-golfbaan-johannapolder-trailpad

Afijn na het Swifterband rechtdoor onder de A29 en rechtdoor de Zuidpolder in. Gek genoeg kwam ik nu op een route die ik een paar weken geleden niet ontdekte in het eerste stuk Zuidpolder. Ik liep lekker tussen de verbaasde en nieuwsgierige schapen en wilde de wei verlaten via een van de klaphekken om de dijk over te steken maar dat ging niet omdat deze waren vastgeknoopt met een touw. Blijkbaar had de boer er genoeg van gehad om zijn vee te zoeken omdat wandelaars de hekken niet hadden gesloten of zo, maar dit noopte mij tot klimmen over een ander ijzeren hek met dwarsspijlen. Afijn dat ging ook dus ik vervolgde mijn weg met een slingertje door de trimbaan aan de Achterzeedijk om genoeg kilometer onverhard bij elkaar te sprokkelen. Voor andere hardlopers en wandelaars op deze route: het ijzeren hek bevindt zich achter de wagens en het voorste hek staat gewoon open.

20161113_141708_1

Het lopen ging behoorlijk goed, waarschijnlijk omdat mijn tempo laag lag. Na 10 km nam ik al wandelend een reep met wat te drinken en op 19 km nog een keer. De gedachte erachter was dat vast voedsel vóór en aan het begin meer zoden aan de dijk zou zetten dan snelle energy gels. Ik had ook een stevig ontbijt op een half uur voor vertrek. Als ik rustig loop kan dat maar bij een wedstrijd moet ik een uur voor de tijd niks meer nemen. Wandelend eten is voor mij ook beter dan rennend want dan verslik ik me niet en kauw ik beter waardoor de reep makkelijker verteerd kan worden.

Onderweg werd ik gebeld door loopmaatje Pauline ‘of ik nog zin had om te lopen’, maar ik was toen al 17 km onderweg in mijn uppie en bijna op de terugweg, dus dat was geen combi meer met haar loopplannen. Het  was mentaal wel een opsteker dat ik dat al binnen had in mijn uppie. Het ging allemaal prima, ook omdat ik weer durfde te lopen over alle boomwortels en keien die onder de blaadjes verstop lagen. Gelukkig was het laag water en hield ik droge voeten maar ik kreeg wel modderige schoenen.

20161113_131830_1Ik liep heen en terug dezelfde route maar dat was allerminst vervelend of saai. Ik genoot van de lange stukken langs de rivier waar ook het riet herfstkleuren had gekregen. Op 24 km (dus 5 km na de laatste hap) nam ik een gel omdat ik voelde dat ik ergens aan toe was en vijf kilometer later nog een. Zo rond de 28 km kwam ik erachter dat mijn route te lang zou zijn, maar ik vond het wel stoer om door te gaan en eens wat over te hebben in plaats van steeds tekort te schieten zoals de afgelopen trainingsperiode. Voor de tweede keer over het ijzeren hek leverde wat meer moeite op dan op de heenweg maar de schapen bleven stoïcijns dus ik hoefde niet te sprinten daarna. Uiteindelijk was ik na dik vier uur binnen met bijna 35 kilometer op de teller. Dat is qua tijdsduur voor mij vergelijkbaar met een marathoninspanning. Ik schat dat ik van de 34,5 km minimaal 20 kilometer ‘trail’ gelopen heb. Eindelijk ben ik door de onzekerheid heen voor wat betreft de marathon in december en de trail over twee weken. We zullen zien of het in de praktijk ook goed uitpakt, maar ik heb er nu wel vertrouwen in.

20161113_145741

Is het voor jullie herkenbaar die onzekerheid als je voorbereiding niet zo volgens de boekjes verloopt?  Dat hoeft niet alleen over hardlopen of sport te gaan.

Advertenties

»

  1. Jacqueline schreef:

    Mooie kilometers en helemaal super dat je dit alleen hebt gedaan.

  2. Menck schreef:

    Ik neem mijn hoed af voor dergelijke prestaties. Ook lijkt het me heerlijk om in zo’n herfstig kader te kunnen lopen, al blijft het met al die bladeren weliswaar uitkijken voor uitschuivers.

  3. Ruud schreef:

    Mooie training Dorothé!
    Je kan Geldrop en Spijkenisse met vertrouwen tegemoet zien.
    Greetz
    Ruud

  4. earlyupandrunning schreef:

    Petje af Dorothe! Wat een afstand. En in je uppie ook nog!
    Het werd zelfs nog een hindernisbaan met je schapen hek.
    En ik herken het hoor, ik wil altijd overal op voorbereid zijn. Wanneer ik dit voor mijn gevoel niet ben wordt ik onrustig. Gek eigenlijk, want kan je ooit op alles zijn voorbereid?

    Groetjes
    Kim

  5. Mrs. Brubeck schreef:

    Vind het ongelooflijk knap van je, ik ben daar nog heel ver vandaan!
    Respect hoor!!!

  6. Heleen schreef:

    Nou mijn voorbereidingen voor het hardlopen laten al jaren te wensen over 😉 Ik heb grote bewondering voor de prestatie en het enorme doorzettingsvermogen! successen de volgende kilometers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s