screenshot_2016-12-18-17-43-34

De spoiler alert staat al in de titel en hierboven dus eigenlijk hoeven jullie dit niet te lezen, maar ik vind het leuk om het verhaal van deze 6e marathon voor mezelf op te schrijven en je mag meelezen.

plaatje-logo-spark

Zes jaar geleden – ik blogde nog niet – liep ik hier een halve marathon en toen viel me op hoe snel en mooi het parcours was. Het werd mijn PR (1:54:56) waar ik nog steeds trots op ben. Ik weet nog hoe mijn benen voelden na afloop van de race. Nou het parcours is nog 20161218_105039_1steeds fantastisch behalve dat laatste stuk bij de haven over de klinkers dan. En gisteren hadden we ongelooflijk veel mazzel met het weer: windkracht 2-3 ZO en een zonnetje. Ik had mijn dunste lange hardloopoutfit aan en dat was zelfs wat warm. Over de training voor deze marathon heb ik uitgebreid geschreven en al met al was ik er echt klaar voor. De laatste week was nog wel hectisch omdat er in huis geschilderd werd en ik tweemaal laat op pad moest i.v.m. festiviteiten maar de laatste twee nachten had ik meer dan voldoende geslapen. Ik was nog nooit zo ontspannen geweest voor een marathon. Er waren alleen twee dingetjes: een verkoudheid en een menstruatie die roet in het eten konden gooien. Maar op Facebook las ik bij een andere loper: “ach, er zijn altijd wel excuses te verzinnen om te denken dat je er niet klaar voor bent . Self handicapping  noemen ze dat. Oftewel de druk wegnemen om te moeten presteren.”  en dat maakte een einde aan mijn gezanik.

01474767c5068b03569028a5105a43ebf46c6de9ef_1 0144e009b675296b9fcc9fe1973041d2dc808b815a_1

Over de eerste helft van de marathon kan ik kort zijn. Die liep als een trein. Het voelde goed en ik heb gewoon niet op mijn hardloophorloge gekeken tot het 21 kmpunt: 2:17 (tempo 6:29 min/km oftewel 9,25 km/u). Wel moest ik twee keer de bosjes in wat best wel lastig is al je op het verkeerde moment in je cyclus zit maar met plastic zakjes die je kunt weg kunt gooien bij de posten ging het allemaal goed. Eten en drinken verliep ook prima. Ik werkte mee aan een voedingsonderzoek onder marathonlopers dus ik moest alles goed onthouden. Manlief, Arjen, stond me op te wachten op 20 km en leverde na de foto’s de gevraagde sinaasappel, banaan. Gels en repen had ik zelf bij me in de zakken van mijn shirt en de belt. Het zag er niet zo charmant uit maar dat kon me niet schelen. Arjen vertrok weer voor een kort fietsommetje. Uiteindelijk zou hij de dag afsluiten met 110 km op de teller.

tempo-spijkenisse-marathon-knipsel

Aan het grafiekje van mijn Garmin kun je zien dat ik keurig korte pauzes had om de 5 km. Ik wandel altijd even als ik drinken eet. Ik heb gemerkt dat ik me dan veel minder snel verslik en ook beter kleine hapjes kan nemen. Rennend drinken gaat wel maar wandelend gaat het beter. Maar op 26 km kreeg ik plotsklaps last van mijn rechter kuit. Ik wist dat ik het met veel drinken en rustig lopen wel zou redden maar leuk is anders.

spijkenisse-marathon-parcours

Ondertussen was ik dus bij de “achterpoten” op het parcoursplaatje aanbeland. Door dat heen en weer lopen heb je ook goed zicht op degenen die voor en achter je lopen omdat ze je aan de overzijde tegemoet komen. Maar daar zag ik tot mijn grote schrik de bezemwagen aankomen met zijn flitsende oranje licht voorafgegaan door een paar fietsers. Het gaf me enorm veel stress en er gingen allerlei gedachtes door mijn hoofd die varieerden van “ik moet stoppen met marathonlopen want als ik de laatste ben dan ben ik gewoon niet goed genoeg meer voor deze afstand” tot “ik loop veel te goed om laatste loper te zijn vandaag”.

Maar op een gegeven moment was ik echt de laatste loper omdat er iemand was uitgestapt. Er werd gevraagd hoe ik me voelde en ik vertelde dat ik me goed voelde maar kramp had gekregen die ik door langzamer te lopen en veel drinken onder controle had. En ook dat die kar achter me me heel veel stress bezorgde. Ze moesten achter me blijven zeiden ze maar ze lieten me verder met rust. Ziedend van woede en frustratie bereikte ik het 30 km punt waar Arjen me opwachtte. Ik werkte mijn eten en drinken weer naar binnen en vroeg Arjen te blijven maar achter me te rijden. Hierdoor vergrootte de afstand met de bezemwagen. Langzaam werd ik weer rustiger en dat kwam het lopen ten goede. Ik haalde twee lopers in was van die vervelende plek verlost. Hardlopen ging op zich prima maar hellinkjes wandelde ik om te voorkomen dat de kramp er weer in zou schieten (de stand van mijn voeten is dan net iets anders). Ook nam ik extra gels en dronk ik frequenter maar kleinere hoeveelheden per keer.

spijkenissebrug-foto-rtv-rijnmond

Spijkenissebrug foto RTV Rijnmond

We kwamen bij de Oude Maas aan en ik had zicht op de brug. De route was lang door het prachtige landschap van Bernisse gegaan maar de brede vaarroute – waar nota bene een schip voorbij kwam van de rederij waarvoor ik vroeger gewerkt had – deed me wat. Maar zoals gewoonlijk zit het venijn in de staart. Deze keer waren het de klinkers rondom de haven van Spijkenisse die ervoor zorgden dat ik een paar extra wandelpauzes moest nemen. Ik had nog twee lopers ingehaald maar die kwamen mij nu weer voorbij. Kort na de 40 km post had ik Arjen naar de finish gestuurd omdat ik het nou wel zou redden. Onder de brug door kwam ik weer op asfalt en toen ben ik blijven rennen totdat ik finishte met iets wat door kon gaan voor een eindsprint in 4:49:16.

Er kwamen nog drie lopers na mij binnen.Voor de uitslagen klik hier. Van de 246 inschrijvingen finishten 168 mannen en 28 vrouwen. Na afloop was ik niet eens echt moe maar wel stijf van het geforceerde langzame hardlopen. Arjen was er slechter aan toe na zijn vele fietskilometers waarvan de laatste 15 erg langzaam kleumend achter mij aan. De huldigingen waren al lang voorbij en de vrijwilligers waren druk aan het ruimen. We namen een warme hartige hap en kletsten nog wat na o.a. met de wedstrijdleider die zo alles in de gaten hield. Hij vertelde over de organisatie (volgend jaar een bruggetje met een nieuw fietspad open bij de haven) en de soms onsportieve houding van commerciële hardloopevenement door inpikken van een favoriete datum. Ik vertelde dat ik genoten had van het prachtige parcours, de toiletproblemen die vrouwen hebben, de klinkers op het laatste stuk en vooral dat de vrijwilligers het echt heel goed en enthousiast deden. Hij vond het wel leuk om te horen geloof ik. Dus als je volgend jaar een dixie ziet op deze hardloopwedstrijd…..

Advertenties

»

  1. Mrs. Brubeck schreef:

    Mijn grenzeloos respect! X

  2. De zoveelste keer sta ik in bewondering. Maar: kramp en blijven doorlopen? Kan dit gezond zijn??

  3. Rob Alberts schreef:

    Leuk!

    Ik wens je succes met de voorbereiding voor het volgende jaar.

    Vrolijke groet,

  4. Jannet schreef:

    Die pakt niemand je meer af. Krijg je de resultaten van dat voedingsonderzoek ook over jou persoonlijk? Lijkt me wel interessant.

    • djaktief schreef:

      Hi Jannet,

      Dit is beloofd “Wat levert het op?
      Naast het feit dat er een cruciale bijdrage aan wetenschappelijk onderzoek geleverd wordt, stellen wij aan de hand van de door u ingevulde gegevens een persoonlijk voedingsrapport voor iedere loper op. In dit voedingsrapport kan in één oogopslag bekeken worden hoe vocht- en nutriëntinname tijdens de marathon zich verhouden tot de geldende sportvoedingsrichtlijnen.”

      Er was ook nog een onderzoeksvariant waarbij iemand mee fietste een je iedere 5 km vragen stelde. Dat leverde ook nog een goodiebag op t.w.v. 50 Euro.

      Het kan ook bij andere marathonwedstrijden. De link staat blauw in de tekst maar ik geef hem hier nog een keertje: https://blog.han.nl/hansportnutrition/onderzoek/consumerun/

      Groetjes,

      Dorothé

  5. Tiny Raijmakers schreef:

    Een van mijn grote ergernissen. De organisaties met geld denken alles te kunnen wegkopen.

  6. gabyrunstheworld schreef:

    Echt supergoed gedaan Dorothe en leuk om je eindelijk een keer in het echt te hebben gezien. De stress van die bezemwagen zou ook ik geloof ik ervaren… lijkt mij echt zo irritant…Nu lekker herstellen, succes en wie weet tot in alphen?

  7. Ruud schreef:

    Wat een geweldige karakter loopster met zo veel doorzettingsvermogen ben je toch Dorothé, heb veel respect voor je. En gelijk ook al weer vooruitkijken naar Rotterdam….
    Fijne feestdagen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s