20161229_135941_1

Nog een paar uurtjes te gaan en het jaar wordt al weer ingeruild voor het volgende. Natuurlijk kijk je terug op het afgelopen jaar maar ik heb gemerkt dat ik liever in het nu leef. Ik hoop dat het niet te zweverig klinkt. Ik heb best veel plannen voor 2017 maar dat komt morgen en de komende weken wel aan de orde. 

December was een drukke maand met veel festiviteiten waaraan ik met veel plezier heb meegedaan. Bovendien was het marathonmaand. Toch was het wat te druk voor mij. Ik word een dagje ouder merk ik want behalve leuke dingen was dit ook een maand waarin het nodige mis of op het nippertje goed ging. Ik vergat allerlei dingen, raakte spullen kwijt, regelde mijn afspraken en die van het gezin niet goed. Ik voelde me bij tijd en wijle behoorlijk dom en schaamde me. Er zijn geen rampen gebeurd hoor maar neem nou het voorbeeld van eergisteren.

20161229_151410_1

We gaan naar het nieuwe museum Voorlinden in Wassenaar. Daar haal ik de TomTom uit de auto en stop hem in mijn handtas ter voorkoming van inbraak in de auto. We wandelen over de prachtige laan naar het de ingang, kopen kaartjes – museumjaarkaart niet geldig helaas – en gaan eerst even terug naar buiten om in het Engelse landhuis waarin het restaurant gevestigd is een kopje koffie te drinken. Daarna terug naar het museum waar we onze jassen en mijn tas in een kluisje stoppen. We zijn een paar uur zoet in het museum – daarover zo meteen meer – en verlaten het museum met onze spullen uit het kluisje. Onderweg grabbel ik in mijn tas naar de TomTom…. weg… nergens te vinden…. bij de kassa en in het restaurant was ook niks gevonden. Zoiets gebeurde mij vroeger nooit, maar dit was al mijn derde soortgelijke incident in een week. Gelukkig heeft dit verhaal een happy end want via mijn melding op Facebook krijg ik van het museum bericht dat ze onze TomTom gevonden hebben en dat ze hem terug zullen sturen.

Daarom, maar ook omdat ik erg enthousiast ben over museum Voorlinden nog een verslagje over wat er te zien is.

Allereerst is er het gebouw dat is ontworpen door Dirkjan Postel en andere architecten van Kraaijvanger Architects. Het heeft een speciaal dak waardoor het licht wordt gefilterd. Ik citeer maar even uit die website “Het typische Hollands licht aan de Noordzee is al eeuwen een inspiratie voor kunstenaars. Uniek in het ontwerp van Museum Voorlinden is het dak waardoor het daglicht door 115.000 onder een hoek afgesneden buisjes indirect naar binnen valt. Een velum en transparant glazen dak in combinatie met indirect ledlicht zorgen ervoor dat een haast magisch licht de kunstwerken beschijnt, zowel op zonnige dagen als bij avond en in ieder seizoen. Ieder bezoek aan het museum is anders door de dagelijkse verschillen in intensiteit en kleur van het gedoseerde daglicht.”    

Geen donker duf museum dus en de collectie ook niet. Ik hou wel van klassieke kunst maar haak af na het zoveelste stilleven hoe mooi geschilderd ook. Ik hou ook wel van gekke nieuwe dingen maar ze hoeven van mij niet de museumvloer in te smeren met pindakaas. Bij Museum Voorlinden zie je modern & contemporary art op een toegankelijke manier. Ik denk dat veel mensen die niet van musea houden het hier toch wel heel leuk kunnen vinden.

Mijn highlights van de tentoonstelling “Full Moon” (die bedoeld is als een dwarsdoorsnede door de collectie als een soort apetiser om weer eens te kijken) waren “Eiereimer auf Stuhl mit Pappsockel” van Hans-Peter Feldman en “Unfired Clay Head” van Mark Manders en de neoninstallatie “Listen to your eyes” die als openingsfoto boven dit blog staat van Maurizio NannucciMaurizio Nannucci. Maar ik was ook heel gecharmeerd van de geborduurde verfvlekken op de overall oftewel “Abito” van Ornaghi & Prestinari.

Maar ik zag ook een werk van mijn lievelingsschilder Maigritte “La malédiction” en het werk van Marcel Broodthaers “La malédiction de Maigritte”. Maigritte gelooft immers niet in symbolische betekenissen van wat hij schildert maar Broodthears gaat nog een stap verder door schilderkunst terug te brengen tot behang, potjes verf en wattenbollen.

20161229_140231_1 20161229_140304_1

Tot eind van de kerstvakantie – en dat is al heel snel –  kun je de tentoonstelling met het werk van de in 2015 overleden Elsworth Kelly zien. Grote vlakken in kleuren en vormen maar ze doen je toch veel meer dan je denkt. Ik vond het interview op video met de schilder wel verhelderend. “The form of my painting is the content” zegt hij ergens en ook dat goede kunst je perplex laat staan of in tranen doet uitbarsten. Ik merkte dat ik zelf erg gegrepen werd door zwart en wit, het heldere groen en de blauwe curve.

Erg leuk om te bezoeken is “Swimming Pool” van Leandro Erlich  maar dat moet je zelf maar ervaren en niet vergeten een foto te maken natuurlijk.

Ook vond ik het bijzonder om me zo klein te voelen naast “Couple under an umbrella” van Ron Mueck en zo groot naast de lift van Cattelan die overigens “Untitled” is maar net zo vervreemdend als in Boymans van Beuningen.

20161229_145311_1

20161229_144536_1

 

Bijzonder vond ik ook de staalconstructie van Richard Serra “Open ended” wiens werk ik me nog herinnerde uit Bilbao. Je ervaart het pas als je erdoorheen loopt. De “Skyspace” van James Turrell die speciaal voor museum Voorlinden is gemaakt was helaas niet zo mooi door de dichte mist van die dag. Ook nog even hier klikken en scrollen om je een idee te vormen.

Ik sluit af met een plaatje van een van de vijf prachtige glazen constructies van Roni Horn die je eigenlijk niet kunt fotograferen. Je hebt de neiging ze aan te raken maar dat mag natuurlijk niet. Ga gewoon eens kijken daar in Wassenaar het is echt de moeite waard dat museum Voorlinden. Ik ga zeker nog eens terug, want de tuinen van Piet Odolf schijnen ook prachtig te zijn, maar dat zie je niet in de winter  natuurlijk. Ik hoop dat onze TomTom gauw weer bij de post zit dan rij ik er graag nog een keertje naartoe.

Advertenties

»

  1. Kakel schreef:

    Jullie hebben veel musea gezocht en bekeken.
    De “pindakaas-actie” vond ik een heel domme.
    Zelf houd ik ook niet van achterom kijken. Geef mij de toekomst maar!
    Voor 2017 wens ik je al wat je jezelf toewenst. Voor jou en je dierbaren.
    Lieve groet.

  2. Ik moet bekennen dat ik veel van die ‘moderne kunst’ helemaal niet begrijp.
    Het werk ‘couple under an umbrella’ daarentegen vind ik prachtig gevonden.
    Laat je veel verrassen (positief dan) in het nieuwe jaar – ik blijf je lezen!

    • djaktief schreef:

      Hier leerde ik dat je niet alles moet willen begrijpen maar dat je moet willen kijken. Het is de kunst dat het je wat doet. Ook afschuw of schaamte of humor kan kunst losmaken. Maar ik zoek ook meestal het “schone” en de “herkenning” moet ik zeggen.

      Groetjes,

      Dorothé

  3. Menck schreef:

    De staalconstructie, de lift, de geborduurde verfvlekken en couple under an umbrella: prachtig vind ik ze. Kunst – en dan zeker moderne kunst – is helemaal mijn dada.
    Dat moet een verrijkend bezoek zijn geweest.

  4. Hedwig schreef:

    Happy 2017 ! En wat gaaf: couple under an umbrella! Erg mooi (net zoals de swimming pool trouwens!)

  5. Paul schreef:

    Leuk museum zo te zien!

    Zulke weken komen hier ook wel eens voorbij, wat mis kan gaan zal mis gaan! Niks van aantrekken en er van uit gaan dat het volgende week weer beter gaat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s