20170114_141109_1Als twee keer eerder deed ik mee aan deze trail over 10,2 km in de Gorzen te Ridderkerk (2014 en 2016). Het ging zo lekker dat ik gelijk vandaag er een blog uit knal. Er komen nog wel foto’s van de organisatie Roparunteam 315 (want alles is daar altijd prima geregeld) maar ik heb geen zin om daarop te wachten. Voor een indruk van het parcours moet je kijken naar de fotoblog van 2014

20170114_115740_1

Afijn de start was op een heerlijke tijd nl. 12:00 uur. Monique en haar man Ton zouden ook lopen en we gingen gezamenlijk van start. Het weer was heel redelijk, zeker als je vergelijkt met die ijzige storm waarin in gisterochtend met Pauline een trainingsrondje liep. Maar ik dwaal af….

Ik voelde vandaag gelijk dat ik goede benen had en kon de anderen makkelijk bijbenen. Maar het was een spekglad en modderig parcours, dus een gematigde pace. Bij het eerste hellinkje naar beneden ging Monique plat maar ze stond op en herstelde zich snel ondanks dat het een flinke smak was. De modder op haar billen en handen waren van minder belang. We gingen gestaag verder maar bij de steile klim werd er toch even gewandeld om niet teveel energie te verspillen. Bij de trap naar beneden ging Monique voorop want ik kan de diepte niet zien met dat waterige oog. Daarna kachelden we lekker door om en over de plas.

Het parcours was behoorlijk glad door de modder maar ik heb er op mijn Salomon trailschoenen geen last van als het vlak is. Monique moest het daar kalmer aan doen op haar profielloze schoenen. De blubber viel me nog mee als ik het vergelijk met vorig jaar. We passeerden de parkeerplaats voor de oversteek over een glad bruggetje naar de andere kant van de weg, waar nog zo’n lang glad stuk lag. Ik liep nog wat uit op Monique en passeerde Ton op de weg terug naar de parkeerplaats en lichtte hem in over Moniques val. Bij mijn doorkomst was het 27 minuten volgens de klok maar na afloop bleek het vijf minuten later te zijn omdat de 5,1 km vijf minuten na ons was gestart.

De drankpost liet ik voor wat het was en ik ging de tweede ronde in over het wandelpad omhoog maar daar was als een duveltje uit een doosje ineens Monique weer bij me. Die had even flink benen gemaakt!. Respect dat je je zo kan herpakken na een val. We kwamen weer bij het beruchte hellinkje maar ze was zo wijs om een pad eromheen te nemen. Ik daalde er wel af maar het was nog gladder dan de vorige ronde. Monique was ondertussen voorop en ook bij de steile helling was ze als eerste boven. We wandelden daar allebei weer  trouwens. De trapafdaling ging prima deze keer en daar knalden we weer over de zandhellinkjes down naar de plas. Monique bleef me in de blubber nu ook bij maar na de parkeerplaats op het lange superblubberpad liep ik flink uit. Ik zag haar nergens meer maar vertrouwde erop dat het wel goed zou gaan. Terug op het asfalt richting finish zette ik een tandje bij omdat ik dat nog makkelijk kon. En dan ineens 100 meter voor de finish hoorde ik gehijg achter me en zag een roze schim… daar was ze weer. Ik weigerde me zomaar voorbij te laten lopen en zette aan en samen zijn we op de finish afgesprint en daarna voldaan elkaar in de armen gevallen.

20170114_130723_1We waren heel tevreden met onze eindtijd van minder dan een uur op de klok over 10,2 km maar toen ontdekten we dat we er 5 minuten bij op moeten tellen in verband met de 5,1 km die 5 minuten later was gestart. Mijn Garmin zie dat ik er 1:04:40 over heb gedaan. Het was daarna wachten op Ton die wat problemen had en toen hij in beeld kwam begeleidde Monique hem de laatste meters naar de finish. Tevreden genoten we van onze bananen en lieten een foto maken van onze modderige achterkant. Er zijn ook nog foto’s gemaakt door de organisatie maar die zullen pas later te zien zijn. Maar ik vond het zo kicken in de modder dat ik zin om de blog al te posten. Misschien plaats ik later nog een update.

img-20170114-wa0005_1

Nou morgen een halve marathon te gaan, maar dat deed ik vorige week ook al dus ik kan relaxen. Ik heb nog veel meer gesport en gedaan maar ik heb gewoon geen tijd genoeg om te bloggen, maar dat is eigenlijk wel een goed teken.

NB als jullie nog meer van dit soort leuke loopjes weten in Zuid-Holland dan hou ik me van harte aanbevolen voor jullie tips.

Advertenties

»

  1. Menck schreef:

    Hola, zowaar een heuse nek-aan-nekrace! Goed gedaan en een mooi, spannend verslag.
    En ach, modder: in schoonheidsinstituten bezingen ze er de huidverzorgende werking van. 😉

  2. Ik las je verslag vanop mijn stoel en werd er voorwaar moe van!

  3. Kakel schreef:

    Sakkerju, wat knap gedaan van jullie. Je hebt een schitterende tijd gelopen en dat bij zo’n glad en onberekenbaar modderpad.
    Gefeliciteerd en veel succes morgen!

  4. Heleen schreef:

    Whoop Whoop ! Lekker Dorothe, ik kan alleen maar heeeel diep buigen voor dit soort prestaties!!
    Goeie benen om te lopen zijn ook goeie benen om te skiën 😂👍

  5. Ruud schreef:

    Lekker gelopen, fijn als het zo gaat hé.

  6. Jannet schreef:

    Dat was een blij verslag over een mooie strijd. Daar proost ik op, dat het hele jaar zo gaat worden.

  7. Paul schreef:

    Leuk verhaal Dorothe, tof om zo -echt- in de natuur te rennen! Een mooie tijd neergezet!

  8. Gwennie schreef:

    Petje af weer voor je!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s