20170221_162458_1
20170224_082341_1

Zo ik had een “medisch weekje” de afgelopen dagen. Maar geen zorgen alles is oké. Waarom ik er dan toch over schrijf? Nou omdat het me helpt. Ik heb het hele verhaal steeds opgeschreven voor mezelf maar ook via dit blog en op kanker.nl  gedeeld omdat het aantal nieuwe patiënten met huidkanker blijft stijgen. Kijk maar eens naar de cijfers hier of lees er hier meer over. Nee ik wil niemand bang maken maar wel even laten nadenken.

20170221_162458_1Afgelopen dinsdag fietste ik laat in de middag met manlief – die me gelukkig altijd vergezeld bij dit soort dingen – naar het EMC voor de jaarlijkse controle bij  de dermatoloog of eigenlijk moet ik zeggen dermatologische oncologie. Deze keer was het gelukt om een afspraak te krijgen bij mijn “vaste” dokter. Deze was erbij vanaf het begin. “Kankerdokters” zijn eigenlijk meestal erg aardig maar met deze had ik een klik. Vooral na de eerste huidkankercontrole na een jaar toen hij alle tijd nam om me het hele verhaal te laten vertellen. Naast manlief had ik eigenlijk het gevoel dat niemand behalve deze arts begreep hoe belastend die operatie was (controle 2015).

Vorig jaar zat er een onverwacht een andere arts omdat er een polispreekuur was geruild – weliswaar ook heel aardig – maar nu bleek dat hij over de controle niets had opgeschreven. Beetje raar natuurlijk maar ja. Ik kon “mijn” dokter gelukkig vertellen dat het goed met me gaat ook al heb ik nog last van restverschijnselen aan mijn oog en neus. Ik heb me ermee verzoend dat dit het best haalbare resultaat is. Ik vertelde hem over mijn strategie van “alleen nog maar vooruit willen kijken” en dat ik focus op wat ik wel kan en wat er wel mogelijk is.

En toen was er natuurlijk de controle zelf. Niks pijnlijks of zo maar altijd confronterend dat je hele gezicht wordt betast en dat ieder plekje met een loeplamp wordt bekeken. Verder moet je ook altijd uit de kleren om te kijken of er nergens verder verdachte plekjes zitten. Afijn ik werd goedgekeurd voor weer een jaartje. De dokter wil me 10 jaar onder controle houden.  Basaalcelcarcinoom groeit heel langzaam en openbaart zich dus niet zo snel en mocht er wat zijn dat zijn ze er als de kippen voor een adequate behandeling. Toch schrok ik even van die 10 jaar want ik had geen zin om kankerpatiënt te blijven. Ik zie het nu maar als een zinvolle controle omdat ik tot een risicogroep behoor net zoals ik tweejaarlijks een mammografie krijg voor controle op borstkanker- en vijfjaarlijks een uitstrijkje ter uitsluiting van baarmoederhalskanker laat maken. Leuk is het niet die onderzoeken maar wel zinvol. Ik steek mijn kop niet in het zand en heb nog even gegoogeld op cijfers (klik)

“Mijn” dokter gaat helaas na zijn opleiding weg bij het EMC en volgend jaar krijg ik een nieuwe. Gelukkig beloofde hij me bij een van het vaste team te zetten. Hij vroeg nog naar voorkeuren en toen ik de naam hoorde van een arts die de supervisie had op de Mohs-operatie destijds bij mij was de keuze snel gemaakt.

20170224_082341_1En gisteren was het een vroegertjes. Al om 08:10 zaten we in de wachtkamer op de KNO-poli. We hadden de koffie nog maar net neergezet (te heet) of daar ging de zoemer van het infobord. De KNO-arts stond me bij zijn spreekkamer op te wachten en keek een belangstellend naar mijn hardloopoutfit. Op zijn vraag hoe het ging vertelde ik ook hem dat het veel beter met me gaat dan vorige controle (3 maanden na operatie) ook al is de situatie niet verbeterd. Ik vertelde hem dat ik focus op wat ik wel kan en wat ik als positief ervaar en dat ik zo min mogelijk probeer stil te staan bij de tekortkomingen. Ik kan nl. af en toe iets van lucht halen door dat geopereerde neusgat. En ’s nachts als ik op die kant van mijn gezicht lig zorgt de zwaartekracht ervoor dat ik meer lucht heb als voorheen. Ook het feit dat ik flink gewicht verloren heb scheelt ietsiepietsie voor de neusademhaling (en veel voor mijn uithoudingsvermogen).  Verder namen we nog even de bevindingen van de deskundigen (plastisch chirurg, oogarts, mimetherapeut, fysiotherapeut) over mijn gezicht door en constateerden dat dit het best haalbare resultaat was. De KNO-arts complimenteerde me en stelde vast dat ik er heel anders in stond dan een half jaar geleden.

Toen moesten ze (er was natuurlijk ook een arts in opleiding bij) nog even in mijn neus kijken, waarbij werd vastgesteld dat het inderdaad milimiterwerk is wat er aan lucht door kan komen. Ook al zijn ze voorzichtig het voelt altijd akelig die dingen in mijn neus, want het is oh zo gevoelig, maar gelukkig was het zo voorbij. Tevreden constateerde de KNO-arts dat het geïmplanteerde kraakbeen (stuk uit mijn neusschot) waardoor het neusgat vorm heeft in ieder geval keurig was blijven zitten. (Het kraakbeen van de eerste reconstructie-operatie was nl. opgelost/verdwenen). Hij ging me niet onder controle houden zei hij en ik antwoordde “hoe minder dokters hoe beter” en zo sloot ik het operatiehoofdstuk af.

20170224_090717_1

Daarna ging manlief naar de auto en rende in terug naar huis. Het was weer zo’n symbolisch loopje waarin ik een en ander verwerk. Zo kwam ik vlak na het Zuiderpark bij de Oldegaarde een flinke stormschade tegen. De boom stond nog fier overeind maar had toch wel wat aan kracht en pracht verloren, maar hij groeit gewoon verder… net als ik.

20170224_091014_1En even verderop aan dat Horstenpad bij de volkstuintjes stond ik voor een dusdanig plas waar ik niet zonder natte voeten lang zou komen. Ja af en toe zijn er toch tranen om wat er is gebeurd of uit frustratie. Maar ik heb ook geleerd dat je via een omweg soms toch je doel kunt bereiken en dus ging ik via een ander paadje terug naar huis.

Tevreden én droog kwam ik na een uurtje thuis aan waar manlief een lekkere cappuccino voor met maakte en klokte af op 10,57 km. Aan mijn voeten een de oude Ascics Nimbus 13 schoenen (beter dan mijn nieuwere Nimbus 18). Ik ren/ga door met wat ik heb en zie wel hoe ver en waar ik kom.

20170224_093649_1

ps Preventie voor huidkanker/veilig zonnen etc. klik hier

Advertenties

»

  1. Vervelende onderzoeken, kan ik begrjpen, maar als je nadien de geruststelling krijgt dat alles OK is, dan kan ik me voorstellen dat je er een goed gevoel aan overhoudt…
    (blij voor jou!)

  2. earlyupandrunning schreef:

    Wat fijn dat alles goed was! En zelfs een controle die je mag afsluiten, mooi! Het is toch elke keer spannend, weet ik ook uit ervaring.
    En nog naar huis gerend ook, goed hoor!

  3. Rita Cornegge schreef:

    Top, dat alle controle’s goed waren, geniet ervan!

  4. kliefje schreef:

    Mooie berichten! Blij mee en blij voor jou!

  5. KnutzEls schreef:

    Ja, er over schrijven of praten geeft ruimte. Je doet het goed en ben blij dat je het zo positief bekijkt. Zoek de zonzij, maar wel goed ingesmeerd. 🙂 🙂

  6. Lou-ter-Lou schreef:

    Fijn!! Vooruit kijken, goed zo. Blij voor jou!!

  7. baasbraal schreef:

    O, heerlijk! Als alle mensen eens zo dachten, wat zou de wereld er beter uit zien! Groei jij maar lekker door en af en toe neem je gewoon een ander paadje, Fantastisch die symboliek.

  8. Alex schreef:

    Fijn dat het ‘medisch weekje’ goed is verlopen. En goed dat je positief vooruitkijkt!

  9. Veronique Hermans schreef:

    Altijd zijn die controles vervelend, vooraf omdat je je toch zorgen maakt, tijdens want je wilt toch horen dat het goed gaat, en achteraf omdat je je opgekropte spanning kwijt moet. Je gaat er heel sterk mee om, bewonderenswaardig.

  10. Rob Alberts schreef:

    Fijn om te lezen dat je zo’n mooie uitslagen kreeg.

    Vriendelijke groet,

  11. Barbara schreef:

    Fijn te lezen dat het goed gaat en dat het goed gaat met jou. Ik denk dat je nu meer tijd hebt om het vertrouwen terug te krijgen. Tot ziens Dorothé!

  12. Jannet schreef:

    Fijn dat je het nu -een soort van- achter je kunt laten en vooruit kunt kijken. Het zal je een flink stuk rust geven en daardoor houd je weer energie over voor andere (leuke) dingen.

  13. Matroos Beek schreef:

    Ik kom hier voor het eerst. Best heftig wat je hebt doorgemaakt. Gelukkig nu goede resultaten. Dat geeft de burger moed om er weer tegenaan te gaan. Lieve groet.

  14. Ruud schreef:

    Een hoofdstuk afgesloten en wat goed om vooral ook vooruit te willen kijken. Ik bewonder je vooral ook voor je positieve instelling en hoe je met deze moeilijke periode bent opgegaan. Op mooie (hardloop-)tijden!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s