IMG_0026_1

Foto Coach trainer Kok

Zondag liep ik de langste voorbereidende duurloop voor Rotterdam en ik had de trainingsloop bij CAV Energie uitgekozen om deze ‘generale repetitie’ uit te voeren

Andere jaren liep ik bijna alle lange duurlopen hier maar ik loop nooit echt lekker in een groep op een strak tempo. Het gaat me vaak of te langzaam of te snel en ik heb ook nogal gauw last van een gebrek aan persoonlijke ruimte. Lees: ik ben gewoon een beetje een zeikerd die zich niet zo goed kan aanpassen. Ter voorbereiding op Spijkenisse deed ik alle duurlopen alleen. Nu voor Rotterdam liep ik soms stukken gedeeltelijk met een loopmaatje. Maar zo voor die 35er leek het me handig om wat meer in een gelijkmatig tempo te lopen. Het vooruitzicht op eten en drinken onderweg sprak me ook wel aan en verder leek het me goed om weer een beetje te wennen aan drukte om me heen, want tenslotte ben ik allesbehalve de enige in Rotterdam ;-).

categorie-marathonwedstrijden

Ruim op tijd was ik bij CAV Energie waar het weer een komen en gaan van bekenden was. Ik koos voor de 32A-groep. Voor de niet lopers leg ik even uit dat dit de groep is die een looptempo aanhoud van 32 minuten per 5 kilometer oftewel 6:24 min/km oftewel 9,38 km/u. Dit komt overeen met een marathon-eindtijd van 4 uur en 29 minuten en dit trainingstempo is geschikt om te mikken op een finish tussen de 4 uur en 4 uur en 15 minuten. In de praktijk loop je een klein beetje sneller dan die 32 minuten want je drinkpauzes gaan daar ook nog vanaf. Mijn PR op de marathon is 4:13 maar in Spijkenisse deed ik er veel langer over. Je lange duurlopen train je nooit op wedstrijdsnelheid maar een stapje lager. Als de lopersgroep te groot is dan wordt deze gesplitst in een A en B en soms zelfs een C groep om de veiligheid te kunnen garanderen maar ook om de drankpauzes sneller te laten verlopen.

In de 30-groep zat loopmaatje Monique (leren kennen in 2010 van de eerste keer trainingslopen) en haar man zat in 32B. Ik koos voor A om de mogelijkheid te hebben om me nog naar de B-groep te laten afzakken want kun je daar aansluiten zonder naar de route te hoeven zoeken. Alle groepen starten met 2 minuten tussenpauze behalve de 34-groep die een kwartier eerder weggaat. Zij zijn het langste onderweg en de vrijwilligers bij de posten hoeven op deze manier minder lang te wachten op de laatste lopers. De hele boel omdraaien is niet handig omdat de groepen elkaar dan onderweg moeten inhalen en verder werkt het altijd demotiverend als je wordt ingehaald.

IMG_0132_1

Foto Coach-trainer Kok

Afijn na het maken van de startfoto gingen we ervan door met een flinke wind tegen. Dat was een mooi voordeeltje van het lopen in de groep. Ik vond het wel gezellig in het begin maar de mannen om mij heen slingerden een beetje, trapten op mijn hakken, hijgden in mijn nek en veranderden nogal eens van loopplaats. Op zich is het allemaal geen ramp maar ik liep niet rustig omdat ik voortdurend moest opletten wat de anderen om mij heen deden.

Vlak voor de eerste drankpost – die voor mij vrij laat kwam op 7 km – een plaspauze maar ik kon na een snelle slok gelijk weer aanschuiven. So far so good maar mijn eetplan klopt niet met deze indeling. Ik moet vooral in het begin goed eten en drinken om er aan het eind nog profijt van te hebben. Ik nam dus bij 10 km een gelletje en dat was maar goed ook want de 2e post was bij 17 km in plaats van bij 15 km. Ik raakte in de war met mijn indeling maar ik had ook een km voor de geplande post de bosjes weer opgezocht en moest een beetje aanzetten om de groep weer te pakken te krijgen omdat die post verder weg was dan ik dacht. Het lukte gelukkig wel.

Het herformeren na post 2 was erg rommelig en bij 20 km had ik er ongelooflijk genoeg van. Ik stapte uit de groep en ging er 25 meter achter lopen. Meteen werd er door de fietsbegeleiders gevraagd of het wel goed ging met me en toen ik uitlegde dat ik liever alleen liep lieten ze me lekker hun gang gaan. De derde post was bij 24 km gepland maar ik had ondertussen mijn eigen indeling van om de 5 km drinken en eten weer gestart. Hierdoor haalde ik een gelletje in maar dat resulteerde in een darmprobleempje achter een losse boom waar ik me allesbehalve fijn voelde. Ondertussen raakte ik het zicht op mijn groep kwijt en werd door een andere groep ingehaald. Dat deelde mentaal wel een paar tikjes uit. Tel daarbij dan ook nog dat ik weer tegen de wind in moest om het gevoel van mislukking compleet te maken.

Maar gek genoeg word ik meestal sterker door tegenslag. Dat mobiliseert in mij een soort efficiency. Het gevecht met de wind kon ik aardig aan en af en toe nam ik een wandelpauze om te drinken of te eten. Als ik liep dan ging het lekker en ik keek zoveel mogelijk om me heen om mezelf af te leiden. Dat was echter iets te goed gelukt want ik liep verkeerd bij 28 km. Gelukkig werd er hard genoeg geroepen door de laatste groep en  heb ik slechts een tweehonderd meter verkeerd gelopen.  De laatste post was op 29,5 km – op zich beter passend bij mijn eigen indeling – maar er was geen eten meer behalve ontbijtkoek en 2 winegums. Nou is er onderweg tijdens de marathon helemaal niks maar dan zet ik manlief in met bananen en sinaasappels. Ik durfde de winegums niet te nemen omdat er nog een paar achterblijvers waren dit veel harder nodig hadden dan ik. Maar mijn eigen Isostar-rooibosthee-mix en de laatste gel (die eigenlijk als reserve was meegenomen) boden uitkomst.

20170319_143541_1

Het lopen ging wel wat stroever maar over het algemeen deden mijn spieren, pezen en voeten het prima en vertoonden geen gebreken alleen vermoeidheid. De spoorlijn kwam in het vizier en ik kon de finish ruiken en ik pepte mezelf op door te zeggen dat ik over iets meer dan een half uurtje lekker mocht zitten. Een fietsbegeleider legde me de route nog even uit voor de zekerheid (ik ben kampioen verdwalen immers) en na drie uur en vijftig minuten kwam ik aan bij de atletiekbaan van CAV Energie. Daar kwam Monique me al tegemoet en zij maakte deze foto van me waarvoor ik nog net een miniem lachje kon produceren.

20170319_135913_1

Drie bekers bouillon en twee sinaasappels verder was ik weer wat meer aanspreekbaar. In de kantine kletste ik nog wat en daalde een gevoel van voldoening op me neer dat het toch gelukt was vandaag ook al ging niets volgens het boekje. Maar ja daarvoor is ook een generale repetitie toch… ik leerde heel veel. Thuis dreef ik een paar uur in bad en at ik lekker wat manlief gekookt had. (Hij fietste trouwens zelf 90 km met die takkenwind en mopperde over zijn lage gemiddelde van 25 km/u). Verder deed ik nog wat core-stability oefeningen voor mijn bekken en heupen en ging redelijk op tijd naar bed.

Het viel me niet tegen vanochtend toen ik uit bed kwam. Ik had als hersteltraining een dertigtal fietskilometers gepland en dat ging prima afgezien van het feit dat ik doornat regende maar gelukkig ben ik niet van suiker.

Advertenties

»

  1. Ik val in herhaling. Dikke bewondering !!!

  2. Rob Alberts schreef:

    Succes!

    Vriendelijke groet,

  3. Jannet schreef:

    Wel lastig dat die drankposten zo ver uit elkaar staan en dat het zo druk is. Maar in R’dam is het ook druk dus dat heb je dan ook weer getraind. Nu aftellen en dan mag je los!

  4. Menck schreef:

    Het staat als een paal boven water dat hardlopen de speelgoedafdeling van je leven is.
    O ja: een paar uur in bad drijven = over-drijven. 😉

  5. Feikje schreef:

    Klaar voor Rotterdam. Succes daar!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s