12644908_955963131164983_1801578912788465603_n

Jullie weten dat ik tamelijk toegewijd ben baan hardlopen maar echt goede tijden liep ik de laatste drie jaar niet meer (blablabla operaties, ouder worden en zo). Ik was er al op ingesteld dat ik nooit meer een PR zou kunnen lopen op de korte afstanden. Maar ik doe wel altijd mijn best om zo goed mogelijk te lopen als de vorm van de dag toelaat. Nou vandaag had ik goede benen dus.

hardloopwedstrijen 10 km maart 2017

Tot mijn eigen verbazing waren ze zo goed dat ik een PR uit 2013 van mijn Exel liep (Dwars door Dordt deed ik in 0:50:35)  maar vandaag was ik 15 seconden sneller. Ik won er zowaar de 2e prijs in mijn categorie V46 mee op mijn 55e. Ik was de oudste van de 26 vrouwen in die groep ook nog. En slechts 7 seconden achter de eerste dame.

Nou is dit een kleine wedstrijd van bijna 400 deelnemers maar toch ben ik er heel blij mee. Vanochtend was ik nog aan het mopperen dat vrouwen het toch maar moeilijk hebben (nog steeds of alweer menstruatie) maar eerlijk is eerlijk: hardlopende mannen moeten veel harder hun best doen om iets te bereiken in hun categorie. Kijk maar eens op het lijstje dat ik hieronder maakte.

tom optiek lenteloop analyse uitslagen

Maar dat is genoeg lijstjesgeneuzel. Het ging als volgt vandaag:

  • 09:00 -> wakker worden, de was afhalen en opvouwen, naar de wc, buienradar checken, kleding kiezen, kattenwasje, tanden poetsen, pleister plakken (daarover later meer), vaseline smeren, aankleden.
  • 10:00 -> ontbijt klaargemaakt door manlief.
  • 10:30 -> wasje strijken, spullen zoeken, laatste check website Tom Opiek Lenteloop om in stemming te komen, pufje longenmedicijn nemen, gezicht insmeeren en eindelijk naar het toilet.
  • 11:00 -> op de fiets (6,5 km) naar de start, nummer ophalen, rondje inlopen en loopscholing doen, naar toilet, lekker kletsen met iedereen, beetje zitten en rondhangen, start selfie maken en nog een keer naar het toilet voor de laatste druppels
  • 11:15 -> naar de start wandelen, lekker plekje zoeken en verder kletsen en rondkijken hoe iedereen erbij loopt. Ik zag een ontzettend leuk shirt met de Erasmusbrug erop maar deze tight met zakjes voor gels lijkt me echt geweldig. Ik mocht er even een foto van maken en heb hem al opgezocht op het web dus.20170326_121859_1

Om een of andere redenen heb ik vandaag geëxperimenteerd met een pleister die ik van de fysiotherapeut (waar ik oedeemtherapie krijg) had gekregen. Ik plakte die zodanig op mijn gezicht dat mijn geopereerde neusgat een beetje open bleef. Het voelde wel strak op mijn gezicht en het trok bij mijn oog maar ik wilde het gewoon eens proberen. Later ging ik aan de slag met een zonnebrandstick (Avene) om de rest van mijn gezicht te beschermen zonder dat de pleister los zou gaan. Verder deed ik een oude zonnebril op waar ik het neusstuk heb weg geveild (minder druk op mijn neus) omdat ik bang was dat mijn oog zou tranen door de strakke pleister eronder maar ook i.v.m. het zonlicht zelf.

Tja en dan de wedstrijd zelf. Eerst werd de 5 km weggeschoten en vijf minuten later mochten wij. Het was een parcours over één ronde met een keerlus waar je over kleine 100 meter de snelle lopers weer tegenkwam totdat je zelf gekeerd was.

Ik was snel weg en het voelde makkelijk aan met de wind in de rug. Bij controle na de eerste km zag ik een tempo van 4:43 op mijn Garmin en dat was veel te hard dus ik bond in. Toch bleef het makkelijk gaan en op een gegeven moment zie ik Gudy (trainster bij CAV Energie) voor me lopen die veel sneller is dan ik. Ik hou nog iets meer in want dat klopt gewoon niet, maar op een gegeven moment ga ik haar gewoon voorbij. In de verte ziek ik Jos in zijn rood-zwarte CAV Energie shirt lopen. Hij had voor de start tegen me gezegd dat hij hier al een paar keer rond de 50 minuten had gelopen. Ik neem hem als ijkpunt en ga verder.

parcours lenteloop  2017.JPG

Er komt een dame met vlecht in een Roparunshirt in hoog tempo voorbij en die laat ik lekker gaan maar ze neemt me toch een beetje mee in haar slipstream. We komen op een smalle weg en er lopen wat mensen onhandig breed maar mijn ‘excuse me’ wordt beantwoord met ruimte om te lopen en ik ga door, zelfs die Roparundame voorbij. Ik herken stukken van de route die ik enkele weken geleden in omgekeerde richting liep op mijn rondje Hoogvliet. Het gaat nog steeds goed. Iedere km check ik ongeveer welk tempo ik loop maar ik vergeet het zodra ik het gezien heb.

Dan komen de snelle lopers ons tegemoet en naderen 20170325_174830_1we drankpost. Ik wik en weeg en besluit toch wandelend te drinken. Tiny schreef op zijn blog onlangs dat je dat altijd wel weer terugverdiend en in de boeken over chirunning las ik over een mond vol water iedere 10 minuten. Ik denk trouwens nog veel aan de aanwijzingen uit die twee boeken waar ik gisteren lui mee in mijn stoel heb gezeten onderweg. De leidende tip was ontspannen en lopen zoals het lekker gaat. Ik stop dus, wandel en drink een paar slokken tot ik mijn droge mond kwijt ben en loop weer door.

We hebben de wind nu tegen ondertussen en ik laat dat gewoon gebeuren. Ik verspil er geen energie aan om er harder tegenaan te gaan. Het is sowieso te vroeg om te versnellen. Het zicht op Jos met zijn rood-zwarte shirt ben ik een beetje kwijt maar ik focus me daar weer op en zorg dat ik heel langzaam op hem inloop. Ik word ingehaald door jonge snelle lopers die daarna ineens weer instorten maar ook door lopers die nu pas op stoom komen. Ik trek me nergens iets van aan maar ga door zoals het lekker gaat. Ik kijk weinig op mijn Garmin alleen als ik een km paaltje zie. Bij de 8 km aanduiding realiseer ik me dat er een mooie tijd in zit vandaag en ik zet licht aan met het idee dat ik over een kwartier lekker met alles klaar ben. Nog steeds voelen de benen goed, dat wil zeggen dat ik ze helemaal niet voel. Ik passeer wat mensen en kom dichter bij mijn ijkpunt oftewel Jos in rood/zwart.

rondetijden lenteloop

We naderen Rhoon weer en ik begin rond te kijken of ik al iets van de finishboog zie want dit tempo hou ik niet zo lang vol. Nog een keer kijk ik op mijn Garmin 9,5 km nog even volhouden dan maar. Een roze dame die ik voorbij ben gelopen komt weer terug maar komt er
niet voorbij. Een andere roze dame loopt me voorbij of ik stilsta. Die laat ik lekker gaan. Dan wordt er aangezet voor de sprint maar ik laat niemand meer voorbij 20170326_141408_1en ren als ik gek tot ik over de finish ben. Het startnummer wordt gecheckt en gelijk krijg ik een kaartje in mijn handen gedrukt met de mededeling dat ik 2e vrouw ben van mijn categorie. Daarna sta ik uit te hijgen bij de watertafel om me dan ineens te realiseren dat ik mijn tijd niet gestopt hebt en dus ook niet weet.

Felicitaties van wat bekenden en ik bedank Jos voor zijn niet bewuste rol als gangmaker en ijkpunt. Dan is het tijd om even goed te rekken want ik realiseer me dat ik toch wel echt heel hard ben gegaan en ik wil geen gedoe hebben met de marathon over twee weken.

Ik kijk tot iedereen binnen is, bel manlief dat ik later kom doordat ik moet wachten op de prijsuitreiking. Dan wandel dan naar de sporthal om mijn jack aan te trekken en wat te eten en drinken te kopen want ik had gerekend om gewoon gelijk naar huis te fietsen. Met een big smile geniet ik ervan. De fotograaf vraagt of ik gevallen ben en wijst naar mijn pleister. Ik geef hem uitleg maar durf hem nog niet los te halen omdat ik bang ben voor mijn huid. Later doe ik toch heel voorzichtig stukje voor stukje en ik smeer er wat lippenbalsem op om het schrijnende gevoel tegen te gaan, maar er is niks beschadigd.

Nou en na een flinke tijd wachten krijg ik dus mijn 2e prijs V46 (nog steeds zonder mijn tijd te weten) en worden er foto’s gemaakt. De man met het witte shirt die over mijn schouder kijkt is trouwens de winnaar Nixon Fernandes die er 0:34:00 over deed. Maar dat ontdekte ik thuis pas op uitslagen.nl en daar heb ik dus ook opgezocht wat mijn oude PR was en ik mijn smile werd dus nog veel groter. Ik vind het echt geweldig dat ik weer een tijd loop zoals vroeger. Zou het aan de pleister hebben gelegen, aan die core-oefeningen of aan die 10 kg die ik sinds januari ben afgevallen? Het weer en het vlakke parcours werkten in ieder geval goed mee en de organisatie van de Tom Optiek Lenteloop was ook uitstekend. Dus als je zin hebt zeg ik grijp je kans volgend jaar bij een kleine lokale loop.

20170326_145450_1

 

 

Advertenties

»

  1. Matroos Beek schreef:

    Een spannende wedstrijd, een super prestatie en een eervolle tweede plaats. Je straalt op de foto. En terecht. Sportieve en bewonderende groet!

  2. Je bent een killer – geen medelijden met de medeloopsters :)!

  3. Affodil schreef:

    Van een prestatie gesproken! Proficiat.

  4. Jannet schreef:

    Nogmaals proficiat, wat een heerlijke en verdiende opsteker.

  5. Rob Alberts schreef:

    gefeliciteerd, goed gedaan.

    Vrolijke voorjaarsgroet,

  6. rudolfverhoef schreef:

    Geweldig verhaal Dorothé!
    Het zal best een combinatie van all die factoren zijn, met name die 10kg minder denk ik. Nogmaals, gefeliciteerd met deze mooie prestatie

  7. Alex schreef:

    Hartstikke mooie tijd Dorothé!!!Gefeliciteerd!!!

  8. Geweldig! Kijk haar shinen! Mooi verslag! Super!

  9. katrn schreef:

    Zo leuk dat je je man belde om te melden dat je later zou zijn door het wachten op de prijsuitreiking. Geweldig! Proficiat met je mooie PR.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s