marathonfoto's

Nou gewoon doorgaan met ademen in ieder geval maar dat herstellen hoe gaat dat dan? Het verschilt nogal per marathon en per persoon.  Zo doe ik het deze keer na #MR17:

Zo snel mogelijk na de finish neem ik altijd contact op met mijn gezin om te laten weten dat ik heelhuids over de meet ben gekomen. Dat is nl. niet vanzelfsprekend. Dit jaar op de marathon waren er veel meer uitvallers als anders maar ook helaas weet ik van een hartstilstand op een gewoon joggingrondje van een getrainde loper (vader van een vriendje van de jongens destijds).

Ook zo snel mogelijk probeer ik wat te eten en te drinken. Ik ben dol op bouillon, koffie en Coca Cola na afloop want ik kan geen zoet meer zien. Banaan en sinaasappel kan ik meestal goed wegkrijgen maar zoet niet. Voor Weight Watchers scoorde ik graag een patatje met extra zout maar dat heb ik afgeschaft. Dit keer stond het eten me heel erg tegen en lukte dit pas na een paar uur, maar drinken ging prima.

Na een marathon stretch ik mijn spieren niet maar ik vind het wel lekker om even te hangen en mezelf wat los te maken. De meningen en adviezen over rekken zijn verdeeld. Bij kortere wedstrijden rek ik wel maar na een marathon geloof ik dat ik geen extra prikkel hoef te geven. Eenmaal thuis geloof ik ook rust en verzorging. Ik mag dan graag in bad dobberen tot het water koud, mijn boek uit, de koffie op is en ik hoognodig naar de wc moet 😉  Bij die koffie hoort dan de ene keer wat lekkers (zelfgebakken) en de andere keer wat gezonds (kwark met muesli en fruit).

Dan komt het geestelijke herstel en ga je op social media kijken naar wat je loopvrienden hebben gedaan. Meestal heb ik zelf ook al een kort bericht op Instagram geplaatst dat je dan makkelijk kunt delen op Twitter en Facebook.  Klik hier voor IG en hier voor Twitter volgen. Mijn Facebookvriendengroep hou ik beperkt maar voor de blogs is er een aparte FB pagina hier. Heerlijk om zo mee te leven met anderen en begrip te krijgen voor wat de prestatie voor je betekent. Vaak begint het dan pas door te dringen wat je hebt gedaan en evt. teleurstellingen worden in een ander licht geplaatst door hardloopvrienden.

Daarna is het zo’n beetje etenstijd geworden en dan hoef ik heerlijk niks te doen behalve op te smikkelen wat manlief en/of kids gemaakt hebben. Ik zorg er wel voor dat er dan iets met veel eiwitten en groenten op het menu staat en vaak zijn er gebakken aardappels (hier in huis blokpiepertjes genoemd) of met schil en al uit de oven.

Meestal staan de uitslagen na het eten on line en die bestudeer ik dan uitgebreid natuurlijk. Ook probeer ik mijn Garmin-gegevens te uploaden maar vaak is de site na een wedstrijd overbelast en dan lukken deze dingen niet. Vervolgens ga ik plat op de bank voor de tv voor een film maar deze keer keek ik het Studio Sport  verslag van de marathon en dan drink een pot thee leeg. Ik drink altijd erg veel na het hardlopen. Als ik dat niet doe dan krijg ik hoofdpijn en heb ik het gevoel dat ik meer spierpijn/stijfheid krijg. Graag mag ik ook een wijntje of port drinken maar vaak stel ik dat uit tot de volgende avond omdat ik denk dat mijn lijf andere dingen meer nodig heeft om te herstellen. Bovendien slaap ik slechter met alcohol op.

De volgende dag doe ik kalm aan voor zover dat te plannen is. Ik ga meestal wat fietsen of wandelen. De tweede dag ga ik naar de sportschool voor een sessie cardio, wat buikspier- en wat stabiliteitsoefeningen. Dit is de dag met de meeste kans op spierpijn. Bij die oefeningen kan ik dan heel goed voelen waarom ik ze doe en welke ik misschien nog meer zou moeten doen. Ik doe ze dan alleen maar als een soort test en om het lijf los te maken. Vooral mijn heupen zijn gebaat bij oefening.

roparunningblind

Op woensdag begin ik dan weer met een herstelloopje van 5-10 km (afhankelijk van hoe het gaat) in een rustig tempo, meestal alleen om goed te observeren hoe het gaat en wt ik voel. Deze keer ging ik ik als buddy van John op pad. John is oprichter van Running Blind en hij is in training voor de Roparun. Hij liep het tweede gedeelte van de marathon van Rotterdam als teamrun (dus 2 duo’s van buddy en loper). Het team finishte binnen de vier uur. Ik besef nu pas hoe moeilijk het lopen is geweest in de drukte en bij alle rommel op het parcours vooral bij de drank- en sponsposten voor John en zijn buddy. We hebben lekker gelopen en we hadden genoeg te kletsen. Mijn benen liepen wel vol na 5 km dus na 9 km was het mooi geweest

Mocht je meer willen weten over hoe te lopen met een blinde/slechtziende als buddy lees dan dit of kijk naar de filmpjes hier en voor sponsoring van het Roparunning Blind Team 130 hier.

Op donderdag fietste ik wat en vrijdag ging ik opnieuw hardlopen. De tweede keer is ook in een rustig tempo maar ik doe een paar testjes om uit te vinden hoe het is met mijn lijf. Ik ren een hellinkje op en af en ik versnel kort. Ik merkte dat mijn liezen een klein beetje gevoelig zijn maar verder gaat het prima.

In de eerste week na een loop probeer ik ook altijd een blog te schrijven om de loopervaring te verwerken maar ook om nog even na te genieten. Er komen dan ook altijd nabeschouwingen van de wedstrijd en allerlei foto’s beschikbaar. Heel af en toe koop ik foto’s als ze betaalbaar zijn en om de inzet van de fotografen te sponsoren. Alleen van de eerste marathon na de operaties 2015 heb ik ooit de wedstrijdfoto’s gekocht (d.w.z. gekregen voor moederdag) omdat dit zo veel voor mij betekende (zie hieronder). Ik respecteer copyright. De foto’s bovenaan dit blog zijn hier on line groter te bekijken.

Tja en dan ga ik nu langzamerhand weer verder met hardlopen. Ik probeer weer snel op de halve marathonafstand te komen qua duurloop. Waarschijnlijk lukt dat volgend weekend al weer. Ik probeer het gewoon rustig uit met eerst eens 12-15 met de Pasen. Zo’n eerste maand na een marathon loop ik meer op gevoel. Als de afstand me tegen staat en/of de benen niet lekker voelen dan verminder ik de trainingsomvang/frequentie. Aan snelheid doe ik sowieso weinig maar alles wat meer vraagt laat ik achterwege zoals omhoog lopen of vroeg staan of toch nog even snel een training doen. Even relaxed lopen is goed voor mij. Hier kun je nog wat meer informatie over herstel na een marathon vinden.

parcours maasdijkmarathon.JPG

En ja ik heb ook al weer loopplannen. Ik ga niet zo hard als de topatleten die maximaal twee marathons per jaar kunnen lopen. Maar ik ben ook geen ultrarunner die maandelijks meerdere marathons kan lopen.  Voor dit jaar stond er een zomermarathon en een trailmarathon in de planning. Volgend jaar hoop ik in een voorjaarsmarathon misschien een sub4 te lopen en dan in het najaar als bekroning en 10e marathon mijn eerste buitenlandse marathon te doen. Nu ben ik nog jong 😉 (55) en fit dus ik kan er nog voor gaan. Op 11 juni wordt de Maasdijkmarathon gehouden in Oss over twee rondes van 21,1 km. Voor mij is dat een eerste keer een hele marathon zo ver van huis en de ervaring met tweemaal dezelfde ronde. Ook wil ik ervaren hoe ik het gaat met warmer weer op die afstand. Ik loop hem dus meer als training dan als afstand. Ik schrijf pas half mei in als ik zeker weet dat mijn herstel goed verloopt.

voeding marathon

Verder heb ik mijn voeding/vochtinname tijdens de marathon nog even nagelopen en uitgerekend. Ik heb geen last gehad van de ‘man met de hamer’ en dit is dus een aardige richtlijn voor de volgende marathon. Ik gebruik dus meer koolhydraten dan aanbevolen en drink nog steeds wat te weinig. Ik gebruikte de sportrepen en sportdrank van Isostar en de gels van Maxim. Voor het gemak heb ik 4,5 uur gerekend. Het water is een schatting omdat ik wel bij iedere post dronk maar niet zoveel.

20170413_191320_1

Tja en dan is het tijd om even wat afstand te nemen en alle dingen te doen die nog op mijn lijstje staan. Bovenaan staat het maken van de werkbeschrijving van het naaiproject van de maand maart dat ik hier al even showde. Daarna ga ik aan de slag met een fotoboek voor een vriendin. Pas als ik die twee dingen af heb mag ik van mezelf weer bloggen en op social media berichten plaatsen. Ik hoop dat dit mij daadkracht geeft om gedane beloften in te lossen. Niet met alles ben ik even ijverig dus.

Verder geniet ik gewoon van de Paasdagen vooral met gezelligheid en niet met bergen chocolade en eten. Ik ben nog wel van plan om een worteltjestaart te bakken. Als hij lekker is dan plaats ik hier nog wel eens het recept.

Fijne Paasdagen allemaal en tot over ……

20170413_191403_1

Advertenties

»

  1. Kakel schreef:

    Je bent letterlijk en figuurlijk na de marathon in de running gebleven. En dat verbaast me niets! Die medaille heb je dik verdiend, maar daar heb je het niet voor gedaan. Het is altijd de ervaring die telt.
    Ik heb een paar keer Luik-Bastenaken-Luik gefietst (255 km.) Na afloop kon ik geen eten, drinken en fiets meer zien. De volgende dag smaakt alles weer en ben je zelfs je zadelpijn vergeten (-:
    Fijne paasdagen en een lieve groet ♥

    • djaktief schreef:

      Jeetje dat doen alleen de cracks. LBL respect. Fietsen kan ik weer niet maar manlief wel. Hij heeft standaard dat hij na sport weinig trek heeft. Ik nooit. Dit was de eerste keer.

  2. Matroos Beek schreef:

    De flow zit er duidelijk nog helemaal in. Houden zo!

  3. Tiny Raijmakers schreef:

    Zoals je zegt voldoende en op tijd eten en drinken zie je de man met de hamer niet.

  4. Die had ik inderdaad gemist.
    Volle bewondering voor je karakter – zelf zou ik het niet aankunnen…

  5. Rob Alberts schreef:

    Bij gelezen en geinformeerd, respectvolle groet,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s