2010 foto 2749_1Deze kerstvakantie stonden we met het hele gezin op de lange latten in Zell am Ziller. We troffen uitstekende sneeuwcondities en behoorlijk goed weer. Slechts één dag waaide het zo hard dat de meeste liften gesloten waren en één dag sneeuwde het de hele dag.

Terwijl we terugreden naar huis borrelde bij mij het plan op om een blog te schrijven over al mijn wintersportavonturen. Ik was nl. wel benieuwd hoe vaak ik op de lange latten had gestaan en nieuwsgierig naar de oude foto’s. Nu de kinderen de Harakiri-abfahrt van 78% in Mayrhofen deden, gingen mijn gedachten terug naar hun eerste ski-avonturen. Ik besloot eens lekker te bladeren in mijn foto-albums en jullie mogen even meekijken.

IMG_20180106_142144251_1

1992 San Christina Val Gardena Dolomieten Italië
Hier ga ik voor het eerst met Arjen op skivakantie en krijg ik mijn eerste lessen. Ik heb goede herinneringen aan de cappuccino’s die ik dronk op Monte Pana met uitzicht op die prachtige poedersuikertaart van het Sella massief, maar ik weet ook nog goed hoe panisch ik was toen ik voor het eerst een rode afdaling moest doen vanaf Monte Seura en dus ‘in ploeg’ tegenwoordig heet dat ‘pizzapunt’ aan de rand van het piste in het bos stond te staren. De skileraar had grote moeite om mij naar beneden te praten. Manlief skiede met vriend Alex met wie hij al jaren op wintersport ging en met de andere gasten van het groepsappartement dat we hadden geboekt via de NBBS. We moesten er zelf koken en een dag hadden we geen eten omdat ze zoveel sambal erbij hadden gedaan dat niemand het kon verdragen. Those were the days…

IMG_20180106_142400591_11993 Selva Val Gardena Dolomieten Italië
Opnieuw naar Italië met manlief en Alex maar nu in een hotelletje dat geweldig lag aan de piste maar een zeer gammele wc had op de gang met een trapje. Tijdens een van de eerste dagen na de skilessen maakte ik een val waarbij ik mijn duim brak op de skistok. Ik kreeg gips maar het lukte me toch om gewoon door te blijven skiën. Mijn handschoen had ik opengeknipt en mijn kapotte skibroek gerepareerd met stickers.

 

 

 

IMG_20180106_142812519_11994 Saas Grund Wallis Zwitserland
In november maakten we altijd plannen met Alex voor een nieuwe bestemming en deze keer werd het Zwitserland. Ik had opnieuw les maar terwijl de mannen verre tochten maakten ook naar Saas Fee. Toch kon er niet alle dagen geskied worden ivm lawinegevaar. Ik herinner me nog een geweldig restaurant dat ronddraaide terwijl je over de bergen uit keek en dat er geen auto’s reden in Saas Fee. Hier sta ik met manlief te poseren voor die geweldige bergen, maar het was zeker die week niet zo geweldig qua weersomstandigheden.

IMG_20180106_143112681_11995 Canazei Val di Fassa Dolomieten Italië
Dit jaar ging vriendin Wies mee met ons trio. We reizden weer met de trein over de Brennero. Wij dames volgden beide skiles in verschillende klassen maar ’s middags konden we samen oefenen en gezellig wat drinken, want wij waren niet zo fanatiek als het manvolk. Het Italiaanse hotel was dit keer ook erg bijzonder. De naam had ons te denken moeten geven Stella Montis want iedere dag moesten we na het skiën op onze skischoenen een flink eind om hoog klauteren. Er was een probleem met de elektriciteit en het eten werd aangepast want niet alles kon gesneden of gemaakt worden. ‘Non est luce’ was een gevleugelde kreet die week. Afrekenen van de consumpties kon ook niet trouwens. Helaas eindigde de vakantie voor Wies in een brace omdat er iets met haar knie was gebeurd.

IMG_20180106_143355172_11996 Sauze d’Oulx Via Lattea Piedmonte Italië
Na diverse keren geskied te hebben in de Dolomieten lonkten nu de Italiaanse Alpen naar ons om eens te verkennen. We togen in dezelfde samenstelling als vorig jaar naar Sauze d’Oulx en Sestriëre. Manlief en ik zouden twee weken blijven en de anderen één. Eerst weer op les dacht ik maar dat weet ik niet meer zeker. Ik herinner me nog wel dat ik om een of andere reden de Weltcup slalom deed die Tomba la Bomba  kort daarvoor zeer succesvol had afgelegd. Het was geen goed plan want in de bochten had men water gespoten zodat de topskiërs harder konden gaan. Voor mij waren die ijsplaten een drama, maar ik ben beneden geraakt. Later in deed ik eenmaal deze afdaling die op de foto staat maar die was toen niet goed zichtbaar anders had ik hem nooit gedurfd. We kwamen deze vakantie gelukkig wel alle vier heelhuids thuis. Dit zou voorlopig mijn laatste wintersportvakantie zijn omdat ik in verwachting wilde raken.

IMG_20180106_143543426_11997 Trois Vallées Frankrijk
In het najaar van 1996 kreeg ik een miskraam en daarna raakte ik opnieuw in verwachting. Ik ging niet op wintersport maar manlief ging wel met Alex laat in het seizoen naar Frankrijk waar de sneeuwomstandigheden slecht waren.

.

 

IMG_20180106_143845529_1

1998 Serfaus Tirol Oostenrijk – In het voorjaar van 1997 werd onze oudste geboren en wij zochten een manier om toch te kunnen blijven skiën. We vonden een hotel met oppas. Zoonlief kreeg nog borstvoeding maar was ook al aan de vaste hapjes toe dus het zou moeten lukken. Maar zoonlief had heel veel moeite om te slapen en te eten bij mensen die hij niet kende. Ik was het skiën niet verleerd en zelfs wat minder bang als vroeger. We genoten van de uren die we samen konden skiën maar manlief ging er ook alleen op uit. Wel namen we onze zoon mee naar 2000 meter hoogte en wandelden met hem in de sneeuw. Dan sliep hij in ieder geval prima. Begin 1999 werd middelste geboren en hadden wel wat anders te doen dan de wintersport.

IMG_20180106_144315163_12000 Serfaus Tirol Oostenrijk – Met een peuter en een baby op wintersport durfden we alleen met hele goede oppas. De ouders van manlief gingen met ons mee. Zij reisden met de trein en wij met de auto en manlief haalde ze af. Ze hadden hun langlaufski’s meegenomen. De kinderen hadden het erg goed naar de zin met opa en oma. Wij konden met een gerust hart gaan skiën. Ook wisselden we wel eens een af zodat zij een dagje konden langlaufen. Oudste genoot erg van alle speelvoorzieningen in de sneeuw. Serfaus was echt geweldig voor de kinderen en  autovrij.

IMG_20180106_144700342_12001 La Plagne Frankrijk
Manlief ging met collega’s een lang weekend skiën want ik was inmiddels (na weer een miskraam) opnieuw in verwachting.  Jongste werd in dat voorjaar geboren.

In 2002 gingen we niet naar de sneeuw maar met het gezin naar Texel in de voorjaarsvakantie en in de krokusvakantie van 2003 boekten we een huisje in Vielsalm in België. Met drie kinderen was het leven behoorlijk druk geworden en ik kon het niet altijd allemaal zo goed aan/bijbenen. Verder kregen we in 2003 een ernstig auto-ongeluk dat uiteindelijk goed afliep, maar wat wel veel impact heeft gehad.

2004 foto-c 019_12004 Avoriaz Frankrijk
Het lukte manlief om nogmaals met collega’s een korte skireis te maken, maar daarna vroeg de verhuizing naar Barendrecht medio 2004 heel veel tijd, geld en energie.  Mijn ouders kwamen ons daar in september bezoeken en dat bleek later heel bijzonder want in november van dat jaar overleed mijn moeder (die al lang veel gezondheidsproblemen had) toch ineens plotseling.

 

 

 

 

IMG_20180106_1453412832005 Bad Kleinkirchheim Karinthië Oostenrijk
Om weer even lekker bij te tanken boekten we voor één keer buiten de schoolvakanties de wintersport in een hotel met alles erop en eraan voor de kinderen. We regelden ook hele dagen skiles met eten tussen de middag zodat we zelf ook op pad zouden kunnen. Het had zo mooi kunnen zijn maar helaas kregen we al gauw zieke kinderen. Alleen de jongste heeft de hele week alle lessen kunnen volgen, middelste deed halve lesdagen en oudste was gewoon te ziek. Verder bleek ook de buffetformule niet aan te slaan bij de kinderen. Ze wilden niks (omdat ze ziek waren?) of aten juist veel te veel, zodat we daarna nooit meer naar een hotel zijn gegaan. Verder was het ongelooflijk hoe snel de kinderen leerden skiën.  Zonder angst in ‘pizzapunt’ of ‘schuss’ naar beneden. Geen bochten nodig 😉

2006 foto-c 038_1

2006 Tux Zillertal Oostenrijk
Voor het eerst in een appartement op onszelf was een hele organisatie maar we hadden het er heel erg naar ons zin. De kinderen gingen zoveel mogelijk op les en hadden er veel lol in. Ze speelden ook nog zelf buiten in de sneeuw en ’s avonds vielen ze doodmoe in slaap. Toevallig had ik van dat jaar geen logboek bijgehouden maar de foto zegt genoeg. We maakten ook voor het eerst een echt skitochtje met de jongens. Manlief voorop het treintje en ik achteraan.

2006 foto-c 061_1

 

2007 foto-c 134_12007 San Christina Val Gardena Dolomieten Italië
Dit jaar ging een langgekoesterde wens van manlief in vervulling: weer eens skiën in Italië. Op de eerste dag oefenden de kinderen fanatiek om een goede beurt te maken bij het voorskiën om in een goede klas te komen.  Ze bleven fanatiek tot aan de laatste dag waarop de wedstrijden werden gehouden. Middelste sleepte zelfs een beker in de wacht. We reisden pas op zaterdag terug en gebruikten die dag nog om volop te skiën. Oudste (9) maakte zijn eerste zwarte afdaling met manlief. Wat was ik blij dat ze heelhuids beneden waren.

2007 foto-c 146_1

2008 B108_12008 Zell am Ziller Zillertal Oostenrijk
Hoewel het weerzien met Italië ons zeer goed bevallen was, gingen we toch terug naar Oostenrijk omdat de prijzen van de liftpassen etc. daar toch veel gunstiger waren zeker nu onze kinderen ook groter werden en meer moesten betalen. Dit jaar gingen de kinderen ook weer allemaal op skiles maar oudste ging al eens een extra dagje met ons mee op skitour met ons.

De laatste dag deden we ook altijd zo’n tocht met zijn allen maar dit jaar was er een vreselijke storm aan de gang en bij de cabinelift werd gevraagd of we wel echt naar boven wilden met onze kinderen. De liften naar de hoogste toppen draaiden niet maar we konden wel enkele afdalingen maken in de wind en de ijsregen. Maar toen we voor een bepaalde lift stonden te wachten werd de bediening gestaakt en moesten we een flink stuk terugklimmen naar het middenstation.  Eerst maar eens koffie gedronken en dan een paar keer de sleepliftjes was toen het enige dat overbleef. Het was pas 11 uur. Toen viel het licht uit en dus ook de koffiemachine en dus ook de sleepliften. Een vroege lunch zat er ook al niet in omdat het zonder stroom zo moeilijk patat bakken is. De kinderen gingen buiten sneeuwballen gooien en wij rustten nog wat uit van de klim. Toen er om 12.00 uur weer stroom was hebben we gauw een patatlunch besteld.

Toen werd er omgeroepen dat iedereen naar de gondel moest, want die zou ivm met de wind binnen niet al te lange tijd worden stopgezet. De stroom viel weer uit en dus ook de gondel. Bovendien ging het hard hagelen en sneeuwen (en nog steeds stormen) en er woeien wolken mist over ons heen. Na een kwartiertje een luide puf: er kwam zwarte rook uit het kleine schoorsteentje van het gondelstation. Het diesel-noodaggregaat was gestart. De overblijvers konden weg: deuren sluiten moest met de hand en daarna werd de gondel aangeduwd. Alles ging heel langzaam. Het duurde ¾ uur voor het rijtje voor de lift voor ons weg was. Toen onze gondel 10 minuten op weg was (en dus pas een klein stukje omdat het zo langzaam ging) bleven we 20 minuten hangen op de zelfde plek bij een mooie boom, paal 11 en verder alleen veel mist en een heuse sneeuwstorm. Na een heel uur in het kleine hokje waren we bij het middenstation (in hoogte nog niet op de helft). De liftmannen vroegen heel vriendelijk of alles in orde was. De laatste etappe ging relatief vlot en om 14.40 uur waren we beneden (2 ½ uur na de laatste hap van de lunch en 1 uur en 40 minuten na het instappen). Daar hoorden we dat de storm 4 doden in Tirol had gekost en dat het op de weg nog een chaos was. Daarom hebben we nog een klein uurtje in Zell rondgekeken en zijn we uiteindelijk om 16.00 uur vertrokken.  Vergeleken met de rest van de dag was de autorit een makkie.

2009 foto 1113_12009 Zell am Ziller Zillertal Oostenrijk
We vertrokken om 21.00 uur op vrijdagavond  uit Barendrecht maar strandden helaas al bij Leerdam met motorstoring en werden afgesleept naar Gorinchem. We hoefden gelukkig maar een half uur bij -5 graden tot onze enkels in de sneeuw in de berm te wachten. In Gorinchem zijn we na veel gebel met Citroen Assistance en de reisverzekering om 00.20 uur door een vriendin met grote bus opgehaald en weer naar huis gegaan om te slapen. Op zaterdag kwam om 11.30 uur de leenauto een Mazda 5 en om 12.15 vertrokken bij een temperatuur van -8 in Barendrecht. De eerste file hadden we al in Nederland te pakken op de A16 (afslag A58).  In Frankfurt was er lichte sneeuwval. Extra lastig waren de bevroren ruitensproeiers, waardoor je van tijd tot tijd de weg af moest om de ruiten schoon te maken. Het ging daarom allemaal niet zo snel en de reis was erg inspannend, zeker na een nacht van erg weinig slaap. Uiteindelijk waren we om 23.45 uur in Zell am Ziller. We pakten een beetje uit en bliezen wat uit en om 02.00 uur gingen we slapen. De volgende dag was het zonnig maar toch -20. Na het ontbijt hebben we verder uitgepakt en skispullen uitgezocht en aangetrokken. De leenauto was ontdooid in de garage van onze gastvrouw, maar het grootste deel van de ruitensproeiervloeistof bleef bevroren, daarom bijgevuld met 1 liter -60 in de hoop op verbetering. Daarna regelden we ski’s en skipas en toen konden we de berg op. De kinderen gingen niet meer op les maar we maakten tochten met ze ook naar de andere skigebieden in de buurt Kaltenbach en Mayrhofen. Het koude weer sloeg om door een föhn die met regen en wind nog wel eens roet in onze skiplannen gooide maar we genoten van wat we konden doen.

2010 Zell am Ziller Zillertal Oostenrijk 2010 foto 2753_1
Inmiddels was oudste op de middelbare school en nadat we die van zijn kerstgala hadden opgepikt midden in de nacht konden we op pad. De kinderen werden groter en mondiger. Ze hadden hun eigen plannen en gaven ook steeds meer aan wat ze niet wilden en waar ze last van hadden. Zelf kreeg ik pijn in mijn heup van het lange staan in sleepliften omdat de zenuw dan klem komt te zitten. Oudste kreeg in de lift pijn in/aan zijn knie omdat hij die op een bepaalde manier moet buiten om te kunnen zitten. Middelste kreeg pijn in zijn rug bij sleepliften en hij vond ze vreselijk saai. Jongste kreeg uitslag van zijn skihelm. Manlief kreeg kapotte schenen van de skischoenen (zoals altijd) maar daarmee skiet hij vrolijk door. We splitsten ons nu op in teams. Manlief ging dan met oudste in een ander gebied skiën en ik met de jongste twee op de thuishellingen.  Mijn team pauzeerde wat vaker en stopte ook wat vroeger.

In 2011 gingen we niet skiën omdat de vakantie niet gunstig viel qua dagen en de mannen liever vuurwerk wilden afsteken met Oudjaar.

P1100108_12012 Zell am Ziller Zillertal Oostenrijk
Over deze vakantie schreef ik al dit blog.

In 2013 kreeg ik de diagnose huidkanker en het jaar daarop 2014 werd ik diverse keren geopereerd (januari/maart/juni) hetgeen niet te combineren was met een wintersportvakantie.

 

 

 

 

 

P1170952_1 2015 Zell am Ziller Zillertal Oosstenrijk
Ook dit jaar volgde nog een operatie in oktober en er zou er nog een plaatsvinden maar die werd uitgesteld om nog een keer met het hele gezin te kunnen gaan skiën voordat kinderen het huis uit zouden gaan ivm studie. Hierover schreef ik reeds dit blog

 

 

Onze skivakantie van 2016 schoven we door naar begin van dit jaar:

20170131_144621_12017 Gortipohl Silvretta Montafon Oostenrijk
Met nog twee grote kinderen thuis waagden manlief het erop om dit jaar samen te gaan skiën (buiten de schoolvakantie) maar dan wat korter. Ik had er niet over geblogd bleek later omdat ik druk was met andere dingen. Wel had ik diverse foto’s op Instagram gezet. Manlief was ziek tijdens de vakantie en ik was ook niet fit maar we hebben toch wel fijn kunnen skiën hoewel het op enkele dagen heel hard sneeuwde en dan ging ik liever even koffie drinken en Strudel eten terwijl manlief solo op avontuur ging. Een van de jongens werd ook ziek en dat voelde lastig  maar ze hebben goed voor elkaar gezorgd.

IMG_20171229_115222098_12017 Zell am Ziller Zillertal Oostenrijk
Nu twee kinderen elders studeren hadden we voor de enige vakantie die we allemaal tegelijk hebben het plan op gevat om nog een keer te gaan skiën. We troffen uitstekende sneeuw en goed weer.  Best saai dus, maar uiteraard zijn er toch nog wel een paar bijzondere dingen om jeu aan deze toekomstige herinneringen te geven.

Zo was er de dag dat het enorm stormde. We mochten wel naar boven  met de cabinebaan maar daarna had je alleen de keuze uit de sleepliftjes of terug skiën over de zwarte dalafdaling.  Omdat die afdaling echt pikzwart is amuseerde ik me op de babyhelling afwisselend drie keer links en drie keer rechts afdalen. Ik genoot van wat ik wel kon doen en stond als een van de weinigen in de lange rij te wachten met een big smile. Gelukkig mochten ’s middags weer verder omhoog.

Op een van de nachten had het flink gesneeuwd. De piste was wel geprepareerd maar daarna was er opnieuw een 20 cm verse sneeuw gevallen. Dat zorgde voor een verrassende afdaling moet ik zeggen. Ik probeerde een andere afdaling en die ging beter maar helaas toen ik omhoog ging met de cabinebaan kwam ik anderhalf uur vast te hangen met het uitzicht van de foto hier. Gelukkig zat ik niet helemaal alleen en was het niet open air, maar ik was toch blij dat uiteindelijk de diesel werd opgestart en we langzaam het bergstation bereikten. Helaas was de nieuwe laag sneeuw toen toen weg geskied tot grote buckels waar ik met mijn inmiddels stijve benen niet zo gemakkelijk op vooruit kon. Het meest trots ben ik op de tour die ik heb geskied. Tegenwoordig kun je dat mooi on line allemaal nazoeken op skiline. Je krijgt dan kaartjes en grafiekjes van de liften die je hebt gebruikt zoals van mijn tocht naar Gerlos, Königsleiten en Hochkrimml.

skidag decenber 2917 djVolgens de statistieken zou ik een kleine 200 km geskied hebben deze week maar manlief komt op bijna 500. De jongens houden het allemaal zelf bij maar daarvan mag ik niets publiceren ook geen foto’s. Ik sluit daarom dit lange witte verhaal maar af met een van de beelden die ik ook op IG plaatste en hoop dat ik ooit nog eens zo’n heerlijke gezinsvakantie mag beleven.

IMG_20171230_153450_159_1

 

Advertenties

»

  1. ‘Bewondering’, maar voor sneeuwvakanties sta ik echt niet te springen. Geef mij maar landen met een aangenaam klimaat.

  2. AnneMarie schreef:

    Een lange skiloopbaan. Zolang mogelijk volhouden want het ziet er ondanks de probleempjes met de kinderen fantastisch uit.

  3. Matroos Beek schreef:

    Een prachtige piste van skiplaatjes en herinneringen. Echt mooi om te zien. Ik zou zeggen ‘blijven gaan.’
    Ik heb het nooit gedaan, maar het spreekt me wel aan. Ik ben dol op sneeuw.
    Hartelijke groet

  4. Menck schreef:

    Sneeuw is mooi om naar te kijken, doch ik blijf er liever zo ver mogelijk van weg.

  5. kliefje schreef:

    Mooie beelden D, ziet eruit al een pracht-vakantie!

  6. Mirjam Kakelbont schreef:

    Het verbaast me totaal niet dat je met je gebroken arm gewoon door ging met skiën.
    Joris en ik hebben in Trois Vallées gefietst en reden zelfs hoger dan de skiliften.
    Mooie foto’s, Dorothe!

  7. Affodil schreef:

    Zell am Ziller. Mij zeer bekend. Met mijn ouders ben ik er jaren na elkaar met vakantie geweest, in de zomer weliswaar. Mijn moeder heeft nog altijd contact met de eigenaars van het gastenhuis waar we dan verbleven. Ik heb in die tijd een redelijke overdosis Alpen gekregen – toch al niet mijn biotoop- zodat ik later helemaal geen zin meer had om nog naar die contreien terug te keren. Geef mij maar Thijsse’s blonde duinen. Maakt me niet uit in welk seizoen…

  8. KnutzEls schreef:

    Mooie herinneringen. Voor mij geen ski-reizen, de hoge bergen trekken me niet. Maar de sneeuw zal daar heerlijk zijn.

  9. Vlinder1960 schreef:

    Ja, dat skiën blijft leuk. Ik heb het ook 10 jaar gedaan. Maar soms moet je kiezen tussen een (dure) skivakantie of een (dure) duikvakantie. En of ik ooit nog ga skiën is de grote vraag. Ik ga dan wel eerst nog een opfriscursus volgen denk ik. Ben ook geen 20 meer…

  10. Mrs. Brubeck schreef:

    Wat heerlijk om met je mee te mogen op wintersport! Als je met een gebroken duim gewoon verder gaat moet je wel een heel grote fan van de latten zijn :).
    Manlief houdt er ook van maar ik kan het niet en kan het nu ook niet meer leren met een schouder die te makkelijk uit de kom gaat. Maar ik hou wel heel erg van de bergen, Wallis in de zomer was erg mooi!
    Knap!!

  11. Rita Cornegge schreef:

    Wat heb je de ski avonturen prachtig verwoord! Ik heb ervan genoten, dank je wel!

  12. Morgaine schreef:

    Prachtige foto’s ook vooral, vroeger wilde ik altijd wel een keer op wintersport, of tenminste, niet de sport, maar de bergen in met sneeuw, en dan de arreslee met paarden ervoor en lange tochten maken. Maar ja, mijn spieren, zeggen nu, kom naar de zon! hahahaha

    X

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s