#dowhatispossible oftewel doorklungelen

IMG_20180121_141301262_1

Aan de blogfrequentie merken jullie vast wel dat er niet zoveel lijn in zit. Ik noemde het al een valse start maar omdat het nieuwe jaar nu richting februari loopt kun je eigenlijk niet meer spreken van starten. In tijden waarin het lekker loopt leg ik de lat vrij hoog en ben ik tamelijk perfectionistisch. Mezelf veroordelen omdat het allemaal niet gaat en loopt zoals ik wil – of de omstandigheden daarvan de schuld geven – daar schiet ik ook helemaal niks meer op dus ik klungel door en doe wat wel mogelijk is #dowhatispossible zoals de hashtag zegt en neem deze mislukte foto voor lief.

Nou dit is dus het resultaat na de laatste blog:

IMG_20180121_151104710_1

Deze appeltaart bakte ik voor de verjaardag van middelste en ik moet zeggen dat het de best gelukte appeltaart ooit is met een prachtig vlechtwerk en hele fijngesneden stukjes appel. Hij viel niet uit elkaar tijdens het aansnijden en de smaak was goed.

Qua eten en drinken heb ik er in januari een behoorlijk zootje van gemaakt met wat toename in kilo’s tot gevolg terwijl ik na december goed op gewicht was. Het is wat stress- en hormoongerelateerd. De kracht om bepaalde stappen te zetten op de de arbeidsmarkt compenseer ik met voedsel. Een oude valkuil waar ik weer eens in gevallen ben. Normaal klim ik er na een buiteling direct uit maar de hormonen en wat andere omstandigheden zorgden ervoor dat de kant wat glibberig was en ik er wat meer moeite mee heb om eruit te klimmen.

IMG_20180122_133226029_1

Gelukkig heb ik verder een goed gestel nu en zijn de blessures bijna verleden tijd. Ik heb er nog alleen maar in lichte mate last van en kan gewoon weer sporten. Ik last dit interessante boek en voelde me bevestigd ik wat ik al lang wist maar te weinig doe (snelheidstraining, yoga, oefeningen).

Ik ben opnieuw begonnen met yogales. Ik heb mezelf een half jaar de tijd gegeven om daar enig resultaat van te verwachten. Komende maand is de docent afwezig maar de maand daarna ga ik verder. Geduld is een schone zaak zullen we maar zeggen. Fitness ben ik blijven doen net zoals hardlopen.

Ik heb me ingeschreven voor twee wedstrijden. Een hele marathon die finisht in Oss. Het is dezelfde marathon waar ik afgelopen jaar een DNF noteerde. Het parcours is dit jaar compleet veranderd en de starttijd is nu om 18:00 uur ’s avonds. Ik kreeg een gratis herkansing daar van de organisatie (net als alle andere deelnemers) omdat er bij de vorige editie nogal wat dingen verkeerd waren gegaan. Ik schrok wel van die starttijd maar na wat advies van ervarener hardlopers durf ik het toch wel aan. Op 16 juni sta ik dus bij De Maasdijk  aan de start. In de voorbereiding daar naartoe zal blijken of ik nog een tweede marathon ga doen dit jaar (München staat op de wenslijst).

IMG_20180124_102839994-01Ondertussen loop ik mijn trainingen. Ik heb een beetje gelezen in het boek hierboven o.a. maar ik wist al lang dat ik wat aan mijn snelheid moest doen. Ik train nu 2x per week als buddy bij Running Blind en dat is heel leuk om te doen maar te langzaam om progressie te boeken qua tempo. Nu ben ik begonnen om tijdens mijn duurlopen om de kilometer (als mijn Garmin trilt) 100 tellen te versnellen ongeacht de afstand of het parcours waar ik loop. Ik ga dan niet sprinten of zo maar twee tempo’s omhoog ongeveer als dat haalbaar is. Als ik net de geluidswal oploop dan lukt het me om maar een tempo hoger te lopen. Dat komt dan neer op 10 of 12 versnellingen en komend weekend zal ik dus 16 versnellingen proberen te halen. Echte intervallen vind ik vreselijk en daar kan ik me niet toe motiveren, dus ik doe wat haalbaar is.

IMG_20180125_134354383_1

Naast het lopen heb ik zwemmen ook weer opgepakt. De kunst is om niet verkouden te worden als je uit het zwembad komt. Tourfietsen heb ik nog weinig gedaan maar wel heb ik wat vaker mijn gewone fiets gepakt om alle gewone afstanden te overbruggen. De storm en de regen van de afgelopen tijd hadden ervoor gezorgd dat ik gemakzuchtiger ‘de paraplu op wielen’ – zoals ze de auto dan ook wel noemen – nam.

Met alle core- en fysio-oefeningen ben ik nog ernstig in gebreke gebleven moet ik zeggen. De frequentie is te laag en ik voer ze te onregelmatig uit om er echt effect van te ondervinden. Daar is ruimte voor verbetering.  Ter overbrugging naar de marathon heb ik als tussendoel me ingeschreven voor een halve marathon in Utrecht op 18 maart. Ik zoek nog een tienkilometerwedstrijd voor die tijd. Ik hoop dat ik mezelf zo weer kan motiveren tot kwaliteitstraining en mijn niveau weer een beetje kan opkrikken. In de aanloop naar de Maasdijk wil ik dan als buddy van John nog een wedstrijd te lopen, maar we hebben nu nog niets vastgelegd.

IMG_20180126_145756326_1Naast het lopen en de gewone huishoudelijke werkzaamheden zit mijn tijd voornamelijk in lezen of haken (bij de TV of Netflix). Ik geef weinig naailessen omdat er weinig klanten zijn en ik heb zelf momenteel geen naaiprojecten omdat ik eerst weer op gewicht wil zijn. Solliciteren en je verdiepen in de arbeidsmarkt kost heel erg veel tijd. Ik zit veel achter de pc en op mijn smartphone daarvoor. Ik verspil er echter ook heel veel op ondanks dat ik daar een heel interessant boek over heb gelezen. Het laat je zien hoe Facebook, Google, Twitter, Instagram etc. je verslaafd maken en houden en dat we de speelbal zijn van algoritmes die in Sillicom Valley die ons volledig leeg knijpen.

Twee dingen uit het boek:

Een normaal mens kan eigenlijk niet meer dan met 150 mensen kan socializen, waarvan dan 50 vage kennissen zijn, 50 kennissen/ relaties/ collega’s en een kring van 50 mensen met je een hechtere relatie hebt en die je evt. thuis zou uitnodigen. Die laatste groep van 50 deel je opnieuw door drie en dan kom je op ongeveer 15 mensen uit die je zou kunnen benaderen als je een probleem hebt. Nog een stap verder (15:3) en dan kom je uit op wat een soort Close Support Group (Dunbar) noemt oftewel je allerbeste vrienden. In het boek wordt het echt veel beter beschreven dan ik kan samenvatten.

Doordat social media ons willekeurige beloningen geeft door algoritmes (likes, hartjes, bolletjes, informatie, advertenties, nieuws) blijven we ermee bezig. Bij vogels was onderzocht dat een willekeurige beloning (voer) ervoor zorgde dat ze veel vaker tikten op het voerbakje dan als ze wisten dat en wanneer er wat kwam. Dus daarom zijn wij zo geneigd om even onze smartphone te checken op nieuwe info.

Het is nog niet gelukt om mezelf te bevrijden van mijn smartphonebehoefte. Soms kan ik me iets beter beheersen maar op andere momenten (lees als ik niet zo goed in mijn vel zit door wat dan ook) dan lukt het me niet om hem weg te leggen en me op iets anders te concentreren.   Verwacht geen oplossing van mij of van dit boek, hooguit wat inzichten.

Ik heb er wel wat mee gedaan – iets is beter dan niets? – want ik heb het aantal zaken/blogs en personen dat/die ik volg drastisch beperkt. Ik hou in mijn achterhoofd dat virtuele vrienden leuk zijn maar echte vrienden leuker…. dat de mensen waarmee ik in een ruimte ben, belangrijker zijn dan de mensen die in mijn smarthone zitten en dat wat ik doe, maak, schrijf belangrijker is dan wat ik lees en volg. Ik kan niet alles en ik hoef niet alles bij te houden.

Daarom ging ik gisteravond weer eens echt wat doen: aan de slag met het recyclen van kaarsen. Ik heb er een diashow van gemaakt. Het proces heb ik nl. hier en  hier en hier al eens eerder beschreven. En vanavond steek ik er een paar aan en dan gaan we lekker eten met wat vrienden die ik bij ons thuis heb uitgenodigd.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Een fijn weekend gewenst allemaal! En doe vooral wat jezelf goed dunkt!

 

 

 

10 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Veronique Hermans schreef:

    En doordat jij zulke leuke stukjes schrijft blijf ik je altijd lezen

  2. Matroos Beek schreef:

    Een wijze raad. Dat ga ik zeker doen want ik doe soms teveel en dat is niet goed voor mij momenteel. Geniet van je weekend!

  3. Madelon schreef:

    Leuk om te leZen. Ondanks de smartphone heb je nog zat tijd voor vele activiteiten. Succes met alles waarmee je bezig bent!

  4. Kakel schreef:

    Het geluid van mijn telefoon staat standaard uit. Drie personen kunnen door de “geluidsbarrière” heen breken. Ik kijk regelmatig op m’n telefoon maar dat ding is er voor mij en ik ben er niet voor m’n telefoon (-:
    Je traint ongelofelijk veel, Dorothé. Zeker gezien de tijd (en het weer) van het jaar. Hopelijk heb je daar bij je wedstrijden en (halve) marathons profijt van!
    Lieve groet

  5. Morgaine schreef:

    Fijn dat je er gewon zo af en toe bent, is ook het weer, de winter er valt gewoon weinig of minder te beleven, in jouw geval, ook nog opletten en rust nemen, blij dat het beter gaat, maar neem echt de tijd!

    X

  6. Langzaam vind je je eigen ritme terug. Een kunst!

  7. rudolfverhoef schreef:

    Klungelen…, hier ook dus.
    Maar jij bent wel lekker bezig met alle activiteiten.
    Misschien kom ik wel effe kijken bij de halve/hele marathon in utereg. Tis wel helemaal aan de andere kant van de stad, en ik heb dienst dus kan het nog niet toezeggen

    1. djaktief schreef:

      Leuk om je misschien te zien Ruud en een voorspoedig herstel van jouw blessures.

  8. Hedwig schreef:

    heerlijk stuk weer Dorothé! Wat voor werk zoek je eigenlijk?

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel Hedwig. Een assistent functie op secretariaat/administratie/HR/facilitaire dienstverlening part time is wat ik zoek. Maar iets in begeleiding op creatief of sportief gebied mag ook. Ik sta voor veel open als het weinig reistijd heeft en in kantooruren kan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s