IMG_20180407_125439243_1

Tja ik had al veel eerder willen schrijven maar ik had de rust niet maar daar ben ik weer met een overzicht van de sportieve activiteiten van de afgelopen week.

IMG_20180512_221621923_LL_1

Dit plaatje maakte ik om 22:15 uur – vier uur na de blog die ik vorige week zaterdag schreef – toen ik de 32 km duurloop erop had zitten. Dat is geen mooi tempo van 10 km per uur en dat betekent dat ik het zwaar had onderweg. Goed om even te recapituleren hoe dat nu komt en wat er voor verbeterpunten zijn. De omstandigheden per marathon verschillen sowieso maar het verschil tussen starten om 10:00 of om 18:00 uur is toch wel echt iets om mee rekening te houden. Meestal eet ik nl ergens tussen zes en zeven uur een warme maaltijd en doe daarna geen fysieke inspanning meer.

Nu at ik om 14:00 uur een stevige portie lasagne en een uurtje voor de start nog wat zuivel en bananen. Ik had mijn camelbag vol met sportdrank en 3 porties sportvoer mee en ging op pad. Mijn route had ik zo gekozen dat ik op het einde weer een beetje in de bewoonde wereld zou lopen. Ook was alles asfalt omdat de Maasdijkmarathon dezelfde ondergrond heeft.

training 32 km maasdijk route

De eerste tien kilometers gingen vrij vlot. Ik maakte nog een toiletstop  bij de Golfbaan (6 km) en nam extra water want in mijn camelbag gaat maar een liter en dat is niet zoveel voor drie uur lopen. Ik drink meestal iedere 5 km en eet na iedere 10 km of eerder als ik het nodig is. Helaas had ik niet de goede spullen in huis bleek op het laatste moment en was ik op pad met 2 porties knijpfruit, een Isostarreep en 1 supergrote gel. Dat was leerpunt 1 dus. Zorg voor je zooi!

 training 32 km maasdijk

De tweede tien kilometers gingen al wat minder omdat ik ineens de wind tegen had. Daardoor koelde ik af en werd ik stijver. Daarom wandelde ik een keertje om wat te rekken en helaas moest ik ook nog een keer de bosjes in. Het was erg rustig onderweg en dat vind ik normaal heerlijk maar nu brak het me een beetje op want er was ook weinig afleiding omdat ik op een paar wandelaars, een enkele fietser en een paar vissers niemand tegen kwam. Ik was zelfs blij met de uitdaging om het fietspad naar de netkousbrug op te rennen maar moest dit een klein beetje bezuren bij de tweede klim de geluidswal op. Het begon al te schemeren. Ik belde al kauwend op mijn sportreep naar Arjen om te laten weten dat ik langzamer liep dan gepland zodat hij zich geen zorgen zou maken over waar ik bleef.

IMG_20180512_221707945_LL_1

Maar zelf maakte ik me wel een beetje zorgen vooral omdat ik moe begon te worden door de wind tegen. Ik moest ook mijn weg een beetje zoeken omdat ik normaal nooit zo hardloop op dat verbindingsstuk van Carnisselande naar oud Barendrecht maar er met de fiets langs jakker. De rondweg duurde eeuwig en ik moest opnieuw wandelen maar eindelijk was ik tussen de huizen en had ik weer wat dingen om me af te leiden. Helaas had ik wat moeite om de geplande route te volgen en moest ik een paar keer op mijn uitgeprinte kaartje kijken. Ik droeg een oranje shirt en korte broek en een paar lolbroeken scheurden hard toeterend langs me waardoor ik schrok en me niet lekker voelde. In de buurt van station Barendrecht aangekomen wandelde ik een heel stuk en baalde dat het niet op schoot, dat ik zo slecht liep, dat het zo donker was etc. Kortom ik zat er flink doorheen.

IMG_20180512_221538455_LL_1

Ik besloot om mijn gel eerder te nemen om in ieder geval energie in de benen te houden en belde Arjen om te overleggen of ik nou wel slim bezig was. Inmiddels was het ook echt donker geworden en ik moest nog langs de Kilweg waar geen huizen staan. We spraken af dat Arjen me tegemoet zou fietsen voor het laatste stuk. Ik besloot dat deze training afmaken het verstandigste was in de trainingsopbouw naar de marathon. Anders zou ik de 35 km training over 2 weken slechter beginnen en dat is de laatste grote training voor de marathon. Ik pepte weer wat op door het vooruitzicht van Arjen’s komst maar liep helaas nog een klein stukje verkeerd. Eindelijk zag ik in de verte de felle koplamp van zijn fiets. Ik begon meteen tegen hem te mopperen en te klagen zo van ‘heb je niks meegenomen’ en niet ‘voor me fietsen maar achter me’. Hij vind het vervelend maar is inmiddels bekend met mijn korte lontje als ik aan het eind van mijn latijn ben en verdroeg mijn gemopper en geklaag. Ondanks zijn steun was alle leed nog niet geleden want ik kon niet goed meer doorlopen maar met run-walk-run kwam er toch een einde aan deze training van 32 km na vier uur, een minuut en 25 seconden.

 

Thuisgekomen schopte ik de schoenen uit en viel ik aan op de de chips (zoutbehoefte) en werkte ik nog een twee kommen aspergesoep (zelfgemaakt door manlief) naar binnen. Tussendoor was ik op de weegschaal gaan staan om te kijken of ik het goed had gedaan met mijn voedingsplan. Ik woog een kilo minder dan nuchter in de ochtend dus ik heb te weinig gegeten en gedronken. Leerpuntje dus.

De voeten voelden goed en mijn teennagel (nog in slechte conditie na mijn laatste marathon eind november) was blijven zitten.  Ik loop de lange duurlopen tegenwoordig allemaal met die nieuwe sokken die ik op de marathonexpo kocht. Ik vind ze zachter en comfortabeler en ze zijn nog steeds heel. Dit was ook voor het eerst dat ik zo lang heb gelopen op niet-Ascics-schoenen. Sinds december gebruik ik ook Minzuno schoenen (zie dit blog). Daar gaat de marathon dus ook op gelopen worden.

Alles rondom mijn bekken deed zeer dus ik moet nog meer doe aan oefeningen dan dat ik al doe. Ik doe nog steeds de challenge. Ik vroeg me op die avond ook echt af of ik niet te oud word voor dit soort afstanden, maar inmiddels denk ik er positiever over. Het versterkt mijn gevoel voor eigenwaarde dat ik deze afstand kan hardlopen en ik ben bereid om voor een marathon te trainen en een paar keer met de lange duurlopen flink voor af te zien. Het moet wel leuk blijven maar van een enkele keer flink bikkelen word ik sterker.

IMG_20180407_125431610_1

O ja ik heb ook nog een leerpuntje qua kleding. De camelbag zat op zich goed maar op een gegeven moment kreeg ik last van jeuk op mijn rug en moest ik met een takje onder mijn shirt krabben om ervan af te raken. Voortaan gaat mijn rug dus ook in de vaseline tegen het schuren. Mijn hals was een klein beetje geschuurd doordat mijn t-shirt niet hooggesloten was. Daar moet ik dus ook op letten de volgende keer.

Ik herstelde vlot deze week dus dat is een goed teken. Ik ging maandag zwemmen in het nieuwe Zwemcentrum Rotterdam, dinsdag fitnessen, woensdag hardlopen als buddy van John, donderdag rust in  verband met de manuele therapie van de dag ervoor, vrijdag hardlopen en gisteren fietste ik een stukje en werkte heel hard en lang in de tuin.

 

Woensdag was ik dus terug bij de fysiotherapeut voor de behandeling van de tintelingen in mijn handen. Hij heeft opnieuw mijn rug (borstwervelkolom) losgemaakt door middel van manuele therapie. Hij heeft me uitgelegd dat de onderste ribben op een bepaalde manier bewegen en de bovenste weer anders.  Als je houding niet goed is dan gaat dat trekken aan je borstwervelkolom en dat kan dan die klachten geven die ik heb.

Ik moet een oefening doen met de handen in mijn nek om hem recht te houden, ellebogen tegen elkaar en dan voorzichtig naar achteren leunen. Verder een uitrekoefening staand en ik heb gemerkt dat het begin van de cobrahouding uit de yoga  hetzelfde effect heeft.

 

 

Dr. Google noemde het  ‘het T4 syndroom’ en hier staan wat plaatjes van de manuele therapie die de fysiotherapeut ook op mij toepast. Na een behandeling heb ik een paar dagen een beurs gevoel in  mijn rug (en slaap dus weer slechter). Vorige week werd ik bij hardlopen de dag na de behandeling niet goed, dus nu heb ik een dag sportrust gehouden.

Vandaag neem ik nog eens een lekker luierdagje. Het wordt mooi weer dus ik ga proberen mijn slaap in te halen in de hangmat.  Ik slaap wel beter maar nog steeds te weinig uren. Dat is het laatste leerpuntje voor de marathon ik moet meer slapen/rusten.

En hoe zit dat bij jullie met slapen en ontspanning? Kunnen jullie net zo goed luieren als ik 😉

»

  1. Je bent duidelijk heel streng voor jezelf. Van die ijzersterke zelfdiscipline zou ik af en toe ook wel een lepeltje willen innemen…

    • djaktief schreef:

      Onlangs las ik juist een boek over uitstelgedrag oftewel procrastrinatie omdat ik op andere gebieden veel losser ben. Het heeft met motivatie, waarde, impulsiviteit en verwachting te maken.

  2. Matroos Beek schreef:

    Je bijt je echt vast als een pitbull in je sport. Wat een doorzetting!

  3. zijvanhiernaastendaarnaast schreef:

    Petje af voor je hoor!

  4. Kakel schreef:

    Je bent een gedreven doorzetter! Gelukkig gun je jezelf ook een luierdagje.
    Fijn dat je snel herstelde na de 35 km training. Dat geeft zelfvertrouwen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s