Vanochtend ging ik met manlief op de fiets naar Rotterdam voor een extra check bij de dermatoloog.

IMG_20180628_091231274_1

Ik was daar in januari nog voor de jaarlijkse controle klik waarbij toen een plekje actinische keratose op mijn hand werd weggehaald. Gezien mijn operatiegeschiedenis moet ik daar jaarlijks blijven terugkomen. (Als je mijn hele verhaal daarover je interesseert kun je die hier en hier teruglezen).

Een tijdje geleden kriebelde het steeds in mijn knieholte. Ik nam eens een spiegel om te checken op muggenbulten maar er zat een soort moedervlek. Bij nadere bestudering zag die eruit net zoals alle moedervlekken, maar toen na een week de jeuk maar niet over ging en de structuur van de moedervlek er anders uit zag, vroeg ik manlief eens te kijken. Die vond hem ook raar en stelde voor dat ik er een foto van zou maken. Moet je eens proberen om scherp te stellen op een moedervlek aan de achterkant van je been 😉

Ik liet het nog een paar weken zo want ik moest eerst nog een marathon lopen en wilde absoluut niet dat er iets aan dat been zou gebeuren voor die tijd. Daarna heb ik het nog eens bestudeerd en de knoop doorgehakt en een afspraak gemaakt bij mijn dermatoloog in het Erasmus MC. Ik kon zo de volgende dag al terecht omdat ik daar al in het systeem zit, maar heb het toch een weekje opgeschoven zodat manlief mee kon gaan, want ik ben slechthorend en twee is meestal beter dan een in medische zaken.

IMG_20180628_091128125_HDR_1

Het Erasmus MC is flink verbouwd en de aanmelding gaat nu dmv een zuil met je ID of rijbewijs. Dan krijg je een printje met een waar je moet zijn met een QR-code erop, de zogenaamde dagkaart. We volgden de letters en nummers van de bewegwijzering en zo kwamen we op de juiste afdeling terecht. Daar meldde ik me aan met de QR-code en het wachten kon beginnen. Dermatologie was bij ons berucht om de lange wachttijden. Ik ging nog even naar het toilet, maar de dokter stond al gelijk op me te wachten.

Met de dermascopie – soort superloep met ingebouwd licht) bekeek ze de verdachte plek om me direct gerust te stellen dat het alleen maar om een ouderdomswratje ging. Ze behandelde het wel met stikstof – au deed beetje zeer – om de irritatie weg te nemen. Fijn dat het geen BCC of erger was. Gezien mijn voorgeschiedenis en het nieuwe plekje in januari was mijn extra check heel verstandig.

IMG_20180628_091056879_1

Omdat ik ook plekken aan de rechterkant van mijn gezicht heb die soms actief zijn, d.w.z. soms ruw, soms dik, soms rood liet ik deze ook nog even bekijken. Daar is wel sprake van zonschade maar in zo lichte mate dat behandeling nu niet nodig is. Op mijn vraag of ik het zelf met scrubben zou kunnen verhelpen antwoordde de dermatoloog ontkennend. Er moet echt een stukje vel af, met scrubben haal je alleen de dode huidcellen weg. Voorlopig hoeft er niks te gebeuren.

Normaliter zou ik hier niet over geschreven hebben maar vandaag stond er bij de reacties een berichtje van een van mijn volgers Affodil dat ik hieronder heb geplakt. Nou niet allemaal tegelijk bij iedere moedervlek naar de dermatoloog rennen maar als je het idee hebt dat er iets niet klopt dan is het toch slim om het te laten checken. De ene keer is het niks zoals bij mij en de andere keer wel zoals bij deze blogster.

blogpaatjes

Tenslotte nog de raad om in deze en de komende zonnige dagen – ik heb een warme zomer besteld – je echt goed in te smeren met anti-zonnebrandcrème. Goed insmeren is volgens de professionals (KFW en dermatologen):

  • Zeven theelepels voor je hele lijf
    • 1 voor gezicht en hals
    • 2 voor armen en schouders
    • 2 voor borst , buik en rug
    • 2 voor benen en voeten.
  • Zonnebrandcrème werkt pas na een half uur dus smeren voordat je de zon in gaat
  • Herhaal om de twee uur of eerder als je nat bent geworden ongeacht of het waterbestendig is. De wettelijke eis is dat het na 40 minuten zwemmen er nog op moet zitten, maar als je je afdroogt of schuurt aan het zand of plakt aan je luchtbed of opblaasboot dan vermindert die bescherming natuurlijk snel.
  • Hoe dikker het product, hoe beter de bescherming. Dus crème beschermt beter dan melk en melk beter dan spray. Doekjes beschermen maar matig. Er zijn ook invisible zonnebrandproducten tegenwoordig. De filters die daarin zitten werken ook minder goed. Het beste schijnen de producten te werken die een witte waas achterlaten met de zogenaamde anorganische of minerale filter.

Als hardloper ben ik veel buiten en smeer ik veel. Op langere tochten smeer ik onderweg in ieder geval mijn gezicht nog een tweede keer in want door transpiratie neemt de bescherming ook af. Ik smeer weinig op mijn voorhoofd en gebruik vaak een bandje zodat het niet in mijn ogen komt.

De foto’s van het beeld in deze blog maakte ik in het EMC. Het staat in de centrale hal en heet Duna  en is van de Spaanse kunstenaar Jaume Plensa. Hij kiest vaak voor kinderbeelden en voor vrouwen omdat ze de toekomst hebben (zie uitleg hier ).

IMG_20180628_091149382_1

Advertenties

»

  1. Ka schreef:

    Blij dat het niks was.
    En blij met je blog.
    Er kan niet genoeg aandacht aan besteed worden, aan huidkanker.
    Ik zie het zo verschrikkelijk vaak 😦
    En mensen doen nog steeds zulke domme dingen.

  2. zijvanhiernaastendaarnaast schreef:

    Dank je wel voor alle tips! Ik ben altijd heel voorzichtig met mijn huid. Met mijn “roodharige” huid moet ik ook altijd goed oppassen.

  3. KnutzEls schreef:

    Fijn dat zorgen om niks was.

  4. Gwennie schreef:

    zeven lepels?Jeetje, ik leer hier weer iets nieuws! Ik smeer wel altijd en vaak ook ruim van te voren, maar soms kom ik uit mijn werk en wil ik even een kwartiertje zon meepikken. Dan smeer ik braaf, maar ga direct in het zonnetje zitten voordat hij wegzakt… Ik voel me schuldig nu! 🤭

    • djaktief schreef:

      Theelepels Gwennie. De zonkracht ’s avonds is minder sterk dat scheelt. En je zit er geen uren in. Je hoeft niet bang te zijn van de zon, heeft een dermatoloog ooit tegen me gezegd.

  5. Jeanne Adema schreef:

    Fijn dat het allemaal meeviel!
    Ik dacht al dat het beeld van dezelfde kunstenaar is als die in Leeuwarden bij het station staan. Erg bijzonder zijn ze.

  6. Matroos Beek schreef:

    Gelukkig viel het mee, maar je kan inderdaad niet genoeg waarschuwen en opletten. Hier in de krant stond het ook deze week: aantal huidkankers is explosief gestegen de laatste jaren in Zeeland. Desondanks zien we deze dagen nog veel mensen heel onverstandig braden op het strand.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s