Running op vakantie in Hongarije (met tips)

IMG_20180723_095019359_1

Zo het was even lekker rustig op dit blog. Het is me goed bevallen om een kleine maand niets te publiceren hier en op Social Media. Bij uitzondering heb ik wel her en der gereageerd als er wat bijzonders was. Afstand nemen doet me zo goed dat ik augustus ook nog probeer weg te blijven behalve op mijn blog dan. Ik vind dat toch de plek om even stil te staan bij wat ik onderneem op sportief en creatief gebied. Dit blog gaat vooral over hardlopen in de vakantie en die ik doorbracht met manlief en twee van de drie zonen in Hongarije.

(Het schrijven van dit blog verliep een beetje moeizaam. Ik hoop dat er niet teveel taalfouten of gekkigheden in staan.  Ik heb er al een aantal uitgehaald, maar waarschuw me anders even).

We vertrokken vanuit Nijmegen waar mijn schoonouders hun 90e verjaardag vierden en reden in twee dagen naar Hongarije, waar we op drie verschillende locaties logies hadden geboekt – met WiFi voor de boys uiteraard.

We reden de eerste dag naar een hotel nabij Wachenroth tussen Wurzburg en Neurenberg. Ik heb de pest aan zo ver reizen. Ik krijg er een ongelooflijk ‘houten kont’ van en vooral mijn hamstrings doen snel zeer. Verder ben ik geneigd om veel te snacken tijdens de reis. Ik had me voorgenomen om dus op de reisdag mijn weekendduurloop van 21 km te doen.

Nou was dat een beetje te hoog gegrepen, want ik was ten eerste doodmoe van de voorbereiding en de reis plus de spanning van het feest. Ten tweede zat mijn buik vol van het feesteten van de dag ervoor plus de Wiener Schnitzel ter plekke en het was al laat en dat is niet lekker in onbekend gebied.

Ik vroeg de hoteleigenaar naar een hardlooproute. Hij dook achter zijn pc en printte een wandel/looproute van 5 à 7 km uit. Die nam ik mee. Natuurlijk liep ik een paar keer verkeerd en natuurlijk waren er sanitaire stops nodig met zo’n volle buik. Maar het was prachtig in de avondzon. Er lag nog wel een gemeen heuveltje in waar ik twee keer overheen kwam, maar dat is gratis training nietwaar. De tweede heuvel lag in een pikkedonker bos dat ik op dat moment vrij eng vond maar dat was ik gauw vergeten toen ik daarna in het open veld een ree zag. Wel besloot ik om het bij een ronde te houden en verder nog wat kilometers te sprokkelen met rondjes en ‘heen en weertjes’ in de veilige nabijheid van het hotel. Ik klokte tevreden af op 14,5 km  en 744 verbrande calorietjes (volgens Garmin). De tijd is inclusief alle pauzes en doet er minder toe. Gelopen is gelopen nietwaar? Bij het Frühstück informeerde de hotelbaas nog hoe het gegaan was maar aan de foto’s kunnen jullie het wel zien denk ik.

Onze eerste Hongaarse verblijfplaats lag in de zogenoemde Donauknie. Ons appartement lag aan de Donau en had er ook een eigen steiger waar we vanaf konden zwemmen en kanoën. We konden ook gebruik maken van de mountainbikes. Volop mogelijkheden dus die ik allemaal benut heb. We gingen uiteraard ook een dagje naar Boedapest maar dat was dan een rustdag 😉

Screenshot_20180721-081722

Naast alle andere activiteiten liep ik er twee keer. Ik had geen routebeschrijving nodig want met de Donau aan de linker of rechterhand kon ik eigenlijk niet verdwalen.

De eerste duurloop daar op donderdag probeerde ik die halve marathon in te halen die maandag niet gelukt was. Het was niet superwarm gelukkig en parcours lag grotendeels in de schaduw van de bomen. Het was een afwisselende route over fietspad, wandelpaadjes, trails en achter tuinen, zwembaden en campings om. Ik had 0,7 l water bij me maar dat was wat weinig. Gelukkig hebben ze in Hongarije van die blauwe waterpompen uit de tijd dat nog niet iedereen op de waterleiding was aangesloten en die trof ik ook op mijn route. Je ziet op de foto dat ik nog een mooie vlinder gespot had onderweg. Bijzonder was verder dat ik op een gegeven moment bij een boerderij achterna gezeten werd door ganzen zodat me niets anders restte dan via het strandje langs de Donau verder te gaan.

Ik was ook deze keer best weer lang onderweg door onderbrekingen voor foto’s, de weg zoeken, water tappen, ganzen ontwijken etc. Verder heb ik ook nog een stukje gewandeld omdat ik hongerklop had. De druivensuikers die ik bij me had waren niet voldoende maar gelukkig waren de pruimen rijp en kon ik er een paar van de grond rapen die anders toch maar platgetrapt zouden zijn. Van die verloren 1000 calorieën had ik  er dus al weer een paar op. Het voelde fijn dat ik deze keer wel slaagde om de halve marathon vol te maken.

Twee dagen later, op de dag van vertrek aldaar, deed ik nog een kort loopje van tien kilometer en bracht ik de discipline op om ieder kilometer 60 seconden te versnellen. Maar na de 7e en 8e versnelling kon ik niet doorrennen maar moest ik wandelen. Er was dit keer  nl. weinig schaduw onderweg, o.a. op de boulevard van Szentendre waar ze de keien vrolijke kleurtjes hebben gegeven. Na afloop gauw zwempak aangedaan en snel de Donau ingesprongen om af te koelen. De stoom kwam er bijna vanaf.

Ons tweede Hongaarse vakantieplekje lag op de pusta ten zuiden van het Tiszameer. We sliepen in een eenkamerblokhut met eigen douche/toiletunit en een buitenkeuken op wielen. Het was aan het eind van een klein dorp Tiszagyenda. Spannend met de boys omdat hier weinig vermaak was behalve een klein zwembad maar wel midden in de natuur met een prachtig uitzicht. De accommodatie werd gerund door Nederlandse eigenaren. Later kwamen we erachter dat ze op tv waren geweest bij ‘Ik vertrek’ (ik kijk nooit dat soort programma’s).  We hadden echter voor de boys uitstapjes naar een klimpark en aquapark voor hen op het oog dus geen medelijden.

Screenshot_20180721-081849

We zouden de hele week blijven en daarom lukte het om drie keer te gaan hardlopen:

De eerste keer in Tiszagyenda liep ik ’s avonds omdat manlief een ‘rondje’ Tiszameer gefietst had van ca. 120 km en ik de boys vervoerde naar het klimpark 40 km verderop. Na het eten was het wat afgekoeld en ging manlief met zijn stijve fietsbenen een stukje met me mee over een pad tot ik op een soort dijk was maar wel midden tussen de weilanden. Het Tiszameer is een stuwmeer dus dit zal wel een soort slaperdijkje geweest zijn. Ik had me nog wel snel ingesmeerd – maar niet goed uitgesmeerd of misschien kwam het door het zweet- en liep gewoon net zolang tot mijn Garmin vijf kilometer aangaf en keerde om. Het begon al aardig donker te worden en ik was blij dat manlief me weer tegemoet reed. Ik had een hoofdlamp bij me en die moest ik ook gebruiken om bij te lichten op de laatste kilometer trail naar de de blokhut. De looptijd was wederom ondergeschikt aan het avontuur zullen we maar zeggen, maar ik had weer een wijntje (Tokai) verbrand.

De tweede loop in Tiszagyenda zou 23 kilometer moeten zijn maar de route die ik wou lopen was een stukje langer. Met manlief sprak ik af dat hij me evt. tegemoet zou rijden om me op te pikken als het niet meer ging. Daarom moest ik wel in een bepaalde richting starten want de dijk in het begin was autovrij en anders kon hij me niet bereiken.

Het was niet zo warm die dag dus ik trok voor de zekerheid een hemdje onder shirt aan. Er stond veel wind en die had ik in het begin tegen of dwars al naar gelang de dijk liep. Na 4 km zweten heb ik gelijk dat hemdje uitgetrokken en in mijn camelbag  gedaan. Ik zag toen ook een ree door de velden rennen, maar die was te ver om goed op de foto te krijgen. Het lopen ging low pace en iedere 5 km heb ik wat gedronken en vanaf 10 km iedere 5 km wat gegeten. Het leek alsof de wind draaide en voor mijn gevoel bleef hij tegen tot Tisaroff (19 km). De weg was erg slecht tussen Tisabüra (11,5 km) en Tisaroff. Het begon meer moeite te kosten. Ik had Arjen een sms gestuurd dat het wel ging, maar dat ik wel veel langzamer was dan voorspeld. Hij kwam me daarom tegemoet rijden met de auto maar dat maakte het juist  moeilijker voor me omdat ik dan in de verleiding kwam om in te stappen. Ik heb hem gauw weggestuurd. In Tisabüred was ik onzeker over de weg en dat heb ik via het nagevraagd aan de werkers die daar liepen.

Er was bijna niemand onderweg behalve wat werkers op het land op immens grote landbouwmachines. Toch duurde het nog heel erg lang voordat Tiszagyenda in zicht kwam. Het afstekertje dat er zou zijn kon ik niet vinden, dus ik wist dat het nu 26 kms zouden worden. Net toen ik het allemaal niet meer zag zitten zag ik iets van een watertoren en toen wist ik dat ik goed zat. Ik zag een straat met een D en dacht dat dat het afstekertje was. Daar kwam Arjen me ook weer tegemoet deze keer met water. Hij loodste me het dorp door en reed toen snel naar het huisje om een foto te kunnen maken als ik aankwam. Ik had er 26,3 km erop zitten in bijna 3,5 uur. Op zich ging het lopen wel goed maar mentaal was het pittig. Bij tijd en wijle liet ik mijn kopje hangen zoals de zonnebloemen, maar het was ook mooi, avontuurlijk en uitdagend. Vooral de wind, de warmte en de onzekerheid over de route speelden me parten, Ik had een beetje last in het begin van mijn knieholte rechts, later een beetje van mijn achillespees rechts en ik was moe maar ook trots dat het gelukt was.

Twee dagen later ging ik op vrijdag de laatste keer in Tiszagyenda hardlopen en was ik van plan wat versnellingen doen, want de benen voelden goed. Het begon toch meteen verkeerd omdat ik vergeten was mijn waterbidon mee te nemen. Natuurlijk ben ik daarvoor teruggegaan en na mijn herstart besloot ik het als een teken te zien om het maar beter kalm aan te doen. Het was verschrikkelijk warm  ook al was het pas half elf en binnen twee km ben ik al aan het water begonnen. Een stuk verder een even wandelen en gekeken hoe het wateropvangsysteem erbij stond: leeg en droog. Ik wilde dezelde weg teruglopen – geen verkeer op die dijk – maar het leek toch beter om een rondje te doen omdat er mogelijk meer schaduw langs de doorgaande weg zou zijn. Ik stuurde Arjen een sms met mijn routewijziging. Daar waren inderdaad af en toe bomen en dat scheelde maar toch moest ik steeds iedere twee km drinken en dat deed ik wandelend om zoveel mogelijk baat te hebben van het water. In het dorp met nog mijn armen en hoofd ook natgemaakt bij de pomp en toen naar de ‘élelmiszer’ (Hongaarse miniwinkel) om een ijsje te scoren. Heerlijk en ik trok veel bekijks. Mijn ‘viszontlátásra’ (tot ziens) werd erg op prijs gesteld. De foto maakte ik aan het begin van de loop want na dik 11 km in 1uur en 25 minuten keek ik niet meer zo florissant. Prachtige uitzichten op de leegte en zonnebloemvelden onderweg.

We verhuisden naar onze derde bestemming en die lag aan de zuidkant van Balatonmeer in Balatonszarzo. Dat is echt een immens meer als je erin staat. Leonie van den Haak en Jan Albert Lantink renden er in 2015 binnen 24 uur omheen tijdens de Ultrabalaton ongelooflijk 220 km! (klik voor blog Leonie)

Screenshot_20180724-215845

Ik heb er een klein stukje geprobeerd langs het Balatonmeer te lopen maar dat was nog niet zo gemakkelijk, want aldaar zag je weinig meer en heel veel huizen/hotels met privé’strand’ en riet. Er was eigenlijk helemaal geen strand maar er ligt wel zand op de bodem bij de plaatsen waar je kunt zwemmen. Om te zwemmen moet je echt tweehonderd meter het meer inlopen anders stoot je je knieën trouwens.

Afijn het was minder warm maar stikbenauwd en als ik de kans had om in de buurt van het water te komen dan greep ik die mogelijkheid om een blik op het meer te werpen. Het werden bijna 11 km de eerste keer – inclusief pauzes voor foto en toilet- in 1:19 en nog wat. Er wordt veel Duits gesproken rond het Balatonmeer en dat maakte het makkelijk om bij het betaalstrand te vragen of ik het toilet mocht gebruiken. En van die Hongaren mag dat gewoon.  In Szentendre was dat ook al zo. Overal zijn prima toiletten met wasbak, zeep en papieren handdoekjes. Een enkele keer op drukke plaatsen wordt er 100 forint gevraagd (€0,30) maar hier dus niet.

Op maandag zou ik een stukje gaan lopen en daarna met de boys naar ‘het strand’ gaan terwijl manlief de gehuurde fietswielen zou laten draaien. Ik had echter weinig zin om te lopen omdat het er een beetje dreigend uit zag. Toch heb ik een kort rondje gedaan dat door Arjen als ‘berg en dal’ werd omschreven. Het was lekker fris en ik had eens geen volle buik. Het was best een klimmetje naar boven maar het voelde lekker en daarom heb ik het nog een keertje gedaan voor de foto. Omdat ik weer mijn water vergeten was ben ik deze keer een naar de begraafplaats gegaan om een beetje te drinken. Daar is altijd wel een kraan te vinden want de planten hebben immers ook water nodig.

Bijzonder is nog dat op deze begraafplaats het graf is van de beroemde Hongaarse dichter Atilla Jószef (achternaam komt eerst in het Hongaars). Overal waar wij geweest zijn was wel een Atilla Utca (straat). De man is tragisch aan zijn eind gekomen onder de trein die langs het meer loopt. Natuurlijk ben ik even gaan kijken en heb ik later  informatie opgezocht (klik).

Opeens begon het keihard te regenen en ik ging maar even schuilen onder een portiek van een huis. Toen het ergste voorbij was ging ik snel weer op pad en kon het toch niet laten om even door te rennen naar het monument bij het meer voor de dichter en gelijk even de weersverandering vast te leggen. De tijd had letterlijk even stilgestaan want mijn horloge was blijkbaar ergens uitgegaan.  Maar wat zijn nu een paar minuten of meters op een mensenleven. Manlief stuurde bericht dat hij gelukkig een veilige schuilplek had gevonden op zijn fietstocht. Later in de middag klaarde het gelukkig weer op.

De laatste duurloop van de vakantie maakte ik op de avond van de eerste dag van onze terugreis naar hetzelfde hotel als op de heenweg.

Die donderdag was vroeg begonnen omdat we onze middelste zouden afleveren op het vliegveld van Wenen. We hadden ruim de tijd genomen omdat we de toestand op de Hongaarse wegen en bij de grens niet konden inschatten. Het verliep allemaal goed maar het was toch een lange en erg warme dag. Bij het diner vroeg de bediening of ik weer ging lopen dus toen ‘moest’ ik wel. Ik liep hetzelfde rondje als op de eerste reisdag en gek genoeg ging het beter dan toen want ik kon die heuvels gewoon oprennen met slechts een klein stukje wandelen. Het bos was nog steeds donker en eng en dit keer zonder zichtbaar wild. Toch was ik erg tevreden dat ik was gegaan want het was een loopje in het gouden avondlicht. En later bleek het 30 graden geweest te zijn volgens Garmin, dus het is niet zo gek dat het niet zo hard ging en dat ik er na een rondje genoeg van had (7,35 km in 1:10 all inclusive).

We deden nog veel meer deze vakantie zoals:

  • zwemmen en kanoën op de Donau
  • stadsbezoek aan Budapest, Debrecen en Siofok
  • varen naar en wandelen op Tihany (schiereiland Balatonmeer)
  • en de boys: klimpark Tiszafüred en mega aquapark in Hajdúszoboszló \

Maar dit blog is al zo lang en ik zou het nog over de hardlooptips hebben, dus dat sla ik maar over. Als je iets wil weten dan hoor ik het wel.

Nou dit zijn de dingen die ik doe of waar ik op let als ik in een warm vakantieland ga hardlopen:

water/voeding:

  • Neem voldoende water mee, kijk of je door bewoond gebied komt waar je evt. wat kunt kopen of tappen want je dorst is niet vergelijkbaar met je Nederlandse trainingen. Neem evt. extra een klein flesje mee in je hand dat je weg kunt doen als het leeg is (evt. verfrommelen in je belt).
  • Doe in je camelbag alleen mineraal water of goed drinkwater. Check van tevoren dus de smaak van het water. Een bidon kun je met water en zeep afwassen, een camelbag moeilijk. Aan het water in je bidon kun je een scheutje citroensap toevoegen voor de smaak.
  • Voordat ik in de hitte ga lopen maak ik mijn kruin nat met koud water en spoel ik mijn polsen goed koud af. Dat scheelt enorm.
  • In de hitte drink ik alleen wandelend en spoel eerst de slok helemaal door mijn mond voordat ik hem doorslik om er maximaal profijt uit te halen. Bij een camelbag ben ik geneigd minder te drinken. Ik tel slokken en verdeel wat ik heb over de kms.
  • Op langere duurlopen tochten neem ik een natte zakdoek in een plastic zakje mee om te kunnen koelen en/of mijn handen schoon te vegen van de gels.
  • Voordat ik weg ga drink ik eerst voldoende.
  • Maak gebruik van pompen en kranen onderweg  om water bij te tappen of te koelen (dorpspomp, kerkhof, medische post, station etc. Neem een klein bedrag mee om evt. drinken te kunnen kopen.
  • Bij warm weer moet je meer eten ook al heb je geen honger want je raakt ook zouten kwijt en je bent vaak langer onderweg dan je denkt. Neem dus meer mee.
  • Ik heb een bouillonblokje en druivensuiker bij me als nood naast wat ik allemaal meeneem.

IMG_20180714_153803449_1

route/verkeer:

  • Let op de richting ivm zon, schaduw, wind, bereikbaarheid per auto
  • Neem je telefoon mee en maak een screenshot van je route, of download de route in voor gebruik offline.
  • Typ je vakantieadres/plaats in een notitie omdat je vaak niet weet hoe je het uit moet spreken als je de weg moet vragen.
  • Je kunt vooraf routes zoeken op Strave e.d. maar soms is er niks en moet je gewoon zelf wat plannen met afstandmeten of op de kaart.
  • Laat weten waar je gaat lopen en als je je route wijzigt stuur dan een sms dat is veel betrouwbaarder dan een Whatsapp.
  • Loop tegen het verkeer in en spring voor de zekerheid in de berm bij een bocht als je wat hoort. Bestuurders zien je niet, zeker vracht- en werkverkeer, heeft je de helft van tijd niet in de gaten.
  • Draag een opvallend shirt in een felle kleur. Als er marathon of iets dergelijks op staat, wordt je voor serieuze loopster aangezien en laat manvolk je meestal met rust.
  • Groet en lach en je maakt contact, maar weet wel welke gebaren je niet moet gebruiken zie hier . Soms is het ook beter gewoon stug door te lopen (donker bos).
  • In Szentendre en Budapest heb ik veel lopers gezien. Op de pusta geen enkele en bij het Balatonmeer een paar.

diversen:

  • Smeer voldoende anti-zonnebrandcrème (theelepel per gezicht en ledemaat). Smeer het niet op je voorhoofd want dan loopt het in je ogen door transpiratie. Gebruik een haarband/buff of zonneklep. Zelf vind ik een pet te warm en teveel afsluiten, maar je kunt hem ook nat maken voor je hem opzet.
  • Smeer een kwartier/half uur tevoren zodat het in de huid kan trekken. Neem bij lopen van 3 uur wat mee voor onderweg of gebruik een stick evt. lipcreme met zonbescherming.
  • Hou je plaspauze niet in de bosjes als je niet opgegeten wil worden door insecten maar  kies voor het open veld.
  • Zet een (zonne)bril op tegen insecten
  • Leg de lat van je loopverwachting niet te hoog op vakantie, want alles is anders. Je slaapt en eet anders (misschien meer) en onbekendheid kan ook stress/energie kosten.
  • Gebruik weinig alcohol en je zult beter slapen, meer gemotiveerd zijn en makkelijker hardlopen.
  • Doe niet te moeilijk over je hardloopkleding. Ik droeg gewoon een week hetzelfde, even spoelen, ophangen klaar.
  • Pas je schema aan aan je vakantie maar ga wel hardlopen ook al is het korter of zit er een dag meer tussen. Iedere gelopen kilometer telt al is het maar ter compensatie voor de calorietjes. Als je niet kunt hardlopen, kun je wel een wandeling maken, of iets anders sportiefs doen.
  • Let niet teveel op je horloge en je tempo, zeker niet de eerste dagen als je nog moet acclimatiseren. Ik kijk de eerste 2x dat mijn Garmin trilt niet op mijn horloge, maar pas bij de 3e keer, dan ben ik ingelopen
  • Als je het zwaar hebt onderweg kijk dan vooral om je heen, van je af, naar rare dingen, want dan leidt lekker af en dan geniet je weer van het avontuur.

Ben benieuwd of de hardlopers onder jullie ook dit soort dingen doen? Aanvullingen?  Niet-lopers verklaren me waarschijnlijk voor gek om in de vakantie te trainen maar hardlopers begrijpen wel dat het fijn is om überhaupt te kunnen lopen en een beetje op schema te blijven voor je hardloopdoel (voor mij de marathon van München in oktober).

P1210580_1

Nou dat was eventjes mijn verhaal voorlopig. Zo langzaam aan meld ik me weer op de diverse plaatsen, maar nog niet teveel, ik geniet nog even van de vakantiemodus.

Voor wie weg is… geniet, voor wie nog mag …. geniet alvast en voor wie al terug is… geniet lekker na….

 

9 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Matroos Beek schreef:

    Weer een actieve vakantie!
    Ik heb vooral naar je hartslag gekeken. Die is toch wel vrij laag? Wat is eigenlijk een goed gemiddelde? Het houdt me bezig omdat ik zelf wat perikelen had/heb met de hartslag tegenwoordig en een bètablokker moet nemen om het hart wat rustiger te krijgen. Vervelend.

    1. djaktief schreef:

      Je mag in de vakantie toch doen wat je leuk vindt? Voor mij dus actie 😉

      Mij rusthartslag is tussen 38-50, weinig doen is 70/80, hardlopen 120/140 bij lage snelheid. Na een minuut is mijn hartslag onder de honderd. De foto’s van mijn horloge maak ik nadat de herstelhartslag is getoond, dus meestal na het rekken en strekken. Hartslag is persoonlijk. Als ik net start en weinig lucht heb, schiet het vaak over de 200 maar dat herstelt heel snel. Voor achtergrond informatie https://www.prorun.nl/training/32172/de-invloed-van-je-hartslag/

      Zorg goed voor jezelf en je hart.

      1. Matroos Beek schreef:

        Dank voor de info!

  2. Peter De Groof schreef:

    Fijne blog … !!! Dat snacken tijdens een lange autorit klonk me bekend in de oren 🙂 Vandaag deed ik 28 km in drie lussen, dan was ik alvast 100% zeker van voldoende water op minstens 2 punten 🙂 Groetjes, Peter

    1. djaktief schreef:

      Ik ben niet aangekomen in de vakantie dankzij hardlopen. Fijn dat het herkenbaar is en dat jij ook de bevoorrading zekert bij je planning. Hongarije was trouwens niet zo vreselijk heet en de Hongaren rijden rustiger dan de Italianen 😂

  3. ‘De lat niet te hoog leggen’ is een goeie tip, alleen vind ik dat jij toch geen medelijden met jezelf hebt gehad. Knappe prestaties, opnieuw, maar gelukkig ook tijd genomen voor je vakantie samen!

    1. djaktief schreef:

      Ik heb de lat gewoon gelaten want ik heb geen enkele keer mijn plan wat ik in mijn hoofd had uit kunnen voeren en daar had ik vrede mee. Gewoon stukken gewandeld en gepauzeerd als dat nodig was en tempo geskipt. Voor ons is het én én, want manlief is net zoals ik maar dan op de fiets.

  4. rudolfverhoef schreef:

    Zo, uitgebreid verslag van de vakantie activiteiten. Lekker, en fijn, bezig geweest en mooie ervaringen.

  5. djaktief schreef:

    Het was een heerlijk daar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s