Uit de bocht gevlogen

coopertest mislukt

Stel je voor. Dinsdag – ongeveer 3 weken na de laatste marathon waarvan het herstel goed is verlopen – doe ik ’s middags een 5 km met een paar kleine versnellingen. Ruim op tijd ben ik ’s avonds aanwezig voor een Coopertest bij de lokale atletiekvereniging CAV Energie. Ik denk dat ik door de supercompensatie van die laatste marathon wel een leuke tijd neer kan zetten. Ik ga lekker even op mijn gemakje inlopen en voel dat het best wel warm is. Terug naar de kleedkamer doe ik mijn ondershirt toch maar uit.

Bij de start is het gezellig met medelopers en de wedstrijdleiding. Het is altijd goed geregeld daar bij CAV Energie. Korte (overbodige) uitleg en weg zijn we. Mijn plan is om steeds in één minuut van klok naar klok te lopen. Er staan er 2 op de baan want anders zou het laagvliegen worden. Het tempo is dan 5 min/km oftewel 12 km/u. Ik heb dat eerder gedaan., maar dat is wel een jaar geleden. De laatste Coopertest in juni viel tegen. Die tijd wil ik graag wegpoetsen en mijn ego oppoetsen (want stiekem ben ik ook niet tevreden over mijn tijden op de marathon de laatste 3 keer).

Ronde een gaat goed. Ik zie de cijfers in mijn voorbijgaan springen op 0:56 en 1:58 maar iedereen is sneller dan ik. Ik kan het tempo volhouden maar ik hoor wel dat mijn adem met horten en stoten gaat en dat is aan de cijfers te zien 2:59 en 4:01. Ik weet dat ik aan moet zetten om dit tempo te houden maar daarvoor moet ik een loopster buitenom passeren. De benen en mijn hoofd willen wel en het lukt. Ik zie dat de tijd op de volgende bocht nog goed is maar ik voel me raar. In een flits ren ik letterlijk de bocht uit naar balustrade en sta daar te snakken naar adem. Na een minuut gaat het iets beter en wil ik eigenlijk verder lopen maar het heeft geen zin meer.

Er komt iemand naar me toe om te vragen of ik ok ben en dat ben ik ook wel maar ik baal als een stekker. Ik meld me af bij de wedstrijdleiding en ga naar de kantine. Daar krijg ik een hoestbui van meer dan een kwartier. De dames die achter de bar staan geven me water en zeggen dat het verstandig was om te stoppen maar zo voelt het niet.

Teleurgesteld rij ik naar huis waar ik hoestend binnenkom. Na een dubbele puf Ventolin doen mijn longen het weer maar mijn ego heeft een flinke deuk.  Alle ‘had ik maars’ stormen door mijn hoofd maar daar daar kom ik geen meter verder mee.

Dit eerlijke blogje lucht me op en die puf Ventolin doet dat letterlijk. Hebben jullie ook wel eens zoiets stoms? Of zwijgen jullie eerder als je uit de bocht vliegt?

IMG_20181106_212928246_1

 

 

14 reacties Voeg uw reactie toe

  1. KnutzEls schreef:

    Even stilstaan bij wat je lijf je wil vertellen misschien? Dat een beetje minder eisen van je lijf misschien geen gek idee is. We willen je nog langer hier houden hoor!

    1. djaktief schreef:

      Ja ik heb niet geluisterd naar mijn HELE lichaam. Mijn benen en hoofd waren prima maar mijn longen hadden medicijn nodig vooraf en een wat lager tempo.

  2. Joan schreef:

    Beste Dorothé,

    Het geeft alleen maar weer dat je een mens bent en geen robot. Tuurlijk vliegen we wel eens uit de bocht. Toch heuvelop rennen terwijl dat niet mag en dan toch moeten toegeven dat het pijn gaat doen. Het is, denk ik, juist goed om het in te zien en het je realiseert, vanuit dat standpunt kan je de volgende keer verbeteren daar waar nodig of het was gewoon je dag niet. Ik hoop dat je verder geen last hebt gehad of niet ziek bent geworden.

    Groet,
    Joan

    1. djaktief schreef:

      Mensen mogen fouten maken Joan. Dankjewel. Na de Ventolin was alles oké. Mijn hartslag was ook niet buitensporig. Dus voortaan medicijnen niet vergeten voor het lopen.

  3. Matroos Beek schreef:

    De laatste tijd moet ik ook erg opletten dat ik niet teveel over mijn grens ga… dan gaat mijn lichaam ook sputteren.

    1. djaktief schreef:

      Zorg goed voor jezelf.

  4. Affodil schreef:

    Je kan op veel manieren uit de bocht gaan. Ook als je niet loopt. Mentaal bjvoorbeeld. Was vorige week weer even het geval. Pas uit vakantie, dus dan zou je denken dat je toch even wat reserves hebt. Maar dan vergeten dat je eigenlijk best wel een beetje onderhuidse stress in de bagage had zitten. Thuiskomen, meteen beginnen rennen van het één naar het ander en dan Manlief inleveren voor een 2de TKP. Operatie geslaagd, maar de wond bleef lekken, dus moest hij overblijven. Dat terwijl ik ook nog andere dingen op het programma had. Thuiszorg en fysio in een toch al vol weekschema proppen waar traditioneel maar 6 dagen in zijn, wegens 1 dag voor mijn moeder haar boodschappen en klusjes. En dan bij het minste tranen. Dàt heb ik tenminste geleerd uit mijn burnout: tranen dienen om te laten vloeien, niet om op te potten. En hardop voor jezelf en je omgeving uitspreken dat je aan je limiet zit en even een sabatdag nodig hebt. Want aan een burnout houd je ook restletsel over: geen kapotte pezen, geen spierscheuringen, maar een gekrompen incasseringsvermogen en een allergie voor overvolle agenda’s, soms ook een (tijdelijk) kort lontje. En daar moet je dan ook naar luisteren. Even time-out.

    1. djaktief schreef:

      Dank voor je eerlijke verhaal. Je wijze raad onthou ik. Beterschap voor je man en jij ook maar eventjes kalm aan

  5. Koen schreef:

    Het lijkt dat je dit totaal niet verwachtte. Weet je wat er gebeurd is?

    1. djaktief schreef:

      Combinatie van dingen. Belangrijkste was het vergeten te puffen met medicijn voor een avondloop

  6. Je lichaam protesteerde even. Luister naar jezelf!

    1. djaktief schreef:

      Had ik eerder moeten doen 😉

  7. Veronique schreef:

    IK VIND DAT JE WEL HEEL VEEL VAN JE LICHAAM VERLANGT. dOE HET WAT RUSTIGER AAN.

    1. djaktief schreef:

      Vanochtend gedaan, maar vanmiddag kon ik een rondje sportschool niet laten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s