Halve marathon Spark Spijkenisse

Zo begon het afgelopen zondag. Ik was al een tijdje op want ik kan niet zo goed slapen sinds een week of vier. Ik ben iedere keer tussen drie en vijf ’s nachts wakker en dan ga ik op een gegeven moment maar mijn bed uit. Dat is niet zo jofel en zeker niet voor een hardloper die slaap echt als herstel nodig heeft. Afijn ik at een lekker ontbijtje en pruttelde wat op mijn smartphone. Het is altijd een fijn gevoel dat er nog meer mensen zich zo aan het voorbereiden zijn op een wedstrijd.

Het was glad in de straat toen ik wegreed en flink mistig onderweg. Ik was blij dat ik maar een halve marathon op het programma had. Twee jaar geleden liep ik hier de hele (klik)) We moesten wat verder weg parkeren in een garage en ik kwam wat gehaast in de sporthal aan waar de gebruikelijke pre-wedstrijdtaferelen zich afspelen. Het is toch een hele kunst om een race voor 1.500 deelnemers te managen maar ik moet zeggen dat ze daar in Spijkenisse zichzelf steeds verbeteren. Ik ging nog even kijken bij de kratten voor de verschillende posten op de marathon want ik volgde met belangstelling de loopplannen van Michiel die een sub3 wilde lopen vandaag en ik was benieuwd of het voor hem allemaal zou gaan kloppen.

Afijn onze start was een half uur na die van de marathon. De atletiekbaan van Spark is in renovatie dus we begonnen op zwart zoab en dat was niet glad maar ik ben toch maar rustig gestart ook omdat het in parcours de eerste 3 km wat smal is. Ideaal eigenlijk want meestal ga je in het begin te snel. Ik wilde weer zoals twee weken geleden in Vlaardingen op gevoel lopen en me niet laten beheersen door cijfertjes. Dat ging in het begin wel goed want ik heb pas bij 10 km op mijn klokje gekeken. Ik was verbaasd dat dat pas 56 minuten aangaf. Mijn tempo op dat moment was 5:09 en dat vond ik te hoog. Ik dronk daar voor de 2e keer. Ergens na de 5 km post had ik ook al wat op.

Daarna gingen we linksaf de Ringdijk op en daar raakte ik in de war met de bordjes van de marathon. Die liepen 2 km vóór omdat ze al een lusje extra hebben gehad, maar omdat ik weinig op mijn horloge keek dacht ik dat ik al verder was. Later zag ik dat erop stond voor welke afstand het is maar toen was het ‘onzekerheidszaad’ al in mij gezaaid. Bij 14,5 km gingen we het Mallebos in over een blubberpad en daar wandelde ik maar eventjes om te drinken. Zo sloeg ik een paar vliegen in één klap: niet vallen, dorst lessen en even bijkomen. Bij de bocht naar links stond een vrijwilligster in de weg om ervoor te zorgen dat we zouden vertragen en zodat we niet in de bocht op onze neus zouden gaan. Het was nog een stukje glibberen langs het water maar toen we de Hekelingse weg over kwamen waren we al weer terug in Spijkenisse.

Volgens mijn horloge (waar ik nu toch maar wel op keek) was ik bij 17 km 1:40 onderweg. Nog 20 minuten en 5 km te gaan om opnieuw sub2 te finishen maar dat zoeiets is eigenlijk niet haalbaar voor mij in deze fase op deze afstand. Verder had ik last van steken in mijn zij. Ik dacht aan mijn milt maar later heb ik er dit interessante stukje over gelezen. Ik denk dat het komt doordat ik al wandelend wat meer heb gedronken op 15 km en mijn houding was aan het eind van de race ook niet meer zo top natuurlijk. Ik vertraagde dus iets en dat kwam ook goed uit op die vervelende tegels en klinkers in Spijkenisse centrum. Bij de rivier werd het weer beter. We gingen over de nieuwe brug die Kraanvogel heet (verwijzing naar de haven –> kraan en de natuur –>vogel). Daar wandelde ik nog een paar passen voor ik me op de laatste 2 km stortte.

Steeds wilde ik versnellen maar ik durfde niet echt meer; bang om weer steken te krijgen. Ik zette wel even aan maar trok niet door. Op het terrein van de Olympiahal hoorde iemand mijn naam roepen maar ik wist niet welke kant ik op moest kijken. (Later blerk dat het Gina is geweest, die me af en toe oplapt met een sportmassage voor de marathon.) Een echte eindspring op de mistige baan liet ik achterwege. Ik finishte in 2:03:01. netto als 79e vrouw van de 141 en 394e overall van de 660. Een goede middenmoter ben ik deze keer.


De bovenste tijd op de foto laat die van de marathon die een half uur eerder startte zien. Ik had dus iets minder dan een half uur om Michiel te spotten. Gauw dronk ik drie! bekers warme bouillon en at een sinaasappel. Na het rekken en strekken trok ik gauw twee jassen aan want je koelt snel af als de bloedsomloop in de ruststand gaat. Ondanks de jassen stond ik toch te blauwbekken met gevoelloze vingers (fenomeen van Raynaud) maar gelukkig zag ik Michiel snel verschijnen.

Ik riep hem en met een big smile kwsm hij op de foto. Hij finishte uiteindelijk als 10e M35. wat een kanjer. Ik feliciteerde hem uit de verte en ging daarna gauw naar binnen waar ik een patatje bestelde om weer warm te worden voor de somma van €2,30. Ik had daar ook nog goede herinneringen aan 2 jaar geleden na de marathon toen ik zat te genieten van het zout. Daarna zocht ik de weg terug naar de parkeergarage. Ik nam natuurlijk eerst weer de verkeerde. De auto open doen, parkeerkaart zoeken en TomTom aanzetten waren bijna onmogelijke opgaven met mijn gevoelloze handen. Voorzichtig reed ik weg naar huis en plofte daar in een heerlijk bad. Ik hoefde niks meer. Manlief vertroetelde me met koffie, cake en vochtaanvulling. Oudste kookte een heerlijk maaltje.

Hier nog een paar foto’s:

Deze wedstrijd vond plaats op de 25e dag van mijn runningstreak. De volgende dag ‘moest’ ik dus gelijk weer hardlopen en de dag daarna ook. De benen voelden beter dan na de vorige halve marathon dus dat betekent dat ik niet diep genoeg gegaan ben. Het is zoals het is.

Door de runningstreak en het slechte slapen lukt het me momenteel slecht om me te concentreren om een blog te kunnen schrijven. (Er staan ook meer foutjes in die ik altijd pas na publicatie ontdek). Het zoals het is maar dan weten jullie dat als het eventjes wat stil blijft hier. Ik heb nog wel 10 blogs in mijn hoofd over allerlei onderwerpen. Ik hoop dat ze er binnenkort eens uitkomen. De streak duurt tot en met 1 januari maar ik maak er 2 januari van omdat ik de eerste dag van de streak heb gemist. Over die streak ga ik zeker nog schrijven, maar nu eerst weer even een paar uurtjes slaap pakken.

13 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Sportlifecrisis schreef:

    Mooi verhaal, goede aanmoedigingen en tips. Je bent een heel fijn mens🙏 PS dat van die patat van 2.30 had je ook als tip mogen geven 😋Volgend jaar maar 😉 welterusten voor nu😴 Groetjes, Michiel

    1. djaktief schreef:

      Ik bloos van zo’n compliment. Alleen voor de patat daar zou ik alleen al starten daar 😂

  2. Matroos Beek schreef:

    Toch weer een knappe prestatie.
    Dat slecht slapen, daar had ik vorige winter ook zoveel last van. Altijd wakker midden in de nacht. Vaak sliep ik maar drie tot max. 5 uren per nacht. Op de duur was ik geradbraakt. Het gaat nu beter. Ik slaap er zes tot zeven en slaap goed door. Bleek hormonale oorzaak te hebben bij mij. Overgangsverschijnsel.

    1. djaktief schreef:

      Ja ik denk dat het inderdaad ook met de overgang te maken heeft. Het zal wel weer goed komen. Maar het is niet fijn nu.

      1. Matroos Beek schreef:

        Dat is het zeker niet…

  3. Koen schreef:

    Zoals altijd … ook nu weer … petje af. Proficiat

  4. Je bent zot (positief bedoeld!), maar deed het toch weer. Bewondering!

    1. djaktief schreef:

      Ja ik ben een echte loopgek

  5. Affodil schreef:

    Respect hoor. Ik word al moe als ik het lees.

    1. djaktief schreef:

      Niet lezen dan maar lekker gaan wandelen met Jeppe

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s