Achter de schermen 2

Dit merk zit niet 100% netjes, maar so what?

De laatste tijd kom ik weinig tot bloggen. Ik vind er de rust niet voor en er zijn zoveel dingen waarover ik wil schrijven dat ik niet weet waar te beginnen. Ik wil dan ook gelijk een een goed of leuk stuk schrijven natuurlijk. Mijn blogfrequentie is ook afgenomen omdat ik vaak Instagram een foto met bijschrift post. Daardoor verschiet ik mijn kruit een beetje ten aanzien van het bloggen. Maar laat ik eens ter zake komen:

Tassen testen op de fiets

Vorige keer had ik het over de presentatie van mijn bedrijf Atelier DJ online. Dat is tegenwoordig echt belangrijk, maar het werk zelf is natuurlijk het belangrijkste. Ik heb verder gewerkt aan de zelfontworpen boodschappentas. Ik had er eentje van tafelzeil gemaakt en daarna twee van jeans. Ik ben nog aan het experimenteren met de hengsels. Het maken van de jeanstassen kost veel meer tijd en garen dan de tafelzeiltas in verband met het aflocken (afwerking) en het is lastiger omdat sommige stukken heel erg dik zijn. Het knippen kost ook meer tijd omdat je moet puzzelen hoe je de tas uit de jeans krijgt. Ik wil nog twee proefexemplaren maken: een van gewone stof en een van dekzeil. Misschien moet ik ook nog een jeanstas maken zonder afwerking met de naden naar de buitenkant zodat je een ‘rafel-look’ krijgt zoals momenteel populair is bij jeansbroeken.

Ze passen goed op in de auto en er kan lekker veel in

Ik denk erover om deze tassen te gaan verkopen in een popup store of op een braderie of iets dergelijks. Verder wil ik mijn ervaringen ermee omzetten in een workshop. Deze keer komt er dan geen werkbeschrijving on line, want dan krijg ik geen klanten meer om hem te leren maken in mijn Atelier. Om meer te weten te komen over de haken en ogen van een tassenworkshop wil ik bij een collega ook eens zoiets volgen. En dan is er nog de presentatie. Ik maakte al een aantal foto’s maar ze zijn nog niet gelikt genoeg voor de verkoop denk ik. Wat vinden jullie? Ook denk ik er nog over hoe ik ze in de markt moet zetten – klinkt al professioneel nietwaar – misschien zoiets als: ‘your pants become your shopper’ of ‘sustainable bag from your favourite jeans’. Het moet iets worden dat beter bekt in ieder geval. Weet je dat er al zoiets bestaat? Bij Van Hulley maken ze boxershorts van je oude overhemd. Afijn ik ben er druk mee bezig dus.

Tassen testen in de winkelwagen. Zeiltas blijft beter staan ook als hij leeg is.

Op 22 februari volgde ik de eerste dag van een lingerieworkshop bij Yolanda Fashion. Het is heel leuk om nieuwe dingen te leren zoals het berekenen van het rekpercentage van elastiek. . Je werkt met lycra en kant en die stoffen zijn veel kwetsbaarder en glibberiger. Na het maatnemen tekent Yolanda een patroon voor je en werkt ze een cup uit. Als je daar dan komt dan pas je die om je borst. Als dat klopt dan knip je het patroon uit lycra en verstevigingsstof. Afijn ik moet daar natuurlijk niet alles over verklappen want anders heeft Yolanda geen klanten meer. Helaas heb ik niet zo’n makkelijke vorm en maat dus ik moet mijn model opnieuw maken. Niet alle maatwerk past direct. Nu ervaar ik als klant/leerling ook weer eens hoe frustrerend dat is. Binnenkort is de tweede dag van de workshop en dan kan ik weer verder. We gaan dan ook nog zelf een slip tekenen en maken.

Foto van mijn stofje door Yolanda op Facebook en Instagram

Ook maakte ik nog enkele projecten voor klanten zoals deze keyboard sleeve en balkonplantenhanger. Ze zijn geheel op maat gemaakt maar omdat de bestemming bij een ander is kon ik ondertussen niet even passen om te kijken hoe het zou uitvallen. Van de tekentafel naar de praktijk kostte me wel flink wat hoofdbrekers. Ik maakte een proefexemplaar van de hoes en stuurde die per post. Daarna heb ik hem nog een beetje aangepast.

Keyboad sleeve…. dat klinkt
Past precies want het is ervoor gemaakt
Was best lastig om de overwijdte te bepalen met die knoppen

De plantenzak wordt pas echt getest als het tijd word om deze in gebruik te nemen. Ik ben benieuwd hoe de stof – canvas – zich houdt qua verkleuring en of het water niet te snel erdoorheen weg loopt. Op Pinterest staan er heel veel mooie plaatjes van, maar gebruikerservaringen en tips vond ik nog nergens. Dit is ook een product dat ik zou kunnen ontwikkelen. Waarschijnlijk is het te arbeidsintensief om als workshop van een paar uur te kunnen aanbieden.

Met passen en meten wordt de meeste tijd versleten
Ik ben benieuwd hoe het er straks uitziet met de plantjes erin

En verder was ik deze maand twee maal actief als begeleider van een blinde naaister. Ze had een Japans tasmodel uitgekozen en daar ben ik toen mee aan de slag gegaan. Weer een tijdrovende klus waarvoor ik alles moest uitzoeken en het hele model tevoren uitproberen voordat ik haar op de juiste manier kon helpen. Ik ga hierover nog een aparte blog schrijven.

Met dit alles ben ik veel meer uren kwijt dan de drie dagen per week die ik als werkdagen voor Atelier DJ had ingepland. Als ondernemer ben je eigenlijk nooit vrij heb ik ontdekt. Je ziet overal dingen waar je aan moet denken of die je nog wilt regelen en waarover je nog wil schrijven. Zo ben ik in de Rotterdam en omgeving bezig met het bezoeken van alle winkels en markten waar je stoffen en fournituren kunt kopen om mijn klanten beter te kunnen adviseren. Tegelijkertijd kijk ik waar ik het beste terecht kan voor sportstoffen want daarmee wil ik dus ook aan de slag. Ik ben al een heel eind en daarover komt ook t.z.t een blog.

Nooit meer rijggaren uithalen maar met een vochtig doekje erover en het is weg

Melissa van Fehr Trade heeft een boek geschreven over het maken van sportkleding en daar wil ik ook wat mee. Ik maakte zelf al een rokje van een oud sportshirt en een badpak. Ik heb het al een aantal keren aangehad en het zit goed. Misschien wordt dit ook wel een van mijn recycleproducten in de toekomst. Steeds moet je beslissen wat je met de opgedane ervaring doet. Geef je het gratis weg in een tutorial, ga je het produceren of wordt het een workshop? Een combinatie kan natuurlijk ook. Hier komt zeker nog een vervolg op maar ik moet er nog even over nadenken welk.

Rennen om het hoofd leeg te maken en mijn rokje te testen is een goede combi

En ik ben druk bezig met het koken van soep en het denken over werktijden voor naailes. Ik wil nl. een dag reserveren voor naailessen aan huis van de middag tot in de avond waar je net zoals bij een workshop wat langer de tijd hebt om je werk af te maken. Nu werk ik uitsluitend op afspraak. Een naailes die na twee uurtjes is afgelopen is vaak te kort. Iedereen heeft verder verschillende voorkeuren qua tijd om les te volgen. Het lijkt mij ideaal als ik dan klanten en mezelf tussendoor soep kan aanbieden als maaltijd. Ik heb al een heleboel lekkere soepen uitgeprobeerd. Ik heb er geen receptkaarten van gemaakt deze keer, want daarvoor ontbrak de tijd. Er was een nummer van Allerhande dat over soep ging en daar heb ik alles uitgescheurd dat niet over soep ging. Alleen de soeprecepten bleven in het boekje. Op de achterkanten van die pagina’s plakte ik weer andere soeprecepten die ik elders had gevonden. Zo heb ik mijn eigen soepschrift. On line had ook gekund natuurlijk maar ik blader graag nog ouderwets in een koekboek of tijdschrift.

Of je soep lust

En ik heb een nieuwe bril, want van mijn oude viel na vier jaar ineens het pootje af. Dat kon eerst alleen maar provisorisch gerepareerd worden. Ik heb hem deze keer gekocht bij Tom Optiek, waar ik eind van de maand hoop weer de Lenteloop te doen. Ik kwam daar 2 jaar geleden terecht doordat ik er de tweede prijs haalde op de 10 km bij de dames van mijn leeftijd. Ik kocht er reeds een sportzonnebril op sterkte die erg goed bevalt en dat deel ik dan maar.

Een nieuwe bril betekent dat ik er weer iets anders uit zie dan dat betekent dat nog wat aan mijn profielfoto’s wil doen. Weer wat voor op mijn to-do-lijstje. En daar moeten ook nog folders en visitekaartjes bij. Je ziet dat ik me absoluut niet hoef te vervelen de komende tijd.

Niet zoveel verschil met de oude of wel?

Maar dat doe ik toch al nooit eigenlijk want met drie jongens, een lieve man, familie, vrienden en buren en vrijwilligerswerk heb ik een heel rijk leven. Het is ondertussen zeven uur geworden. Tijd om dit blog af te sluiten – nog even een paar foto’s erbij – en de zaterdag kan beginnen met de was en de krant. Goed weekend gewenst (morgen lopen Arjen en ik de City Pier City in Den Haag trouwens) en tot later ……

19 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Affodil schreef:

    Djeez, Dorothé, ik word al moe van dit te lezen. Fijn dat je er plezier in hebt, maar dan kan je nog jezelf voorbij lopen, dus take care!

    1. djaktief schreef:

      Inderdaad had ik gemerkt dat het een beetje veel van het goede was 😉

  2. Matroos Beek schreef:

    Wat ben je hard aan de weg aan het timmeren. Dat wordt wat met die tassen en dat mooie logo erop. Spreekt mij zeker aan!

    1. djaktief schreef:

      Het is het merkje dat ik al heel lang in al mijn zelfgemaakte spullen naai. Ik gebruik ze gewoon op.

      1. Matroos Beek schreef:

        Ik vind het heel mooi dat merkje. Ik zou zeggen: houden!

  3. tinyblogt schreef:

    Wow! Leuke tassen zeg!
    En over die blinde naaister moet je zeker eens meer vertellen, ben echt geïnteresseerd!

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel en dat blog ga ik zeker schrijven. Ik hoop ook nog op tips van jou misschien

  4. Sandra schreef:

    Die tassen zien er super uit!
    Veel succes én plezier op de loop straks!

    1. djaktief schreef:

      Dankje Sandra, gelukkig is de loop morgen pas

      1. Sandra schreef:

        In dat geval veel succes voor morgen!

  5. Veronique schreef:

    Hele leuke tassen. Die van tafelzeil vind ik praktischer, die van de jeans is weer trendy. Recyclen is prima.
    Ook je label vind ik mooi. Sober en treffend. Merknaam MBD?? Staat goed.
    Succes en ik zal kijken of er nog dingen te binnen schieten.
    Groetjes Veronique

    1. djaktief schreef:

      Dankje Veronique, je mening over de tassen deel ik. Voorlopig gebruik ik mijn oude naamlabels op.

  6. Je hebt enorm veel fantasie en bent enorm creatief.
    Schitterend werk!

  7. KnutzEls schreef:

    Die tassen zijn hardstkke handig en nu ook heel actueel. Een tas uit een oude jas of broek geeft de maakster ook een (emotionele) binding. Ik vind ze superleuk!

  8. Menck schreef:

    Slagzin voor je tassen: “Een echte shopper doet het in zijn broek!” 😉
    Goed bezig, zoveel is zeker.

    1. Menck schreef:

      P.S.: Engelse slogans zijn zo passé. Leve het Nederlands!

      1. djaktief schreef:

        Het gaat erom waar je voor gevonden wordt op het www en dan zit je met Engels veel breder

    2. djaktief schreef:

      Dat is een hele sterke als je gevoel voor humor goed is tenminste

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s