Van 37 km ellende naar een kleurrijke run

Foto snel door een voorbijganger gemaakt dus ik sta met mijn ogen dicht. Let verder op mijn nieuwe schoenen en het shirt dat ik speciaal gisteren aantrok omdat het weer de dag van Alphen was. Over mijn hardlooprokje ‘moet’ ik ook nog een blog schrijven.

Die laatste halve marathon in de Krimpenerwaard werd helaas gevolgd door nog twee duurlopen waarbij ik opnieuw te maken had met veel regen en wind. Daarna volgde een snelle vroege training voor een drukke dag (workshop lingerie) buiten de deur. Helaas bleken mijn spieren die niet helemaal aan te kunnen en sindsdien heb ik last van mijn hamstrings vooral aan de linker kant. Verstandig als ik ben 😉 dacht ik twee rustdagen te pakken en dan pas mijn langste training voor de marathon in Enschede te doen. Zo gezegd zo gedaan. Oh ik vergeet nog te vertellen dat ik donderdag omgewaaid ben met de fiets op de Erasmusbrug waarbij ik dacht alleen maar wat blauwe plekken te hebben omgelopen.

Volgens mijn oorspronkelijke planning zou ik 35 km hier niet in de buurt gaan lopen maar met iemand anders meer dan een uur rijden hiervandaan. Die afspraak had ik afgezegd omdat ik dat te riskant vond. Al weer verstandig toch? Nu had ik een route gemaakt hier in de buurt waarvan ik slechts een klein gedeelte niet kende. Afijn ik ging op pad met redelijk weer. Mijn linkerbeen deed de eerste 5 km erg zeer maar het werd steeds beter. Helaas raakte ik toch nog de weg (9 km) en hiermee nog veel energie kwijt en was er toch nog flink wat regen en wind. Mijn route voerde ook door de grienden (23 km) maar die waren overstroomd geweest door het tij en lagen vol riet zodat je niet kon zien wat eronder lag. Ik wilde me niet verstappen en mijn hamstrings nog verder verrekken en daar heb ik toen een paar keer gewandeld. Helaas werd steeds stijver en kouder door dat wandelen en kwam niet goed meer in mijn ritme en ging mijn hele been links ineens zeer doen. Gels en drinken hielpen niet en ik werd steeds akeliger en ook leger, een beetje hongerklop. Ik was ondertussen gevorderd tot 30 km maar ik verwachtte niet dat ik de die laatste 5 km niet in een half uurtje zou kunnen afleggen in deze deplorabele staat. Daarom ben ik van de route afgeweken en naar de supermarkt in Rhoon gegaan om marsen te kopen omdat ik altijd goed reageer op chocolade. (Het bakkertje en de groenteboer aan de dijk zijn dicht op maandag). Daar wilde ik een bericht op mijn telefoon verzenden naar jongste omdat ik al zo lang onderweg was en toen zag ik dat oudste (studeert in Utrecht en woonde eerst daar vlakbij) een bericht gestuurd had dat hij oké was met bijbehorend NOS-bericht over fase 5. Manlief meldde ook dat hij weer uit Utrecht weg was. Hij was er deze keer met de auto ivm de treinstaking. Ik heb ben dus maar even gaan zitten in de supermarkt. Door de zoete marsen voelde ik me beter en het leek alsof ik weer kon rennen maar helaas deden mijn schenen deden nu ook zeer. Ik heb toen maar steeds korte stukjes gerend en de rest gewandeld. Ik had nog voor een autovrije route binnendoor gekozen omdat dat korter was maar hierdoor kon ik niet opgeven en een lift naar huis vragen. Thuis ben ik afgepeigerd op de bank gerold terwijl jongste me van koffie en eten voorzag. Ik was uiteindelijk 4,45 uur onderweg geweest over 37 km in totaal. Net zolang als ik de hele vorige marathon in München onderweg was.

De fitness de volgende dag heb ik overgeslagen en de buddyrun met John werd een herstelloop van 8 km. Ook kocht in een paar nieuwe hardloopschoenen. Dat is altijd balsem voor het gekwetste hardlooplijf/ego. Op donderdag ben ik naar de sauna gegaan om de laatste stijfheid kwijt te raken. En toen ging voor mij de knop om naar echt relax en herstel. Tijdens de rustige duurloop op vrijdag met buurvrouw Pauline besloot ik om de geplande wedstrijd in Rhoon te laten schieten en me even terug te trekken uit social media etc. Dat deed me goed. Ik merkte dat ik me vrijer voelde en anders ging denken. Minder moeten en meer mogen. Vrijer en creatiever. Daardoor kreeg ik ineens een gek plan dat ik gelijk de volgende dag ten uitvoer bracht.

Rijnhaven daar begint het
Halverweg metrostations Rijnhaven en Maashaven

Ik ging met de tram naar de Erasmusbrug en rende terug onderlangs de metrobaan vanaf Maashaven tot Slinge. De metro loopt daar boven de grond en daar zijn 18 palen van beschilderd door kunstenaars. Ik ben om alle palen heengelopen en heb ze aan 2 kanten gefotografeerd. En eentje zelfs aan 3 kanten. Hier vind je wat informatie over het project dat ROAR Rotterdam Art Ride heet en daar staan ook de namen van de kunstenaars bij. Het werd een soort urban run want ik moest erg op stoepjes, losse stenen én het verkeer letten. Je kunt de metrolijn aardig volgen maar soms moet je even afwijken van het parcours om de weg over te steken of een olifantenpaadje volgen in plaats van de stoep of het fietspad.

Bijna aan het einde

Hier zijn alle foto’s. Zelf vond ik die paal die ik als titelfoto voor dit blog koos het mooiste, waarschijnlijk omdat ik me zo voelde met allemaal dingen die een plekje in de laatjes van mijn lijf en leven zitten. Tot mijn verbazing ontdekte ik een stukje verderop vlakbij Zuidplein nog een drietal beschilderde palen. Die heb ik uiteraard ook maar even op de foto gezet.

En deze drie staan in de buurt van de Heinenoordstraat/Maasdamstraat:

Ik hou van kunst en kunst op straat. Onderweg zag ik nog veel meer beelden maar die heb ik even gelaten. Er is veel te zien. Ik liep al eerder een cultuurondje door Rotterdam maar ik heb er nog niet over geblogd. Misschien dat ik dat nog ga doen, maar voorlopig ga ik niet teveel ‘moetjes’ in mijn lijf en hoofd laden. Veel ideetjes om in Rotterdam te doen en te bekijken haal ik uit het gratis magazine dat je hier iedere maand kunt inkijken of meenemen op allerlei plaatsen in de stad.

10 reacties Voeg uw reactie toe

  1. petrakerkhove schreef:

    Oh wat leuk, die palen! En WoW! Wat ben je lang bezig geweest met die duurloop! Maar je bent er vast sterker uit gekomen 👍🏼

    1. djaktief schreef:

      Mentaal wel maar fysiek niet. Ik merk dat ik ouder word 🤣

  2. Rob Alberts schreef:

    Mooi groen en mooie palen op jouw foto’s.
    Inderdaad zorg goed voor jezelf.

    Vrolijke groet,

  3. Matroos Beek schreef:

    Je bent een flinke doordouwer Dorothé. Je gaat maar door ondanks fysiek ongemak en je wilde vast geen paal overslaan voor op de foto. Ze ‘moesten’ er allemaal op. Geeft niks, ze zijn allemaal mooi om te zien. Hou je goed en schrap af en toe een paar ‘moetens’…. Dat ‘moet’ ik ook. Ik moet minder moeten van mijzelf.

    1. djaktief schreef:

      Die palen dat was echt genieten. Ik heb heb er steeds een rondje omheen gelopen dan hoefde ik niet zo hard dus. Ik moest die dag geen 10 km wedstrijd. Die had ik geschrapt.

  4. Mrs. T. schreef:

    Zo, wat een kleuren inderdaad.mooi!

  5. Nicole Orriëns schreef:

    Wat een vrolijk gekleurd rokje! Ik zag eerste niet eens dat het een rokje was. En het past prachtig bij je schoenen : )

    1. djaktief schreef:

      Dankje Nicole. Het is een eigen ontwerp. Ik ga er nog een blog over schrijven hoe ik het maakte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s