Halve marathon Nunspeet en de laatste loodjes voor de hele in Enschede

De leukste en de moeilijkste dingen komen vaak geheel onverwacht. Zo stond ik vorig weekend ongepland aan de start van de halve marathon van Nunspeet. Manlief en ik vierden daar onze trouwdag in een lodge bij Hotel Vennendal op de prachtige Veluwe. Ik wilde nog een laatste langere duurloop doen voor de marathon van Enschede op 14 april voordat ik echt aan de tapertime (rustperiode) zou beginnen. Nou bleek op 350 meter van dat hotel op zaterdag de start te zijn van een halve marathon door de bossen over verharde fietspaden. Dat was lekker makkelijk want dan hoefde ik alleen maar de peilen te volgen in plaats van zelf een route uit te zetten.

foto Harry van ’t Veld fotografie

De start was om kwart over twee ’s middags en dat brak onze planning een beetje. We besloten ieder onze eigen sportieve weg te volgen. Dus ik ging naar de halve marathon en Arjen fietsen. Hij vertrok zelfs wat eerder dan ik want ik zat zo dicht bij de start dat ik deze keer de dixie zelfs kon overslaan. Verder een grote verassing dat ik daar ineens Karen tegen het lijf liep. Bijna dagelijks wisselen we enkele trainingsaanmoedigingen uit op Instagram. Zij schrijft ook heerlijke en gezonder recepten op haar Facebookpagina. We konden helaas niet samen lopen omdat zij voor de 10 km ging en ik voor de 21,1.

Het parcours van de halve marathon was 2 x de ronde van de 10 km met een paar kleine lusjes erbij maar wij vertrokken eerder. Normaal loop ik iedere wedstrijd echt als wedstrijd oftewel ‘tot het gaatje’ maar in deze marathonvoorbereiding was het nu voor de 3e keer dat ik een wedstrijd als training ‘met de handrem erop’ liep. Omdat het maar een halve was vertrouwde ik erop dat de waterposten voldoende zouden zijn en voor de zekerheid zou ik bij de 2e post (10 km) een gelletje nemen.

Zo gezegd zo gedaan: rustig gestart en bij de drankpost op 4 km even gewandeld om het bekertje water helemaal binnen te spelen in plaats van de helft te verliezen bij doorrennen en me te verslikken in de rest. Het was een mooi parcours over verharde fietspaden door het bos. Ik keek niet op mijn Garmin hoe hard ik ging maar liep op mijn gevoel. In het begin werd ik nog wel een beetje opgejaagd door al die mensen die me voorbij renden maar ik besloot me er niet teveel van aan te trekken. Of soms toch wel een beetje. Er waren nl. een aantal lopers en loopsters die me vlot voorbij staken en dan plotseling voor mijn neus gingen lopen en dan vertraagden. Bij de tweede post nam ik mijn gelletje (anders heb je er het tweede loopuur niks meer aan) maar toen bleek ik bij controle pas op 8 km te zitten. Blijkbaar hadden ze een post toegevoegd ivm het warmere weer. Kort daarna even tussen de bosjes gedoken om weer wat kwijt te raken en toen de weg vervolgd. De route was perfect aangegeven door gele pijlen die je al ver tevoren kon zien. Verder stonden er op de cruciale punten ook vrijwilligers om je aan te moedigen en de goede kant op te wijzen. Het was top geregeld allemaal door de Loopgroep 2000 die diverse loopevenementen per jaar organiseert daar in de buurt.

foto Harry van ’t Veld fotografie

Bij de doorkomst naar de tweede ronde had ik iets van 1:05 op mijn horloge. Dan kijk ik natuurlijk wel eventjes en tegelijkertijd nam ik nog een beker water. Die tweede ronde was veel rustiger omdat we niet meer werden ingehaald door de snelle deelnemers van de 10 km die een kwartier na ons waren gestart. Ik kon hierdoor ook beter mijn eigen ideale lijn lopen en hoefde geen rekening meer te houden met achteropkomende lopers. Doordat ik wat scherper door de bochten kon lopen ging het ook wat harder (voor mijn gevoel dan). In ieder geval haalde ik wel een aantal anderen in. Ik vind het heerlijk om iemand in het vizier te hebben en dan stap voor stap dichterbij te kruipen. Omdat ik bij alle drankposten wandelde werd ik door hen dan weer vrolijk ingehaald. Bij de laatste drankpost (18km) deed ik er nog wat langer over omdat ik een stuk banaan weg werkte omdat ik honger had.

foto Harry van ’t Veld fotografie

De foto’s hierboven zijn gemaakt net na een klimmetje op ca. 20 km en je kunt zien dat ik een luchttekort had en flink mijn best moest doen, maar ik had die jongere dame toch mooi gepasseerd. Ik finishte met een sprintje in een heel acceptabel tijd van 2:07:43 zeker als training.

Na afloop nam ik een lekker ijsje en toen manlief terugkeerde van de fietstocht gingen we naar de sauna en het zwembad van het hotel. Voor het diner trok ik een jurkje aan met schoenen met een kleine hak (3 cm) maar toen kon ik plotseling nauwelijks meer lopen. Vreselijke steken in mijn bekken en schaambeen. Het zitten bij het diner deed er ook geen goed aan. De volgende dagen hebben we gewandeld en gefietst en als ik in beweging was dan ging het wel. Wat ook hielp waren mijn yoga- en rompstabiliteitsoefeningen. We wilden ons weekend er niet door laten vergallen en trokken verder ons plan. We wandelden van Elspeet naar het landgoed Staverden (16,5 km) en we fietsten via de Zandenplas en Wezep naar Elburg aan het Veluwemeer (60 km). Een paar plaatjes van deze heerlijke dagen.

Thuisgekomen besloot ik om toch maar langs de fysio te gaan voor advies, want de pijn in mijn bekken kwam steeds terug (alhoewel wel wat minder) en de linker hamstring deed ook nog steeds zeer. Ik trof de sportfysio die me onderhand wel kent. Ik bleek nogal scheef te staan maar na een paar buigingen was ik weer recht. Verder heeft hij me laten lopen op de loopband en daarbij alleen maar geconstateerd dat ik korte passen maak. Zijn conclusie was dat mijn klachten komen door het veranderde lopen als gevolg van de hamstringklachten. Ook hechtte hij nog belang aan mijn val met de fiets van 2 weken geleden waarna de dag daarop de hamstringproblemen zijn ontstaan tijdens een snelheidstraining. In die week had ik ook de trailwedstrijd gelopen in natte omstandigheden en mijn lijf anders belast. Alles bij elkaar was dat waarschijnlijk teveel van ‘het goede’. Hij zag geen bezwaar tegen hardlopen en deelname aan de marathon mits ik het kalm aan zou doen. Hij vond me slim bezig met al mijn oefeningen en wees me ook nog op de ‘diver’ die ik maar even moest googelen en wenste me succes in Enschede. Momenteel heb ik de yogamat gewoon permanent in de kamer liggen zodat ik minimaal 2x per dag een reeks oefeningen afwerk en ik merk lichte vooruitgang. Ik voel de eerste 3 km een stijve hamstring en na ca. 5 km is het weg maar zodra ik harder dan 10 km per uur loop voel ik hem weer. Dat gaat dus geen snelle tijd worden in Enschede. Maar ik tel mijn zegeningen.

Die ben ik me de laatste tijd toch veel meer bewust. Het is nl. zo dat na een totaal onverwachte diagnose de vrouw van John (van Running Blind met wie ik als buddy hardloop) na een kort ziekbed van 2 maanden is overleden aan kanker. John en ik zijn voor zover mogelijk blijven hardlopen en komende woensdag zullen we daarmee verder gaan. Ik wil het er niet uitgebreid over hebben maar je snapt dat zoiets je raakt.

Het is heel raar om daarna gewoon over zoiets als hardloopschoenen verder te schrijven maar aan de andere kant is het maar goed ook dat er gewoon allerlei simpele dingen zijn om mee bezig te zijn anders zou een mens gek worden. John en ik hebben het altijd over van alles en als een van ons vind dat de ander even zijn mond moet houden dan zegt die dat wel.

Ik meldde al dat ik nieuwe hardloopschoenen had gekocht. Wederom heb ik voor Mizuno gekozen. Ik ben er vier hardloopzaken voor af geweest want ze hadden wat veranderd. De hielkap van dit merk was verlaagd en daardoor floepte ik uit al die schoenen. Gelukkig hadden ze in Spijkenisse nog deze groengele sloffen. Het is deze keer niet de Wave Ultima maar de Wave Rider geworden. Ik leerde ook nog wat nieuws wat ik jullie niet wil onthouden. Ik gebruik altijd de extra lusjes om mijn voet in de schoen te stabiliseren maar daardoor vallen de veters vaak erg kort uit. Deze verkoper leerde me om dat een gaatje eerder te doen waardoor je wel genoeg veters over houdt.

De marathon in Enschede gaat nog op dezelfde schoenen als ik München deed (de grijze dus) want de nieuwe zijn onvoldoende ingelopen. Maar in de toekomst verander ik van schoenenstrategie want eigenlijk heb ik te lang doorgelopen op mijn groenblauwe paar. Als je die hakken ziet! Ik liep er iets meer dan 1.000 km op. Ook mijn marathonschoenen vertonen al slijtage terwijl die pas 400 km op de teller hebben. Ik koop altijd nieuwe binnenzolen als ik nieuwe schoenen koop van MySole. Ik gebruik die sinds december 2017 en heb geen voetplaatproblemen meer gehad sindsdien. Om te onthouden welke schoen met welke zool moet geef ik alles een nummer. Die binnenzolen haal ik er regelmatig uit om te luchten.

Ja en zo ben ik dan ik in de laatste week voor mijn 11e marathon gekomen. Ik ben minder gespannen dan voor München maar toch niet geheel onbezorgd over een goede afloop omdat het een marathon is met een limiet van 5 uur en omdat die hamstring vervelend kan gaan doen, zoals ook tijdens mijn laatste dertiger. In Enschede zijn veel minder deelnemers dus ik zal weer een van de laatsten zijn, maar misschien valt het allemaal wel mee en heb ik voor de verandering eens een topdag. Ik heb goed getraind met dik 600 km op de teller sinds januari en daarbij ook wat meer gevarieerd in snelheid. Jammer dat ik die niet echt kan benutten met die hamstring. Nog twee loopjes te gaan en een beetje fine tuning over welke kleding en welke spullen ik zal kiezen voor de race en dan is het al zover. Ik slaap momenteel weer veel beter gelukkig dan een tijdje geleden. (We kochten een nieuw dekmatras van latex waardoor ik zachter lig). Dat slapen ga ik nu ook maar weer eens doen. De wielrenners zeggen immers dat ‘de koers in bed wordt gewonnen’, dat zal voor de run ook wel zijn.

17 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Inge Wertwijn schreef:

    Wow Dorothé, wat een verhaal. Fantastisch hoe jij je stralend door allerlei tegenslagen heen slaat. En dat groen, dat staat je geweldig goed.

    1. djaktief schreef:

      Nou ik voel me echt niet zo stralend altijd hoor. Op dat groene rokje ben ik wel trots want dat is eigen ontwerp.

  2. monique schreef:

    Heel veel succes en je doet het toch maar weer!

    1. djaktief schreef:

      Dankje Monique, mede dankzij jouw schoenen advies van destijds.

  3. runningreneetje schreef:

    Heel veel succes en heel veel plezier zondag!

    1. djaktief schreef:

      Merci René en jij diezelfde dag in Parijs veel loopplezier gewenst

  4. Matroos Beek schreef:

    Veel succes met de volgende run in leuke loopkledij, flashy in groen, zelfs de schoenen! Ja, die matras kan helpen. Zelf slaap ik ook op zo een latexmatras. Heel tevreden ben ik ervan.
    Ik wens je verder minder last van de hamstring.
    Ook wil ik mijn medeleven betuigen bij dit zware verlies voor jouw loopmaat John. Vreselijk. Inderdaad, tel je zegeningen.
    Je bent en blijft een kei Dorothé!

    1. djaktief schreef:

      Veel ineen je reactie. Dankje. Ik zal het aan John doorgeven.

  5. Gwennie schreef:

    Spannend hoor! Heel veel succes straks!!

    1. djaktief schreef:

      Dank oe wa (Twents?)

  6. Mrs. T. schreef:

    Wat leuk zo’n rokje. En wat knap zeg dat je ondanks lichamelijk ongemak toch zo presteert.
    Wat verdrietig van de vrouw van je maatje. Tja, drukt je maar weer ‘ns met de neus op de feiten hoe relatief alles is.

    1. djaktief schreef:

      Bedankt voor je reactie. Ik neem mezelf wel in acht hoor. Nu doe ik niet veel meer hoor en na de marathon is er ook een week rust gepland. Ik ben me heel bewust dat je zuinig moet zijn op je gezondheid. Nu nog meer dan eerst

  7. Affodil schreef:

    Succes!

  8. Sandra schreef:

    Hopelijk zijn de problemen zoveel mogelijk van de baan tegen de marathon. Alvast heel veel succes Dorothé!

    1. djaktief schreef:

      Dankje Sandra… Ik hou me heel kalm nu uit voorzorg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s