Hoe verder?

on
Bedankt Flow Magazine

Het was even stil op dit blog en dat is ook helemaal niet erg. Jakkeren we niet allemaal wel eens teveel door doelbewust of uit gewoonte? Even tot rust komen en de druk van de ketel halen om bij te tanken is goed. Even stilstaan bij waar je mee bezig bent – of was – en genieten van het resultaat – of juist het verwerken als het tegenvalt – en je bezinnen. We durven tegenwoordig dat tegenwoordig haast niet meer te zeggen, laat staan te doen.

Tekst van Woordkunsten Jentl van Wijk
Tekst Bertolt Brect in Flow Magazine

Zelf ben ik ook van het ‘type #enweerdoor’ die zichzelf een doel stelt en zich daarop richt. Mijn blognaam is niet voor niets ‘DJaktief’. Even niks vind ik heel erg moeilijk. Als er niks is dan grijp ik als zovelen gauw naar mijn smartphone uit gewoonte, verveling en behoefte aan contact, bevestiging, inspiratie en nog zoveel meer. Ook omdat ik dingen uitstel waar ik geen zin in heb of die moeilijk of onduidelijk zijn grijp ik trouwen ook vaak naar de smartphone. Niets menselijks is mij vreemd en op zich is daar ook niet zoveel mee mis… voor een keertje …. een tijdje ….


Tekst van Woordkunsten Jentl van Wijk

Het wringt bij mij zoals jullie misschien tussen de regels van dit blog hebben gevoeld en ik heb er ook af en toe wel over geschreven. Na het full time moederschap ben ik nog steeds op zoek naar nieuwe invulling en zingeving van mijn leven. Ik bewandelde diverse paden om uit te zoeken wat ik kon en wilde doen. Ik praktiseerde de hastag #werkenaanwerk maar mijn capaciteiten matchen niet meer met wat er op de arbeidsmarkt wordt gevraagd qua kennis en flexibiliteit. Ik heb ook geen werkgevers gevonden die het de tijd en de moeite waard vonden om in mij te investeren. Misschien moet er ook teveel geschaafd worden en loont het niet meer voor de jaren dat ik nog zou kunnen functioneren omdat ik immers 57 jaar ben en reeds 22 jaar uit het arbeidsproces.

Uit Flow Magazine

Ik bewandel ondertussen ook nog wegen als ‘ZZP-er’ en als ‘vrijwilliger’ met wisselend succes. Medio 2013 tastte ik de markt af met een try out als Naaicafé en ging ik daarna aan de slag met het geven van naailes. Er kwamen wel leerlingen maar de rompslomp eromheen (publiciteit en klantenwerving) kostte me veel meer tijd en energie dan dat het aan geld en voldoening opleverde. Ik had ook niet genoeg energie om er echt voor te gaan omdat ik van 2014 tot en met 2016 in een operatie- en hersteltraject zat in verband met huidkanker (basaalcelcarcinoom). Na een sluimerend bestaan kwam een doorstart als Atelier DJ in 2016 en de eerste maanden van 2019 was ik hard bezig met de professionalisering van mijn bedrijf. Ik schreef reeds in diverse blogs over (hier terug te vinden onder de tag Atelier DJ).

Uit de Flow van https://bedrijfdewijsheid.nl/

Als vrijwilliger was ik ook actief met naaien in Rotterdam waar ik een blinde begeleidde bij het maken van een tasje en een kussen en verder ben ik hardloopbuddy van John bij Running Blind. Daarnaast sta ik op de flexlijst voor diverse projecten van de Stichting Present in Barendrecht.

Het ‘wisselende succes’ zit hem hier in dat er niet zoveel continuïteit in zit. Het hardlopen is wel een vaste afspraak maar het naaien, lesgeven/helpen als ZZP-er/vrijwilliger is altijd hollen of stilstaan. Alles kost heel veel tijd: reistijd, leertijd, voorbereiding, testtijd en dan vaak net op het moment dat er ook wat anders is. Soms valt ook iets echt erg tegen in de praktijk. Ofschoon ik uitstekend kan naaien en me 100% inzette waren de resultaten van de slip en bh van de gevolgde workshop lingerie teleurstellend (niet draagbaar maar de bh was nog wel wat op het plaatje). Aan de begeleiding lag het absoluut niet, maar blijkbaar heb ik dit niet 1,2,3 in mijn vingers en dat geeft mijn zelfvertrouwen een knauw. Dan heb ik moeite om me te herpakken om weer verder te gaan met wat ik wel kan.

Op de foto lijkt het nog wat
Van je fouten leer je het meest!

Maar ik heb het wel gedaan. Zo maakte ik een jurk voor mezelf van taftzijde voor het vieren van onze 24e trouwdag. (Vierentwintig is voor ons een bijzonder getal omdat we elkaar op 24 februari leerden kennen en 5 jaar later op 24 april trouwden en omdat we lang woorden op nummer 24. Voor ons dus geen jubileum bij 25 maar bij 24!) Eerst had ik een ander patroon op het oog maar dat was te bewerkelijk voor de korte tijd die ik nog had. Daarom koos ik een heel eenvoudig model uit de La Maison Victor (klik) en liet de stof de rest doen. Ik kreeg er veel complimenten zondag op het feest en zelf was ik er ook wel tevreden over. Dit geeft dan weer een impuls om verder aan de slag te gaan met naaien. Maar dan moet ik me niet laten afleiden dus door andere dingen.

Tekst van Woordkunsten Jentl van Wijk

De marathon van Enschede en dit huwelijksfeestje (en alle reisjes samen) zijn nu voorbij en nou wil ik even niets meer zetten op Facebook over deze trouwdag of over marathontrainingen op Instagram. Ik wil even echt de leegte induiken los van de smartphone met de virtuele reacties. Ze zijn heel waardevol want ze hebben me goed gedaan maar tegelijkertijd kosten ze heel veel tijd want je wilt ook met anderen meeleven. En verder zijn de contacten meestal toch vluchtig (alhoewel ik ook echte vrienden hier heb gemaakt). Ik wil me niet met anderen vergelijken maar onwillekeurig steekt het toch dat anderen veel betere looptijden halen of al een week na de marathon weer tot trainen in staat zijn. Daarom duik ik de meimaand eventjes onder voor een Social Media Break. Ik wil zo min mogelijk ‘op mijn telefoon zitten’, mezelf minder laten bepalen door mailen en appen omdat ik denk dat niet alleen de batterij van mijn smartphone snel leeg raakt, maar ook omdat dat ook bij mijn innerlijke batterij gebeurt.

Ik weet nog niet precies hoe ik het ga doen maar vast staat dat ik minder on line wil zijn en meer wil leven. Ik hoop dat het me dichter bij mezelf brengt, want ik ben mezelf een beetje kwijt geraakt door zoveel mee te leven met anderen. Ik heb een mooi boekje uit de bibliotheek van geleend over dit onderwerp:

Boek Marnix Pauwels

Misschien zie je me wel nog op dit blog in mei, maar misschien ook niet. Ik wil het in ieder geval anders dan dat het nu gaat. Helemaal ‘ontschermen’ gaat toch niet omdat ik voor een aantal dingen ook de computer gewoon nodig heb. Zo wil ik deze meimaand wel heel graag een fotoboek maken dat ik mijn zoon beloofde voor zijn 21e verjaardag. Eind van de maand wordt hij 22, dus ….

Tja het voelt wel een beetje raar. Ik ga dit blog dus nog wel delen via Social Media want ik hoop dat er toch mensen blijven lezen en reageren. Maar misschien zitten jullie wel in dezelfde spagaat en herkennen jullie dit wel. Terwijl ik deze blog schreef voelde ik wel gelijk weer allerlei blogideeën opborrelen over recepten die ik maakte voor ons trouwfeestje, ons uitstapje naar Den Haag en dingen die ik toch leerde van de workshop, dus tot later zullen we maar zeggen.

10 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Inge Wertwijn schreef:

    Ha Dorothe, er moet me even iets van het hart – die prachtige foto van jou in je mooie rode jurk; prachtig natuurlijk, maar het allerleukste is hoe je man naar je kijkt en je vasthoudt. Hij is zo blij met je dat, kun je goed zien. Leuk om naar te kijken!
    Verder wens ik je – na de vele vele prestaties die je in je leven al geleverd hebt – dat je nu dingen vindt die je alleen maar doet omdat je het leuk vindt. Gewoon, voor de heb, de lol, de what-ever. Het is nu wel mooi geweest met de werk-ethiek; het is tijd om je voor te bereiden op licht en los en luchtig leven. Gaat je nog moeite kosten om dat voor je pensioen voor elkaar te krijgen 🙂 want een losbol wordt je zomaar niet.

  2. Affodil schreef:

    Eerst en vooral: proficiat met jullie speciale jubileum.

    En verder: ik ben het wel eens met wat Inge schrijft. Neem rustig de tijd om eens bij alles stil te staan, laat de rat race voor wat ze is en probeer een nieuw evenwicht te vinden in je leven.

    Knuffel.

  3. Matroos Beek schreef:

    De rode jurk is prachtig! Je kan toch heel wat hoor! Lingerie maken lijkt me wel een stiel apart. Je kunt niet alles kunnen. Helemaal niet erg.
    Neem alle tijd om tot rust te komen en te ontschermen. Groot gelijk. Het is de leeftijd Dorothé. Ik heb wel werk, en veel werk momenteel tot eind juni, maar het is ook wat… het wordt me vaak teveel. Zou het liever wat vaker rustig aandoen… Dat zegt mijn lichaam me ook. Het moet echter mogelijk zijn… zo heeft ieder zijn besognes.
    Ook nog gefeliciteerd met jullie jubileum!

  4. Petra Teunissen schreef:

    Hoi Dorothe, wat mooi dat je aan het fotoboek voor je zoon werkt. Bij alle taken en activiteiten die je al hebt is het ‘bewaren van herinneringen’ heel belangrijk in mijn ogen en daar zullen je kinderen je heel dankbaar voor zijn. Een fotoboek gooien ze nooit weg, geweldig gelukte naaiprojecten eindigen uiteindelijk wel in de recyclebox. En de vertraging is herkenbaar: ik werk deze week aan een fotoboek voor mijn zoons 18e en hij is afgelopen week 19 geworden. 😉

    1. djaktief schreef:

      Wat leuk dat jij dat ook doet. Het boek was klaar gisteren en ik heb het hem on line laten zien. Hij was er heel blij mee.

  5. Veronique schreef:

    Van harte gefeliciteerd met jullie 24 jarig huwelijksjubileum. Jullie zien er stralend uit en wat heb je een mooie jurk aan Dorothë. Daar kan Maxima niet aan tippen.
    Jammer dat het niet lukt om een betaalde baan te krijgen, at ligt niet aan jou maar helaas aan deze maatschappij waarin wij nu leven. Helaas krijg je door het ouder worden ook je PHPD (pijntje hier pijntje daar) en dat geeft ook weer beperkingen in bijv. de marathons die jij graag wil lopen. Jij bent veelzijdig met heel veel hobby’s, richt je op wat je het liefste wilt doen en rust uit van al die andere activiteiten.
    Toch hoop ik wel dat er af en toe een klein berichtje op bijv. Facebook van of over jou verschijnt.

  6. tinyblogt schreef:

    Prachtige jurk, en prachtig koppel. Veel succes met je fantastische voornemen!

  7. Menck schreef:

    Het leven is als water: dat zoekt zijn eigen weg wel. Laat je gewoon meevoeren op die stroom, beste Dorothé.

  8. Mrs. T. schreef:

    Haha, wat leuk die 24ste trouwdag. Nog van harte.
    En mooi blog verder, met heel mooie en rake teksten.
    Dat je ziek geweest bent wist ik niet. Ik lees hier nog niet zo lang mee natuurlijk en nu gaat ie hier op een laag pitje. Jammer, maar begrijpelijk.

  9. Peter De Groof schreef:

    Zo’n mooie blog, Dorothé ! En, herkenbaar !! Ik wens je fijne “digital detox”-periode, en heeeeeeel veel inspiratie !!! 🙂 Groetjes, Peter

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s