As good as it gets

Dat klinkt en voelt toch beter dan in het Nederlands. Ik praat wel tegen mezelf als ik hardloop. Ze noemen dat ‘selfspeak’ en het schijnt te werken zowel positief als negatief. Dus ik moet wel oppassen wat ik zeg. Afijn genoeg gedraald. Dit wilde ik vertellen:

Vrijdag wilde ik graag een flinke duurloop doen omdat dat er in de vakantie vaak niet zo van komt. Iets met ‘te warm’ en ook met ‘hoe langer de afstand hoe meer kans om te verdwalen’ . Ik had mazzel want buurvrouw Pauline wilde ook een rondje doen, maar niet zo lang. Het eerste deel deden we samen. We kozen voor de route over de geluidswal in Barendrecht. Die probeer ik wekelijks te lopen als een soort heuveltraininkje en daaraan kan ik ook heel aardig mijn conditie aflezen.

Het begon niet makkelijk met een steentje in mijn schoen dat er eerst uitgehaald moest worden en in dat eerste deel met Pauline moest ik met buikpijn 3x de bosjes in. Je schaamt je dan een beetje maar er is echt niks aan te doen. Bovendien laten mensen ook overal hun honden uit.

Toen Pauline afgeslagen was naar huis (na een selfie natuurlijk), liep ik rustig verder naar de ‘hobbelbrug’ over de Gaatkensplas. Ik had helemaal geen energie en zin meer en ging over op wandelen. Ik wandelde bijna een kilometer lang en twijfelde wat ik nou het beste kon doen. Bovenaan de dijk kwam ik een bekende tegen van de hardloopvereniging Energie. De dame in kwestie is iets ouder dan ik en kampt met serieuze hardloopblessures. We stopten even voor een praatje en wisselden uit wat we nog hoopten te gaan lopen dit jaar en gingen weer verder. Ineens ging het vanzelf bij mij. Het hardop uitspreken van mijn hoop om toch in december een 12e marathon te kunnen lopen gaf me geen vleugels maar wel motivatie. Ik had hier al wel geschreven dat ik na de vakantie flink aan de bak wilde en vier wedstrijden had gepland maar ik durfde niet hardop te zeggen dat ik toch weer hoopte om een marathon te kunnen lopen, zo twijfel ik aan mezelf. Spijkenisse Marathon zal het dan moeten worden, lekker dichtbij zodat ik in mijn eigen bed kan slapen. Verder kan Arjen goed support bieden op de fiets. Alleen het weer kan heel verraderlijk zijn. Ik liep deze marathon eerder in 2016 klik en afgelopen jaar deed ik er voor de tweede keer de halve klik.

Ondertussen was ik doorgelopen en ik koos voor de route door de Grienden want het was benauwd. Daar wandelde ik ook een stukje over de houten loopbruggen maar dat kon me niks schelen. Ik was gewoon onderweg en ik zou er hoe dan ook wel komen vandaag. Mijn buik voelde verder wel weer oké gelukkig. Ik liep langs de golfbaan en over de Schenkelse dijk naar de Essendijk. Ter hoogte van de afslag Molenpolderpad (waar ik ook wel vaker loop) stond een grote oplegger met een tractor erop. Ik wandelde daar maar weer even om die chauffeur de gelegenheid te geven om op de smalle dijk verder te kunnen. Daarbij viel mijn oog op de volkstuin die beneden aan de dijk ligt. Wandelend zie je dus toch meer dan rennend 😉 en het viel me op dat er een heel groot stuk met veldbloemen was. Het zag er schitterend uit. Het verbaasde me een beetje omdat veldbloemen nou niet zoveel opleveren. Waarom was er geen groente gezaaid? Maar toen ik weer aan het rennen was besefte ik dat bloemen door gewoon bloem te zijn en te bloeien al heel veel opleveren voor de natuur door voedsel te bieden aan de insecten. En de voedselketen gaat dan weer verder natuurlijk.

Ineens had ik ook veel meer vrede met mezelf en het niet hebben van een vaste baan of iets dergelijks. Ik ben gewoon Dorothé en ik sta open voor veel mensen en dingen die op mijn pad of in mijn tuin komen. Er komt genoeg langs want ik heb het eigenlijk vaak ook best wel druk. Als ik iets kan betekenen voor iemand of iets dan zal ik het zeker niet nalaten. Het zijn veelal dingen waar anderen met vastomlijnde taken/banen niet toe komen. Ik kan het niet goed verwoorden maar het voelde goed en zinvol.

En die volkstuin in zijn geheel inspireerde me ook. Gewoon een paar bomen en struiken met fruit en een paar bedden met groenten. Het moestuinieren gaat hier moeizaam de laatste paar jaar. Waarschijnlijk wil ik teveel en te snel. Ik kan wat leren van zo’n tuin: dankbaarheid en geduld. Het duurt nl. een tijdje voor je echt een boom of struik hebt die goed vrucht draagt. Er komt vast wel weer wat op mijn pad.

Uiteindelijk was ik tweeënhalf uur onderweg geweest voor 22 km #asgoodasitgets is zo gek nog niet.

17 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Inge Wertwijn schreef:

    prachtig, die wilde bloemenwei. Ik word daar zo vrolijk van.

  2. Petra Teunissen schreef:

    Je was dus vlakbij mij , maar ik heb die volkstuin nooit gezien 😓 ik moet meer Nasr buiten! Dank voor de inspiratie.

    1. djaktief schreef:

      Hij is een stukje verderop tegenover het Molenpolderpad

  3. Matroos Beek schreef:

    As good as it gets… een mooie instelling… en je krijgt nog veel moois te zien onderweg ook.

    1. djaktief schreef:

      Deze hashtag wordt veel op Instagram gebruikt. Mij spreekt het ook aan.

  4. AnneMarie schreef:

    Het gevoel niet mee te doen omdat je geen baan hebt ken ik heel goed.
    Maar weet dat ieder mens nodig is hoe belangrijk of onbelangrijk je ook denkt te zijn. Mensen kunnen altijd bij jou terecht en dat is zeer waardevol.
    Je kinderen, je man, je familie, je buurvrouwtje, je clubgenoten voor iedereen heb je een luisterend oor of wil je helpen als het nodig is.
    Hoe waardevol is dat in deze tijd. Wie heeft daar nu nog tijd voor om zomaar in te springen of klaar te staan voor iemand in nood.
    Zie het als zorgen voor….. en dat is hard nodig in deze individualistische tijd.

    1. djaktief schreef:

      Dat realiseerde ik me dus toen ik die bloemen zag die simpelweg wachten op wie van hun nectar geniet en wier stuifmeel verder voor verspreiding zorgt.

  5. Die positieve blik in jullie ogen bij de start, zeer mooi!

    1. djaktief schreef:

      #samenlopenisleuker volgens de hashtag en zo voelt dat ook

  6. Affodil schreef:

    Hier wordt met boeren een afspraak gemaakt om rondom hun akkers – tegen een kleine vergoeding – een boord veldbloemen in te zaaien. Het zijn er nog niet veel, maar het zijn er al méér sinds onze eerste zomer hier, dus we leven op hoop. Wat mijn er aan doet denken dat ik daar nog eens een foto van moet maken voor op mijn fotoblogje. Vorige week al gepland, maar deze week er niet van gekomen wegens … druk, druk, druk.

    1. djaktief schreef:

      Hier doen boeren dat vrijwillig, maar dit is een los stuk volkstuin onderaan een dijk met wel ook wat groenten, dus het verbaasde me er zo’n bloemenzee aan te treffen.

  7. Rob Alberts schreef:

    Wat loop jij in een mooie omgeving.

    Succes met je verdere voorbereiding voor de marathon.

    Zonnige groet,

    1. djaktief schreef:

      Bedankt Rob, het duurt gelukkig nog ‘eventjes’😉

  8. runningreneetje schreef:

    wat goed, weer een marathon.
    Ik ga via de social media en je blog zeker alles volgen richting jouw marathon. Heel veel succes de komende tijd.

    1. djaktief schreef:

      Ik heb de hoop nog niet opgegeven wat marathons betreft, maar mijn laatste drie stuks waren erg langzaam en moeilijk

  9. MoJuffie schreef:

    Mooi zoals je schrijft over zelfacceptatie en de zin van jouw leven. Helpt mij vandaag door dit te lezen. Dankjewel.

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel en fijn dat jij er ook iets mee kunt. Toitoi.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s