Warm welkom in Eindhoven

Ergens las ik dat het weer van afgelopen zondag in Eindhoven beter geschikt was voor een bbq dan voor een hardloopwedstrijd en daarin moet ik ze gelijk geven, maar ik hou meer van hardlopen dus jullie begrijpen wel wat ik afgelopen weekend deed.

Normaal ben ik niet zo’n treinreiziger, maar om zo min mogelijk energie te verspelen, koos ik ervoor om me naar metrostation Slinge te laten brengen en verder met het OV naar de lichtstad te reizen. Het Beursgebouw ligt inderdaad op een steenworp afstand van het station. Het was er druk, maar alles liep als de gesmeerde bliksem bij het afhalen van mijn startnummer. De sfeer was relaxed. Misschien is het wel zuidelijk te noemen maar ik vond het er echt rustiger aan toe gaan dan in de randstad, zelfs in de rij voor het damestoilet. Geen geduw en getrek ook later in het startvak en zo. Er werd ook opvallend netjes gelopen. Het leek wel op de lopers allemaal wisten hoe het hoorde: rechts de langzamere lopers en links de snellere en inhalen zonder hinderen.

Drukte in het Beursgebouw voor de halve marathon

Maar laat ik bij het begin beginnen. Ik was veel te vroeg omdat ik voorbereid was op een drukke stadsmarathon. Er waren ca. 23.450 deelnemers over alle afstanden en dat is niet weinig (Rotterdam had er dit jaar ca. 32.000). De start van de marathon was uiteraard vroeger geweest. Wij zouden in 3 startgolven vertrekken en met mijn verwachte eindtijd van rond de 2 uur zat ik in de laatste wave. Het was 10 minuten lopen naar de start. Ons parcours liep gedeeltelijk over dat van de hele marathon die al om 10:00 uur was vertrokken. Ze gebruiken in Eindhoven aflopende kilometers, zo zie je gelijk hoeveel je nog moet. Ik kon het bord bovenaan dit blog dus gewoon voorbij lopen, maar ik vond het opschrift toch wel de moeite waard om vast te leggen en ter harte te nemen.

Het was namelijk te warm om goed hard te lopen voor huis-tuin-en-keuken-runners zoals ik. Dan kun je gelijk de handdoek in de ring gooien en er een training van maken of je kunt je best doen en ervoor gaan, maar wel zonder brokken te maken. Mijn plan was om te starten op tempo 6 min/km oftewel 10 km/u en dan de 2e helft te versnellen naar 5:30 min/km oftewel. Zo zou ik trainen op een negatieve split wat later positief uitpakt omdat je er sterker door wordt.

Maar ik ben wat vergeten te vertellen: Toen ik nog zat te wachten in de grote hal kwam er een man naast mij zitten met een kop koffie en een saucijzenbroodje. Ik keek een beetje vreemd op want ik zat aan de banaan en dronk kleine slokjes water voor de start. We raken aan de praat en hij vertelt me dat hij is uitgestapt op de marathon bij 19 km. Hij was 73 en vorig jaar 4e in zijn categorie en vond dat hij niks meer hoefde te bewijzen. (Vorig jaar was het ook een erg warme editie geweest. Ik liep toen zelf in München een warme marathon ). Dat zette me wel aan het denken. Iemand met zoveel loopervaring die het verstandiger vond om uit te stappen en maakte me alert om extra op mijn intake en koeling te letten.

Afijn terug naar de start…. we werden exact om 14:00 uur weggeschoten en 1,5 minuut later ging ik onder de boog door. Je kon door de versmalde start gelijk goed hardlopen. Het was wel druk maar je had toch de ruimte. De eerste kilometer deed ik 5:46 min/km oftewel 10,4 km/u iets te hard dus, maar dat heeft te maken met de adrenaline en het zoeken naar het juiste tempo. Ineens werden we door vrijwilligers gemaand om smaller te lopen aan de andere kant van de weg. We kwamen langs een verzorgingspost van de marathon en daar lag een loopster die door de ambulancepersoneel en EHBO werd bijgestaan. Later zou blijken dat er minstens 25 deelnemers serieus in de problemen zijn geraakt door de warmte (Eindhovens Dagblad). Dus wij als halve marathonlopers werden gelijk geconfronteerd met een mogelijk scenario als we ons niet in acht zouden nemen de komende 2,5 uur. Zelf liet ik vanaf dat moment alle plannen los en ging volledig op gevoel lopen en besloot te drinken bij alle posten.

Zo gezegd zo gedaan. Ik liep zo hard zodat het nog net moeiteloos voelde en stopte bij iedere post om te drinken. Ik koos voor mijn eigen sportdrank die ik bij me had en gooide 2 bekers water over mijn achterhoofd en rug om te koelen. Er waren posten bij 5, 10, 12,5, 15, 17,5 en 20 km. Soms was het een sponzenpost met water. Ik nam – zoals ik wel vaker doe – twee natte sponzen in mijn handen om me te kunnen verfrissen wanneer ik maar wilde. Ze stonden ook met fruit en ik nam stukjes sinaasappel ter compensatie van mijn zoete Isostar. Het looptempo bleef 5:45/6:00 maar ik verloor wat tijd bij de posten. Het ging eigenlijk best wel lekker want op een of andere manier had ik het gevoel alsof we steeds naar beneden liepen. Het was heel mooi vlak en verrassend groen voor een stadsparcours. Er was behoorlijk wat publiek met af en toe wat aanmoediging en er waren veel plekken waar muziek werd gespeeld. Blaasmuziek doet me niet zoveel maar een goede drumband is echt kicken.

Toch kreeg ik nog een dipje. Ik was gestart voor de tempomakers met de eindtijd van 2:05, want ik dacht wel dat ik dat zou moeten halen, maar ergens bij een drankpost zijn ze me voorbij gelopen. Dat ik niet onder de 2 uur zou finishen vond ik niet erg, maar dat deze pacers me zomaar waren gepasseerd, terwijl ik ver voor hen in het startvak stond, verraste me onaangenaam en demotiveerde me toen ik niet kon aanhaken. Ze verdwenen steeds verder uit beeld, terwijl ik dacht dat ik een mooi vlak tempo aanhield. Ik checkte mijn Garmin en bleek dus ondertussen toch echt wat trager te lopen. Gek genoegd liep een van die twee tempomakers ineens weer vlak voor me en toen realiseerde ik me dat deze tempomaker ook moeite had. Ik zag hem gaan wandelen en naar de kant gaan en aanstalten maken om uit te stappen.

Bij de post van 15 km nam ik geen sinaasappel want ik voelde me al een tijdje misselijk en wilde erger voorkomen, maar wel Isostar en mijn bekertjesdouche. Mijn energiepeil was ook gezakt. Het kon toch niet liggen aan dat kleine tunneltje dat we hadden gehad op 13 km. Voor mijn gevoel liepen we nog steeds naar beneden namelijk, behalve dat tunneltje dan. Blijkbaar was er toch iets slopends in de weersomstandigheden. Daarom zette ik een dikke kilometer later mijn joker in: een gel met cola. Gelukkig werkte het en voelde ik me snel beter. Bij het uitlezen van mijn Garmin op de pc kan ik ook zien dat mijn hartslag daar gedaald is. We kregen nu ook wat meer publiek langs de kant. Ze stonden voornamelijk te turen naar hun bekenden die ze achter mij vermoeden en moedigden ons – die het ondertussen wel konden gebruiken – niet aan helaas.

Screenprint van de officiële foto’s klik hier als je ze groter wil zien

Het eind moest nu zo in zicht komen dacht ik. Het publiek in de binnenstad stond zelfs rijen dik en de doorgang voor ons lopers was vrij smal. Hey daar ….. opgeblazen bogen, daar zal de finish zijn. Hier was het publiek wel enthousiast en gaf high fives. Ik deed mijn best om nog wat te versnellen. En dan een bord ….finish over 1,5 km…. Ik moest zowaar even wandelen omdat alle energie in die aanzet was verloren. Nog een pleintje, nog steeds veel publiek, waar blijft die finish nou pffft …$!&*(?”#@ en weer een bordje met “nog een kilometer”….. en nog een bordje met “nog 800 meter” …… De laatste kilometers duurden wel erg lang en opnieuw moest ik een paar passen wandelen. Eindelijk was de echte finishboog daar en kon ik mijn Garmin indrukken op 2:07:43 en 21,31 km (200 meter teveel dus).

Rustig wandelde ik uit en smste naar Arjen dat ik veilig binnen was. Dan door naar de medailles waar een aardige vrijwilligster me feliciteerde en een flesje ‘smart recovery’ van AA scoorde. Een medeloper zette me even op de kiek met de finish nog in beeld.

Daarna ging ik even zitten op een kraam omdat ik een kramp in mijn bekken voelde opkomen na de eerste stretch die ik deed. Het trok snel weg gelukkig en ik liep verder totdat ik de AH zag en even van de wifi gebruik kon maken om verder te communiceren. Het was nog een heel eind naar huis dus ik ging direct richting het Beursgebouw, maar ik kon het niet vinden. Vriendelijke Eindhovenaren wezen me de weg gelukkig. Het was helaas heel erg druk bij de tassenuitgifte en daardoor miste ik mijn geplande trein. Maar ik was verder dik tevreden en relaxte met wat ik allemaal in mijn tas gestopt had in de trein en dronk eindelijk dat drankje op. Het smaakte niet zo zoet maar ik was al wat laat om echt effect ervan te ervaren, want het moet binnen 30 minuten na de inspanning genomen worden.

Charmante foto met leesbril en afdruk van mijn zweetbandje in mijn voorhoofd

Zoonlief haalde me op van Slinge met de auto en ik kon aanschuiven voor het eten. Heerlijk. Later volgde een lekker bad, waarbij ik constateerde dat ik schuurplekken heb opgelopen (nog nooit gehad bij een halve marathon) en dat ik het eigenlijk helemaal niet slecht gedaan heb met mijn 19e plaats van de 100 vrouwen in mijn categorie.

Ik denk dat ik nog wel eens terug zal gaan naar Eindhoven voor dit evenement want ik vond het bijzonder goed georganiseerd. Het enige minpuntje was de tasseninname/uitgifte. Het had veel sfeer en allure zonder dat het massaal en overvol was. Je kon gewoon je eigen tempo lopen en je collegalopers houden zich gewoon aan de regels. En het parcours is heerlijk vlak en snel. Ik had echt het gevoel dat alles naar beneden liep. Het is ook behoorlijk groen voor een stadsparcours. Het was allemaal glad asfalt. Alleen in de binnenstad waren er tegels en wat stukjes ongelijk. Opvallend vond ik verder dat alle vrijwilligers zo goed wisten waarmee ze bezig waren. Ze deden precies het goede en hadden een vriendelijk woord of blik voor je. Een medaille is een mooie loopherinnering maar zo krijgt die nog wat extra glans. Dat mag ook wel eens gezegd worden.

16 reacties Voeg uw reactie toe

  1. runningreneetje schreef:

    Wat jammer dat het in Eindhoven zo warm was. Het is echt een mooi parcours daar. Heb nu drie keer de halve daar gelopen en één keer de hele! Het blijft één van mijn favorieten.

    1. djaktief schreef:

      Ik begrijp waarom je daar graag loopt.

  2. Chantal schreef:

    Wat leuk geschreven! Ik vond het ook erg warm en heb na het aanschouwen van de 1e ingestorte dame meteen mijn tempo aangepast. Van schrik zelfs even gewandeld, en dat op de 10 km…
    Veel ambulances gezien en gehoord! Vlg x schrijf ik later in en check ik t weer van te voren 😉
    Zondag halve in Amsterdam..13 graden!

  3. djaktief schreef:

    Dank voor je reactie en succes in Amsterdam. Ik ga een week later naar Etten-Leur

    1. djaktief schreef:

      Wordt gewaardeerd Rob.

  4. Weer een knalprestatie. De ontmoeting met die 73-jarige man moet (terecht) indruk gemaakt hebben. Jij houdt het zeker ook zo lang vol!

    1. djaktief schreef:

      Tot mijn 60e wil ik marathons blijven proberen, daarna verwacht ik dat het niet meer lukt. Ik ben nu al vrij langzaam op die afstand.

  5. Jannet schreef:

    Wat toevallig, die 73 jarige man zat in mijn groep. Ik heb nog even met hem gepraat en toen zei hij al dat hij uit zou stappen.
    Je hebt een goede race gelopen, complimenten! Ik vond het ook een goed georganiseerde loop met een prima verzorging en je hebt tenminste de ruimte om fatsoenlijk je eigen tempo te kunnen lopen. Vorig jaar was het er nog warmer trouwens en toen heb ik ook meer ambulances gezien dan dit jaar. Maar elke ambulance is er één te veel natuurlijk.

    1. djaktief schreef:

      Ja die man deed het weloverwogen. En bedankt voor je complimenten. Die van een marathonpacer tellen extra.

  6. Mrs. T. schreef:

    Hoera voor de Brabanders!

  7. Matroos Beek schreef:

    Wat een knappe prestatie Dorothé. Je bent een geweldige kei!

    1. djaktief schreef:

      Er zijn er velen die ook een halve marathon lopen hoor 😂

  8. Kakel schreef:

    Het las op een gegeven moment alsof je een vals plat liep. Op de fiets kon ik daar ook door van slag raken, Dan ben je je tempo kwijt en komt er moeilijk in terug…
    Natuurlijk had je last van de warmte.
    Je hebt het hartstikke goed gedaan! Op de 19e plaats van de 100. Dat is toch geweldig? Een dikke felicitatie waard ♥

    1. djaktief schreef:

      Maar eigenlijk onvals plat want ik liep voor mijn gevoel naar beneden. Over mijn prestatie in mijn categorie was ik heel tevreden. Bedankt voor je compliment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s