Upcycle je jas met binnenzak of voering en nog meer trucs…

De loopfans hadden hier misschien al een blogje over de halve marathon in Etten-Leur verwacht maar ik heb al heel lang niets geschreven over naaien dus dat krijgt nu even voorrang. Ook over Atelier DJ heb ik niet geschreven, maar daar is wel degelijk activiteit in de vorm van nieuwe klanten en talloze ‘WOP’s’ (works in progress).

Dit blog gaat over drie jasjes die ik heb aangepast aan mijn wensen waardoor ik ze nu veel fijner vind. Ze zitten me nu als het ware ‘gegoten’ en die kleren draag je dan ook langer en dat is dan weer duurzamer. Ik vond het altijd al heel gewoon en belangrijk maar tegenwoordig heeft iedereen er de mond over vol. Vroeger was het normaal om je kleding te vermaken en te repareren want textiel was duur en schaars. Ik las onlangs het prachtig boek ‘Tot op de draad’ over van Ileen Montijn die de cultuurgeschiedenis cultuurgeschiedenis van kleding in Nederland: de vervaardiging, de handel, het gebruik en hergebruik beschrijft.

Ofschoon zelf kleding maken wel weer meer in de belangstelling staat, is er een groot gat aan kennis en vaardigheid om daadwerkelijk zelf aan de slag te gaan. Op internet is veel te vinden maar soms zoek je je suf naar hoe je nou iets zou kunnen doen. Als je bijvoorbeeld zoekt naar ‘binnenzak maken in jas’ dan vind je een heel ingewikkelde uitleg over gepassepoilleerde zak en dan zakt je de moed meteen in de schoenen. Ook bij ‘voering in een jas zetten’ vindt je wel hits bij Google maar allemaal erg ingewikkeld. Ik ga met dit blog proberen het simpel uit te leggen. En ik hoop dat Google me genadig is en me hoog doet scoren bij de zoekopdrachten. Niet zozeer voor mezelf, hoewel het leuk is natuurlijk, maar vooral hoop ik dat ik veel mensen kan bereiken en motiveren om hun kleding wat langer te gebruiken door middel van reparatie, upcycling en recycling.

Binnenzak maken in (spijker)jasje:

We hebben allemaal wel een spijkerjasje in onze garderobe en vaak zitten daar wel zakken in, maar die zijn meestal van het type ‘te klein’ en ‘hier valt alles uit’ of ze zitten precies op je boobs zodat je er beter niks in stopt om komische effecten te vermijden. Het is heel eenvoudig om er een binnenzak in te maken waar precies je smartphone etc. in past. Ik heb mijn foto’s pas achteraf gemaakt, dus ik hoop da je het toch snapt. Je kunt het beste niet rekkende stof gebruiken.

  • Leg je jasje open en meet vanaf de zijnaad naar de stikrand van de sluiting om de breedte te bepalen.
  • Kies je gewenste hoogte en knip een lapje dat 2 cm breder is dan die maat en 4 cm langer. Als je aan beide kanten een binnenzak wil, knip je 2 lapjes natuurlijk.
  • Maak een zoompje in de bovenkant door 2 cm naar binnen te vouwen en dan nogmaals om te vouwen. Even mooi glad strijken en de zoom stikken.
  • Werk het lapje af met een zigzagsteek of met de overlockmachine zodat de stof niet gaat rafelen.
  • Speld het lapje eerst tegen de binnennaad van de sluiting en stik deze vast op het uitstekende kleine randje zodat je het niet aan de voorkant ziet.
  • Trek de stof nu mooi glad tegen de zijnaad en de onderrand. Speldt het glad vast in de zijnaad en stik die naad ook weer onzichtbaar vast op het uitstekende randje.
  • Dan speld je de stof netjes aan de onderkant vast tegen het beleg. Je gaat dan aan de andere kant stikken precies op de plaats waar de stof en de rand samenkomen. Dat gaat niet zomaar, want dan zie je de spelden aan de onderkant niet meer en daarop zou je naald kunnen breken.
  • Speld dus nu aan de bovenkant de zak en het jasje aan elkaar of rijg het vast met rijggaren en haal de spelden aan de onderkant eruit.
  • Nu kun je de naad stikken.

Dat was niet moeilijk toch. Probeer even uit of de grootte van de zak je bevalt en dan begin je aan de andere kant. Ik vind dit soort jasjes ideaal op vakantie omdat alles in je zak past en je geen tas hoeft mee te nemen.

Binnenzak maken in (winter)jas of jas met voering:

Ik had al een hele tijd een fijne dikke winterjas maar zoals in veel damesjassen zaten er geen binnenzakken in. Ik heb er twee ingemaakt. Eentje die ik op de voering heb gezet (manier A) waar precies mijn smartphone in past en eentje waar mijn portemonnee in past die tussen de voering en de jas kan (manier B).

  • Ik gebruikte niet-rafelende rekbare stof voor de zakken van een rest van een onderjurk. De stofnaam is charmeuse maar je kunt ook tricot gebruiken.
  • Voor allebei de soorten zakken moet je toch een stuk van de voering van de jas lostornen omdat hierdoor de zak onzichtbaar kan worden vastgezet. Je kunt het beste een stuk aan de zijnaad van de voering lostornen aan de kant van de jas waar je wil beginnen. Het hoef maar aan een kant voor beide zakken.

Manier A = opgezette zak

  • Leg je smartphone op een stuk stof en knip een lapje dat groot genoeg is voor een zak. Denk ook aan de dikte van je smartphone en aan een cm extra aan drie kanten die je nodig hebt voor het omvouwen naar binnen.
  • Neem aan de bovenkant 2 cm extra voor een zoomje.
  • Je kunt de stof het beste met een kartelschaar knippen.
  • Stik het zoompje van 2 cm aan de bovenkant.

Om te voorkomen dat je smartphone makkelijk uit je jas valt maken we een elastiekje in de zak:

  • Neem een stukje elastiek en haal dat door het zoompje.
  • Stik het aan een uiteinde vastkant vast, trek het een beetje aan en stik het dan aan de andere kant vast aan het einde van de zoom. Het steekt aan beide kanten een beetje uit maar dat geeft niet.
  • Speld nu het zakje op de gewenste hoogte in de jas waarbij je een klein stukje naar binnen vouwt
  • Ik koos ervoor om het vast te zetten op de voering naast het beleg.
  • Je moet ervoor zorgen dat het zakje alleen op de voering komt en niet op de jas.
  • Daarna kun je de zak stikken. Het gaat het gemakkelijkste als je de ‘vrije arm’ van je naaimachine gebruikt. Let goed op dat er geen stof van de buitenkant van de jas tussen komt te zitten.

En dit is het resultaat. Als je maar één zak wilt. kun je nu de voering weer dicht maken. Je kunt dit het beste doen door de binnenkant van de voering zoveel mogelijk naar buiten te trekken, vast te spelden en dan vast te stikken. Er blijft dan nog een klein stukje over dat je overhands of met de laddersteek (ook wel slipsteek genoemd) dichtnaait.

Manier B = ingezette zak

  • Voor het model van een schuine zak ga je uit van het model van je eigen hand, zoals je die in de zak zou steken. Leg een vel papier voor je op tafel en leg je hand er schuin op. Teken 2 centimeter buiten de handomtrek en je hebt een basis. Leg je portemonnee erop om te kijken of die er ook in zou passen en pas de grootte eventueel aan. Je maakt het model niet smaller bij de pols anders past je hand er niet doorheen.
  • Knip het papier uit en leg het op dubbele stof. Knip de stof met een naadtoeslag van 1-2 centimeter uit de stof.
  • Bepaal waar je zak moet komen en torn daar de voering los zover als de opening van de zak minus de toeslag groot is. Je maakt ook een opening in de voering aan de zijnaad anders kan je straks de zak niet stikken. (Misschien had je die opening nog van de andere zak die je aan de andere kant maakte zoals ik).
  • Speld de goede kant van de zak op de goede kant van de stof aan beide kanten van het gat zodat de punt naar beneden wijst en stik de zakingangen het vast. Bij een glibberige stof zoals ik gebruikte kun je beter eerst nog even rijgen.
  • Duw de zakdelen nu naar de binnenkant van de opening zodat ze tussen de voering zitten.
  • Door het gat dat je in de zijnaad getornd hebt, kun je nu de zak in zijn geheel naar buiten trekken.
  • Speld de zakken netjes op elkaar en stik ze vast.
  • Je kunt nu ook de kleine losse stukjes die bij de zakingang precies tot die zakingang vaststikken.
  • Dan duw je alles weer naar binnen in de voering en controleer je even of alles mooi vast zit. Eventueel kun je de zakingang doorstikken voor de stevigheid maar dat hoeft niet.
  • Je zak is klaar en de voering kan worden gesloten zoals ik beschreef bij werkwijze A:
    • Je kunt dit het beste doen door de binnenkant van de voering zoveel mogelijk naar buiten te trekken, vast te spelden en dan vast te stikken. Er blijft dan nog een klein stukje over dat je overhands of met de laddersteek (ook wel slipsteek genoemd) dichtnaait.

Gedeeltelijke voering in je jas maken (niet de mouwen):

Lang lang geleden (in 2013!) maakte ik dit korte jasje van zware tricotstof met een schuine rits. Ik heb het heel vaak aan. Het heeft zakken maar geen voering. Als ik het dicht droeg dan was er niks aan de hand maar als ik het open droeg dan had je steeds zicht op de zakken aan de binnenkant die zelfs een beetje onder de zoom uit piepten. Dus ik besloot om er wat aan te doen.

Maar ik had hiervoor geen patroon. Ik zocht mijn oude patroon op om daarvan zelf een voeringpatroon van te maken. Dat is niet zo moeilijk als je even rustig nadenkt:

  • De voering wordt altijd vastgezet aan het beleg van de stof. Er zit meestal een beleg aan de binnenkant hals van het voor en achterpand en bij de sluiting.
  • Ik had al besloten dat ik de mouwen niet wilde voeren omdat ze nauwsluitend waren en omdat ik te weinig voeringstof had.
  • Ik tekende de belegdelen op het papieren patroon van het voor en achterpand en knipte het beleg van het patroon af zodat ik nu een nieuw voeringpatroon had.
  • Voeringstof wordt normaliter ruimer geknipt dan de bovenstof maar dat hoefde in dit geval niet omdat deze van tricot en dus rekbaar was.
  • Daarna legde ik alle papieren patroondelen op de voering stof die ik nodig had (dus zonder de mouwen) en knipte ze uit met een centimeter naadtoeslag.
  • Ik zette eerst de voeringstukken aan elkaar.
  • Daarna legde ik de goede kant van het voeringjasje op de goede kant van het beleg en speldde deze aan de bovenkant vast. Vanaf de zoomkant kon ik nu die hele lange naad stikken.
  • Vervolgens draaide ik de stof met de goede kanten naar buiten.
  • Door de openingen van de mouwen kon ik nu het beleg van het jasje tegen de voering spelden en stikken.
  • Daarna trok ik alles weer op zijn plaats. Ik werkte de randen van de voering af en stikte ze vast aan de naadtoeslag van de mouwen.

Aan de binnenkant ziet het jasje er nu zo uit.

En dit is het resultaat als ik het aantrek…. geen lelijke inkijk meer maar een leuke bijpassende stof als voering.

Terwijl ik de foto’s zocht voor bij dit blog kwam ik nog meer foto’s tegen die ik had gemaakt voor werkbeschrijvingen. Om nou te voorkomen dat het weer een hele tijd duurt eer ik daar wat mee doe maak ik nog twee toegiften aan dit blog. Dat wordt hiermee wel mega lang, maar voor de naaisters onder ons is dat handig dan hebben ze alle tips en trucs bij elkaar.

Toegift 1: Jasje of blouse etc. tailleren met elastiek:

De mode verandert de hele tijd. Wij veranderen ook wel eens een beetje en in naaitechnisch opzicht is van dikker naar dunner het handigste. Je kunt een jasje (of een blouse) dat te wijd is makkelijk innemen door middel van elastiek. Hiermee verdeel je de ruimte gelijkmatig over de taille. Je kunt dat elastiek beter niet op de plaatsen zetten waar er al een bolling is. In mijn geval beter niet op mijn buik.

Er bestaan allerlei soorten elastiek voor verschillende toepassingen. Ik gebruikte soepel taille elastiek van 3 cm breed. Je kunt ook ander elastiek gebruiken maar hoe dunner en soepeler hoe mooier het valt en des te sneller is je kledingstuk droog na het wassen.

  • Eerst trok ik het jasje aan en deed een koord om mijn taille om te bepalen op welke hoogte ik het elastiek wilde maken. Een beetje opbollen mag wel maar niet teveel. Met het koord op de juiste plek kon ik makkelijker kiezen waar het elastiek moest komen. Ik zette een speld in de zijnaad
  • Daarna pakte ik een het elastiek en trok het aan om mijn middel om te voelen hoe strak het moest zijn en vanaf waar ik het wilde laten lopen. Ik knipte het elastiek af op die maat met 2 cm extra.
  • Ik speldde de voering van het jasje netjes vast in zodat alles mooi recht zat.
  • Ik mat waar de speld zat vanaf de onderkant van de jas en zette nog meer spelden op dezelfde afstand vanaf de onderkant van de jas/blouse gemeten. De spelden kwamen door de bovenstof en de voering heen.
  • Ik pakte de strijkplank en deed het jasje binnenstebuiten eromheen.
  • Ik verdeelde het elastiek in tweeën en zette het eerst op de goede hoogte vast in het midden van het achterpand.
  • Toen zette ik de uiteinden van het elastiek vast op de juiste plaats aan de binnenkant van het voorpand.
  • Daarna verdeelde ik de afstand tussen middenachter en midden voor en zette het elastiek met een speld op de zijnaden vast.
  • Vervolgens kun je het jasje een beetje uitrekken en steeds het elastiek vastspelden op de stof.

  • Vervolgens stikte ik het elaastiek in het midden vast met een gestikte zigzagsteek. Deze is veel breder dan een gewone zigzagsteek en dit zorgt voor een mooiere verdeling en een gladder overzicht.

En zo ziet het jasje eraan de binnenkant uit als ik het aan heb.

Detailfoto om te laten zien dat ik niet precies in het midden ben begonnen. Zo heb ik minder bolling op mijn buik en ik kwam ook niet in de knoei met de knoopsluiting.

Toegift 2: Voering rok vervangen op een luie manier:

Dit rokje van pied-de-poule heb ik al meer dan 30 jaar. Ik heb het al een paar keer aan de mode aangepast qua lengte en details. In de laatste versie werd het flink korter en kreeg het fluoriserende strepen en knoopsluiting. Maar helaas ging ik ‘vlaggen’ omdat de voering versleten was, scheurde en onder de rok uit hing. Ik had geen zin om de band helemaal los te maken en besloot de voering te vervangen op een luie manier:

  • Ik knipte de oude voering een tiental centimeters onder de tailleband af ter hoogte van de rits.
  • Ik knipte een rechte lap nieuwe voeringsstof en stikte die vast met een tiental centimeters aan iedere kant als extra ruimte. Daarna werkte ik de naad af met een zigzag. De lengte van de voeringrok bepaalde ik later.
  • Ik stikte de middenachternaad vast tot de splitopening en werkte die af. Ik zette de voering met een paar steken vast op de rokstof vlak onder de rits. De extra ruimte in de stof heb je nodig voor je billen als je gaat zitten.
  • Ik streek de voeringstof glad met een strijkbout. Daarna knipte ik de voering af en wel een centimeter langer dan de zoomlengte van de rok.
  • Ik werkte de zoom af met de lockmachine (1 cm eraf) , maar je kunt ook de zigzag gebruiken. Je slaat dan de voering 1 cm naar binnen en zigzagt die vast.
  • Dan heb ik de stof met de hand tegen de splitopening aangezoomd.
  • Mijn rokje was weer klaar om nog langer mee te gaan.

Zo het is nu wel een hele lange blog geworden. Ik heb flink wat woorden nodig wat mijn handen je sneller kunnen laten zien. Toch helpt het formuleren me om didactisch sterker te worden. Dingen opschrijven helpt ook om het je meer eigen te maken en goed te onthouden. Ik ben ondertussen een dagje ouder geworden, dus een beetje training daarin kan geen kwaad. Als je de eerste versie van dit blog leest zitten er vaak taalfoutjes in die ik niet zie terwijl ik aan het schrijven ben. Ik heb daar een blinde vlek voor. Pas later zie ik ze en kan ik ze verbeteren. Een ouderdomskwaal? Herkenbaar?

Binnenkort lezen jullie nog wat ik met oude handdoeken en kaarsenvet heb uitgespookt, want stilzitten kan ik niet en mijn creaties en vondsten tonen in een blog blijft leuk.

17 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Zelf moet ik aan zoiets niet beginnen (wegens ‘geen geduld’ en ‘onhandig’), maar bewonder mensen die het wél kunnen.
    Heel handig dat je een eigen mannequin in huis hebt om te poseren op je weblog!

    1. djaktief schreef:

      Dank je Thomas, lang leve de zelfontspanner op mijn smartphone.

      1. Ik ben niet zo tevreden van de spierontspanners die mijn dokter me voorschreef. Misschien probeer ik zo’n zelfontspanner ook wel eens!

  2. Veronique schreef:

    geweldig en erg duidelijk beschreven.

  3. Matroos Beek schreef:

    Het lijkt heel simpel, maar ik zou er toch niet durven aan beginnen. Knap wat jij allemaal kan Dorothé. Bewonderende groet.

  4. dank voor de tips, ik ga die in het spijkerjasje zeker proberen.

    1. djaktief schreef:

      Leuk en aardig dat je het laat weten. Veel succes.

  5. KnutzEls schreef:

    Duidelijk beschreven. Handig zo’n binnenzak.

    1. djaktief schreef:

      Dankjewel. Ik vind binnenzakken onmisbaar.

  6. AnneMarie schreef:

    Van jouw tips en trics krijg ik weer zin om achter de naaimachine te kruipen. Leuk en handig gedaan hoor.

    1. djaktief schreef:

      Dat vind ik een groot compliment, dankjewel en succes.

  7. Gwennie schreef:

    Ik blijf toch altijd grote bewondering houden voor mensen die zo handig zijn met naald en draad…. Ik ben al blij dat ik een draad door het oog van de naald weet te krijgen, een knoop aan kan zetten en… veel meer zit er niet in, ben ik bang… 😂

    1. djaktief schreef:

      Dankje Gwennie, maar ook jouw knoop aanzetten is een bijdrage aan duurzamer met kleding om te gaan.

  8. Kakel schreef:

    Hier nog zo’n bewonderaar! Ik heb twee blauwe maandagen op naailes gezeten en mocht bij nader inzien niet mijn moeders naaimachine gebruiken. Ze was bang dat ik ‘m kapot zou maken. Dat klinkt bijna als een compliment (-:
    Tussen mij en het naaiwerk is het nooit meer goed gekomen, maar zo’n binnenzak ik een spijkerjack, daar zou ik me nog aan wagen.

    1. djaktief schreef:

      Gewoon proberen Mirjam. Wie weet komt het zo weer goed. Anders maak je eerst een paar zakjes voor spullen op te bergen met een koordje om de feeling te krijgen.

  9. Pingback: Boek | KnutzEls

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s