Looprust

Zojuist hebben mijn hardloopschoenen een weekje vakantie gekregen. Het zijn luiwammesen want na de marathon van 15 december in Spijkenisse hebben ze een luizeleventje gehad met 5 km op oudjaarsdag en 40 km in 2020 verdeeld over drie paar schoenen.

Ik was voor de tweede keer bij de fysiotherapeut in verband met de pijn in de heupen waar in ik december last van kreeg en die me echt parten speelde bij de laatste marathon. Eerst dacht ik dat ik gewoon moest uitrusten en dat het wel goed zou zijn na de skivakantie, maar de eerste twee loopjes daarna was mijn linkerheup nog zo pijnlijk dat ik gelijk naar de fysiotherapeut stapte. Zoals ik in een eerder blog al meldde constateerde deze dat er iets in de kop van de heup niet goed zat. Waarschijnlijk gerelateerd aan mijn val in eind augustus 2019.

Foto van othopedielier.be

De website van de foto vermeldt verder: ‘De heup is een kogelgewricht waarbij de heupkop scharniert in de heupkom. Op de rand van de heupkom ligt het labrum, een ring van bindweefselig kraakbeen die overgaat in het heupkapsel. Het labrum omsluit de heupkop als een soort zuignap. Hierdoor wordt de heupkop beter gestabiliseerd in de heupkom. De heupkop past beter in de heupkom, waardoor de heup minder snel zal verslijten‘ En noemt de labrumscheur. Maar mijn fysio weet nog niet zeker of dit bij mij het geval is.

Een scheur van dit labrum kan ontstaan door een trauma (plotse torsie van de heup) of door de leeftijdsgebonden slijtage (“degeneratieve scheur”). Een labrumscheur kan ook veroorzaakt worden door onderliggende heupinklemming of femoro-acetabulair impingement (= zie rubriek heupinklemming).

Patiënten met een labrumscheur voelen vooral pijn in de liesregio. De pijn ontstaat vaak bij bepaalde bewegingen; bijvoorbeeld schoenen/kousen aan- en uitdoen, op- en afstappen van een fiets, rechtkomen uit een zetel, uitstappen uit een auto, etc… Soms is er ontstekingspijn (knagend last) door de irritatie van de heup rond de labrumscheur.’ De klachten kloppen precies maar ik heb niet doorlopend pijn.

Door een aantal bewegingen en het terugduwen en trekken aan mijn been kreeg de fysio de eerste keer voor elkaar dat ik geheel pijnvrij was. Ik mocht er alles mee doen mits ik niet over de pijngrens ging en ik kreeg oefening mee. Zaterdag gefietst zonder problemen maar zondag schoot het er toch weer in. Naar mijn gevoel na de afdaling van een heuveltje. Zwemmen ging pijnloos op maandag en het lopen op dinsdag als buddy was goed te doen. Woensdag bij de fitness geen beenspieren gedaan maar me geconcentreerd op de buik en het bovenlijf zonder problemen. Donderdag de boodschappen uit de auto laten sjouwen door zoonlief en een stukje gefietst. Verder steeds iedere dag trouw mijn oefeningen gedaan. Ik ben nog nooit zo lenig in mijn heupen geweest als nu 😉

Vanochtend ging ik na mijn oefeningen weer voor een rondje. Ik twijfelde hoe lang ik zou gaan want wat is wijsheid als je iedere stap wat voelt in je heup. Het begint met een zware heup en na 700 meter is het een onaangenaam gevoel en na 1500 meter lichte pijn, dan begint mijn lies mee te doen etc. Na 3 km maakte ik deze foto en besloot de weg naar huis maar weer in te slaan.

Onderweg kwam ik een van mijn hardlopende buurvrouwen tegen die omdraaide en gezellig even meeliep. Dan voel ik ook minder pijn en ik realiseerde me dat ik al langer last heb maar dat ik mezelf heb aangeleerd om niet met ieder pijntje bezig te zijn.

Afijn toen eerst koffie en daarna in mijn hardloopkloffie (zweet was er niet aan te pas gekomen vandaag) naar de fysiotherapeut gejogd, want misschien kon ik daarna nog een rondje doen. De dijk op voelde ik het minste. Runnersworld gelezen in de wachtkamer en hup weer op de tafel met mijn verhaal. Naar aanleiding daarvan hetzelfde gedraai, geduw en getrek als vorige week en dezelfde oefeningen want er was wel wat progressie. De fysio denkt dat een paar van deze behandelingen resultaat kunnen geven. Toen verbaasde ik mezelf door te zeggen: ‘is het niet beter om looprust te nemen?’ Hij beaamde dat hierdoor wel sneller duidelijk wordt wat de klachten verergert maar en dat het een kwestie van uitproberen is omdat hij niet in de heup kan kijken. Het is nog te vroeg om al door te verwijzen. Toen vroeg ik hem wat ik advies over deelname aan de Puinduinrun op zondag 26 januari a.s en dit werd me – zoals ik wel verwachtte – ontraden. Als er iemand geïnteresseerd is in een startbewijs, dan moet die dat even laten weten in de reacties. De afstand kan nog worden aangepast en het startbewijs wordt op je naam gezet (t/m 20 januari). Klik hier op de website van de puinduinrun en kijk bij de wedstrijdinformatie. Vorig jaar vond ik het echt heel tof en zwaar om mee te doen klik.

Zwoegen vorig jaar 😉

Ik baal een beetje natuurlijk dat ik niet kan hardlopen maar er zijn ergere dingen denk ik nu (misschien piep ik later anders). Er zijn genoeg alternatieve trainingsmogelijkheden want ik heb een mooie fiets en zo komt mijn zwembadkaart ook een keertje op. Bovendien heb ik een abonnement op de sportschool waar crosstrainers, fietsen etc. staan en waar ik heel veel andere oefeningen kan doen. Sowieso moet ik ik mijn half uurtje fysio-oefeningen dagelijks voortzetten. Het geeft me ook rust in mijn hoofd en maakt een einde aan de twijfel of ik wel goed bezig ben. Want blijven lopen met pijn is niet goed. Een keertje met dingen doorzetten in een wedstrijd is wat anders. Ik heb mijn wedstrijdlijstjes voor 2019 ook maar even bijgewerkt. PR’s komen er niet meer in voor maar toch ben ik er trots op. Voor mij is het een beetje ‘ik loop dus ik ben’ en ik hoop dat gauw weer pijnvrij te kunnen.

15 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Matroos Beek schreef:

    Ik hoop het voor jou Dorothé. Het is je lust en je leven hé.

    1. djaktief schreef:

      Een van de lusten meines levens

  2. Ka schreef:

    Doe je voorzichtig ajb!?

    1. djaktief schreef:

      Zoals je ziet doe ik dat eigenlijk best wel

  3. runningreneetje schreef:

    Ik hoop dat een weekje looprust je heup goed doet. Sterkte. Ik duim voor je

    1. djaktief schreef:

      Fijn dat je meeleeft.

  4. AnneMarie schreef:

    Per ondervinding weet ik dat rust heel helend kan zijn en vaak toch wat langer dan een week.
    Soms denk ik wel eens dat ze patiënten veel te weinig laten rusten.

    1. djaktief schreef:

      Ik verwacht ook niet dat het in een week is opgelost. Ik had al 2 weken looprust genomen na de marathon. Het is puzzelen om te kijken wat het precies is. Ik moet juist wel alternatief blijven bewegen maar niet de heup belasten.

      1. AnneMarie schreef:

        Ik begrijp dat het een heel lastige blessure is. Gelukkig heb je al rust genomen. Hopelijk wordt het snel gevonden en gaat het opknappen.

  5. Kakel schreef:

    Sterkte met je looprust en beterschap met je heup.
    Ik kan me de onrust nog herinneren als ik af en toe een dag hardlopen moest overslaan. Zelfs een keer een hele week wegens knieklachten. Die week kroop op handen en voeten voorbij…
    Wees voorzichtig Dorothé. Ik wens je een sportief en blessureloos hardloopjaar toe ♥

    1. djaktief schreef:

      Het is gemakkelijker in mijn hoofd dan in mijn gevoel. Ik maak me er toch zorgen over.

  6. Gwennie schreef:

    Pijnvrij lopen is voor mij wel een voorwaarde hoor… Goed op jezelf blijven letten!!

    1. djaktief schreef:

      Dat doe ik Gwennie vandaar de 2e pauze en de fysiotherapeut

  7. Affodil schreef:

    Verstandig om voor een (hopelijk korte) tijd het gemis te trotseren. Als je doorgaat en je heup helemaal forceert, kan je tegen een lange of zelfs blijvende stop aanhikken.

    1. djaktief schreef:

      Hopelijk was het op tijd. Binnenkort nader onderzoek.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s