Hopeloos en/of heupen los?

Zo dat is dus 12 dagen gelden dat ik schreef: “Ik baal een beetje natuurlijk dat ik niet kan hardlopen maar er zijn ergere dingen denk ik nu (misschien piep ik later anders).”

best nog zwaar maar je kunt wel een film kijken ondertussen

Er is een heleboel gebeurd in die dagen want ik heb inderdaad gezwommen, cardiotraining gedaan in de sportschool, gefietst zowel op de hometrainer, de stads- en de sportfiets en verder heel veel achter de naaimachine gezeten. Over dat naaien schrijf ik wel in een aparte blog. Eerst even over het hardlopen of liever gezegd de heupklachten die ik vooral daarbij heb.

met Arjen afgelopen zondag de marathonafstand gefietst in de Hoeksche Waard
  • Op de dag voor mijn afspraak bij de fysiotherapeut moest ik een testloopje doen. Dat was op de 6e dag van de rustweek. Het pakte niet goed uit ook al had ik keurig eerst mijn oefeningen gedaan net zoals de 12 dagen daarvoor. Het begon weer met pijn aan de voorkant van de linkerheup, die na een km verschoof naar de achterkant en die dan daar bleef zitten. Na een km of 3 km treeedt steeds gewenning op. Er is wel mee te lopen maar het voelde gewoon niet goed om met pijn te lopen. Op vrijdag 17 januari vertelde ik dit aan de fysiotherapeut en die vond dat er binnenin gekeken moest worden om dat er geen enkele vooruitgang was. Ik vertelde hem met schroom dat ik ook last had bij andere activiteiten (fietsen, wandelen). Hij deed verder dezelfde rek- en trekbehandeling en stuurde zijn bevinding door naar de huisarts. De heupoefeningen moest ik om de dag blijven doen.
samenvatting oefeningen
  • Maandag 20 januari zat ik bij de huisarts met manlief erbij voor de steun. De huisarts stuurde me naar de orthopeed omdat er MRI en röntgenfoto’s nodig zouden zijn. (Gewrichtskapels en spieren zie je niet op röntgen).
  • Donderdag 23 januari kon ik terecht bij de orthopeed.

Dat was dus vandaag. Er werden eerst röntgenfoto’s gemaakt. Ik twijfel een beetje om die hier te plaatsen want je staat er natuurlijk toch een beetje kwetsbaar op met je onderkantje op het word wide web maar ik denk dat mijn klachten en verhaal anderen misschien kan helpen dus ik stap daar maar even overheen. Je ziet op de eerste foto een rare bal tussen mijn benen. Dat is een kogel in een plastic zakje die ze tussen je benen leggen om van daaruit metingen te kunnen doen over de stand van de heupen. Op de eerste foto liggen mijn benen recht en op de tweede foto ligt mijn been gespreid. Het gaat om de linkerheup.

De orthopeed vertelde me dat er geen bijzondere slijtage te zien was en dat de heup goed in de kom draaide. Er is wel wat slijtage maar dat is gewoon voor de leeftijd. Je kunt zien dat de kop en de kom van het gewricht nog behoorlijk mooi rond zijn.

Daarna moest ik op allerlei manieren mijn benen spannen en ontspannen en kracht zetten etc. en vertellen wat en waar ik precies pijn voelde. Hij concludeerde daaruit dat er waarschijnlijk iets aan de hand is met de gemelli zoals hij ze noemde. Hij toverde een soortgelijk plaatje op zijn beeldscherm. Het gaat om de gemellus inferior en de gemellus superior (tweelingspier) ze zorgen voor de heuprotatie.

screenshot Wikipedia

Volgens mijn reacties op bepaalde bewegingen dacht hij niet direct aan labrumletsel (gewrichtkapsel) maar hij kon het niet uitsluiten. Omdat ik een veel en lang loop vond hij het belangrijk dat er een MRI gemaakt zou worden om dit uit te sluiten. Er kan dan ook gekeken worden of er nog wat anders aan de hand is met de heupen oftewel het bekken. Hij zou de aanvraag indienen en dan zou ik gebeld worden voor een afspraak en daarna weer bij hem terugkomen. Ik mocht verder alles doen qua sport maar gedoseerd en niet over de pijngrens heen. ‘Je mag wel iets voelen maar als je daarna veel last heb ben je te ver gegaan’, aldus de orthopeed.

Kunnen jullie je mijn opluchting voorstellen? In ieder geval geen slijtage.

Vanmiddag ben ik heftig aan het bellen geslagen want er kwam maar geen telefoontje van het MRI-centrum. Er was wat onduidelijkheid geweest over de soort MRI bij het MRI-centrum en daardoor was mijn aanvraag een beetje ergens in een digitaal niemandsland gekomen. Godzijdank kwam het goed. Ik kan begin februari terecht en moet dan 5 dagen later de uitslag bespreken bij de orthopeed.

Daarna heb ik de fysiotherapeut gebeld over de uitslag en advies gevraagd over de oefeningen. Daar moet ik gewoon mee doorgaan om de dag en verder mag ik de bilspier heel voorzichtig wat oprekken met de periformisoefening. Daar zal ik binnenkort wel weer een leuk foto van maken.

Het pijnprobleem is nog niet opgelost maar ik ben toch al wel een heel stuk verder voor mijn gevoel. Ik ben zo blij dat ik weer mag hardlopen ook al zijn er restricties. Mijn humeur zal wel wel bij varen. Komend weekend is de Puinduinrun. Ik heb de afstand verlaagd naar één ronde van 3,2 km en daar word ik uit de race gehaald als ik er langer over doe dan 50 minuten. Dat is nog geen 4 km per uur, dus desnoods wandel ik grote stukken. Ik heb er zin in. Blijven jullie nog een beetje duimen voor een gunstig vervolg. Bedankt voor alle steun die jullie me al hebben gegeven.

18 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Sandra schreef:

    Ik blijf zeker duimen! Ik hoop voor je dat je binnenkort weer pijnloos kan rennen. Veel plezier in ieder geval met de Puinduinrun, dat gaat je wel lukken!

  2. Petra schreef:

    Fijn dat je weer mag hardlopen

    1. djaktief schreef:

      Zeker weten Petra.

  3. Affodil schreef:

    Blij voor je dat er geen slijtage op de heup zit. Nu op naar een diagnose van wat het wél is, dan kan er naar gehandeld worden. En fijn dat je weer korte eindjes mag lopen. Al zou ik héél minutieus naar die heup luisteren !

    1. djaktief schreef:

      Bedankt en dat luisteren naar mijn lijf doe ik dus inderdaad.

  4. Matroos Beek schreef:

    Ik duim voor je! Dat de oorzaak mag ontdekt worden en een remedie tegen deze pijn kan gevonden worden.

    1. djaktief schreef:

      Bedankt, de remedie vooral, want die voorkomt herhaling.

  5. Veronique schreef:

    Nu weet je wat je hebt, of liever gezegd niet hebt. Dat is een geruststelling. Rustig aan doen met hardlopen en straks de MRIscan , daarna weet je veel meer.

    1. djaktief schreef:

      Ja nog eventjes afwachten.

  6. runningreneetje schreef:

    Natuurlijk blijf ik duimen!!!!

  7. Mrs. T. schreef:

    Hopelijk komt het allemaal goed!

    1. djaktief schreef:

      Zou heel fijn zijn.

  8. Ook hier vanuit Brugge wordt hard geduimd!

    1. djaktief schreef:

      Dat is heel aardig. Bedankt

  9. Kakel schreef:

    Houd vol! Het komt goed, het kost alleen geduld (en dat is nou net wat je niet hebt…ik weet het.) Ik duim voor je dat de pijn snel verleden tijd is en je opgelucht de buitenlucht in kunt springen! Heel fijn dat er geen sprake is van slijtage; het zal je maar gezegd worden…
    Beterschap!

    1. djaktief schreef:

      Dank je Mirjam, ik heb vandaag al gelopen. Ik ben bezig aan een blog erover

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s